Mateus 22
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Jesús tzucupaj ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nán túnuj takalhchuhuí̠n y chiné ca̠huánilh:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 —Amá xtapéksi̠t Dios hua̠ntu̠ ma̠lacatzuqui̠ma uú nac ca̠quilhtamacú luu xta̠chuná qui̠taxtuy cumu la̠ cha̠tum rey hua̠nti̠ tláhualh aktum pu̠pa̠xcua porque xma̠makaxtokma xkahuasa.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Xlá ca̠máca̠lh makapitzí̠n xtasa̠cuá̠n xlacata nataán tahuaniy hua̠nti̠ xca̠putzacani̠t xlacata pi̠ catamilhá nac pu̠pa̠xcua porque aya xámaj tamakaxtoka xkahuasa. Pero huata a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xca̠putzacani̠t natamakpa̠xcuajnán ni̠ tamimpútulh.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Pero cumu a̠má rey luu xca̠li̠pa̠huán xlá ca̠maca̠mpá tunujli̠túm xlacscujni xlacata chiné naca̠huanicán: “Caca̠huanítit tama̠ko̠lh quintaputza xlacata pi̠ catatláhualh li̠tlá̠n la̠li̠huán caquintalákmilh porque aya accha̠ná la̠ta huí tahuá uú nac pu̠tamakaxtokni. Aquit aya cca̠makni̠ni̠t quihuá̠cax chu xalakkón quintakalhí̠n, y xa̠huachí aya li̠huana̠ ca̠xtlahuacani̠t xalacuán tahuá.”
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Pero ma̠squi chuná ca̠huanícalh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xca̠putzacani̠t ni̠ takalhachixcúhui̠lh y ni̠ táalh nac pu̠pa̠xcua. Cha̠tum alh nac xca̠tuhuá̠n y cha̠tumli̠túm alh nac xpu̠stá̠n.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Y makapitzí̠n caj tali̠sí̠tzi̠lh la̠ta xca̠lakalatla̠huancán, huata huakaj tachipachá xlacscujni rey, la̠n tahuilí̠nilh, makapitzí̠n hasta ca̠makní̠calh.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Acxni̠ chú a̠má rey cátzi̠lh hua̠ntu̠ xca̠tlahuanicani̠t xtasa̠cuá̠n xlá luu li̠pe̠cua la̠ta sí̠tzi̠lh y ca̠li̠ma̠péksi̠lh makapitzí̠n tropa xlacata pi̠ caca̠makní̠calh a̠ma̠ko̠lh lacli̠xcájnit lacchixcuhuí̠n y na̠ caca̠lhcuyunícalh xca̠chiqui̠ncán.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Acali̠stá̠n chú ca̠huánilh xa̠makapitzí̠n xtasa̠cuá̠n: “Chú luu xaaccha̠ná huila̠náhu xlacata natamakaxtoka quinkahuasa y napa̠xcuajnaná̠hu, porque aya li̠huana̠ ca̠ca̠xya̠huacani̠t mesa y ca̠xtlahuacani̠t tahuá; pero huata a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ aquit xaclacasquín naquintalakmín hua̠nti̠ xacca̠putzani̠t xlacán chú niaj ca̠mini̠niy natamín porque caj xpa̠lacata xali̠xcájnit xtapuhua̠ncán tali̠laktzanka̠ta̠yani̠t.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Pus huata mejor capimpítit huixinín nac ca̠tiji̠ní̠n xa̠huá nac xli̠lanca ca̠chiquí̠n, y caca̠huanítit xli̠hua̠k hua̠nti̠ nata̠tanoklhá̠tit xlacata pi̠ catámilh nac xpu̠tamakaxtokni quinkahuasa la̠qui̠ natamakua̠yán.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Ama̠ko̠lh tasa̠cuá̠n táalh nac ca̠tiji̠ní̠n y pu̠tum tama̠ké̠stokli xli̠hua̠k hua̠nti̠ xlacán tama̠nóklhulh y pa̠tum tanú̠calh nac a̠má chiqui antanícu xpa̠xcuajnamá̠calh, la̠tachá tícuya̠ cristianos xtamini̠t hua̠nti̠ tla̠n xtacatzi̠ni̠t chu hasta hua̠nti̠ xtalaktzanka̠ta̠yani̠t.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Acxni̠ a̠má rey alh ca̠ucxilha hua̠nti̠ xtamini̠t nac pu̠pa̠xcua, pero xlá ni̠para tzinú ma̠tlá̠nti̠lh acxni̠ úcxilhli cha̠tum chixcú pi̠ ni̠tu̠ clhaka̠ni̠t a̠má la̠n lháka̠t hua̠ntu̠ ca̠ma̠xquí̠calh acxni̠ tatánu̠lh nac pu̠tamakaxtokni.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Xakátli̠lh a̠má chixcú y chiné huánilh: “Amigo, ¿túcu xpa̠lacata ni̠ li̠lhaka huix a̠má la̠n lháka̠t hua̠ntu̠ ca̠ma̠xqui̠cántit acxni̠ tanu̠chitátit uú nac pu̠tamakaxtokni?” Pero huata a̠má chixcú ni̠ cátzi̠lh lácu nakalhti̠nán y cacs lacáhua.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Entonces a̠má rey ca̠huánilh hua̠nti̠ xtamacascujmá̠nalh: “La̠li̠huán huakaj cachipátit, camacachí̠tit, na̠ li̠huana̠ calacchí̠tit y catamacxtútit nac quilhtí̠n antanícu luu ca̠pucsua la̠qui̠ antá natasay y nalacsa̠nán xtatzán caj xpa̠lacata pi̠ la̠n napa̠ti̠nán.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Y Jesús chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh cristianos:
