Romanos 11
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Huí ti̠ tla̠n nalacpuhuán caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ aquit cca̠huanimá̠n: ¿Entonces Dios maktum pi̠ ca̠lakmakani̠t a̠ma̠ko̠lh xcamaná̠n israelitas? ¡Oh, ni̠chuná xlá, ni̠tu̠ ca̠lakmakamá̠calh! Huá chuná cli̠huán porque ni̠tu̠ quilakmakama aquit na̠ judío israelita, huá quili̠talakapasni xuani̠t a̠má xamaká̠n Benjamín hua̠nti̠ na̠ xli̠talakapasni xamaká̠n ko̠lutzí̠n Abraham.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Xlá ni̠tu̠ ca̠lakmakani̠t judíos, porque hasta xamaká̠n quilhtamacú Dios huá ca̠li̠lácsacli israelitas la̠qui̠ xcamaná̠n natali̠taxtuy y hasta ca̠lacchú quilhtamacú chunacú ca̠li̠ma̠xtuy. Xa̠huachí calacapa̠stáctit hua̠ntu̠ tatzokni̠t nac li̠kalhtahuaka caj xpa̠lacata a̠má quilhtamacú acxni̠ profeta Elías ca̠tali̠puhuá̠n xkalhtahuakanima Dios xca̠ma̠laksiyuma a̠ma̠ko̠lh judíos xalac Israel y chiné xuanima:
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “Quimpu̠chiná Dios, u̠ma̠ko̠lh lacli̠xcájnit quinata̠chiquí̠n judíos tamakni̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh profetas hua̠nti̠ huix xca̠macatani̠ta, na̠ talakponkámi̠lh mialtar anta nícu clhcuyucán ciensus acxni̠ xlakachixcuhui̠cána; a̠huata que̠cstu ctamakxtekni̠t, pero juerza quintaputzasta̠lamá̠nalh xlacata naquintamakni̠y.”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Pero huata Dios chiné huánilh: “Ni̠ hua̠k talaktzanka̠ta̠yani̠t cumu la̠ huix lacpuhuámpa̠t, porque tahuilá̠nalh aktujún mi̠lh judíos hua̠nti̠ aksti̠tum quintali̠pa̠huán y ni̠para maktum a̠ talakatatzokostay a̠má tzincun hua̠ntu̠ huanicán Baal.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Na̠chunali̠tum la̠ ca̠lacchú quilhtamacú, Dios ca̠lacsacni̠t makapitzí̠n judíos ma̠squi caj tzinú hua̠nti̠ lacasquín natalaktaxtuy caj xpa̠lacata cumu xlá ca̠lakalhamani̠t.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Xli̠ca̠na pi̠ ma̠squi ca̠lakalhámalh huá chuná li̠tláhualh porque Dios tla̠n catzi̠y, y ni̠ huá ca̠li̠lakmá̠xtulh cumu para caj túcuya̠ tla̠n tascújut tama̠kantáxti̠lh; para huá xca̠li̠lakmá̠xtulh ni̠tu̠ cahuá li̠macuán ma̠squi Dios xca̠huánilh pi̠ caj xpa̠lacata xtalakalhamaní̠n ca̠lakma̠xtuy cristianos.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Bueno, ¿lácu chú la̠ eé qui̠taxtuy? Porque judíos titatzáksalh natama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ titalacpúhua pi̠ natali̠lakma̠xtuy xli̠stacnicán nac xlacatí̠n Dios, pero ni̠ tama̠kantáxti̠lh y ni̠ ca̠lakma̠xtúcalh. Pero a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ Dios ca̠lacsacni̠t xli̠ca̠na pi̠ amá̠calh ca̠lakma̠xtucán porque taca̠najlay xli̠hua̠k hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y. Pero hua̠nti̠ sacstucán talaktzaksay talakma̠xtuy xli̠stacnicán y talakmakán xtalakalhamaní̠n Dios xlacán caj li̠huaca talaktzanka̠ta̠yamá̠nalh.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Xa̠huachí aya chiné tatzoktahuilani̠t caj xpa̠lacatacán: “Dios aya ca̠mákxtekli xlacata pí catalaktzanka̠ke̠lh porque ni̠ takaxmata, ma̠squi takalhi̠y xlakastapucán pero ni̠ tancs tali̠lacahua̠nán, takalhi̠y xtake̠ncán pero ni̠ tali̠kaxmata hua̠ntu̠ tla̠n tachuhuí̠n, y hasta la̠ ca̠lacchú quilhtamacú lhu̠hua talamá̠nalh hua̠nti̠ chuná tali̠catzi̠y.”
