Lucas 6

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maktum quilh­ta­macú sábado xuani̠t acxni̠ hua̠k judíos xta­jaxa, Jesús xti̠­pun­tax­tuma anta­nícu luu la̠n xchan­cani̠t trigo, pero xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n tzú­culh tai̠ti̠­lhay xta­huácat, li̠huana̠ xta­lak­pekxa y xta­hua­ni̠niy xatalhtzi.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Maka­pitzi fariseos taúcxilhli y chiné taka­lhás­quilh:
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Jesús ca̠kálh­ti̠lh:
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 David xlá tánu̠lh nac lanca xpu̠­si­culan Dios y ca̠tí­yalh xata­si­cu­la­na̠t­láhu cax­ti­lá̠n­chahu y pu̠tum ca̠tá̠­hualh xcom­pa­ñeros ma̠squi a̠má cax­ti­lá̠n­chahu ni̠ xli̠­huatcán xuani̠t porque xma̠nhuá cura xca̠­mi­ni̠niy nata­huay?
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Jesús chiné ca̠hua­nipá a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n:
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Ni̠ xli̠­maka̠s li̠túm lak­cha̠mpá a̠má quilh­ta­macú sábado acxni̠ xli̠­huancán para tícu nas­cuja, Jesús tanu̠chá nac xpu̠­si­cu­lancán judíos, antá xlá tzú­culh ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos. Na̠ antá xta­nu̠ma cha̠tum chixcú hua̠nti̠ csca̠c­ni­ko̠ni̠t nac xas­tácat xmacán.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Pero na̠ antá xta­nu̠­má̠­nalh maka­pi­tzí̠n fariseos xa̠hua xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos xlacán xtas­ka­laj­má̠­nalh Jesús la̠qui̠ nataucxilha chicá para nama̠­pacsay a̠má chixcú acxni̠ xli̠­huancán para tícu nas­cuja y la̠qui̠ chuná huijá nahuán hua̠ntu̠ nata­li̠­ma̠­la­capu̠y.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Pero cumu Jesús hua̠k xca­tzi̠y hua̠ntu̠ xlacán xta­la­ca­pa̠s­tac­má̠­nalh pus huá xpa̠­la­cata chiné li̠huá­nilh a̠má hua̠nti̠ csca̠c­ni­ko̠ni̠t xmacán:
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Jesús chiné ca̠huá­nilh maka­pi­tzí̠n cris­tianos:
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Jesús cacs ca̠la­caúcxilhli pu̠tum hua̠nti̠ antá xta­ta­nu̠­má̠­nalh nac a̠má pu̠si­culan, y aca­li̠stá̠n chiné huá­nilh a̠má chixcú:
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Pero a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n ni̠ tama̠t­lá̠n­ti̠lh y luu la̠n tasí̠­tzi̠lh y tzú­culh tala̠­huaniy para túcu cahuá tla̠n natat­la­huaniy Jesús.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Ni̠ li̠maka̠s li̠túm maktum quilh­ta­macú Jesús alh nac aktum ke̠stí̠n la̠qui̠ antá nat­la­huay ora­ción, y tan­tas­caca antá kalh­ta­hua­ká­nilh Dios.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Acxni̠ xka­ka­ko̠lh a̠má tzi̠sní Jesús ca̠ma̠­ké̠s­tokli pu̠tum hua̠nti̠ xta­sta̠­la­ni­má̠­nalh y acxni̠ pu̠tum támilh antá xlá ca̠lác­sacli kalha­cu̠tiy hua̠nti̠ ca̠li̠­ma̠­pa̠­cú­hui̠lh xapós­toles.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Ama̠­ko̠lh kalha­cu̠tiy após­toles hua̠nti̠ xlá ca̠lí̠lh­ca̠lh chiné xca̠­hua­nicán: Simón hua̠nti̠ Jesús li̠ma̠­pa̠­cú­hui̠lh Pedro; Andrés xta̠Simón; San­tiago y Juan; Felipe xa̠hua Bar­to­lomé;
