Mateus 13
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Huatiyá a̠má quilhtamacú Jesús táca̠xli y alh nac pupunú la̠qui̠ antá naca̠ma̠kalhchuhuhui̠ni̠y cristianos.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Pero cumu luu lhu̠hua la̠ta tatamacxtúmi̠lh antanícu xlá xuí mejor táju̠lh nac aktum barco; antá culucs táhui y xa̠makapitzí̠n la̠ta xli̠lhu̠hua antá tatá̠yalh nac xquilhtú̠n chúchut la̠qui̠ natakaxmatniy xtachuhuí̠n.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Jesús lhu̠hua hua̠ntu̠ ca̠li̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh, y na̠ ca̠huánilh eé takalhchuhuí̠n:
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Acxni̠ xlá xchana̠nanti̠lhay makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac tiji; caj li̠puntzú taminchá lactzu spu̠n y tasacuaqui̠ko̠lh.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠chihuixni antanícu ni̠tu̠cu xkalhi̠y tíyat. Ama̠ko̠lh li̠chánat pala pulhli porque ni̠ lhu̠hua xuani̠t tíyat,
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 pero acxni̠ taxtuchi chichiní y li̠pe̠cua tzúculh akchichín pala sca̠cli porque ni̠tu̠cu xma̠ti̠ju̠ni̠t xtankáxe̠k.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n; a̠má lhtucú̠n la̠li̠huán stacli y ma̠lanka̠ko̠lh.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Pero huata makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y acxni̠ tástacli luu lhu̠hua tahuácalh xtahuácat; makapitzí̠n tachaná̠n huí tu̠ xkalhi̠y ma̠x cumu aktum ciento xtalhtzi caj la̠ta akatum xaquihui, makapitzí̠n cumu tutumpuxám y makapitzí̠n ma̠x cumu puxamacá̠hu caj la̠ta akatunu tachaná̠n.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 ¡Para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán pus li̠huana̠ cakaxpáttit la̠qui̠ naakata̠ksá̠tit hua̠ntu̠ cuaniputún!
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Caj li̠puntzú a̠ma̠ko̠lh xtama̠kalhtahuaké̠n Jesús talaktalacatzúhui̠lh antanícu xlá xuí y chuné takalhásquilh:
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Xlá chiné ca̠kálhti̠lh:
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Porque hua̠nti̠ laktzaksay akata̠ksa a̠má xatlá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ kalhi̠y a̠tzinú nama̠xqui̠cancú y a̠tzinú hua̠k nakalhi̠y; pero hua̠nti̠ ni̠ laktzaksaputún akata̠ksa hua̠ntu̠ kalhi̠y xlá namaklhti̠ko̠cán hasta ma̠squi caj xma̠n huá hua̠ntu̠ kalhi̠y.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Pus huá xpa̠lacata cca̠li̠ta̠ma̠lacastucniy catu̠huá hua̠ntu̠ tzinú tuhua nataliakata̠ksa acxni̠ aquit cca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y, y ma̠squi takaxmata quintachuhuí̠n chunatiyá tatamakxteka cumu la̠mpara ni̠tu̠ takaxmatmá̠nalh; ma̠squi xlacán taucxilhmá̠nalh hua̠ntu̠ aquit cma̠kantaxti̠ma, chunatiyá tatamakxteka cumu la̠mpara ni̠tu̠ taucxilhmá̠nalh.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Pus antá chú nac xlatama̠tcán u̠ma̠ko̠lh cristianos li̠kantaxtuy hua̠ntu̠ xamaká̠n quilhtamacú tili̠chuhuí̠nalh profeta Isaías acxni̠ chiné huá:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Xnacujcán u̠ma̠ko̠lh cristianos luu xli̠ca̠na tama̠palhi̠ni̠t;
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 ’Pero luu ca̠na̠ li̠pa̠xúhu huixinín porque kalhi̠yá̠tit milakastapucán y liucxilhá̠tit hua̠ntu̠ ctlahuay, na̠ kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán y li̠kaxpatá̠tit quintachuhuí̠n.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Porque aquit lacatancs cca̠huaniyá̠n pi̠ lhu̠hua profetas y lacuán cristianos hua̠nti̠ maká̠n quilhtamacú tatilatama̠ni̠t huata xlacán na̠ luu xtaucxilhputún hua̠ntu̠ huixinín la̠nchú ucxilhpá̠tit pero xlacán ni̠ taúcxilhli; na̠ xtakaxmatputún hua̠ntu̠ huixinín la̠nchú kaxpatpá̠tit pero huata xlacán ni̠ ca̠ma̠xquí̠calh quilhtamacú natakaxmata.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 ’Huixinín luu li̠huana̠ cakaxpáttit y caakatá̠kstit hua̠ntu̠ huaniputún a̠má xatakalhchuhuí̠n chana̠ná:
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac tiji y tasacuaqui̠ko̠lh lactzu spu̠n, huá cca̠ta̠ma̠lacastuca a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios la̠ta lácu xlá lacasquín natalatama̠y nac xasa̠sti xtapéksi̠t; xlacán takaxmata pero acali̠stá̠n mina̠chá akskahuiní y ca̠ma̠tapa̠nu̠niy a̠má lacuán tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xchancani̠t nac xnacujcán.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lakchihuixni, huá cca̠ta̠ma̠lacastuca a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, xli̠ca̠na luu ya̠ tapa̠xuhuá̠n talakati̠y y tla̠n tatlahuay.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Pero cumu ni̠ luu xli̠ca̠na hua̠k xtahuili̠ni̠t nac xnacujcán cumu la̠ a̠ ni̠ cama̠ti̠ju̠chá xtankáxe̠k, ni̠ luu maka̠s tamakapalay y acxni̠ chú xlacán tamaklhcatzi̠y pi̠ ca̠tzaksamá̠calh osuchí ca̠li̠putzasta̠lamá̠calh caj xpa̠lacata cumu tali̠pa̠huán xtachuhuí̠n Dios, huata tu̠ xlacán tatlahuay mejor caj tali̠puhuán y taakxtekmakán.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n xlacán huá tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios pero huata a̠tzinú tali̠taakatzanke̠y catu̠huá hua̠ntu̠ huí xala ca̠quilhtamacú para la̠ta lácu natakalhi̠y lhu̠hua tumi̠n y lácu li̠pa̠xúhu natalatama̠y, y chuná tali̠taakskahuitama̠y pu̠tum hua̠ntu̠ xlacán talakati̠y, y na̠chuná chú tali̠ma̠lankako̠y xtapéksi̠t Dios y antá ni̠lay ma̠sta̠y xtahuácat nac xlatama̠tcán.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Y huata a̠má tachaná̠n hua̠ntu̠ tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat huá xlacán tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, xlacán tatlahuay hua̠ntu̠ antá ca̠li̠ma̠peksi̠y y chuná xlacán lhu̠hua hua̠ntu̠ tali̠ma̠siyuy xtahuacatcán. Makapitzí̠n xta̠chuná a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tamá̠sta̠lh aktum cientu xtalhtzi caj la̠ta akatum, y makapitzí̠n xta̠chuná cumu la̠ ti̠ tamá̠sta̠lh puxamacá̠hu.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Jesús ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nampá eé takalhchuhuí̠n:
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Y li̠huán xtalhtatamá̠nalh a̠ma̠ko̠lh chana̠naní̠n ca̠tzi̠sní tze̠k tanu̠chi cha̠tum hua̠nti̠ csi̠tzi̠niy xpu̠chiná a̠má pú̠cuxtu y antá xlá tzúculh xpuyumakán catu̠huá hua̠ntu̠ ni̠ lacuán li̠cúxtut nac xlaksti̠pa̠ncán trigo; acxni̠ chuná tlahuako̠lh la̠li̠huán alh.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Acxni̠ a̠má trigo stacli y tzúculh tahuacay xtahuácat na̠ hasta acxnicú tzúculh tasiyuy xanícuma̠ caj li̠xcájnit li̠cúxtut.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Ama̠ko̠lh tasa̠cuá̠n hua̠nti̠ antá xtascujmá̠nalh la̠li̠huán táalh tahuaniy xpatroncán: “Patrón, nac minca̠tuhuá̠n antanícu huix tichaná̠nanti luu lacuán xuani̠t mili̠chánat, ¿nícu chi̠nchú minchá a̠má xali̠xcájnit li̠cúxtut?”
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Xpu̠chiná a̠má tachaná̠n chiné ca̠huánilh: “Cha̠catzi̠ya pi̠ hua̠nti̠ luu quinca̠si̠tzi̠niyá̠n chuná quinca̠tlahuani̠tán.” Xlacán tahuanipá: “¿Lácu chi̠nchú huana, pi̠ caná̠hu pulhumakaná̠hu tamá li̠xcájnit li̠cúxtut?”
