Mateus 13
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Huatiyá a̠má quilhtamacú Jesús táca̠xli y alh nac pupunú la̠qui̠ antá naca̠ma̠kalhchuhuhui̠ni̠y cristianos.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Pero cumu luu lhu̠hua la̠ta tatamacxtúmi̠lh antanícu xlá xuí mejor táju̠lh nac aktum barco; antá culucs táhui y xa̠makapitzí̠n la̠ta xli̠lhu̠hua antá tatá̠yalh nac xquilhtú̠n chúchut la̠qui̠ natakaxmatniy xtachuhuí̠n.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Jesús lhu̠hua hua̠ntu̠ ca̠li̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh, y na̠ ca̠huánilh eé takalhchuhuí̠n:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Acxni̠ xlá xchana̠nanti̠lhay makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac tiji; caj li̠puntzú taminchá lactzu spu̠n y tasacuaqui̠ko̠lh.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠chihuixni antanícu ni̠tu̠cu xkalhi̠y tíyat. Ama̠ko̠lh li̠chánat pala pulhli porque ni̠ lhu̠hua xuani̠t tíyat,
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 pero acxni̠ taxtuchi chichiní y li̠pe̠cua tzúculh akchichín pala sca̠cli porque ni̠tu̠cu xma̠ti̠ju̠ni̠t xtankáxe̠k.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n; a̠má lhtucú̠n la̠li̠huán stacli y ma̠lanka̠ko̠lh.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Pero huata makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y acxni̠ tástacli luu lhu̠hua tahuácalh xtahuácat; makapitzí̠n tachaná̠n huí tu̠ xkalhi̠y ma̠x cumu aktum ciento xtalhtzi caj la̠ta akatum xaquihui, makapitzí̠n cumu tutumpuxám y makapitzí̠n ma̠x cumu puxamacá̠hu caj la̠ta akatunu tachaná̠n.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 ¡Para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán pus li̠huana̠ cakaxpáttit la̠qui̠ naakata̠ksá̠tit hua̠ntu̠ cuaniputún!
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Caj li̠puntzú a̠ma̠ko̠lh xtama̠kalhtahuaké̠n Jesús talaktalacatzúhui̠lh antanícu xlá xuí y chuné takalhásquilh:
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Xlá chiné ca̠kálhti̠lh:
11 Jesus respondeu:
12 Porque hua̠nti̠ laktzaksay akata̠ksa a̠má xatlá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ kalhi̠y a̠tzinú nama̠xqui̠cancú y a̠tzinú hua̠k nakalhi̠y; pero hua̠nti̠ ni̠ laktzaksaputún akata̠ksa hua̠ntu̠ kalhi̠y xlá namaklhti̠ko̠cán hasta ma̠squi caj xma̠n huá hua̠ntu̠ kalhi̠y.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Pus huá xpa̠lacata cca̠li̠ta̠ma̠lacastucniy catu̠huá hua̠ntu̠ tzinú tuhua nataliakata̠ksa acxni̠ aquit cca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y, y ma̠squi takaxmata quintachuhuí̠n chunatiyá tatamakxteka cumu la̠mpara ni̠tu̠ takaxmatmá̠nalh; ma̠squi xlacán taucxilhmá̠nalh hua̠ntu̠ aquit cma̠kantaxti̠ma, chunatiyá tatamakxteka cumu la̠mpara ni̠tu̠ taucxilhmá̠nalh.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Pus antá chú nac xlatama̠tcán u̠ma̠ko̠lh cristianos li̠kantaxtuy hua̠ntu̠ xamaká̠n quilhtamacú tili̠chuhuí̠nalh profeta Isaías acxni̠ chiné huá:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Xnacujcán u̠ma̠ko̠lh cristianos luu xli̠ca̠na tama̠palhi̠ni̠t;
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 ’Pero luu ca̠na̠ li̠pa̠xúhu huixinín porque kalhi̠yá̠tit milakastapucán y liucxilhá̠tit hua̠ntu̠ ctlahuay, na̠ kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán y li̠kaxpatá̠tit quintachuhuí̠n.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Porque aquit lacatancs cca̠huaniyá̠n pi̠ lhu̠hua profetas y lacuán cristianos hua̠nti̠ maká̠n quilhtamacú tatilatama̠ni̠t huata xlacán na̠ luu xtaucxilhputún hua̠ntu̠ huixinín la̠nchú ucxilhpá̠tit pero xlacán ni̠ taúcxilhli; na̠ xtakaxmatputún hua̠ntu̠ huixinín la̠nchú kaxpatpá̠tit pero huata xlacán ni̠ ca̠ma̠xquí̠calh quilhtamacú natakaxmata.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ’Huixinín luu li̠huana̠ cakaxpáttit y caakatá̠kstit hua̠ntu̠ huaniputún a̠má xatakalhchuhuí̠n chana̠ná:
