Lucas 20

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Maktum quilh­ta­macú Jesús xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ma cris­tianos nac lanca pu̠si­culan, xlá xca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ma la̠ta lácu tla̠n nata­ma̠aka­pú­taxti̠y xli̠s­tac­nicán, y na̠ acxni̠ tachilh xana­puxcun cura xa̠hua xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Xlacán chiné taka­lhás­quilh:
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Jesús chiné ca̠kálh­ti̠lh:
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ¿Tícu li̠ma̠­pék­si̠lh Juan Bau­tista xla­cata xlá naakmu­nu̠nún, pi̠ huá Dios, osuchí huá cris­tianos?
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Xlacán chiné tzú­culh talac­pu­huán y tzú­culh tala̠­huaniy:
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Y chi̠nchú para nahua­ni­yá̠hu pi̠ huá lac­chix­cu­huí̠n xta­li̠­ma̠­pek­si̠ni̠t, la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos naquin­ca̠acta­lan­chi­payá̠n y naquin­ca̠­mak­ni̠yá̠n. Porque xlacán taca­tzi̠y pi̠ Juan Bau­tista huá xliakchu­hui̠­nan­tla̠­huán xta­chu­huí̠n Dios.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Pero huata mejor xlacán takalh­tí̠­nalh pi̠ ni̠ xta­ca­tzi̠y tícu xli̠­ma̠­pek­si̠ni̠t Juan la̠qui̠ naakmu­nu̠nún.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Y Jesús chiné ca̠huá­nilh:
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Aca­li̠stá̠n Jesús tzu­cupaj ca̠ta̠­kalh­chu­hui̠nán cris­tianos y chiné ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh eé tachu­huí̠n:
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Acxni̠ lák­cha̠lh quilh­ta­macú la̠ta lácu cha̠y uvas, a̠má xpu̠­chiná máca̠lh cha̠tum tasa̠cua la̠qui̠ naancán ca̠s­qui­nicán a̠ma̠ko̠lh tasa̠­cuá̠n hua̠ntu̠ xlá xlak­chá̠n nachipay xata­huácat xta­chaná̠n. Pero xlacán huata caj tachí­palh y la̠n tahui­lí̠­nilh, caj chu­natá tamá­ca̠lh y ni̠tu̠ tama̠­lé̠­ni̠lh.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Y hua̠nti̠ xpu̠­chiná a̠má tachaná̠n maca̠mpá a̠cha̠­tum­li̠tum xta­sa̠cua, xlá na̠chuná tat­lá­hualh cala̠­huaj cala̠huá tahuá­nilh y na̠ tahui­lí̠­nilh y ni̠tu̠ tama̠­lé̠­ni̠lh.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Y a̠má chixcú juerza maca̠mpá a̠cha̠tum xta­sa̠cua, pero a̠ma̠ko̠lh tasa̠­cuá̠n hua̠nti̠ antá xtas­cuj­má̠­nalh nac a̠má par­cela tama̠­ta­ká̠­hui̠lh lhken tata­mác­xtulh y ni̠tu̠ tamá̠x­qui̠lh hua̠ntu̠ xlak­mini̠t.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 ’Y hua̠nti̠ xpu̠­chiná a̠má ca̠tu­huá̠n xlá chiné lac­púhua: “¿Túcu cahuá nac­tla­huay? Huata mejor nac­macá̠n quin­ka­huasa hua̠nti̠ luu cpa̠x­qui̠y la̠qui̠ acxni̠ xlacán nataucxilha ma̠x a̠huayu para tzinú nata­la­ca­pu­huaniy y nata­ka­lha­kax­mata hua̠ntu̠ naca̠­huaniy.”
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Pus máca̠lh xka­huasa, pero a̠ma̠ko̠lh tasa̠­cuá̠n acxni̠ taúcxilhli a̠má kahuasa chiné tzú­culh tala̠­huaniy: “Huá eé xka­huasa hua̠nti̠ xpu̠­chiná eé tachaná̠n, pus huá naaka­ta̠x­tu­nicán pu̠tum hua̠ntu̠ aquinín la̠nchú li̠s­cuj­ma̠­náhu; huata mejor camak­ní̠hu la̠qui̠ hua̠k aquinín naquin­ca̠­ta­mak­xtek­ni­ko̠yá̠n.”
