Hebreus 6
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Huá xpa̠lacata aquit cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ catu̠xca̠ní̠tit y niaj huá luu caliaclatapá̠tit a̠má xtachuhuí̠n hua̠ntu̠ luu pu̠lh tica̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cántit acxni̠ a̠cu li̠pa̠huántit Cristo, huata cali̠taxtútit cumu la̠ cristianos hua̠nti̠ aya tastacko̠ní̠t y ni̠ talacasquín pi̠ maklhu̠hua naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cán hua̠ntu̠ ni̠ tuhua talacapa̠stacni la̠qui̠ tla̠n nataakata̠ksa. Ni̠ clacasquín pi̠ ankalhí̠n huá catili̠chuhui̠náhu lácu luu nali̠pa̠huaná̠hu Cristo Jesús, lácu nalakmakaná̠hu a̠má hua̠ntu̠ quinca̠ma̠laktzanke̠ya̠huayá̠n nac ca̠li̠ní̠n la̠qui̠ tla̠n nali̠pa̠huaná̠hu hua̠ntu̠ Dios quinca̠ma̠lacnu̠niyá̠n.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Niaj huá luu akatiyuj cali̠láhu lácu luu quili̠taakmunutcán, o lácu luu naca̠liacchipacán macán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ a̠cu tali̠pa̠huamá̠nalh Cristo, o lácu luu talacastacuanán ni̠n, o lácu caxane̠cxnicahuá naca̠ma̠pa̠ti̠ni̠cán cristianos caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ ni̠tlán tatitlahuani̠t.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Huata aquit clacpuhuani̠t, para Dios lacasquín, nacca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n tunu talacapa̠stacni hua̠ntu̠ na̠ luu mili̠catzi̠tcán y naca̠ma̠aksti̠tumi̠li̠yá̠n nac milatama̠tcán.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Porque a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ aya titamaklhtí̠nalh xtaxkáket Dios, tamaklhcátzi̠lh xli̠tlihueke nac xlatama̠tcán xa̠hua a̠má tapa̠xuhuá̠n hua̠ntu̠ tamaklhcatzi̠y acxni̠ tali̠lamá̠nalh Espíritu Santo,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 chuná cumu la̠ titali̠pa̠xúhua acxni̠ takáxmatli a̠má xtalulóktat xtachuhuí̠n Dios y cha̠pa̠xuhua̠na̠ xtaucxilhlacacha̠má̠nalh a̠má li̠pa̠xúhu latáma̠t hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y naquinca̠ma̠xqui̠yá̠n.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Pero tama̠ko̠lh hua̠nti̠ chuná xca̠ma̠lacnu̠nicani̠t, para acali̠stá̠n talakmákalh y niaj tali̠pá̠hualh, ¿apoco lacpuhuaná̠tit pi̠ tla̠n cahuá a̠maktum naca̠makaca̠najlaparacán la̠qui̠ chunatiyá natali̠pa̠huán Cristo? Xli̠ca̠na pi̠ niaj lay porque a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ma̠squi tancs takaxmatni̠t hua̠ntu̠ xtalulóktat pero talakmakán xlacán a̠maktum tapekextokohuacama̠nampá nac cruz Xkahuasa Dios y li̠pe̠cua tama̠ma̠xani̠má̠nalh nac xlacati̠ncán xli̠hua̠k cristianos.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Xta̠chuná tali̠taxtuy cumu la̠ aktum pú̠cuxtu tla̠n muntaputíyat hua̠ntu̠ li̠huana̠ chu̠huay a̠má xachúchut sí̠n hua̠ntu̠ mina̠chá nac ta̠lhmá̠n, y para cha̠tum chana̠ná chan xli̠chánat y lhu̠hua lana̠nán xli̠ca̠na pi̠ Dios li̠pa̠xuhuay.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Pero para tamá tíyat xma̠n huá ma̠pulhuy lacli̠xcájnit lhtucú̠n hua̠ntu̠ ni̠tu̠ li̠macuán porque ni̠ tamaclacasquín hua̠nti̠ tapu̠scujumá̠nalh, xli̠ca̠na pi̠ Dios ni̠ li̠pa̠xuhuay tamá tíyat huata maktum pi̠ lakmakán y mini̠niy nalaclhcuyuhuili̠cán.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Nata̠lán, ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ aquit chuná cca̠huanimá̠n pero stalanca ccatzi̠y pi̠ Dios ca̠lacsacni̠tán y aksti̠tum li̠pimpá̠tit milatama̠tcán la̠qui̠ tla̠n nalakchipiná̠tit milaktaxtutcán.