João 4
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh fariseos tacátzi̠lh pi̠ a̠tzinú lhu̠hua cristianos xtasta̠lanimá̠nalh Jesús, xa̠huachí a̠tzinú lhu̠hua xakmunu̠numa ni̠ xachuná Juan,
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ ni̠ huá Jesús xca̠akmunuy cristianos, pus huata xtama̠kalhtahuaké̠n xtaakmunu̠nún).
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Pero cumu Jesús xcatzi̠y pi̠ xtasi̠tzi̠niy y cátzi̠lh pi̠ chuná xtali̠lacchuhui̠namá̠nalh fariseos, huata mejor táca̠xli nac Judea la̠qui̠ naán nac Galilea.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Pero a̠má tiji hua̠ntu̠ xan nac Galilea antá xti̠taxtucán nac xapu̠latama̠n Samaria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Jesús cha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n xalac a̠má municipio xuanicán Sicar, lacatzú nac a̠má pú̠cuxtu hua̠ntu̠ xma̠peksi̠y xamaká̠n ko̠lutzí̠n Jacob hua̠ntu̠ xakata̠xtunini̠t xkahuasa José.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Antá nac a̠má pú̠cuxtu xuí aktum pozo hua̠ntu̠ xpu̠huaxni̠t ko̠lutzí̠n Jacob. Ma̠x cumu luu tastúnut xuani̠t y cumu luu ma̠rí xchichinima Jesús xmakatlakuani̠ttá tiji, pus huata xlá antá táhui nac xquilhpá̠n pozo.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Pero a̠má pusca̠t samaritana chiné kálhti̠lh:
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesús chiné kálhti̠lh:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Amá pusca̠t chiné huánilh:
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Umá chúchut hua̠ntu̠ taju̠ma nac eé pozo xli̠ca̠na pi̠ luu tla̠n porque huá xamaká̠n quili̠talakapasnicán Jacob hua̠nti̠ quinca̠makxteknini̠tán; antá xlá xkotnún xa̠hua xli̠pacs xcamaná̠n chu xli̠hua̠k xtakalhí̠n antá xca̠ma̠kotni̠y. ¿Chi̠nchú huix pi̠ a̠tzinú luu tlak tali̠pa̠hu li̠taxtuputuna ni̠ xachuná xlá?
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jesús chiné kálhti̠lh:
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 pero hua̠nti̠ nali̠kotnún a̠má chúchut hua̠ntu̠ aquit cma̠sta̠y niaj ne̠cxnicú catikalhpú̠ti̠lh. Porque a̠má chúchut hua̠ntu̠ aquit cma̠sta̠y, antá nac xnacú natzucuy musnún la̠qui̠ chuná nakalhi̠y xasa̠sti latáma̠t cane̠cxnicahuá quilhtamacú.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Amá pusca̠t chiné huánilh:
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Jesús chiné huanipá:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Amá pusca̠t chiné huánilh:
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 porque aya xli̠kalhaquitzis lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ huix ca̠tita̠tahuila, y hua̠nti̠ ta̠huilán la̠nchú ni̠ minta̠ko̠lú. Poreso luu xli̠ca̠na hua̠ntu̠ huix chuhui̠nani̠ta.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Acxni̠ a̠má pusca̠t káxmatli eé tachuhuí̠n chiné huánilh:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Pus xtlahua li̠tlá̠n xquihuani aktum tachuhuí̠n hua̠ntu̠ aquit ccatzi̠putún; xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán samaritanos xtamín talakachixcuhui̠y Dios nac eé ke̠stí̠n, pero huixinín judíos huaná̠tit pi̠ antá nac Jerusalén nalakachixcuhui̠yá̠hu Dios.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jesús kálhti̠lh:
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Huixinín samaritanos ni̠para tzinú catzi̠yá̠tit tícu luu lakachixcuhui̠yá̠tit pero aquinín judíos ccatzi̠yá̠hu hua̠nti̠ clakachixcuhui̠ma̠náhu, porque hua̠nti̠ naca̠lakma̠xtuyá̠n antá mima̠chá nac xlaksti̠pa̠ncán judíos.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Pero ámaj lakchá̠n quilhtamacú y la̠nchú aya lakcha̠ni̠t acxni̠ hua̠nti̠ xli̠ca̠na talakachixcuhui̠putún Dios tla̠n cani̠huá natatlahuay, pero hua̠ntu̠ luu xli̠ca̠na aksti̠tum cumu lá naca̠ma̠lacapa̠stacni̠y Espíritu Santo, porque Dios ca̠putzama hua̠nti̠ natalakachixcuhui̠y cumu la̠ cuanimá̠n.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Dios caj Espíritu y ni̠ caj lacatum huí cumu la̠ huixinín lacpuhuaná̠tit, y a̠má cristiano hua̠nti̠ nalakachixcuhui̠y mini̠niy nali̠lakachixcuhui̠y xli̠hua̠k aktum xatlá̠n talacapa̠stacni y hua̠ntu̠ luu aksti̠tum cumu la̠ Xespíritu Dios nama̠lacapa̠stacni̠y nac xnacú.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Amá pusca̠t chiné huánilh:
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Jesús huanipá a̠má pusca̠t:
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Acxnitiyá chuná xtachuhui̠namá̠nalh tachilh xdiscípulos, xlacán cacs talacáhua acxni̠ taúcxilhli Jesús pi̠ xta̠chuhui̠nama a̠má pusca̠t samaritana. Pero ni̠para cha̠tum xkalhásquilh túcu xlacasquín osuchí túcu xtali̠chuhui̠namá̠nalh.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Y a̠má pusca̠t antá akxtekuíli̠lh xaksá̠huat y la̠li̠huán alh nac ca̠chiquí̠n, y antá chiné ca̠huánilh cristianos:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Catátit ucxilhá̠tit cha̠tum chixcú, xlá luu lacatancs quihuanini̠t la̠ta túcu aquit ctitlahuani̠ttá nac quilatáma̠t. ¿Lácu huaná̠tit, ni̠ huá cahuá Cristo hua̠nti̠ namín quinca̠lakma̠xtuyá̠n?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ama̠ko̠lh cristianos la̠li̠huán taminchá nac ca̠chiquí̠n y táalh antanícu xuilachá Jesús.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Y antá nac pozo xdiscípulos Jesús tzúculh tali̠ma̠katzanke̠y la̠qui̠ nahua̠yán y chiné xtahuanima̠na:
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Pero xlá chiné ca̠kálhti̠lh:
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Y xdiscípulos sacstucán chiné tzúculh tala̠huaniy:
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Pero Jesús ca̠huánilh:
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Acxni̠ huixinín ucxilhá̠tit xtahuácat tachaná̠n huaná̠tit: “Ma̠squi ni̠ luu calacapaláhu porque tzanka̠ycú akta̠ti papá la̠ta tla̠n naxka̠nancán”; pero aquit cca̠huaniyá̠n pi̠ calacapítit y na̠ caca̠ucxílhtit antanícu huilako̠lh a̠túnuj tachaná̠n, antá aya lhmucucuma̠ko̠lh y tla̠ná natzucuyá̠tit xka̠naná̠tit.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Pus huixinín hua̠nti̠ namakxka̠naná̠tit nac eé ca̠tuhuá̠n na̠ naca̠ma̠skahui̠caná̠tit y a̠má hua̠ntu̠ nama̠macxtupi̠yá̠tit huá xli̠stacnicán cristianos hua̠nti̠ ankalhi̠ná cahuá takalhi̠y li̠pa̠xúhu latáma̠t. Huí tunu hua̠nti̠ tachani̠t eé tachaná̠n y huixinín chú pimpá̠tit ma̠macxtupi̠yá̠tit la̠qui̠ acxtum nali̠pa̠xuhuayá̠tit.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Y luu lacatancs chuná ca̠qui̠taxtunimá̠n a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ chiné huan: “Túnuj chixcú hua̠nti̠ chana̠nán y tunu hua̠nti̠ xka̠nán.”