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Pus chuná tat­lá­hualh, tata­mác­xtulh nac xqui­lhapá̠n pu̠cuxcu y antá tamák­ni̠lh.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Pus luu xli̠­ca̠na xlá pi̠ namín y naca̠­mak­ni̠ko̠y pu̠tum a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ ni̠ lacuán tasa̠­cuá̠n, y huata huá naca̠­ma­ca­ma̠x­qui̠y xpu̠­cuxtu a̠maka­pi­tzí̠n tasa̠­cuá̠n hua̠nti̠ aksti̠tum tas­cuja.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Jesús cacs ca̠la­caúcxilhli y chiné ca̠huá­nilh:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Para cha̠tum chixcú naliakchek­xnín eé chí­huix maktum nata­lac­tuc­xta­huilay; y para huata huá chí­huix naacta­ma̠­ya̠chi maktum nalak­chi­tami̠y y cumu la̠ pokxni nat­la­huako̠y.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ama̠­ko̠lh xana­puxcun cura chu xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos xta­chi̠­le̠m­putún Jesús cumu xlacán xtaaka­ta̠k­sni̠t pi̠ caj huá xpa̠­la­ca­tacán ma̠squi chuná xlá xca̠­li̠­xa­kat­li̠ni̠t a̠má takalh­chu­huí̠n. Pero ni̠tu̠ tat­la­hua­nipá chú porque xta­pe̠­cuaniy la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos, chicá xamaktum nata­lak­si̠­tzi̠y.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Cumu xlacán ni̠ xta­ma̠t­la̠n­ti̠ni̠t pus tamá­ca̠lh maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ luu lacuán cris­tianos xta­li̠­tax­tu­putún la̠qui̠ nata­ma̠­kalh­pu­tza̠ni̠y y para túcu ni̠ tancs nakalh­ti̠nán chuná chú nata­ma̠­la­capu̠y nac xla­catí̠n gober­nador romano.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Acxni̠ talák­cha̠lh chiné taka­lhás­quilh:
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Pus cla­cas­qui­ná̠hu la̠nchú xqui­la̠­hua­níhu, ¿pi̠ tla̠n cahuá la̠ta la̠ cla­ka­xo­ko̠­nu­ni­ma̠­náhu xapuxcu ma̠pek­si̠ná romano, osuchí ni̠tlá̠n?
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Jesús cátzi̠lh pi̠ caj chu­natá xta­li̠­kalh­pu­tza­má̠­nalh y chiné ca̠huá­nilh:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 Aver, caqui­la̠­ma̠­si­yu­níhu okxtum tumi̠n. ¿Tícu u̠má xla­capú̠n, y tícu xta­cu­huiní eé hua̠ntu̠ tatzok­ta­hui­lani̠t nac tumi̠n?
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Jesús ca̠hua­nipá:
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ama̠­ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n cacs tala­cáhua y ni̠lay catu̠huá túcu nata­li̠­ka­lhas­quín porque hua̠ntu̠ xlá xka­lhas­quincán Jesús luu tancs hua̠ntu̠ xkalh­ti̠nán. Y la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos caj xta­li̠­pa̠­xu­huay hua̠ntu̠ xlá xca̠­li̠­xa­katli̠y.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Aca­li̠stá̠n táalh anta­nícu xlaya Jesús maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xca̠­hua­nicán sadu­ceos, xlacán ni̠ xta­ca̠­najlay para xli̠­ca̠na tala­cas­ta­cuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n; y chiné tahuá­nilh:
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, Moisés quin­ca̠­mak­xtek­ni­ni̠tán nac xli̠­ma̠­peksí̠n xla­cata para cha̠tum chixcú nani̠y naak­xtek­makán xpusca̠t y para ni̠tu̠ ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán pus para huí chú xta̠lá kahuasa a̠má chixcú, xlá tla̠n nata̠­ta­huilay xya̠stá pu̠ni̠na̠ pusca̠t la̠qui̠ chuná ne̠cxni nalak­sputa xta­cu­huiní xta̠lá hua̠nti̠ aya ni̠ni̠t.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Pus maktum quilh­ta­macú xta­hui­lá̠­nalh kalha­tujún laka­huasán hua̠k li̠na­ta̠lán. Hua̠nti̠ xapuxcu tama­káx­tokli, pero ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú ni̠lh y akxtek­má­kalh xpusca̠t, y ni̠para cha̠tum ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Hua̠nti̠ xli̠­cha̠tiy xta̠lá ta̠ta­ma­káx­tokli xya̠stá, na̠ ni̠ maka̠s li̠tum xlá na̠ ni̠pá y na̠ ni̠para huá ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Xli̠­ka­lha­tutu xtalá a̠má chixcú na̠chuná ta̠ta­ma­káx­tokli xya̠stá y la̠ta xa̠maka­pi­tzí̠n hua̠k chuná tat­lá­hualh, y pu̠tum táni̠lh xka­lha­tu­juncán y ni̠para cha̠tum tícu luu ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Y ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú a̠má pusca̠t na̠ ni̠lh.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Bueno, chi̠nchú acxni̠ nata­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n, ¿xatícu cahuá luu xpusca̠t nahuán cumu hua̠k xka­lha­tu­juncán tata̠­ta­ma­káx­tokli a̠má pusca̠t?