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Acali̠stá̠n a̠ma̠ko̠lh fariseos luu lacxtum tali̠lacchuhuí̠nalh xlacata natakalhasquín Jesús aktum tachuhuí̠n la̠qui̠ chicá para túcu ni̠ tancs nakalhti̠nán chuná chú huij nahuán hua̠ntu̠ natali̠ma̠lacapu̠y.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Pus huata xlacán tama̠lakácha̠lh makapitzí̠n xcompañeroscán chu makapitzí̠n hua̠nti̠ xtata̠ta̠yay rey Herodes. Acxni̠ xlacán talákcha̠lh chiné takalhásquilh:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Pus clacasquiná̠hu pi̠ la̠nchú xquila̠huaníhu: ¿Pi̠ lakchá̠n la̠ta clakaxoko̠nunima̠náhu a̠má xapuxcu gobierno xalac Roma, osuchí ni̠ lakchá̠n?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Pero cumu Jesús cátzi̠lh pi̠ caj chunatá xtali̠kalhasquimá̠nalh la̠qui̠ para chuná tla̠n natama̠mokosi̠ya̠huay, huata xlá chiné ca̠huánilh:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Aver, caquila̠ma̠siyuníhu okxtum tumi̠n hua̠ntu̠ li̠lakaxoko̠nuná̠tit acxni̠ ca̠ma̠ta̠ji̠caná̠tit xlacata impuestos.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jesús chiné ca̠kalhásquilh:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 —Huá tamá xlacapú̠n lanca ma̠peksi̠ná gobierno —takalhtí̠nalh xlacán.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Acxni̠ xlacán takáxmatli hua̠ntu̠ ca̠huanícalh cacs talacáhua y niaj tacátzi̠lh lácu natahuaniy Jesús, huata mejor caj taakxtekyá̠hualh y taalhá.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Huatiyá a̠má quilhtamacú makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xca̠huanicán saduceos talákalh antanícu xuilachá Jesús la̠qui̠ natata̠chuhui̠nán. Porque u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n xlacán xtahuán pi̠ ni̠ xli̠ca̠na talacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, pus hua̠ xpa̠lacata chiné tali̠huánilh:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —Ma̠kalhtahuake̠ná, Moisés quinca̠makxteknini̠tán aktum li̠ma̠peksí̠n antanícu huan xlacata pi̠ para tícu nani̠y y para huí xpusca̠t hua̠nti̠ tita̠tamakáxtokli, y para ni̠tícu ta̠kálhi̠lh xcamancán pus para huí chú xta̠lá kahuasa a̠má chixcú, xlá tla̠n nata̠tahuilay xya̠stá la̠qui̠ chuná huij nahuán xcamán a̠má chixcú hua̠nti̠ aya ni̠ni̠t.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Pus maktum quilhtamacú uú nac quilaksti̠pa̠ncán xtahuilá̠nalh kalhatujún li̠nata̠lán. Hua̠nti̠ xapuxcu tamakáxtokli pero ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú ni̠lh y akxtekmákalh xpusca̠t, y cumu acxni̠ xla̠tá̠hui ni̠tu̠ ta̠kálhi̠lh xcamancán pus hua̠nti̠ xli̠cha̠tiy xta̠lá ta̠tamakáxtokli a̠má pusca̠t.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Pero a̠má xatajú kahuasa hua̠nti̠ na̠ ta̠táhui a̠má pusca̠t xlá na̠ ni̠lh, y na̠chuná akspúlalh xli̠kalhatutu y pu̠tum tali̠takátzi̠lh xli̠kalhatujuncán hua̠k li̠nata̠lán y hua̠k táni̠lh.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Y ni̠ ni̠maka̠s chú a̠má pusca̠t na̠ ni̠lh.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Pus chú caquila̠huaníhu, chi̠nchú acxni̠ natalacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, ¿xatícu luu nata̠tapeksi̠y a̠má pusca̠t porque xkalhatutucán hua̠k tatita̠táhui?