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Mateo chu Tomás; San­tiago xka­huasa Alfeo; Simón hua̠nti̠ xca̠­ta̠­ta­peksi̠y maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n xca̠­hua­nicán cana­nistas;
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Judas hua̠nti̠ xta̠San­tiago; chu Judas hua̠nti̠ aca­li̠stá̠n liak­ska­huí­nalh Quim­pu̠­chi­nacán Jesús.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Acxni̠ Jesús tala­ka­ka­lhu̠­ta­hui­lachi nac a̠má ke̠stí̠n, pu̠tum ca̠tá̠­milh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n nac aktum pu̠scan, pero lhu̠hua cris­tianos cani̠hua̠ xalaní̠n antá xta­mini̠t: maka­pi­tzí̠n xalac Judea, xalac Jeru­salén, xa̠hua hua̠nti̠ xta­la­má̠­nalh xquilhtú̠n pupunú nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua̠ntu̠ xca̠­hua­nicán Tiro y Sidón. Ama̠­ko̠lh cris­tianos caj xta­mini̠t takax­matniy xta­chu­huí̠n y xa̠huachí la̠qui̠ naca̠­ma̠­pac­sa­nicán xta­ja­tatcán.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Jesús na̠ xca̠­ma̠t­la̠nti̠y xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xca̠akchi­pa­nini̠t xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán akska­huiní.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Pero na̠chuna li̠túm cumu Jesús xka­lhi̠y li̠t­li­hueke nac xmacni xli̠­hua̠k cris­tianos xta­xa­ma­ni­putún clháka̠t, y a̠ma̠ko̠lh ta̠tat­laní̠n hua̠nti̠ tamac­xá­malh hua̠k tápacsli.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Aca­li̠stá̠n Jesús cacs ca̠la­ca­cá̠c­ni̠lh pu̠tum xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n y chiné ca̠huá­nilh:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 ’Li̠pa̠­xúhu caca̠­li̠­pu̠lh­ca̠­cántit hui­xinín hua̠nti̠ la̠nchú tzin­c­sta­makam­pá̠tit porque namín quilh­ta­macú acxni̠ hui­xinín la̠n naka­sá̠tit.
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 ’Luu li̠pa̠­xúhu hui­xinín camaklh­ca­tzí̠tit acxni̠ cris­tianos naca̠­si̠­tzi̠­niyá̠n, acxni̠ luu naca̠t­la­kax­tu­ca­ná̠tit nac aktum ca̠chi­quí̠n, acxni̠ cala̠huá naca̠­hua­ni­ca­ná̠tit y naca̠­lak­makan­ca­ná̠tit cumu lá̠m­para hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit cris­tianos hui­xinín caj xpa̠­la­cata cumu luu qui­la̠­li̠­pa̠­hua­ná̠hu aquit Xata­lac­sacni Chixcú.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Hui­xinín luu capa̠­xu­huátit a̠má quilh­ta­macú acxni̠ chuná naca̠t­la­hua­ca­ná̠tit y ni̠ cali̠­pu­huántit, porque nac akapú̠n hui­xinín naca̠­ma̠s­ka­hui̠­ca­ná̠tit; pus luu caj cala­ca­pa̠s­táctit pi̠ na̠chuná tatit­la­huani̠t xalak­maká̠n xli̠­ta­la­ka­pas­nicán u̠ma̠ko̠lh cris­tianos, la̠n tama̠­pa̠­tí̠­ni̠lh a̠ma̠ko̠lh pro­fetas hua̠nti̠ tica̠­ma­cá­milh Dios.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 ’Pero koxu­tacu tihua­ná̠tit hui­xinín hua̠nti̠ lac­rricu porque xma̠n huá uú nac ca̠quilh­ta­macú tla̠n luu li̠pa̠­xu­hua­yá̠tit min­tu­mi̠ncán, pero caj antiyá naqui̠­ta̠yay min­ta­pa̠­xu­hua̠ncán.
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 ’Koxu­tacu tihua­ná̠tit hui­xinín hua̠nti̠ la̠nchú li̠pa̠­xu­hua­yá̠tit pi̠ kas­pá̠tit porque aca­li̠stá̠n natzin­csá̠tit.