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Rey David na̠ chiné tica̠li̠chuhuí̠nalh:
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Y maktum pi̠ catalakaxó̠ko̠lh nac xlakastapucán y niaj catalacahuá̠nalh,
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Lakachuní̠n clacpuhuán: Acxni̠ judíos talakmákalh xtalakalhamaní̠n Dios hua̠ntu̠ ca̠ma̠lacnú̠nilh, ¿pi̠ maktum cahuá talaktzanka̠tá̠yalh y niaj lay catitalaktalacatzúhui̠lh? ¡Oh, ni̠chuná xlá! Porque acxni̠ Judíos takalhakaxmatmákalh Dios y ni̠ xtaca̠najlaniputún, xa̠makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos ca̠li̠macuánilh y tacátzi̠lh pi̠ xlacán na̠ ca̠lakchá̠n a̠má laktáxtut nac xlacatí̠n Dios hua̠ntu̠ judíos talakmakaní̠t; pero chuná qui̠taxtuni̠t la̠qui̠ judíos natalakcatzán hua̠ntu̠ tamakatzanka̠ni̠t.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Bueno, pus cumu a̠má lanca xtala̠kalhi̠ncán judíos hua̠ntu̠ tali̠laktzanka̠tá̠yalh luu xli̠ca̠na ca̠li̠macuánilh xli̠hua̠k cristianos xala ca̠quilhtamacú hua̠nti̠ ni̠ judíos, pus para caj li̠huana̠ nalacapa̠stacá̠hu xli̠ca̠na pi̠ a̠tzinú ma̠s naca̠li̠macuaniy xli̠hua̠k cristianos xalac ca̠quilhtamacú para huá judíos a̠maktum natatzucuniy tali̠pa̠huán Dios y nataca̠najlaniy xtama̠lacnú̠n.
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Pero huí aktum tachuhuí̠n hua̠ntu̠ aquit cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠putuná̠n xli̠hua̠k huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos. Huixinín catzi̠yá̠tit pi̠ Dios quilacsacni̠t y quima̠lakacha̠ni̠t la̠qui̠ luu huixinín hua̠nti̠ nacca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n xtachuhuí̠n Jesús, y aquit tancs cma̠kantaxti̠putún hua̠ntu̠ quili̠ma̠scujumá̠calh.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Xa̠huachí huá chuná cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠má̠n la̠qui̠ a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ quinata̠chiquí̠n nataucxilha la̠ta li̠pa̠xuhuayá̠tit xtalakalhamaní̠n Dios nac milatama̠tcán y xlacán na̠ natalakcatzán hua̠ntu̠ tamakatzanka̠ni̠t, naca̠macasta̠layá̠n la̠qui̠ na̠ natalakma̠xtuy xli̠stacnicán nac xlacatí̠n Dios chuná cumu la̠ huixinín ca̠lakma̠xtucántit.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Cumu para caj xpa̠lacata pi̠ Dios ca̠pá̠xtekli judíos qui̠táxtulh pi̠ xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos chú tla̠n talaktalacatzuhui̠y Dios la̠qui̠ naca̠lakalhamán, ¿lácu chi̠nchú naqui̠taxtuy acxni̠ a̠ma̠ko̠lh judíos natalaktalacatzuhui̠paray Dios y xlá naca̠lakalhamán? ¡Xta̠chuná naqui̠taxtuy cumu la̠ a̠ catalacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n!