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Pero xlá ca̠huánilh: “Ni̠chuná catlahuátit, chicá para xamaktum acxni̠ huixinín pulhupá̠tit nahuán li̠cúxtut na̠ napulhuyá̠tit a̠má trigo.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Huata mejor xatlá̠n lacxtum catastacke̠lh hasta acxni̠ nalakchá̠n quilhtamacú la̠ta pu̠tum natama̠macxtumi̠y quintachaná̠n xlacata pi̠ pu̠lh huá napulhucán hua̠ntu̠ xali̠xcájnit li̠cúxtut y tunuj napa̠chi̠cán la̠qui̠ naca̠laclhcuyuhuili̠cán, y acali̠stá̠n chú nama̠macxtumi̠cán trigo y antá nama̠qui̠cán nac quimpú̠cuxi.”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Jesús na̠ ca̠huanipá eé takalhchuhuí̠n:
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Xli̠ca̠na pi̠ huá u̠má xtalhtzi quihui hua̠ntu̠ a̠tzinú luu actzú la̠ta xli̠hua̠k li̠cúxtut hua̠ntu̠ laclanca tastaca, pero ma̠squi chuná acxni̠ xlá li̠huana̠ pún luu lacapala tzucuy staca, hasta caní lanca quihui huán; y luu lhu̠hua kalhi̠y xmakxpi̠ní̠n, y hasta lactzu spu̠n hua̠ntu̠ takosa nac ca̠u̠ní̠n antá xlacán tla̠n tlahuay xma̠sekecán nac xca̠makxpi̠ní̠n.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Na̠ ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠pá eé takalhchuhuí̠n:
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Y Jesús acxni̠ xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos ankalhí̠n caj catu̠huá xca̠ta̠ma̠lacastucniy, y ni̠tu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y para ni̠ juerza huí tu̠ naca̠ta̠ma̠lacastucniy.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Pus huá chuná li̠tláhualh la̠qui̠ nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ tili̠chuhuí̠nalh profeta Isaías nac li̠kalhtahuaka acxni̠ chiné tzóknulh:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Acxni̠ Jesús ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh cristianos xlacata pi̠ cataalhá nac xchiccán xlá na̠ alh nac chiqui antanícu natamakxteka. Acxni̠ tácha̠lh, xtama̠kalhtahuaké̠n chiné tahuánilh:
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Huata xlá chiné ca̠huánilh:
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Y chi̠nchú a̠má ca̠tuhuá̠n pus huá la̠ta xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú. Amá xatlá̠n li̠chánat huá tali̠taxtuy hua̠nti̠ taca̠najlani̠t quintachuhuí̠n y tatapeksi̠niy Dios; y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xali̠xcájnit li̠cúxtut huá xlacán tali̠taxtuy hua̠nti̠ tatapeksi̠niy akskahuiní.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Y chi̠nchú a̠má hua̠nti̠ luu ma̠rí si̠tzi̠niy xpu̠chiná tachaná̠n pus huatiyá tamá akskahuiní. Amá li̠xká̠nat huá huaniputún la̠ta lácu nasputa xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú; y a̠ma̠ko̠lh xka̠naní̠n hua̠nti̠ naca̠macamincán xlacata natama̠macxtumi̠y hua̠ntu̠ aya xalí̠xka̠t pus xlacán huá ángeles.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Chuná cumu la̠ tlahuacán a̠má li̠cúxtut acxni̠ xka̠nancán, pu̠lh huá li̠cúxtut pulhucán, li̠huana̠ ma̠macxtumi̠cán y lhcuyucán, pus na̠chuná chú naqui̠taxtuy acxni̠ nasputcán nac ca̠quilhtamacú.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Aquit Xatalacsacni Chixcú nacca̠macá̠n quiángeles la̠qui̠ natama̠macxtumi̠y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ tama̠tlahui̠y tala̠kalhí̠n xa̠makapitzí̠n xta̠cristianoscán, y xli̠hua̠k hua̠nti̠ luu lacli̠xcájnit xtapuhua̠ncán.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Xlacán antá naca̠tamacpu̠cán nac lanca lhcúya̠t hua̠ntu̠ huí nac pu̠pa̠tí̠n la̠qui̠ antá natatasay y natama̠lacsa̠ni̠y xtatzancán caj xpa̠lacata xtapa̠ti̠ncán.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ talaktzaksamá̠nalh juerza tatlahuamá̠nalh hua̠ntu̠ Dios lakati̠y xlacán luu li̠pe̠cua la̠ta natamacaxkake̠nana̠chá nac xpu̠ma̠peksí̠n Quintla̠ticán Dios xta̠chuná cumu la̠ chichiní. ¡Para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán pus cakaxpáttit!