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 ’Koxu­tacu tihua­ná̠tit hui­xinín hua̠n­ti̠cu laka­ti̠­yá̠tit hua̠k luu lac­tlá̠n cris­tianos naca̠­li̠­pu̠lh­ca̠­ca­ná̠tit acxni̠ ni̠chuná li̠tax­tu­yá̠tit, porque cala­ca­pa̠s­táctit pi̠ hua̠nti̠ xalak­maká̠n mili̠­ta­la­ka­pas­nicán na̠chuná xta­li̠­pu̠lhca̠y a̠ma̠ko̠lh maka­pi­tzí̠n akska­hui­naní̠n pro­fetas.
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 ’Xli̠­hua̠k hui­xinín hua̠nti̠ kax­pat­pá̠tit quin­ta­chu­huí̠n pus luu caaka­tá̠k­stit hua̠ntu̠ nac­ca̠­hua­niyá̠n: Hui­xinín luu caca̠­pa̠x­quí̠tit hua̠nti̠ ca̠si̠­tzi̠­niyá̠n, tla̠n caca̠­ca­tzi̠­nítit ma̠squi hua̠nti̠ ni̠ naca̠ucxilh­pu­tuná̠n.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Luu ya̠ tapa̠­xu­huá̠n caca̠­xa­kat­lí̠tit hua̠nti̠ cala̠huá naca̠­hua­niyá̠n y cakalh­ta­hua­ka­nítit Dios la̠qui̠ camak­tá̠­yalh a̠má hua̠nti̠ naca̠­li̠­kalh­ka­ma̠­naná̠n.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Para tícu huix nalak­xti̠­ka­xiyá̠n ni̠ cata­maka­pu̠s­pitni huata mejor calak­xti̠­pi­ni­para a̠lak­xti̠tu la̠qui̠ nalak­xti̠­ka­xi­pa­rayá̠n para luu chuná lac­pu­huán. Y na̠chuna li̠túm para tícu namak­lhti̠yá̠n min­cha­marra pus na̠ cama̠xqui quilh­ta­macú na̠ cale̠lh min­ta­maknu.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 La̠tachá túcu nas­qui­niyá̠n cha̠tum cris­tiano, pus para kalhi̠ya cama̠xqui; y para tícu namak­lhti̠yá̠n hua̠ntu̠ milá ni̠ cali̠­huani.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Pus laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ xlianka­lhi̠ná caca̠t­la­hua­nítit li̠tlá̠n xa̠maka­pi­tzí̠n cris­tianos chuná cumu la̠ hui­xinín xla­cas­quíntit xlacán xtat­la­huanín li̠tlá̠n.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 ’Caqui­la̠­hua­níhu, para hui­xinín caj xma̠nhuá ca̠pa̠x­qui̠­yá̠tit hua̠nti̠ na̠ ca̠pa̠x­qui̠yá̠n, ¿túcu chú ya̠ li̠tlá̠n tla­hua­pá̠tit? Pus hasta ma̠squi hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­pu­hua̠ncán na̠chuná tat­la­huay.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Osuchí para hui­xinín caj xma̠nhuá tlán ca̠ca­tzi̠­ni­yá̠tit hua̠nti̠ na̠ tla̠n ca̠ca­tzi̠­niyá̠n, ¿túcu chú ya̠ li̠tlá̠n tla­hua­pá̠tit? Pus na̠chuná tala̠­ta̠lay hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­pu­hua̠ncán.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Na̠chu­na­li̠túm para hui­xinín xma̠nhuá ca̠ma̠­sa̠­cuani̠­yá̠tit tumi̠n hua̠nti̠ luu catzi̠­ni­yá̠tit pi̠ naca̠­la­ka­xo­ko­niyá̠n, ¿túcu chú ya̠ li̠tlá̠n tla­hua­pá̠tit? Pus na̠chuná xlacán tala̠­ma̠­sa̠­cuani̠y tumi̠n hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­pú­hua̠ncán porque laca­tancs catzi̠y pi̠ hui̠ntú nama̠x­qui̠cán aca­li̠stá̠n.