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Para Dios lácsacli a̠má xapu̠lh judío Abraham xlacata nalakalhamán, eé qui̠taxtuy pi̠ xli̠hua̠k xli̠talakapasni na̠ naca̠lakchá̠n a̠má xtalakalhamaní̠n. Luu xta̠chuná qui̠taxtuy cumu la̠ acxni̠ huili̠cán pu̠lactum bastón xla harina, para hua̠ntu̠ pu̠lh tlahuacán xacaxtila̠nchahu li̠lakachixcuhui̠cán Dios, pus xli̠hua̠k a̠makapitzí̠n caxtilá̠nchahu hua̠ntu̠ tlahuacán qui̠taxtuy pi̠ na̠ li̠lakachixcuhui̠cani̠t Dios; na̠chuná para xtankáxe̠k akatum tachaná̠n li̠lakachixcuhui̠cani̠t Dios, pus qui̠taxtuy pi̠ xli̠hua̠k xmakxpi̠ní̠n li̠lakachixcuhui̠cani̠t Dios.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Huá a̠má xamaká̠n quili̠talakapasnicán Abraham tla̠n li̠ma̠lacastucá̠hu cumu la̠ xtankaxe̠k akatum lá̠xux y xli̠hua̠k judíos tla̠n ca̠li̠ma̠lacastucá̠hu cumu la̠ xmakxpi̠ní̠n. Pero makapitzí̠n xmakxpi̠ní̠n quihui hua̠ntu̠ luu antá xpulhni̠t ca̠pekeca̠ctí̠calh, y antá chú ca̠ingertarli̠cántit huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos xpa̠lakxokocán hua̠ntu̠ ca̠pekeca̠ctí̠calh. Porque huixinín xaxcuta lá̠xux xuani̠tátit, pero cumu aya ca̠cuchi̠cani̠tátit chú huixinín li̠pa̠xuhuayá̠tit porque tla̠n li̠latapa̠yá̠tit hua̠ntu̠ li̠lama a̠má lanca xaquihui lá̠xux.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Pero ma̠squi ca̠lakalhamancani̠tátit ni̠ calacpuhuántit huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos para a̠tzinú lacuán cristianos huixinín ni̠xachuná a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ luu judíos ti̠ cca̠li̠ma̠xtuy cumu la̠ xlica̠na̠ xmakxpi̠ní̠n lá̠xux. Pero para xamaktum nalacpuhuaná̠tit pi̠ huixinín a̠tzinú lactali̠pa̠hu, li̠huana̠ calacapa̠stáctit para huixinín ma̠xqui̠pá̠tit hua̠ntu̠ nali̠latama̠y eé lanca tachaná̠n antanícu chú maktapeksi̠ya, porque xli̠ca̠na pi̠ huá a̠má xtankáxe̠k xatlá̠n la̠xux ma̠xqui̠má̠n li̠tlihueke y latáma̠t la̠qui̠ tla̠n nalatapa̠ya.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Pero xamaktum ma̠x nalacpuhuana: “Xli̠ca̠na xlá hua̠ntu̠ huana, pero Dios ca̠lakmákalh a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtali̠taxtuy cumu la̠ xaxli̠ca̠na xmakxpi̠ní̠n lá̠xux la̠qui̠ aquinín naquinca̠li̠inger tartlahuayá̠n.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Xli̠ca̠na luu cuentaj catlahua lácu nakalhchuhui̠nana y ni̠ caj calacata̠quí̠nanti, porque huá ca̠li̠pekeca̠ctí̠calh xmakxpi̠ní̠n xatlá̠n lá̠xux cumu ni̠ takáxmatli hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠peksi̠cán y ni̠ taca̠nájlalh hua̠ntu̠ xca̠ma̠lacnu̠nicán; y antá chú huixinín ca̠ingertartlahuacántit porque ca̠najlayá̠tit hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y, huata tu̠ cuaniyá̠n pi̠ juerza calacapuhuani chicá para xamaktum naca̠ma̠take̠nu̠paracaná̠tit.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Huá chuná cca̠li̠huaniyá̠n, cumu Dios ni̠ ca̠lakcátzalh y ca̠pekecá̠cti̠lh xmakxpi̠ní̠n a̠má xatlá̠n lá̠xux hua̠ntu̠ luu ma̠n xchani̠t, ¿pi̠ li̠huaca chú huixinín naca̠lakcatzaná̠n cumu caj xaxcuta lá̠xux xuani̠tátit y hasta acali̠stá̠n ca̠ingertartlahuani̠tán?