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Jesús chiné ca̠kálh­ti̠lh:
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Pero chú hua̠nti̠ Dios ca̠lac­sacni̠t la̠qui̠ nata­ka­lhi̠y a̠má xasa̠sti latáma̠t acxni̠ nata­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n, xlacán niaj cati­ta­ta­ma­káx­tokli, y ni̠para cati­ta­ká­lhi̠lh xlac­tzu­ma­jancán hua̠nti̠ nata­ma̠sta̠y la̠qui̠ nata­ta­maka­xtoka.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Huata xlacán nata­la­tama̠y cane̠c­xni­cahuá quilh­ta­macú cumu la̠ ángeles, porque xli̠­ca̠na huá xcamán Dios nata­huán cumu huá naca̠­ma̠­laca­stac­uani̠y nac ca̠li̠ní̠n.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Hua̠nchú caj xpa̠­la­cata para nata­la­cas­ta­cuanán ni̠n, pus luu cala­ca­pa̠s­táctit pi̠ hasta huá Moisés ma̠lú­lokli acxni̠ xlá tzokli la̠ ta̠chu­huí̠­nalh Dios anta­nícu xak­xko­ta̠­yama actzu̠ quihui porque xlá li̠chu­huí̠­nalh Dios pi̠ huá xDios Abraham, xa̠huá xla Isaac, chu xla Jacob, chu xli̠­hua̠k xa̠maka­pi­tzí̠n hua̠nti̠ tani̠­ni̠ttá.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Pus antá hua­ni­putún pi̠ Dios xca̠­li̠­ma̠xtuy a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n cumu la̠ xas­tacná xta­la­má̠­nalh ma̠squi aya xta­ni̠­ni̠ttá; pus caj hua̠ntu̠ xlá xla­cata ni̠tu̠cu lama para ni̠ hua̠k xas­tacná.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Y cha̠tum xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos chiné huá­nilh:
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Huata niaj tícu tla­huá­nilh takalh­pu­tzá̠n.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Jesús chiné ca̠huá­nilh xli̠­hua̠k cris­tianos:
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Y chi̠nchú lacatum nac li̠kalh­ta­huaka anta­nícu tata̠ksa Salmos hua̠ntu̠ rey David títzokli chiné huan:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 y hasta caní nac­ti­ca̠­maka­tla­jako̠y pu̠tum hua̠nti̠ tasi̠­tzi̠­niyá̠n.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 ¿Lácu chú hui­xinín lac­pu­hua­ná̠tit xla­cata pi̠ Cristo huá xli̠­ta­la­ka­pasni nahuán rey David, porque mismo huá David xpu̠­chiná tla­hua­paray?
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 La̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos xta­kax­mat­má̠­nalh xta­chu­huí̠n, xlá chiné ca̠huá­nilh xdis­cí­pulos:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 —Luu cuentaj cat­la­huátit ni̠chuná hui­xinín natzak­sa­yá̠tit cumu la̠ tali̠­ca­tzi̠y xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos, xlacán luu tala­kati̠y talhaka̠y lac­pu̠lhmá̠n clha­ka̠tcán, y na̠ tala­cas­quín luu naca̠­ca̠c­ni̠­na­nicán nac tiji anta­nícu xlacán tala­ta̠k­chokoy. Acxni̠ taán nac xpu̠­ta­mak­stok­nicán tzucuy talac­saca la̠qui̠ huá nata­lac­ta­huilay xala­cuán pu̠tá­hui̠lh, y hua̠ntu̠ lacán tahui­lá̠­nalh; na̠chuna li̠túm acxni̠ taán anta­nícu ca̠hua­ni­cani̠t nata­mak­pa̠x­cuajnán, tala­cas­quín pi̠ pu̠lh huá naca̠­ma̠­hui̠cán.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Pero taak­ska­hui­mak­lhti̠y xchiccán hua̠nti̠ ca̠ni̠­makan­cani̠t lac­chaján, y la̠qui̠ ni̠ti̠cu nata­ca­tzi̠y la̠ta lácu xlacán xta̠­yatcán pus luu maka̠s la̠ta takalh­ta­hua­kaniy Dios. Pero ni̠para tzinú taca­tzi̠y para huá a̠tzinú luu la̠n naca̠­ma̠­pa̠­ti̠­ni̠cán.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.