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac tiji y tasacuaqui̠ko̠lh lactzu spu̠n, huá cca̠ta̠ma̠lacastuca a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios la̠ta lácu xlá lacasquín natalatama̠y nac xasa̠sti xtapéksi̠t; xlacán takaxmata pero acali̠stá̠n mina̠chá akskahuiní y ca̠ma̠tapa̠nu̠niy a̠má lacuán tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xchancani̠t nac xnacujcán.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lakchihuixni, huá cca̠ta̠ma̠lacastuca a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, xli̠ca̠na luu ya̠ tapa̠xuhuá̠n talakati̠y y tla̠n tatlahuay.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Pero cumu ni̠ luu xli̠ca̠na hua̠k xtahuili̠ni̠t nac xnacujcán cumu la̠ a̠ ni̠ cama̠ti̠ju̠chá xtankáxe̠k, ni̠ luu maka̠s tamakapalay y acxni̠ chú xlacán tamaklhcatzi̠y pi̠ ca̠tzaksamá̠calh osuchí ca̠li̠putzasta̠lamá̠calh caj xpa̠lacata cumu tali̠pa̠huán xtachuhuí̠n Dios, huata tu̠ xlacán tatlahuay mejor caj tali̠puhuán y taakxtekmakán.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n xlacán huá tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios pero huata a̠tzinú tali̠taakatzanke̠y catu̠huá hua̠ntu̠ huí xala ca̠quilhtamacú para la̠ta lácu natakalhi̠y lhu̠hua tumi̠n y lácu li̠pa̠xúhu natalatama̠y, y chuná tali̠taakskahuitama̠y pu̠tum hua̠ntu̠ xlacán talakati̠y, y na̠chuná chú tali̠ma̠lankako̠y xtapéksi̠t Dios y antá ni̠lay ma̠sta̠y xtahuácat nac xlatama̠tcán.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Y huata a̠má tachaná̠n hua̠ntu̠ tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat huá xlacán tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, xlacán tatlahuay hua̠ntu̠ antá ca̠li̠ma̠peksi̠y y chuná xlacán lhu̠hua hua̠ntu̠ tali̠ma̠siyuy xtahuacatcán. Makapitzí̠n xta̠chuná a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tamá̠sta̠lh aktum cientu xtalhtzi caj la̠ta akatum, y makapitzí̠n xta̠chuná cumu la̠ ti̠ tamá̠sta̠lh puxamacá̠hu.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Jesús ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nampá eé takalhchuhuí̠n:
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Y li̠huán xtalhtatamá̠nalh a̠ma̠ko̠lh chana̠naní̠n ca̠tzi̠sní tze̠k tanu̠chi cha̠tum hua̠nti̠ csi̠tzi̠niy xpu̠chiná a̠má pú̠cuxtu y antá xlá tzúculh xpuyumakán catu̠huá hua̠ntu̠ ni̠ lacuán li̠cúxtut nac xlaksti̠pa̠ncán trigo; acxni̠ chuná tlahuako̠lh la̠li̠huán alh.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Acxni̠ a̠má trigo stacli y tzúculh tahuacay xtahuácat na̠ hasta acxnicú tzúculh tasiyuy xanícuma̠ caj li̠xcájnit li̠cúxtut.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ama̠ko̠lh tasa̠cuá̠n hua̠nti̠ antá xtascujmá̠nalh la̠li̠huán táalh tahuaniy xpatroncán: “Patrón, nac minca̠tuhuá̠n antanícu huix tichaná̠nanti luu lacuán xuani̠t mili̠chánat, ¿nícu chi̠nchú minchá a̠má xali̠xcájnit li̠cúxtut?”
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Xpu̠chiná a̠má tachaná̠n chiné ca̠huánilh: “Cha̠catzi̠ya pi̠ hua̠nti̠ luu quinca̠si̠tzi̠niyá̠n chuná quinca̠tlahuani̠tán.” Xlacán tahuanipá: “¿Lácu chi̠nchú huana, pi̠ caná̠hu pulhumakaná̠hu tamá li̠xcájnit li̠cúxtut?”