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Xli̠ca̠na luu cuentaj catlahuátit, ma̠squi xli̠ca̠na lacpuhuaná̠hu pi̠ Dios luu tla̠n catzi̠y y lakalhamán cristianos, pero na̠ ni̠ ma̠tzanke̠naniy hua̠nti̠ takalhakaxmatmakán. Porque xli̠ca̠na pi̠ ni̠ ca̠ma̠tzanke̠naniy huata naca̠ma̠pa̠ti̠ni̠y judíos hua̠nti̠ ni̠ taca̠najlay hua̠ntu̠ ca̠ma̠lacnu̠niy, pero huata huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos y hua̠nti̠ ca̠najlayá̠tit ca̠lakalhamani̠tán. Cumu huix aya ta̠pa̠ti̠ni̠tán, hua̠ntu̠ aksti̠tum calatapa cumu la̠ ti̠ xli̠ca̠na pa̠xcatcatzi̠niy xtalakalhamaní̠n, porque para ni̠chuná nalatapa̠ya tancs cacatzi pi̠ naca̠cti̠parayá̠n nac xquihui.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Xli̠ca̠na cca̠huaniyá̠n, pi̠ para huá judíos xtali̠pá̠hua Dios y xtaca̠nájlalh hua̠ntu̠ ma̠lacnu̠y xlá tuncán xca̠má̠xqui̠lh quilhtamacú natali̠taxtuy xcamaná̠n y antá xca̠ingertartlahuapá nac xmakxpí̠n xatlá̠n lá̠xux; porque Dios kalhi̠y li̠tlihueke xlacata nama̠take̠nu̠y y naya̠huaparay antaní pu̠lh xtahuilá̠nalh.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Si huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos Dios tla̠n ca̠tlahuán y ca̠qui̠tiyán nac xakán xaxcuta lá̠xux la̠qui̠ naca̠ingertartlahuayá̠n nac xatlá̠n lá̠xux, ¿pi̠ ni̠ xali̠huaca pála catica̠lakalhamampá a̠ma̠ko̠lh judíos y naca̠ingertartlahuaparay antanícu xlacán xapu̠lh xli̠ca̠na xtatapeksi̠y?
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Nata̠lán, tze̠k huí pu̠lactum xtalulóktat Dios hua̠ntu̠ aquit clacasquín nacatzi̠yá̠tit la̠ta lácu xlá laclhca̠huili̠ni̠t xpa̠lacatacán u̠ma̠ko̠lh judío, la̠qui̠ huixinín ni̠ luu lactali̠pa̠hu naca̠maklhcatzi̠caná̠tit ni̠xachuná judíos. Tama̠ko̠lh israelitas o judíos la̠nchú talakmakamá̠nalh a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ Dios ca̠ma̠lacnu̠niy, pero xma̠n huá chuná natalay hasta acxni̠ a̠má quilhtamacú nalakchá̠n la̠ta xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos hua̠nti̠ Dios laclhca̠huili̠ni̠t natali̠pa̠huán Jesús.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Acxni̠ chuná nakantaxtuko̠y, tancs cca̠huaniyá̠n pi̠ acxnicú xli̠hua̠k hua̠nti̠ xalac Israel natakalhi̠y laktáxtut, porque antá nac li̠kalhtahuaka chiné tatzokni̠t:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Acxni̠ aquit nacca̠ma̠tzanke̠naniko̠y xli̠hua̠k xtala̠kalhi̠ncán,
