João 4
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NAA
1 Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh fariseos tacátzi̠lh pi̠ a̠tzinú lhu̠hua cristianos xtasta̠lanimá̠nalh Jesús, xa̠huachí a̠tzinú lhu̠hua xakmunu̠numa ni̠ xachuná Juan,
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ ni̠ huá Jesús xca̠akmunuy cristianos, pus huata xtama̠kalhtahuaké̠n xtaakmunu̠nún).
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Pero cumu Jesús xcatzi̠y pi̠ xtasi̠tzi̠niy y cátzi̠lh pi̠ chuná xtali̠lacchuhui̠namá̠nalh fariseos, huata mejor táca̠xli nac Judea la̠qui̠ naán nac Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Pero a̠má tiji hua̠ntu̠ xan nac Galilea antá xti̠taxtucán nac xapu̠latama̠n Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Jesús cha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n xalac a̠má municipio xuanicán Sicar, lacatzú nac a̠má pú̠cuxtu hua̠ntu̠ xma̠peksi̠y xamaká̠n ko̠lutzí̠n Jacob hua̠ntu̠ xakata̠xtunini̠t xkahuasa José.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Antá nac a̠má pú̠cuxtu xuí aktum pozo hua̠ntu̠ xpu̠huaxni̠t ko̠lutzí̠n Jacob. Ma̠x cumu luu tastúnut xuani̠t y cumu luu ma̠rí xchichinima Jesús xmakatlakuani̠ttá tiji, pus huata xlá antá táhui nac xquilhpá̠n pozo.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Pero a̠má pusca̠t samaritana chiné kálhti̠lh:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jesús chiné kálhti̠lh:
10 Jesus respondeu:
11 Amá pusca̠t chiné huánilh:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Umá chúchut hua̠ntu̠ taju̠ma nac eé pozo xli̠ca̠na pi̠ luu tla̠n porque huá xamaká̠n quili̠talakapasnicán Jacob hua̠nti̠ quinca̠makxteknini̠tán; antá xlá xkotnún xa̠hua xli̠pacs xcamaná̠n chu xli̠hua̠k xtakalhí̠n antá xca̠ma̠kotni̠y. ¿Chi̠nchú huix pi̠ a̠tzinú luu tlak tali̠pa̠hu li̠taxtuputuna ni̠ xachuná xlá?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jesús chiné kálhti̠lh:
13 Jesus respondeu:
14 pero hua̠nti̠ nali̠kotnún a̠má chúchut hua̠ntu̠ aquit cma̠sta̠y niaj ne̠cxnicú catikalhpú̠ti̠lh. Porque a̠má chúchut hua̠ntu̠ aquit cma̠sta̠y, antá nac xnacú natzucuy musnún la̠qui̠ chuná nakalhi̠y xasa̠sti latáma̠t cane̠cxnicahuá quilhtamacú.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Amá pusca̠t chiné huánilh:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesús chiné huanipá:
16 Jesus disse:
17 Amá pusca̠t chiné huánilh:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 porque aya xli̠kalhaquitzis lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ huix ca̠tita̠tahuila, y hua̠nti̠ ta̠huilán la̠nchú ni̠ minta̠ko̠lú. Poreso luu xli̠ca̠na hua̠ntu̠ huix chuhui̠nani̠ta.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Acxni̠ a̠má pusca̠t káxmatli eé tachuhuí̠n chiné huánilh:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Pus xtlahua li̠tlá̠n xquihuani aktum tachuhuí̠n hua̠ntu̠ aquit ccatzi̠putún; xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán samaritanos xtamín talakachixcuhui̠y Dios nac eé ke̠stí̠n, pero huixinín judíos huaná̠tit pi̠ antá nac Jerusalén nalakachixcuhui̠yá̠hu Dios.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús kálhti̠lh:
21 Jesus respondeu:
22 Huixinín samaritanos ni̠para tzinú catzi̠yá̠tit tícu luu lakachixcuhui̠yá̠tit pero aquinín judíos ccatzi̠yá̠hu hua̠nti̠ clakachixcuhui̠ma̠náhu, porque hua̠nti̠ naca̠lakma̠xtuyá̠n antá mima̠chá nac xlaksti̠pa̠ncán judíos.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Pero ámaj lakchá̠n quilhtamacú y la̠nchú aya lakcha̠ni̠t acxni̠ hua̠nti̠ xli̠ca̠na talakachixcuhui̠putún Dios tla̠n cani̠huá natatlahuay, pero hua̠ntu̠ luu xli̠ca̠na aksti̠tum cumu lá naca̠ma̠lacapa̠stacni̠y Espíritu Santo, porque Dios ca̠putzama hua̠nti̠ natalakachixcuhui̠y cumu la̠ cuanimá̠n.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dios caj Espíritu y ni̠ caj lacatum huí cumu la̠ huixinín lacpuhuaná̠tit, y a̠má cristiano hua̠nti̠ nalakachixcuhui̠y mini̠niy nali̠lakachixcuhui̠y xli̠hua̠k aktum xatlá̠n talacapa̠stacni y hua̠ntu̠ luu aksti̠tum cumu la̠ Xespíritu Dios nama̠lacapa̠stacni̠y nac xnacú.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Amá pusca̠t chiné huánilh:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesús huanipá a̠má pusca̠t:
26 Então Jesus disse:
27 Acxnitiyá chuná xtachuhui̠namá̠nalh tachilh xdiscípulos, xlacán cacs talacáhua acxni̠ taúcxilhli Jesús pi̠ xta̠chuhui̠nama a̠má pusca̠t samaritana. Pero ni̠para cha̠tum xkalhásquilh túcu xlacasquín osuchí túcu xtali̠chuhui̠namá̠nalh.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Y a̠má pusca̠t antá akxtekuíli̠lh xaksá̠huat y la̠li̠huán alh nac ca̠chiquí̠n, y antá chiné ca̠huánilh cristianos:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Catátit ucxilhá̠tit cha̠tum chixcú, xlá luu lacatancs quihuanini̠t la̠ta túcu aquit ctitlahuani̠ttá nac quilatáma̠t. ¿Lácu huaná̠tit, ni̠ huá cahuá Cristo hua̠nti̠ namín quinca̠lakma̠xtuyá̠n?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ama̠ko̠lh cristianos la̠li̠huán taminchá nac ca̠chiquí̠n y táalh antanícu xuilachá Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Y antá nac pozo xdiscípulos Jesús tzúculh tali̠ma̠katzanke̠y la̠qui̠ nahua̠yán y chiné xtahuanima̠na:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Pero xlá chiné ca̠kálhti̠lh:
32 Mas ele lhes disse:
33 Y xdiscípulos sacstucán chiné tzúculh tala̠huaniy:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Pero Jesús ca̠huánilh:
34 Jesus lhes declarou:
35 Acxni̠ huixinín ucxilhá̠tit xtahuácat tachaná̠n huaná̠tit: “Ma̠squi ni̠ luu calacapaláhu porque tzanka̠ycú akta̠ti papá la̠ta tla̠n naxka̠nancán”; pero aquit cca̠huaniyá̠n pi̠ calacapítit y na̠ caca̠ucxílhtit antanícu huilako̠lh a̠túnuj tachaná̠n, antá aya lhmucucuma̠ko̠lh y tla̠ná natzucuyá̠tit xka̠naná̠tit.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Pus huixinín hua̠nti̠ namakxka̠naná̠tit nac eé ca̠tuhuá̠n na̠ naca̠ma̠skahui̠caná̠tit y a̠má hua̠ntu̠ nama̠macxtupi̠yá̠tit huá xli̠stacnicán cristianos hua̠nti̠ ankalhi̠ná cahuá takalhi̠y li̠pa̠xúhu latáma̠t. Huí tunu hua̠nti̠ tachani̠t eé tachaná̠n y huixinín chú pimpá̠tit ma̠macxtupi̠yá̠tit la̠qui̠ acxtum nali̠pa̠xuhuayá̠tit.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Y luu lacatancs chuná ca̠qui̠taxtunimá̠n a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ chiné huan: “Túnuj chixcú hua̠nti̠ chana̠nán y tunu hua̠nti̠ xka̠nán.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Aquit cca̠ma̠lakacha̠má̠n huixinín la̠qui̠ nama̠macxtupi̠yá̠tit xtahuácat a̠má tachaná̠n hua̠ntu̠ tachani̠t a̠túnuj lacchixcuhuí̠n; pus tunu hua̠nti̠ tali̠scujni̠t y chi̠nchú huixinín ca̠ta caj ma̠macxtupi̠yá̠tit hua̠ntu̠ xlacán tali̠scujni̠t.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má ca̠chiquí̠n huanicán Sicar talákmilh antaní xuí Jesús porque taca̠najlánilh caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xuanini̠t a̠má pusca̠t acxni̠ xlá ca̠huánilh xlacata pi̠ xuanini̠t xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xlá xtitlahuani̠ttá nac xlatáma̠t.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh samaritanos talákchilh Jesús tata̠chuhuí̠nalh y tahuánilh xlacata caca̠ta̠tamákxtekli nac xca̠chiqui̠ncán ca̠na caj nícu akli̠t quilhtamacú. Xlá ma̠tlá̠nti̠lh y ca̠ta̠tamákxtekli aktiy quilhtamacú,