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Pero hui­xinín caca̠­pa̠x­quí̠tit ma̠squi hua̠n­ti̠cu luu ca̠si̠­tzi̠­niyá̠n y luu tla̠n caca̠­ca­tzi̠­nítit, y la̠ta túcu cama̠­sa̠­cuaní̠tit pero ni̠ huá cala­ca­pa̠s­tac­nítit para túcu luu naca̠­li̠­xo­ko̠­nu­ni­ca­ná̠tit. Pus chuná hui­xinín tla̠n namaka­maklhti̠­na­ná̠tit min­tas­kahucán nac akapú̠n, y Quin­tla̠­ticán Dios naca̠­li̠­pu̠lh­ca̠yá̠n cumu la̠ xli̠­ca̠na xca­maná̠n. Porque Dios luu tla̠n ca̠ca­tzi̠niy cris­tianos hasta ma̠squi hua̠nti̠ ne̠cxni tapa̠x­cat­ca­tzi̠niy hua̠ntu̠ xlá ca̠ma̠x­qui̠y, y na̠chuná hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­pu­hua̠ncán.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Pus na̠chuná hui­xinín luu tla̠n caca̠­ca­tzi̠­nítit xli̠­hua̠k cris­tianos chuná cumu la̠ Min­tla̠­ticán Dios luu tla̠n ca̠ca­tzi̠niy cris­tianos.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ’Ne̠c­xnicú luu anka­lhi̠ná capu­tza­nítit xcuentajcán hua̠ntu̠ tla̠n nali̠­ya̠­hua­yá̠tit cha̠tum min­ta̠­cris­tiano la̠qui̠ aca­li̠stá̠n Dios na̠ ni̠chuná napu­tza­ni­ko̠yá̠n hua̠ntu̠ nali̠­ya̠­huayá̠n min­cuenta. Ni̠ anka­lhi̠ná caáksanti min­ta̠­cris­tiano para túcu ni̠tlá̠n tla­huama, la̠qui̠ Dios ni̠ hua̠k naaksa­ni­ko̠yá̠n xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ huix tla­hua­ni̠ta ni̠tlá̠n. Cala̠­ma̠­tzan­ke̠­na­nítit la̠ta túcu ni̠tlá̠n la̠t­la­hua­ni­yá̠tit la̠qui̠ Dios na̠ naca̠­ma̠­tzan­ke̠­na­niyá̠n min­ta­la̠­ka­lhi̠ncán.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Para cha̠tum min­ta̠­cris­tianojcán huí tu̠ mac­la­cas­quima y para huix kalhi̠ya pus cama̠xqui, y chuná Dios na̠ naca̠­ma̠x­qui̠yá̠n hua̠ntu̠ hui­xinín mac­la­cas­quim­pá̠tit. Xlá amá̠n ca̠pu̠­ma̠x­qui̠yá̠n hua̠ntu̠ lanca mim­bol­sajcán, la̠n naca̠aka­tzap­sya̠­hua­niyá̠n y naca̠­chi­qui­ju̠­niyá̠n, porque chuná la̠ta túcu xli̠­lhu̠hua nama̠x­qui̠­yá̠tit min­ta̠­cris­tianojcán acxni̠ túcu mac­la­cas­quima, Dios na̠chuná naca̠­ma̠x­qui̠yá̠n hua̠ntu̠ ca̠lak­cha̠ná̠n.
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Jesús ca̠li̠­xa­kat­li̠pá aktum tala­ca­pa̠s­tacni y chiné ca̠huá­nilh:
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Na̠chu­na­li̠túm cha̠tum hua̠nti̠ kalh­ta­hua­ka­majcú ni̠lay a̠tzinú li̠huacay kalhi̠y xli̠s­ka­lala ni̠ xachuná hua̠nti̠ xma̠­kalh­ta­hua­ke̠ná, ma̠squi luu xli̠­ca̠na acxni̠ xlá nakalh­ta­hua­kako̠y a̠huayu xta̠­chuná naka­lhi̠y xli̠s­ka­lala cumu la̠ xma̠­kalh­ta­hua­ke̠ná.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 ’Pus na̠chuná chú, ¿lácu chú tla̠n liucxilh­niya a̠má actzu̠ pokxni hua̠ntu̠ laca­ta­nu̠ma nac xla­kas­tapu cha̠tum min­ta̠­cris­tiano y para huata huix ni̠para tzinú maklh­ca­tzi̠ya para nac mila­kas­tapu laca­ta­nu̠má̠n tzinú tlak lanca quihui?