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 ’Hua̠nti̠ huacu kaxmata pi̠ li̠chuhui̠nancán xasa̠sti xli̠ma̠peksí̠n Dios y luu lakati̠y pus xlá luu xta̠chuná li̠taxtuy cumu la̠ a̠má chixcú hua̠nti̠ maclay lhu̠hua tumi̠n hua̠k xla oro hua̠ntu̠ xma̠cnu̠cani̠t ctíyat nac aktum parcela. Acxni̠ chú cátzi̠lh pi̠ chuná huata xlá la̠li̠huán ma̠cnu̠paray a̠má tumi̠n y luu ya̠ tapa̠xuhuá̠n naán nac xchic y nasta̠ko̠y hua̠ntu̠ xlá xkalhi̠y la̠qui̠ chú tla̠n natama̠huay a̠má parcela.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 ’Na̠chunali̠túm a̠má hua̠nti̠ huacu kaxmata la̠ta li̠chuhui̠nancán xasa̠sti xtapéksi̠t Dios y xlá luu lakati̠y, luu xta̠chuná qui̠taxtuy cumu la̠ cha̠tum chixcú hua̠nti̠ sta̠nán y tama̠huanán y putzatla̠huán lacuán perlas, pero hua̠ntu̠ luu xli̠ca̠na xalacuán.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Pero para chú naqui̠maclay aktum hua̠ntu̠ luu xatlá̠n y xlá tancs catzi̠y pi̠ ni̠tu̠ anán hua̠ntu̠ xta̠chuná xli̠li̠lakáti̠t, huata xlá la̠li̠huán an nac xchic, ca̠sta̠ko̠y la̠tachá túcua kalhi̠y la̠qui̠ chú chuná tla̠n natama̠huay a̠má xatlá̠n perla.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 ’Amá xasa̠sti xtapéksi̠t Dios na̠ luu xta̠chuná amaj qui̠taxtuy cumu la̠ pu̠sakajú̠n acxni̠ maju̠cán nac kalhtu̠choko y ti̠pa̠katzi la̠tachá túcuya̠ squi̠ti hua̠k ti̠tiyay.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Acxni̠ chú aya tatzamay pu̠sakajú̠n la̠ta lhu̠hua squi̠ti xtahuacani̠tanchá a̠ma̠ko̠lh squi̠ti̠naní̠n tasakacutuy nac xquilhtú̠n chúchut, antá chú xlacán culucs talakatahuilay tzucuy talacsaca squi̠ti. Hua̠ntu̠ xalacuán squi̠ti li̠huana̠ tapu̠ma̠qui̠y canastas, y hua̠ntu̠ ni̠ xalacuán xlacán ni̠ talén huata caj tamakán.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Pus na̠chuná naqui̠taxtuy acxni̠ nasputa ca̠quilhtamacú, a̠ma̠ko̠lh ángeles natamina̠chá nac akapú̠n la̠qui̠ naca̠ma̠pajpitzicán hua̠nti̠ lacli̠xcájnit tali̠catzi̠y nac xlaksti̠pa̠ncán hua̠nti̠ lacuán xtapuhua̠ncán.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Huá chú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ luu lacli̠xcájnit takalhi̠y xtapuhua̠ncán pus huá naca̠maca̠ncán nac lhcúya̠t la̠qui̠ antá natatasay y natama̠lacsa̠ni̠y xtatzancán caj xpa̠lacata a̠má li̠pe̠cua tapa̠tí̠n.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesús chiné ca̠kalhásquilh a̠ma̠ko̠lh cristianos:
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Huata xlá chiné ca̠huanipá:
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Acxni̠ Jesús chuná ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nanko̠lh u̠má takalhchuhuí̠n xlá na̠ acxnitiyá alh a̠lacatunu.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Y antá cha̠lh nac xca̠chiquí̠n antanícu xlá cstacni̠t. Antá chú tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos nac xpu̠siculancán judíos hua̠ntu̠ xuí antá, y la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos caj cacs xtali̠lacahuán xtachuhuí̠n y chiné xtahuán:
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Pus huá eé xkahuasa tamá carpintero José xuani̠t, y chi̠nchú xtzí huanicán María, xa̠huachí na̠ ca̠lakapasá̠hu xli̠talakapasni ca̠huanicán Santiago, José, Simón xa̠huá Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Y na̠ chuná makapitzí̠n xnata̠lán lactzumaján na̠ antá uú tahuilá̠nalh y ca̠lakapasá̠hu. ¿Tícu chi̠nchú ma̠xqui̠ni̠t cahuá xli̠skalala hua̠ntu̠ xlá quinca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n?
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Pus caj huá tamá xpa̠lacata xnata̠chiquí̠n ni̠ xtali̠ca̠najlaniy. Huata Jesús chiné ca̠huánilh:
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Pus caj huá u̠má xpa̠lacata ni̠ lhu̠hua ca̠li̠tláhualh laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut antá nac xlaksti̠pa̠ncán porque xlacán ni̠ xtali̠pa̠huán.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.