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Pero xlá ca̠huánilh: “Ni̠chuná catlahuátit, chicá para xamaktum acxni̠ huixinín pulhupá̠tit nahuán li̠cúxtut na̠ napulhuyá̠tit a̠má trigo.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Huata mejor xatlá̠n lacxtum catastacke̠lh hasta acxni̠ nalakchá̠n quilhtamacú la̠ta pu̠tum natama̠macxtumi̠y quintachaná̠n xlacata pi̠ pu̠lh huá napulhucán hua̠ntu̠ xali̠xcájnit li̠cúxtut y tunuj napa̠chi̠cán la̠qui̠ naca̠laclhcuyuhuili̠cán, y acali̠stá̠n chú nama̠macxtumi̠cán trigo y antá nama̠qui̠cán nac quimpú̠cuxi.”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Jesús na̠ ca̠huanipá eé takalhchuhuí̠n:
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Xli̠ca̠na pi̠ huá u̠má xtalhtzi quihui hua̠ntu̠ a̠tzinú luu actzú la̠ta xli̠hua̠k li̠cúxtut hua̠ntu̠ laclanca tastaca, pero ma̠squi chuná acxni̠ xlá li̠huana̠ pún luu lacapala tzucuy staca, hasta caní lanca quihui huán; y luu lhu̠hua kalhi̠y xmakxpi̠ní̠n, y hasta lactzu spu̠n hua̠ntu̠ takosa nac ca̠u̠ní̠n antá xlacán tla̠n tlahuay xma̠sekecán nac xca̠makxpi̠ní̠n.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Na̠ ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠pá eé takalhchuhuí̠n:
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Y Jesús acxni̠ xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos ankalhí̠n caj catu̠huá xca̠ta̠ma̠lacastucniy, y ni̠tu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y para ni̠ juerza huí tu̠ naca̠ta̠ma̠lacastucniy.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Pus huá chuná li̠tláhualh la̠qui̠ nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ tili̠chuhuí̠nalh profeta Isaías nac li̠kalhtahuaka acxni̠ chiné tzóknulh:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Acxni̠ Jesús ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh cristianos xlacata pi̠ cataalhá nac xchiccán xlá na̠ alh nac chiqui antanícu natamakxteka. Acxni̠ tácha̠lh, xtama̠kalhtahuaké̠n chiné tahuánilh:
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Huata xlá chiné ca̠huánilh:
37 Jesus respondeu:
38 Y chi̠nchú a̠má ca̠tuhuá̠n pus huá la̠ta xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú. Amá xatlá̠n li̠chánat huá tali̠taxtuy hua̠nti̠ taca̠najlani̠t quintachuhuí̠n y tatapeksi̠niy Dios; y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xali̠xcájnit li̠cúxtut huá xlacán tali̠taxtuy hua̠nti̠ tatapeksi̠niy akskahuiní.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Y chi̠nchú a̠má hua̠nti̠ luu ma̠rí si̠tzi̠niy xpu̠chiná tachaná̠n pus huatiyá tamá akskahuiní. Amá li̠xká̠nat huá huaniputún la̠ta lácu nasputa xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú; y a̠ma̠ko̠lh xka̠naní̠n hua̠nti̠ naca̠macamincán xlacata natama̠macxtumi̠y hua̠ntu̠ aya xalí̠xka̠t pus xlacán huá ángeles.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Chuná cumu la̠ tlahuacán a̠má li̠cúxtut acxni̠ xka̠nancán, pu̠lh huá li̠cúxtut pulhucán, li̠huana̠ ma̠macxtumi̠cán y lhcuyucán, pus na̠chuná chú naqui̠taxtuy acxni̠ nasputcán nac ca̠quilhtamacú.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Aquit Xatalacsacni Chixcú nacca̠macá̠n quiángeles la̠qui̠ natama̠macxtumi̠y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ tama̠tlahui̠y tala̠kalhí̠n xa̠makapitzí̠n xta̠cristianoscán, y xli̠hua̠k hua̠nti̠ luu lacli̠xcájnit xtapuhua̠ncán.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Xlacán antá naca̠tamacpu̠cán nac lanca lhcúya̠t hua̠ntu̠ huí nac pu̠pa̠tí̠n la̠qui̠ antá natatasay y natama̠lacsa̠ni̠y xtatzancán caj xpa̠lacata xtapa̠ti̠ncán.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ talaktzaksamá̠nalh juerza tatlahuamá̠nalh hua̠ntu̠ Dios lakati̠y xlacán luu li̠pe̠cua la̠ta natamacaxkake̠nana̠chá nac xpu̠ma̠peksí̠n Quintla̠ticán Dios xta̠chuná cumu la̠ chichiní. ¡Para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán pus cakaxpáttit!
