Hebreus 2
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NAA
1 Cumu xli̠ca̠na Dios chuná li̠chuhui̠nani̠t Xkahuasa pus quinca̠mini̠niyá̠n luu cuentaj natlahuayá̠hu a̠má xasa̠sti xtama̠catzi̠ní̠n hua̠ntu̠ aya quinca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cani̠tán la̠qui̠ ni̠tu̠ tichipayá̠hu túnuj tiji.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Amá xli̠ma̠peksí̠n Dios hua̠ntu̠ xlá tica̠má̠xqui̠lh ángeles y ángeles tica̠má̠xqui̠lh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán, xli̠ca̠na pi̠ xkalhi̠y lanca li̠tlihueke xa̠hua li̠ma̠peksí̠n; y xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ caj xma̠n chuná takalhakaxmatmákalh y tatláhualh tala̠kalhí̠n, pero xlacán chuná ca̠ma̠pa̠ti̠ní̠calh la̠ta lácu xca̠mini̠niy nataxoko̠nún.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Huá xpa̠lacata aquit cca̠li̠huaniyá̠n: ¿apoco lacpuhuaná̠tit pi̠ ni̠ caquintica̠ma̠pa̠ti̠ní̠n para caj xma̠n chuná nalakmakaná̠hu xtalakalhamaní̠n Dios xa̠hua a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ xlá quinca̠ma̠xqui̠putuná̠n? Porque pu̠lh huá Quimpu̠chinacán li̠chuhui̠nani̠t eé xasa̠sti tama̠catzi̠ní̠n hua̠ntu̠ ma̠sta̠y laktáxtut, y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ takalhakáxmatli tancs tama̠lúlokli pi̠ xli̠ca̠na chuná xlá tili̠chuhuí̠nalh la̠qui̠ na̠ naca̠najlayá̠hu.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Xa̠huachí Dios ma̠n lacatancs ma̠lulokni̠t pi̠ xli̠ca̠na porque lhu̠hua laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut hua̠ntu̠ xlá quinca̠li̠ma̠lacahua̠ni̠ni̠tán, y ucxilhni̠táhu hasta hua̠ntu̠ ne̠cxnicú a̠ xucxilhá̠hu, y caj xli̠tlihueke Espíritu Santo hua̠ntu̠ xlá chuná lacpúhua quinca̠ma̠xquí̠n xli̠ca̠na pi̠ lhu̠hua hua̠ntu̠ quinca̠ma̠tlahui̠ni̠tán lacuán tascújut.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Dios ni̠tu̠ ca̠ma̠cuentajli̠ni̠t ángeles xlacata huatuní̠n natamakma̠peksi̠nán nac a̠má xaca̠li̠pá̠xúhu pu̠latama̠n antaní ama̠náhu cha̠ná̠hu, hua̠ntu̠ la̠nchú aquit cca̠li̠ta̠chuhui̠namá̠n.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Xli̠ca̠na pi̠ ni̠chuná, porque lacatum nac li̠kalhtahuaka Dios tima̠lacpuhuá̠ni̠lh cha̠tum xlacscujni pi̠ chiné catzokli:
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Ma̠squi xli̠cána pi̠ ni̠ maka̠s quilhtamacú xapu̠lh ni̠ xca̠ma̠xqui̠ni̠ta cristianos li̠tlihueke xa̠hua li̠ma̠peksí̠n cumu la̠ takalhi̠y ángeles,
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Xli̠hua̠k hua̠ntu̠ anán hua̠k huá ca̠ma̠cuentájli la̠qui̠ huá naca̠ma̠peksi̠y xli̠hua̠k hua̠ntu̠ anán.
