Hebreus 4
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARA
1 Cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh lakmaká̠n quili̠talakapasnicán, aquinín na̠ quinca̠ma̠lacnu̠nimá̠n aktum li̠pa̠xúhu pu̠latama̠n antanícu tla̠n natajaxa quili̠stacnicán, huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ li̠huán kalhi̠ya̠hucú a̠má tama̠lacnú̠n hua̠ntu̠ quinca̠ma̠xqui̠caná̠n xlacata pi̠ natanu̠ya̠cháhu antanícu Dios quinca̠ma̠jaxaputuná̠n, xli̠ca̠na pi̠ luu cuentaj quili̠tlahuatcán quilatama̠tcán, chicá xamaktum tícu la̠ huixinín ni̠lay catitanu̠chá.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Amá li̠pa̠xúhu latáma̠t hua̠ntu̠ xlacán tica̠ma̠lacnu̠nícalh pi̠ naca̠ma̠xqui̠cán, na̠ huatiyá hua̠ntu̠ la̠nchú aquinín quinca̠ma̠lacnu̠nicani̠tán, pero xlacán ni̠tu̠ ca̠li̠macuánilh hua̠ntu̠ xca̠ma̠lacnu̠nicani̠t porque ni̠ tali̠pá̠hualh hua̠ntu̠ xtakaxmatni̠t.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Pero aquinín hua̠nti̠ aya li̠pa̠huani̠táhu xli̠ca̠na pi̠ natanu̠ya̠chá̠hu nac a̠má li̠pa̠xúhu pu̠latama̠n antanícu xlá quinca̠ma̠jaxaputuná̠n porque chiné huan:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Pus nac li̠kalhtahuaka chiné tatzokni̠t xpa̠lacata a̠má quilhtamacú:
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Y lacatum antanícu ca̠li̠chuhui̠nán quili̠talakapasnicán hua̠nti̠ caj xtalapu̠lay nac desierto antiyá li̠tum chiné huamparay:
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Pero lhu̠huacú tzanka̠y hua̠nti̠ natatanu̠ya̠chá nac a̠má xaca̠li̠pa̠xúhu pu̠latama̠n antanícu Dios naca̠ma̠jaxay xli̠stacnicán porque xlá chuná lacasquín; cumu huatuní̠n xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán hua̠nti̠ luu pu̠lh tica̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠calh lácu natali̠pa̠huán a̠má xtachuhuí̠n Dios la̠qui̠ tla̠n natalakma̠xtuy xli̠stacnicán, pero ne̠cxnicú tatanu̠chá porque caj takalhakaxmatmákalh hua̠ntu̠ tica̠ma̠lacnu̠nicanchá.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Pero cumu Dios lacasquín pi̠ ma̠squi catu̠hua̠ quilhtamacú cristianos tla̠n natatanu̠ya̠chá nac a̠má pu̠latama̠n antanícu naquinca̠ma̠jaxayá̠n, huá xpa̠lacata lhu̠huatá ca̠ta acali̠stá̠n chuná ma̠catzi̠ní̠nalh acxni̠ ma̠lacpuhuá̠ni̠lh rey David pi̠ chiné catzokpá a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ aya xca̠huanini̠t makán quilhtamacú.
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Para a̠má xamaká̠n quilhtamacú Josué xtica̠ta̠tanu̠chá nac a̠má xaca̠li̠pa̠xúhu pu̠latama̠n hua̠ntu̠ xca̠ma̠lacnu̠nicani̠t quili̠talakapasnicán pi̠ antá naca̠ma̠jaxacán xli̠ca̠na pi̠ Dios niaj xtili̠chuhuí̠nalh a̠túnuj quilhtamacú.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ xli̠ca̠na huí pu̠lactum xaca̠li̠pa̠xúhu pu̠latama̠n antanícu natajaxa a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Dios.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Porque xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ tatanu̠ya̠chá antanícu Dios ca̠ma̠jaxay xli̠ca̠na pi̠ li̠jaxko̠y xli̠huak hua̠ntu̠ xkalhi̠y xtascújut, chuná cumu la̠ Dios jaxli xliaktujún quilhtamacú acxni̠ tlahuako̠lh xtascújut.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Por eso cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ luu juerza catlahuanítit la̠qui̠ tla̠n xli̠hua̠k aquinín natanu̠ya̠chá̠hu antanícu Dios quinca̠ma̠jaxaputuná̠n, la̠qui̠ ni̠ti̠ akatiyuj natalay y natamacasta̠laputún a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ ni̠ tali̠pá̠hualh hua̠ntu̠ Dios tica̠ma̠lacnú̠nilh y ni̠ tatanu̠chá.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Porque tamá xtachuhuí̠n Dios xli̠ca̠na pi̠ xastacná y kalhi̠y lanca li̠tlihueke ni̠ xachuná aktum espada hua̠ntu̠ lacatiyu̠ kalhi̠y xli̠stacaca, porque xlá la̠li̠huán tilakpacha quili̠stacnicán xa̠hua quiespiritucán, y hasta cha̠n nac xtalacapa̠stacni hua̠ntu̠ kalhi̠y cha̠tum cristiano y hua̠k catzi̠y túcu huí nac xnacú.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Xli̠hua̠k hua̠ntu̠ Dios ma̠lacatzuqui̠ni̠t ni̠lay tatze̠kniy, porque xlá hua̠k ca̠lakapasa hua̠ntu̠ anán; pus hua̠k ca̠lakuá̠n ma̠siyunicani̠t a̠má hua̠nti̠ naquinca̠ta̠tlahuayá̠n taxokó̠n.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Nata̠lán, ne̠cxnicú timakxtekya̠huayá̠hu u̠má hua̠ntu̠ aya tzucuni̠táhu li̠pa̠huaná̠hu, porque Jesús hua̠nti̠ Xkahuasa Dios li̠táxtulh lanca tali̠pa̠hu xapuxcu cura, tanu̠chá nac akapú̠n la̠qui̠ naquinca̠pa̠lacachuhui̠naná̠n nac xlacatí̠n Dios.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Porque tamá xapuxcu quincurajcán tla̠n naquinca̠lakalhamaná̠n, xlá stalanca catzi̠y pi̠ aquinín ni̠ kalhi̠yá̠hu li̠tlihueke; cumu xlá na̠ chixcú chixcuhuí̠lalh catzi̠y lácu saka̠li̠cán quimacnicán ma̠tlahui̠putuncán tala̠kalhí̠n, pero ma̠squi xlá saka̠lí̠calh ne̠cxnicú tláhualh tala̠kalhí̠n.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Pus niaj akatiyuj caláhu huata cha̠pa̠xuhua̠na̠ calaktalacatzuhuí̠hu la̠qui̠ nakalhtahuakaniyá̠hu Quintla̠ticán Dios hua̠nti̠ luu tla̠n quinca̠catzaniyá̠n, quinca̠pa̠xqui̠yá̠n, quinca̠ta̠pa̠ti̠niyá̠n, xa̠huachí xlá naquinca̠makta̠yayá̠n acxni̠ tatlaji̠ma̠náhu nahuán.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.