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 ’Hua̠nti̠ huacu kaxmata pi̠ li̠chuhui̠nancán xasa̠sti xli̠ma̠peksí̠n Dios y luu lakati̠y pus xlá luu xta̠chuná li̠taxtuy cumu la̠ a̠má chixcú hua̠nti̠ maclay lhu̠hua tumi̠n hua̠k xla oro hua̠ntu̠ xma̠cnu̠cani̠t ctíyat nac aktum parcela. Acxni̠ chú cátzi̠lh pi̠ chuná huata xlá la̠li̠huán ma̠cnu̠paray a̠má tumi̠n y luu ya̠ tapa̠xuhuá̠n naán nac xchic y nasta̠ko̠y hua̠ntu̠ xlá xkalhi̠y la̠qui̠ chú tla̠n natama̠huay a̠má parcela.
44 — O
45 ’Na̠chunali̠túm a̠má hua̠nti̠ huacu kaxmata la̠ta li̠chuhui̠nancán xasa̠sti xtapéksi̠t Dios y xlá luu lakati̠y, luu xta̠chuná qui̠taxtuy cumu la̠ cha̠tum chixcú hua̠nti̠ sta̠nán y tama̠huanán y putzatla̠huán lacuán perlas, pero hua̠ntu̠ luu xli̠ca̠na xalacuán.
45 — O
46 Pero para chú naqui̠maclay aktum hua̠ntu̠ luu xatlá̠n y xlá tancs catzi̠y pi̠ ni̠tu̠ anán hua̠ntu̠ xta̠chuná xli̠li̠lakáti̠t, huata xlá la̠li̠huán an nac xchic, ca̠sta̠ko̠y la̠tachá túcua kalhi̠y la̠qui̠ chú chuná tla̠n natama̠huay a̠má xatlá̠n perla.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 ’Amá xasa̠sti xtapéksi̠t Dios na̠ luu xta̠chuná amaj qui̠taxtuy cumu la̠ pu̠sakajú̠n acxni̠ maju̠cán nac kalhtu̠choko y ti̠pa̠katzi la̠tachá túcuya̠ squi̠ti hua̠k ti̠tiyay.
47 — O
48 Acxni̠ chú aya tatzamay pu̠sakajú̠n la̠ta lhu̠hua squi̠ti xtahuacani̠tanchá a̠ma̠ko̠lh squi̠ti̠naní̠n tasakacutuy nac xquilhtú̠n chúchut, antá chú xlacán culucs talakatahuilay tzucuy talacsaca squi̠ti. Hua̠ntu̠ xalacuán squi̠ti li̠huana̠ tapu̠ma̠qui̠y canastas, y hua̠ntu̠ ni̠ xalacuán xlacán ni̠ talén huata caj tamakán.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Pus na̠chuná naqui̠taxtuy acxni̠ nasputa ca̠quilhtamacú, a̠ma̠ko̠lh ángeles natamina̠chá nac akapú̠n la̠qui̠ naca̠ma̠pajpitzicán hua̠nti̠ lacli̠xcájnit tali̠catzi̠y nac xlaksti̠pa̠ncán hua̠nti̠ lacuán xtapuhua̠ncán.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Huá chú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ luu lacli̠xcájnit takalhi̠y xtapuhua̠ncán pus huá naca̠maca̠ncán nac lhcúya̠t la̠qui̠ antá natatasay y natama̠lacsa̠ni̠y xtatzancán caj xpa̠lacata a̠má li̠pe̠cua tapa̠tí̠n.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Jesús chiné ca̠kalhásquilh a̠ma̠ko̠lh cristianos:
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Huata xlá chiné ca̠huanipá:
52 Jesus disse:
53 Acxni̠ Jesús chuná ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nanko̠lh u̠má takalhchuhuí̠n xlá na̠ acxnitiyá alh a̠lacatunu.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Y antá cha̠lh nac xca̠chiquí̠n antanícu xlá cstacni̠t. Antá chú tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos nac xpu̠siculancán judíos hua̠ntu̠ xuí antá, y la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos caj cacs xtali̠lacahuán xtachuhuí̠n y chiné xtahuán:
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Pus huá eé xkahuasa tamá carpintero José xuani̠t, y chi̠nchú xtzí huanicán María, xa̠huachí na̠ ca̠lakapasá̠hu xli̠talakapasni ca̠huanicán Santiago, José, Simón xa̠huá Judas.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Y na̠ chuná makapitzí̠n xnata̠lán lactzumaján na̠ antá uú tahuilá̠nalh y ca̠lakapasá̠hu. ¿Tícu chi̠nchú ma̠xqui̠ni̠t cahuá xli̠skalala hua̠ntu̠ xlá quinca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n?
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Pus caj huá tamá xpa̠lacata xnata̠chiquí̠n ni̠ xtali̠ca̠najlaniy. Huata Jesús chiné ca̠huánilh:
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Pus caj huá u̠má xpa̠lacata ni̠ lhu̠hua ca̠li̠tláhualh laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut antá nac xlaksti̠pa̠ncán porque xlacán ni̠ xtali̠pa̠huán.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.