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Aquit cca̠ma̠lakacha̠má̠n huixinín la̠qui̠ nama̠macxtupi̠yá̠tit xtahuácat a̠má tachaná̠n hua̠ntu̠ tachani̠t a̠túnuj lacchixcuhuí̠n; pus tunu hua̠nti̠ tali̠scujni̠t y chi̠nchú huixinín ca̠ta caj ma̠macxtupi̠yá̠tit hua̠ntu̠ xlacán tali̠scujni̠t.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má ca̠chiquí̠n huanicán Sicar talákmilh antaní xuí Jesús porque taca̠najlánilh caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xuanini̠t a̠má pusca̠t acxni̠ xlá ca̠huánilh xlacata pi̠ xuanini̠t xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xlá xtitlahuani̠ttá nac xlatáma̠t.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh samaritanos talákchilh Jesús tata̠chuhuí̠nalh y tahuánilh xlacata caca̠ta̠tamákxtekli nac xca̠chiqui̠ncán ca̠na caj nícu akli̠t quilhtamacú. Xlá ma̠tlá̠nti̠lh y ca̠ta̠tamákxtekli aktiy quilhtamacú,
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 y luu lhu̠hua cristianos tali̠pá̠hualh acxni̠ takaxmátnilh xtachuhuí̠n hua̠ntu̠ xlá xli̠chuhui̠náma.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Acali̠stá̠n chiné tahuánilh a̠má pusca̠t:
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ali̠aktiy quilhtamacú acxni̠ aya taca̠xli Jesús nac a̠má ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ xma̠peksi̠y Samaria y quilhta̠yapá xtiji la̠qui̠ nachá̠n nac xapu̠latama̠n Galilea.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Ma̠squi xapu̠lh chuná tíhua Jesús xlacata pi̠ cha̠tum profeta ni̠ li̠pa̠huancán hua̠ntu̠ li̠chuhui̠nán nac xca̠chiquí̠n,
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 pero xli̠ca̠na pi̠ ni̠ ankalhí̠n chuná qui̠taxtuy porque acxni̠ cha̠lh nac lactzu̠ ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠ma̠peksi̠y Galilea cani̠huá luu li̠pa̠xúhu tamakamaklhtí̠nalh, porque lhu̠hua xlacán na̠ xtaqui̠lani̠t nac xapa̠xcua taakspuntza̠lí̠n nac Jerusalén, y a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠k xtaucxilhni̠t hua̠ntu̠ antá Jesús xca̠tlahuani̠t laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Pero huata Jesús ampá nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Caná, antá nac u̠má ca̠chiquí̠n caj chúchut luu xatlá̠n vino li̠tlahuani̠t. Y antá ma̠nóklhulh cha̠tum luu tali̠pa̠hu chixcú hua̠nti̠ na̠ luu lacxtum xta̠ma̠peksi̠nán rey, xlá antá xuilachá nac Capernaum y xkalhi̠y cha̠tum xkahuasa hua̠nti̠ luu xta̠tatlay.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Acxni̠ cátzi̠lh a̠má chixcú pi̠ Jesús xmini̠tanchá nac Judea y xchini̠t nac Galilea, la̠li̠huán alh li̠ma̠akatzanke̠y xlacata catá̠alh nac xchic y cama̠tla̠ntí̠nilh xkahuasa porque a̠tzinú aya xni̠putún.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Jesús chiné huánilh:
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Pero a̠má tali̠pa̠hu chixcú chiné huánilh:
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Pero huata Jesús chiné huánilh:
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Acxni̠ aya xcha̠nti̠lhay nac xchic la̠li̠huán támilh tapa̠xtoka makapitzí̠n xtasa̠cuá̠n, y chiné tahuánilh:
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Xlá ca̠kalhásquilh cumu túcuya̠ hora tzucuni̠t tatla̠nti̠y a̠má kahuasa; xlacán chiné tahuánilh:
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Amá chixcú na̠ lacapá̠stacli pi̠ huatiyá a̠má hora acxni̠ Jesús huánilh: “Minkahuasa aya tatla̠nti̠ni̠t.” Y a̠má chixcú li̠pá̠hualh Jesús xa̠hua xli̠pu̠tum hua̠nti̠ xalac xchic na̠ tali̠ca̠najlánilh caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ tláhualh.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Pus huá chú eé xliaktiy laclanca li̠cá̠cni̠t xtascújut hua̠ntu̠ tláhualh Jesús acxni̠ qui̠talákspitli nac Judea y chimpá nac Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.