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Pero ucxilhá̠hu Jesús hua̠nti̠ ni̠ luu maka̠s quilhtamacú Dios li̠má̠xtulh ni̠tu̠ xkalhi̠y xli̠tlihueke cumu la̠ takalhi̠y ángeles y xlá tla̠n tláhualh tamacamá̠sta̠lh nac ca̠li̠ní̠n caj quimpa̠lacatacán porque xcatzi̠y pi̠ huá Dios chuná xli̠laclhca̠huili̠ni̠t nama̠kantaxti̠y, porque xlá xli̠ca̠na quinca̠pa̠xqui̠yá̠n. Y caj xpa̠lacata a̠má tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ Jesús pá̠ti̠lh acxni̠ makní̠calh, la̠nchú aya kalhi̠y xatlá̠n xpu̠táhui̠lh nac akapú̠n la̠qui̠ cane̠cxnicahuá nalakachixcuhui̠cán y naca̠cni̠nanicán.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Amá Quintla̠ticán Dios hua̠nti̠ xlá xli̠hua̠k hua̠ntu̠ anán nac ca̠quilhtamacú porque huá tlahuani̠t y hua̠k taanán porque chuná lacasquín, xlá lacasquín pi̠ xli̠hua̠k xcamaná̠n catakálhi̠lh a̠má laktáxtut y tapa̠xuhuá̠n hua̠ntu̠ xlá ma̠lacnu̠y. Huá xpa̠lacata li̠mákxtekli Quima̠akapu̠taxti̠nacán Jesucristo pi̠ capá̠ti̠lh xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xlacán xli̠pa̠ti̠tcán xuani̠t y chuná ca̠li̠ma̠aksti̠tumi̠li̠ko̠lh chuná cumu lá lacasquín Dios.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Pus xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ ca̠ma̠lacatzuhui̠cani̠t nac xlacatí̠n Dios chuná cumu la̠ ti̠ ca̠ma̠lacatzuhui̠ni̠t nac xlacatí̠n Dios acxtum takalhi̠y cha̠tum xtla̠ticán hua̠nti̠ huilachá nac akapú̠n. Huá xpa̠lacata Jesús Xkahuasa Dios ni̠para tzinú ca̠li̠ma̠xanán cristianos ca̠huaniy xnata̠lán.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Porque lacatum nac li̠kalhtahuaka chiné huan:
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Lacatumli̠túm chiné huan:
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Cumu la̠ stalanca catzi̠yá̠hu pi̠ xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ la̠li̠lakapasa pu̠lactumá takalhi̠y xkalhnicán xa̠hua xli̠huacán, pus Jesús li̠táxtulh quili̠talakapasnicán porque xlá na̠ xkalhi̠y xkalhni xa̠hua xmacni chuná cumu la̠ aquinín kalhi̠yá̠hu, la̠qui̠ tla̠n nali̠makatlajay caj xpa̠lacata xli̠ní̠n a̠má xpu̠chiná ca̠li̠ní̠n hua̠nti̠ xkalhi̠y li̠tlihueke y tla̠n xmakni̠nán pero ni̠ti̠cu a̠tunu sinoque huá akskahuiní.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Pus chú aya ca̠lakma̠xtuni̠t xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xli̠hua̠k xlatama̠tcán xtape̠cuaniy li̠ní̠n y ankalhi̠ná xtalamá̠nalh cumu la̠ xtachí̠n porque ni̠para cha̠tum tícu laktaxtuy ni̠ nani̠y.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Xa̠huachí Cristo ni̠ huá lakmini̠t xlacata naca̠lakma̠xtuy ángeles, sinoque huá mini̠t ca̠lakma̠xtuy a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xli̠talakapasni xamaká̠n ko̠lutzí̠n Abraham.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Y cumu chuná xli̠laclhca̠macamincani̠t xafuerza xuani̠t pi̠ na̠chuná nakalhi̠y xmacni cumu la̠ takalhi̠y xnata̠lán xalac ca̠quilhtamacú y la̠qui̠ tla̠n nali̠taxtuy lanca tali̠pa̠hu xapuxcu cura hua̠nti̠ tla̠n xtapuhuá̠n nahuán, la̠qui̠ tla̠n naca̠lacxacaniy xli̠hua̠k xtala̠kalhi̠ncán cristianos acxni̠ nali̠lakachixcuhui̠nán hua̠ntu̠ naca̠pa̠lacaxoko̠nún nac xlacatí̠n Dios.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Cumu xlá na̠ lhu̠hua hua̠ntu̠ pa̠ti̠ni̠t, catzi̠y pi̠ ankalhi̠ná tzaksanán akskahuiní pus quili̠catzi̠tcán pi̠ naca̠makta̠yay xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ca̠saka̠li̠ma juerza ca̠ma̠tlahui̠putún tala̠kalhí̠n akskahuiní.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.