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Chuná cca̠huaniyá̠n porque Dios tla̠n catzi̠y y xlá ne̠cxnicú catipa̠tzánka̠lh xli̠hua̠k a̠má lacuán mintascujutcán hua̠ntu̠ tlahuani̠tátit, chuná cumu la̠ huixinín ca̠lakalhamaná̠tit y ca̠pa̠xqui̠yá̠tit xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ na̠ tali̠pa̠huán Quimpu̠chinacán, xa̠huachí chunatiyá ca̠makta̠yapá̠tit y ca̠li̠scujpá̠tit.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Pero clacasquín pi̠ chunatiyá aksti̠tum cama̠kantaxtí̠tit lacuán mintascujutcán cha̠tunu cha̠tunu hasta la̠ta lácu naqui̠ta̠yay milatama̠tcán, la̠qui̠ chuná tla̠n nakantaxtuy hua̠ntu̠ kalhkalhi̠huilátit.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Aquinín ni̠ clacasquiná̠hu xalaclhquititni nahuaná̠tit huata cascújtit y caca̠macasta̠látit la̠ta lácu tatiscujni̠t a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ aksti̠tum tali̠pa̠huán Cristo, y caj xpa̠lacata xtaca̠najlatcán chú tla̠n taamá̠nalh tamaklhti̠nán a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ tica̠ma̠lacnu̠nícalh.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Amá maká̠n quilhtamacú acxni̠ Dios tima̠lacnú̠nilh Abraham pi̠ huí hua̠ntu̠ xámaj ma̠xqui̠y xtacuhuiní ma̠n li̠quílhalh pi̠ nama̠kantaxti̠y, huá chuná li̠tláhualh porque ni̠ti̠ anán a̠tunu Dios hua̠nti̠ tlak tali̠pa̠hu la̠qui̠ huá nali̠quilhán sinoque caj xma̠n huá sacstu lama xastacná Dios.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Y chiné huánilh: “Xli̠ca̠na pi̠ aquit nacsiculana̠tlahuayá̠n y nacma̠lhu̠hui̠niyá̠n mili̠talakapasni hua̠nti̠ acali̠stá̠n natalacachín.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Abraham li̠pa̠xúhu xkalhkalhi̠ma hasta acxni̠ lákcha̠lh quilhtamacú la̠ta maklhtí̠nalh xli̠hua̠k hua̠ntu̠ Dios xma̠lacnu̠nini̠t nama̠xqui̠y.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Acxni̠ cha̠tum chixcú hui̠ntú li̠ta̠yay nama̠kantaxti̠y, xli̠ca̠na pi̠ huá li̠quilhán hua̠nti̠ a̠tzinú tlak tali̠pa̠hu ni̠ xachuná cumu la̠ xlá, y hua̠nti̠ li̠quilhán Dios xlacata nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ li̠ta̠yay xli̠ca̠na pi̠ ni̠ caj liaksani̠nama.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Dios stalanca xca̠ma̠siyuniputún hua̠nti̠ xca̠lacsacni̠t pi̠ hua̠k nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xlá xca̠ma̠lacnu̠nini̠t y ni̠para pu̠lactum caj chunatá xámaj lakpali̠y, y la̠qui̠ naca̠li̠ma̠lulokniy pus ma̠n xtacuhuiní li̠quílhalh pi̠ nama̠kantaxti̠y.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Xli̠ca̠na pi̠ Dios ni̠lay catilakpáli̠lh hua̠ntu̠ aya li̠ta̠yani̠t pi̠ nama̠kantaxti̠y porque Dios ni̠ aksani̠nán, y xli̠hua̠k aquinín hua̠nti̠ ankalhi̠ná putzama̠náhu pi̠ huá naquinca̠makta̠yayá̠n kalhi̠yá̠hu lanca tapa̠xuhuá̠n porque ankalhi̠ná kalhkalhi̠ma̠náhu naquinca̠ma̠xqui̠yá̠n hua̠ntu̠ quinca̠ma̠lacnu̠nini̠tán.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Amá tapa̠xuhuá̠n hua̠ntu̠ kalhi̠yá̠hu xpa̠lacata Cristo aksti̠tum huili̠ni̠t quili̠stacnicán xta̠chuná cumu la̠ a̠má tasíhu hua̠ntu̠ chi̠pa̠xni̠cán tzinca ancla xla li̠cá̠n y li̠chi̠huili̠cán barco la̠qui̠ lacatum natahuilay y ni̠ natalacxija, y a̠má tasíhu antá tancs mini̠tanchá nac akapú̠n antanícu huilachá Dios,
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 antanícu lactanu̠ni̠tanchá Cristo acxni̠ cha̠lh nac akapú̠n la̠qui̠ aquinín na̠ tla̠n namín quilhtamacú nacha̠ná̠hu, pero xlá tla̠n naquinca̠pa̠lacachuhui̠nana̠chá̠n nac xlacatí̠n Dios porque li̠ma̠xtucani̠t lanca tali̠pa̠hu xapuxcu cura cumu la̠ xamaká̠n Melquisedec.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.