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 y luu lhu̠hua cristianos tali̠pá̠hualh acxni̠ takaxmátnilh xtachuhuí̠n hua̠ntu̠ xlá xli̠chuhui̠náma.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Acali̠stá̠n chiné tahuánilh a̠má pusca̠t:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ali̠aktiy quilhtamacú acxni̠ aya taca̠xli Jesús nac a̠má ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ xma̠peksi̠y Samaria y quilhta̠yapá xtiji la̠qui̠ nachá̠n nac xapu̠latama̠n Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Ma̠squi xapu̠lh chuná tíhua Jesús xlacata pi̠ cha̠tum profeta ni̠ li̠pa̠huancán hua̠ntu̠ li̠chuhui̠nán nac xca̠chiquí̠n,
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 pero xli̠ca̠na pi̠ ni̠ ankalhí̠n chuná qui̠taxtuy porque acxni̠ cha̠lh nac lactzu̠ ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠ma̠peksi̠y Galilea cani̠huá luu li̠pa̠xúhu tamakamaklhtí̠nalh, porque lhu̠hua xlacán na̠ xtaqui̠lani̠t nac xapa̠xcua taakspuntza̠lí̠n nac Jerusalén, y a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠k xtaucxilhni̠t hua̠ntu̠ antá Jesús xca̠tlahuani̠t laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Pero huata Jesús ampá nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Caná, antá nac u̠má ca̠chiquí̠n caj chúchut luu xatlá̠n vino li̠tlahuani̠t. Y antá ma̠nóklhulh cha̠tum luu tali̠pa̠hu chixcú hua̠nti̠ na̠ luu lacxtum xta̠ma̠peksi̠nán rey, xlá antá xuilachá nac Capernaum y xkalhi̠y cha̠tum xkahuasa hua̠nti̠ luu xta̠tatlay.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Acxni̠ cátzi̠lh a̠má chixcú pi̠ Jesús xmini̠tanchá nac Judea y xchini̠t nac Galilea, la̠li̠huán alh li̠ma̠akatzanke̠y xlacata catá̠alh nac xchic y cama̠tla̠ntí̠nilh xkahuasa porque a̠tzinú aya xni̠putún.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesús chiné huánilh:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Pero a̠má tali̠pa̠hu chixcú chiné huánilh:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Pero huata Jesús chiné huánilh:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Acxni̠ aya xcha̠nti̠lhay nac xchic la̠li̠huán támilh tapa̠xtoka makapitzí̠n xtasa̠cuá̠n, y chiné tahuánilh:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Xlá ca̠kalhásquilh cumu túcuya̠ hora tzucuni̠t tatla̠nti̠y a̠má kahuasa; xlacán chiné tahuánilh:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Amá chixcú na̠ lacapá̠stacli pi̠ huatiyá a̠má hora acxni̠ Jesús huánilh: “Minkahuasa aya tatla̠nti̠ni̠t.” Y a̠má chixcú li̠pá̠hualh Jesús xa̠hua xli̠pu̠tum hua̠nti̠ xalac xchic na̠ tali̠ca̠najlánilh caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ tláhualh.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Pus huá chú eé xliaktiy laclanca li̠cá̠cni̠t xtascújut hua̠ntu̠ tláhualh Jesús acxni̠ qui̠talákspitli nac Judea y chimpá nac Galilea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.