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Tama̠ko̠lh judíos luu li̠pe̠cua talacata̠qui̠y Dios caj cumu ni̠tu̠ taliucxilha xtachuhuí̠n Jesús, pero acxni̠ chuná talay huá ca̠li̠macuanini̠tán la̠qui̠ naca̠lakcha̠ná̠n a̠má tachuhuí̠n; pero Dios la̠tiyá ca̠pa̠xqui̠y judíos y ca̠lakalhamamputún porque hasta la̠ta xamaká̠n quilhtamacú xlá xca̠lacsacni̠tanchá hua̠nti̠ xli̠talakapasnicán xuani̠t.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Xa̠huachí mili̠catzi̠tcán pi̠ hua̠ntu̠ Dios ma̠sta̠y niaj maklhti̠nán y ni̠ lakcatzalacá̠n, y xli̠hua̠k hua̠nti̠ xlá ca̠lacsacni̠t chunacú ca̠tasanima catalaktalacatzúhui̠lh.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 La̠ta minchitá maká̠n quilhtamacú huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos caj xkalhakaxpatmakampá̠tit hua̠ntu̠ Dios xca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n, pero acxni̠ milh Cristo a̠ma̠ko̠lh judíos ni̠ tama̠tlá̠nti̠lh hua̠ntu̠ xlá xmini̠t ca̠ma̠lacnu̠niy, huá xpa̠lacata chú huixinín ca̠li̠lakalhamani̠tán.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Xli̠ca̠na pi̠ tama̠ko̠lh judíos la̠nchú takalhakaxmatmakamá̠nalh Dios pero acxni̠ chuná tatlahuamá̠nalh li̠macuanima Dios la̠qui̠ tla̠n nama̠siyuy pi̠ xli̠ca̠na ca̠lakalhamán ma̠squi huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos xta̠chuná cumu la̠ ca̠lakalhamamputún judíos.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Dios ca̠li̠mákxtekli pi̠ catatláhualh tala̠kalhí̠n la̠qui̠ xli̠hua̠k cristianos nacatzi̠yá̠hu pi̠ lacta̠yamakanini̠táhu xli̠ma̠peksí̠n chuná ti̠ judíos cumu la̠ ti̠ ni̠ judíos, la̠qui̠ chú acali̠stá̠n lacxtum naquinca̠lakalhamamparayá̠n y tla̠n nali̠pa̠huaná̠hu y namakamaklhti̠naná̠hu xtalakalhamaní̠n.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 ¿Tícu cahuá tla̠n namacata̠xtuca Dios xlacata nacatzi̠y hua̠ntu̠ xlá laclhca̠huili̠ni̠t la̠ta kalhi̠y lanca xtalakalhamaní̠n xa̠hua xli̠skalala? ¿Tícu cahuá naakata̠ksa y nacatzi̠y túcu xpa̠lacata li̠tlahuay hua̠ntu̠ tlahuama?
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Ni̠para cha̠tum cristiano catzi̠y hua̠ntu̠ Dios lacapa̠stacma. ¿Tícu cahuá tla̠n nama̠kalhchuhui̠ni̠y Dios y nahuaniy hua̠ntu̠ xli̠tláhuat?
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Huá chuná cli̠huaniyá̠n porque Dios ni̠para maktum squinini̠t li̠tlá̠n cha̠tum chixcú, pus ni̠para cha̠tum chixcú nali̠lacata̠qui̠y xlacata nasquiniy para túcu ma̠sa̠cuani̠ni̠t, Dios ni̠ laklhpe̠cuama xlacata para tícu aya nama̠ta̠ji̠y.
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Porque la̠ta túcu anán chuná anán porque huá ca̠ma̠lacatzuqui̠ni̠t. Xlá Xpu̠chiná la̠ta túcu anán y para túcu aquinín kalhi̠yá̠hu huá li̠kalhi̠yá̠hu porque xlá quinca̠ma̠xqui̠ni̠tán. ¡Cane̠cxnicahuá calakachixcuhuí̠hu y capa̠xcatcatzi̠níhu Dios xtalakalhamaní̠n! Chuná calalh, amén.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.