Lucas 16
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ACF
1 Jesús ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠pá xdiscípulos eé takalhchuhuí̠n:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Pus a̠má chixcú tasánilh xtasa̠cua y ciné huánilh: “¿Pi̠ xli̠ca̠na hua̠ntu̠ quihuanimá̠ca xlacata hmat huix akskahuixtúpa̠t quintumi̠n? Pus la̠nchú caquima̠xqui̠ko̠ca cuenta la̠ta lácu huí quintascújut y hua̠nti̠ quintalakahuilánilh porque chú niaj cactima̠xquí̠n li̠tascújut xlacata huix nacuentajlaya pu̠tum cumu la̠ xapuxcu tasa̠cua.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Eé tasa̠cua chiné tzúculh lacpuhuán: “¿Túcu cahuá chú nactlahuay cumu quimpatrón ámaj quimaklhti̠y quintascújut? Porque aquit ni̠ ckalhi̠y li̠tlihueke xlacata nacscuja nac ca̠tuhuá̠n, y na̠chuna li̠túm luu ma̠rí cma̠xanán para caj nacsquihua̠yanta̠kchokoy.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 ¡Ah, aya ccátzi̠lh hua̠ntu̠ nactlahuay! Nacca̠ta̠laca̠xlay hua̠nti̠ lakahuilaniko̠lh quimpatrón la̠qui̠ xlacán naquintamakta̠yay acxni̠ aquit naquimaklhti̠cán a̠má quili̠tascújut.”
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Pus chuná xlá tláhualh y cha̠tunu cha̠tunu tzúculh ca̠tasaniy hua̠nti̠ xtalakahuilánilh xpatrón. Hua̠nti̠ pu̠lh milh kalhásquilh: “¿Lácu chuná lakahuilani quimpatrón?”
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Xlá kalhtí̠nalh: “Pus aquit clakahuilani aktum ciento barril aceite.” Amá xapuxcu tasa̠cua chiné huánilh: “Xli̠ca̠na, porque chuná talhca̠ni̠t nac mirecibo hua̠ntu̠ firmar tlahuani̠ta, huata mejor calácxti̠tti hua̠ntu̠ aya firmar tlahuani̠ta y tunu catlahua antanícu nahuán pi̠ caj íta̠t ciento barril lakahuilani.”
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Y acali̠stá̠n kalhasquimpá cha̠tum: “Chi̠nchú huix, ¿nícu chulá lakahuilani?” Amá chixcú kalhtí̠nalh: “Aktum ciento cúxta̠lh trigo.” Amá xapuxcu tasa̠cua huánilh: “Xli̠cána, porque huilachá mirecibo, la̠li̠huán calácxti̠tti y tunu catlahua la̠qui̠ antá nahuán pi̠ caj ta̠tipuxamacá̠hu cúxta̠lh lakahuilani.”
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Acxni̠ cátzi̠lh xpatrón hua̠ntu̠ xtlahuama xli̠ca̠na hasta luu cacs li̠lacáhua caj la̠ta lácu xlá xkalhi̠ni̠t li̠skalala y lacpútzalh lácu tla̠n nalatama̠y acali̠stá̠n a̠má mañoso tasa̠cua. Pus xli̠ca̠na lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ uú xala nac ca̠quilhtamacú luu lakskalalán tahuán acxni̠ lácu talacputzay para túcu natatlahuay hasta luu ca̠makatlajacán hua̠nti̠ luu aksti̠tum tascujmá̠nalh nac xlacatí̠n Dios.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Pus Jesús chiné na̠ ca̠huánilh xtama̠kalhtahuaké̠n:
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Porque hua̠nti̠ ma̠cuentajli̠cán hua̠ntu̠ ni̠ luu lhu̠hua tascújut y para xlá luu cuentaj natlahuay chuná li̠ma̠siyuy pi̠ tali̠pa̠hu la̠qui̠ acxni̠ nama̠maktakalhni̠cán hua̠ntu̠ luu lhu̠hua li̠tascújut pus na̠ huá luu cuentaj natlahuay; pero hua̠nti̠ luu ni̠ cuentaj tlahuay hua̠ntu̠ ni̠ lhu̠hua li̠tascújut hua̠ntu̠ ma̠maktakalhni̠cán, pus na̠chuná ni̠ li̠huana̠ catimaktákalhli acxni̠ para nama̠xqui̠cán lhu̠hua xli̠maktakálhat.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Pus para huixinín ni̠ li̠huana̠ maktakalhá̠tit hua̠ntu̠ ca̠ma̠cuentajli̠caná̠tit uú nac ca̠quilhtamacú ma̠squi hua̠ntu̠ ni̠ luu lhu̠hua, ¿pi̠ li̠huaca chú namaktakalhá̠tit hua̠ntu̠ Dios naca̠ma̠xqui̠yá̠n xtalacapa̠stacni?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Chunali̠túm, para huixinín ni̠tlá̠n namaktakalhá̠tit hua̠ntu̠ Dios ca̠ma̠cuentajli̠ni̠tán y ni̠ milacán, ¿pi̠ li̠huaca chú naca̠ma̠xqui̠yá̠n hua̠ntu̠ xlá aya laclhca̠huili̠ni̠t xlacata naca̠ma̠xqui̠yá̠n cha̠tunu huixinín?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Huixinín catzi̠yá̠tit pi̠ ni̠para cha̠tum tasa̠cua ma̠tla̠nti̠y naca̠ta̠scuja cha̠tiy xpatrón aktumá quilhtamacú, porque acxni̠ nakalhakaxmata cha̠tum, hua̠nchú cha̠tumli̠túm juerza nalakmakán; osuchí acxni̠ natlahuaputún hua̠ntu̠ nali̠ma̠paksi̠y cha̠tum juerza que nakalhakaxmatmakán cha̠tum. Pus aquit clacasquín luu li̠huana̠ caakatá̠kstit hua̠ntu̠ cuaniputún: cha̠tum chixcú ni̠lay li̠pa̠huán Dios xli̠hua̠k xnacú y na̠ huatiyá a̠má quilhtamacú luu nali̠pa̠huán xtumi̠n xlacata pi̠ huá tla̠n catu̠huá li̠ma̠tla̠nti̠y.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Makapitzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ antá xtalayá̠nalh hua̠k xtakaxmatmá̠nalh hua̠ntu̠ xlá xquilhuama, huata tzúculh tali̠kalhkama̠nán Jesús porque xlacán luu xtalakati̠y natakalhi̠y lhu̠hua tumi̠n.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Huata xlá chiné ca̠huánilh:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Acxni̠ Juan Bautista nia̠ xma̠tzuqui̠y xli̠tascújut caj xma̠n huá tla̠n nakaxpatá̠tit y nama̠kantaxti̠yá̠tit xli̠ma̠peksí̠n Moisés chu hua̠ntu̠ xtatzokni̠t nac xlibrojcán xalakmaká̠n profetas; pero acxni̠ Juan tzúculh li̠chuhui̠nán a̠má xasa̠sti xtama̠catzi̠ní̠n Dios la̠ta lácu xlá xámaj ma̠tzuqui̠y xasa̠sti xtapeksi̠t nac ca̠quilhtamacú, y acxnitiyá a̠má quilhtamacú lhu̠hua cristianos juerza tatzaksamá̠nalh natamaklhti̠nán a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ xlá ma̠lacnu̠y.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Pero aquit luu lacatancs cca̠huaniyá̠n xlacata pi̠ akapú̠n chu ca̠quilhtamacú tla̠n xlaktzánka̠lh, pero hua̠ntu̠ xamaká̠n tatzoktahuilani̠ttá xtachuhuí̠n Dios nac li̠kalhtahuaka ni̠para pu̠lactum caj chunatá catitamákxtekli para ni̠ juerza nakantaxtuy.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Para cha̠tum chixcú namakxteka xpusca̠t caj xpa̠lacata cumu tunu hua̠nti̠ nata̠tamakaxtoka, pus tamá chixcú tlahuay lanca tala̠kalhí̠n nac xlacatí̠n Dios; y a̠má chixcú hua̠nti̠ chú nata̠tamakaxtoka a̠má pusca̠t hua̠nti̠ makxtekcani̠t na̠chuná luu lhu̠hua tala̠kalhí̠n tlahuay.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Jesús na̠ ca̠huánilh eé takalhchuhuí̠n:
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Na̠ antiyá nac a̠má ca̠chiquí̠n xlama cha̠tum chixcú pero xlá luu snu̠n pobre xuani̠t xlá xuanicán Lázaro. Umá koxutá chixcú xli̠pu̠nu̠y nac xli̠lanca nac xmacni xtzitzi, antá xlá xan latahuilay nac xtanquilhtí̠n xchic a̠má ricu.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Caj u̠cú la̠n xlí̠kasli xlacpuhuán hua̠ntu̠ xtamokosa nac xmesa a̠má ricu la̠ta túcu xlá xkalhta̠xtuma, pero ni̠tu̠ xta̠huacán ca̠na caj actzú, pus hasta huata mejor chichí̠n xtamín tamacslipiy la̠ta xkalhi̠y xtzitzi.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Maktum quilhtamacú a̠má koxutá li̠ma̠xken Lázaro ni̠lh, huata xángeles Dios luu li̠pa̠xúhu tále̠lh nac xpa̠xtú̠n Abraham antanícu xlá huilachá nac akapú̠n, y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú a̠má rico na̠ ni̠lh.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 ’Acxni̠ antá xuilachá nac xpu̠latama̠ncán ni̠n luu li̠pe̠cua la̠ xpa̠ti̠nama, talacayá̠hualh nac akapú̠n úcxilhli xuí nac xpu̠táhui̠lh Abraham chu Lázaro antá xuí nac xpa̠xtú̠n.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Huata palha xlá ma̠tási̠lh y chiné quilhánilh: “Quintla̠ticán Abraham, luu catlahua li̠tlá̠n, caquilakalhámanti, camacatampi Lázaro la̠qui̠ nama̠stajay xokspú̠n xmacán y napi̠munuy quisi̠máka̠t la̠qui̠ tzinú nama̠skahuihui̠y porque uú nac ca̠lhcuya̠tni luu li̠pe̠cua la̠ cpa̠ti̠nama.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Pero Abraham chiné kálhti̠lh: “Luu xli̠ca̠na calacapá̠stacti xlacata pi̠ luu tla̠n huix xlápa̠t nac ca̠quilhtamacú y ni̠tu̠cu xtzanka̠niyá̠n hua̠ntu̠ xmaclacasquina y chi̠nchú u̠má koxutá Lázaro luu xli̠ca̠na xlá ni̠tu̠cu xkalhi̠y; pus la̠nchú xlá luu li̠pa̠xúhu lama y li̠huán la̠nchú huix pa̠ti̠námpa̠t.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Xa̠hua chi̠nchú ma̠squi chuná, huí aktum lanca pu̠lhmá̠n hua̠ntu̠ quinca̠ma̠pajpitziyá̠n; pus caj huá xlacata ni̠lay taana̠chá hua̠nti̠ uú tahuilá̠nalh, y na̠ ni̠para hua̠nti̠ tahuila̠nanchá tanú ni̠lay tamín uú.”
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 ’Amá chixcú hua̠nti̠ ricu xuani̠t chiné huanipá: “Cumu para ni̠lay lacpuhuana hua̠ntu̠ cmaksquimá̠n, pus ca̠na caj camacapi Lázaro nac xchic quintla̠t,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 la̠qui̠ naán ca̠xakatli̠y hua̠nti̠ tahuila̠nanchá kalhaquitzis quinata̠lán, y luu naca̠ma̠akata̠ksni̠y la̠qui̠ xlacán ni̠tu̠ natamín uú, porque luu xli̠ca̠na li̠pé̠cua la̠ huí tapa̠tí̠n.”
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abraham chiné kalhti̠pá: “Xlacán aya takalhi̠y xli̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ títzokli Moisés chu makapitzí̠n profetas nac li̠kalhtahuaka, pus huata mejor huá catama̠kantaxti̠chá.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Quintla̠ticán Abraham, luu xli̠ca̠na hua̠ntu̠ huix quilhuámpa̠t, pero para tícu naca̠lakán hua̠nti̠ aya qui̠taspitni̠ttá nac ca̠li̠ní̠n, cha̠catzi̠ya xlacán natakaxmatniy y natalakpali̠y xali̠xcájnit xtalacapa̠stacnicán.”
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Cumu para xlacán ni̠ takalhakaxmata hua̠ntu̠ tatzokni̠t Moisés chu xli̠hua̠k profetas, ¿pi̠ li̠huaca chú natakaxmatniy para nalacastacuanán cha̠tum ni̠n nac ca̠li̠ní̠n?”, kálhti̠lh Abraham.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.