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Jesús ca̠kálhti̠lh:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Acxni̠ natalacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n xa̠huá lacpusca̠tní̠n niaj catitatamakáxtokli porque xta̠chuná natali̠taxtuy cumu la̠ ángeles hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac akapú̠n.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Xa̠huachí huixinín luu mákat aktzanka̠yá̠tit para lacpuhuaná̠tit pi̠ ni̠ catitalacastacuánalh ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, porque ni̠ akata̠ksá̠tit hua̠ntu̠ huaniputún xtachuhuí̠n Dios hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac li̠kalhtahuaka antanícu chiné huán:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Aquit a̠má xDios Abraham, xDios Isaac, xa̠huá xDios Jacob.” Antá huamputún pi̠ hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná nac ca̠quilhtamacú chu hua̠nti̠ aya tani̠ni̠t lacxtum lá̠mpara xastacnacú talamá̠nalh, porque Dios ni̠ huá xDioscán ni̠n sinoque hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Acxni̠ xlacán takáxmatli hua̠ntu̠ Jesús ca̠huánilh, luu xli̠ca̠na tacá̠cni̠lh la̠ta xkalhi̠y xli̠skalala.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh fariseos tacátzi̠lh pi̠ cacs ca̠makaquilhuáncalh saduceos acxni̠ taqui̠láklalh Jesús xlacán la̠li̠huán tatamacxtúmi̠lh.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Y acxni̠ chú luu li̠huana̠ tali̠lacchuhui̠nanko̠lh lácu natatlahuay, tamáca̠lh cha̠tum xma̠kalhtahuake̠nacán judíos antaní xuilachá Jesús la̠qui̠ xlá nakalhputzay aktum tachuhuí̠n la̠qui̠ para túcu nítlán nahuán chuná chú tlán natama̠lacapu̠y. Xlá chiné kalhásquilh eé tachuhuí̠n:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 —Ma̠kalhtahuake̠ná, ¿xanícuma̠ xli̠ma̠peksí̠n Dios hua̠ntu̠ luu a̠tzinú quili̠ma̠kantaxti̠tcán nac quilatama̠tcán?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 — ausente —
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 — ausente —
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Y chi̠nchú xli̠pu̠lactiy na̠ a̠huayu xta̠chuná huamputún y chiné huán: “Calakalhámanti minta̠cristiano chuná cumu lá me̠cstu lakalhamancana.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Xli̠hua̠k hua̠ntu̠ tili̠chuhuí̠nalh Moisés xamaká̠n quilhtamacú xa̠huá hua̠ntu̠ titátzokli xalakmaká̠n profetas nac xlibrojcán pus huá xtama̠siyuputún xatlá̠n xli̠ma̠peksí̠n Dios, pus huá chú tu̠ aquit caj kampa̠tiy ctlahuani̠t la̠qui̠ nama̠kantaxti̠yá̠tit.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Ama̠ko̠lh fariseos antacú xtalayá̠nalh,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 Jesús chiné ca̠kalhásquilh:
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Huata Jesús ca̠huanipá:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Quimpu̠chiná Dios chiné huánilh cha̠tum li̠túm ti̠ na̠ Quimpu̠chiná:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Pus, ¿lácu chú li̠lacpuhuaná̠tit xlacata pi̠ Cristo xli̠talakapasni nahuán rey David, si hasta mismo David ca̠cni̠naniy y li̠ma̠pa̠cuhui̠y Quimpu̠chiná?
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Acxni̠ chuná ca̠huaniko̠lh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n ni̠para tzinú tacátzi̠lh lácu natakalhti̠nán, y a̠má quilhtamacú niaj tícu kalhásquilh para túcu.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.