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Pus cumu ni̠para tzinú catzi̠ya para na̠ huí hua̠ntu̠ laca­ta­nu̠má̠n nac mila­kas­tapu, ¿lácu chú tla̠n li̠hua­niya cha̠tum min­ta̠­cris­tiano: “Caqui­ma̠xqui tala­cas­quín nac­la­ca­ma̠x­tuyá̠n tamá actzu̠ pokxni hua̠ntu̠ laca­ta­nu̠má̠n nac milakastapu”? ¡Pus huix luu aksa­ni̠ná chixcú! Huata xatlá̠n pu̠lh huix cala­ca­ma̠x­tú­canti hua̠ntu̠ laca­ta­nu̠má̠n nac mila­kas­tapu la̠qui̠ chuná luu li̠huana̠ naucxilha y chuná tla̠n nala­ca­ma̠x­tuya a̠má pokxni hua̠ntu̠ laca­ta­nu̠ma min­ta̠­cris­tiano.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 ’Pus na̠chuna li̠túm caj cali̠­la­ca­pa̠s­táctit xta­hua­catcán aka­tunu quihui: ni̠para akatum quihui anán hua̠ntu̠ luu xli̠­ca̠na tla̠n y para chú natzucuy tahuacay xta­huácat hua̠ntu̠ ni̠ lacuán; y ni̠para akatum quihui hua̠ntu̠ ni̠ xatlá̠n chú natzucuy tahuacay hua̠ntu̠ luu xala­cuán xta­huácat.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Pus caj la̠ta aka­tunu quihui li̠ta­la­ka­pasko̠y xta­hua­catcán; porque ni̠para maktum tahuacay higo nac ca̠lh­tu­cuní̠n, ni̠para ca̠puxcán uvas nac ca̠kajní̠n.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Pus na̠chuná chú cris­tianos: hua̠nti̠ tla̠n xta­pu­huá̠n cha̠tum chixcú pus huá li̠chu­hui̠nán hua̠ntu̠ lacuán tachu­huí̠n porque hua̠k huá huí nac xnacú; pero hua̠nti̠ ni̠tlá̠n xta­pu­huá̠n huá xlá li̠chu­hui̠nán hua̠ntu̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­chu­huí̠n porque hua̠k huá tu̠ li̠xcáj­nit huí nac xnacú. Porque hua̠ntu̠ li̠xcáj­nit huí nac xnacú cha̠tum chixcú juerza nali̠­chu­hui̠nán nac xquilhni.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 ’¿Túcu chú li̠ma­cuán caj min­quilh­nicán ma̠rí qui­la̠­hua­ni­yá̠hu, “Huix Quimpu̠chiná”, cumu para ni̠para tzinú tla­hua­yá̠tit hua̠ntu̠ aquit cca̠­li̠­ma̠­pek­si̠yá̠n?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Chú nac­ca̠­hua­niyá̠n hua̠ntu̠ xta̠­chuná a̠má chixcú hua̠nti̠ quis­ta̠­laniy y tzaksay hua̠ntu̠ cuaniy:
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 pus luu xta̠­chuná qui̠­taxtuy cumu la̠ cha̠tum chixcú hua̠nti̠ tla­huay xchic, pu̠lh huáx­nalh pu̠lhmá̠n y li̠huana̠ li̠lak­xket­yá̠­hualh chí­huix xta­la­yá̠hu y acxni̠ stacli luu xali̠­pe̠cua kalh­tu̠­choko a̠má chiqui ni̠para tzinú lac­pa̠­lé̠nca, pus ni̠lay nala­ca­chi­quiy cumu hua̠k chí­huix xli̠­lak­xtek­ya̠­huani̠t xta­la­yá̠hu.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Pero na̠ tahui­la̠­nampá maka­pi­tzí̠n cris­tianos hua̠nti̠ na̠ takax­mata hua̠ntu̠ cuan pero cumu ni̠ talak­tzaksay, xlacán luu xta̠­chuná qui̠­taxtuy cumu la̠ a̠má chixcú hua̠nti̠ tlá­hualh xchic y ni̠para tlak pu̠lhmá̠n ma̠tí̠­ju̠lh xta­la­yá̠hu, pero acxni̠ milh luu xali̠­pe̠cua si̠n, stacli kalh­tu̠­choko a̠má chiqui talak­pon­ka­tá̠­yalh y niaj para huá tzinú tasí­yulh para antá xyá chiqui.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.