Hebreus 12
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Pus cumu chú aya ca̠lakapasá̠hu lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ luu lactali̠pa̠hu tali̠táxtulh caj xpa̠lacata cumu aksti̠tum tali̠pá̠hualh Dios pus aquinín quinca̠mini̠niyá̠n pi̠ na̠ calakmakáhu xli̠hua̠k hua̠ntu̠ ni̠ quinca̠makta̠yayá̠n y a̠má li̠xcájnit tala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ quinca̠saka̠li̠yá̠n, huata aksti̠tum cakosnúhu nac a̠má tiji antanícu quili̠tla̠huanatcancú caj la̠ta li̠pa̠huaná̠hu Dios.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Huata xma̠n huá caucxilhlacachá̠hu Jesús hua̠nti̠ quinca̠lacsacni̠tán la̠qui̠ nali̠pa̠huaná̠hu, xa̠huachí huá ma̠tlihueklha quintaca̠najlatcán. Porque xlá tla̠n tláhualh acxni̠ ma̠pa̠ti̠ní̠calh y makní̠calh nac cruz, y ni̠ huá cuentaj tláhualh para luu lanca li̠ma̠xaná hua̠ntu̠ xtlahuanimá̠calh porque xlá stalanca xcatzi̠y pi̠ acali̠stá̠n xámaj kalhi̠y lanca tapa̠xuhuá̠n, y xli̠ca̠na pi̠ chú antá huilachá nac xpa̠xtú̠n Dios ta̠ma̠peksi̠ma.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Calacapa̠stáctit la̠ta Jesús pá̠ti̠lh nac xlacati̠ncán a̠ma̠ko̠lh makla̠kalhi̠naní̠n lacchixcuhuí̠n hua̠ntu̠ tama̠pa̠tí̠ni̠lh, por eso cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ camacasta̠látit, ni̠ cali̠tlakuántit y ni̠ cataxlajuaní̠tit la̠ta li̠pa̠huaná̠tit.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Porque huixinín nia̠ ca̠li̠makni̠caná̠tit caj xpa̠lacata cumu ta̠la̠lacata̠qui̠pá̠tit tala̠kalhí̠n.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 ¿Lácu pi̠ niaj catzi̠yá̠tit osuchí aya pa̠tzanká̠tit lácu Dios ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y xcamaná̠n hua̠nti̠ tali̠pa̠huán cumu lá huixinín? Porque nac li̠kalhtahuaka lacatum chiné huan:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Porque Mimpu̠chiná Dios ca̠ma̠tancsaputún xli̠hua̠k hua̠nti̠ xlá ca̠pa̠xqui̠y,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ capa̠tí̠tit xli̠hua̠k tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ ca̠lakchiná̠n porque Dios ca̠ucxilhputuná̠n para xli̠ca̠na li̠pa̠huaná̠tit, y para nata̠yaniyá̠tit Dios naca̠li̠ma̠xtuyá̠n xcamaná̠n. Porque ¿nícu huí cha̠tum ko̠lutzí̠n y para tahuilá̠nalh xcamán ni̠ juerza naca̠lacaquilhní̠y la̠qui̠ natatlahuay hua̠ntu̠ naca̠li̠ma̠peksi̠y?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Pero para Dios ni̠ ca̠ma̠pa̠ti̠ni̠yá̠n acxni̠ laclata̠yapá̠tit nac milatama̠tcán cumu la̠ ca̠tlahuay xcamaná̠n, entonces ni̠ ca̠li̠ma̠xtuyá̠n cumu la̠ xaxli̠ca̠na xcamaná̠n, huata ca̠li̠ma̠xtuyá̠n cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ talakapasa xatícu luu xtla̠tcán.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Xa̠huachí acxni̠ aquinín cajcu lactzu̠ camán xuani̠táhu, quinatla̠tnicán uú xala ca̠quilhtamacú xquinca̠ma̠peksi̠yá̠n y xquinca̠lacaquilhni̠yá̠n acxni̠ para túcu xli̠laclata̠yaputuná̠hu, y aquinín xca̠ca̠cni̠naniyá̠hu. ¿Ni̠ lacpuhuaná̠tit pi̠ a̠tzinú quinca̠mini̠niyá̠n nakalhakaxmatá̠hu y naca̠cni̠naniyá̠hu a̠má Quintla̠ticán Dios hua̠nti̠ huilachá nac akapú̠n la̠qui̠ chuná tla̠n nakalhi̠yá̠hu a̠má aksti̠tum latáma̠t hua̠ntu̠ quinca̠ma̠xqui̠putuná̠n?
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Ama̠ko̠lh quinatla̠tnicán uú xala ca̠quilhtamacú caj xma̠n huá xquinca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n y xquinca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n lácu quili̠latama̠tcán uú nac ca̠quilhtamacú chuná la̠ xlacán tlak tla̠n xtalacpuhuán, ma̠squi ni̠ luu maka̠s xmini̠táhu latama̠yá̠hu, pero Dios quinca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n y quinca̠ma̠peksi̠yá̠n xlacata cane̠cxnicahuá nalatama̠yá̠hu, y na̠chuná nakalhi̠yá̠hu xatlá̠n talacapa̠stacni cumu la̠ xlá kalhi̠y.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Cumu la̠ catzi̠yá̠tit pi̠ acxni̠ huí tú quinca̠li̠quilhni̠caná̠n o quinca̠li̠ma̠pa̠ti̠ni̠caná̠n xli̠ca̠na pi̠ ni̠para tzinú tla̠n tamaklhcatzi̠y, li̠li̠puhuaná̠hu porque maklhcatzi̠yá̠hu pi̠ quinca̠catzaniyá̠n, pero para ma̠tla̠nti̠yá̠hu caquinca̠quilhni̠cán porque xlí̠lat hua̠ntu̠ quinca̠huanima̠cán entonces acali̠stá̠n catzi̠yá̠hu pi̠ quinca̠li̠macuaniyá̠n nac quilatama̠tcán.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Pus la̠nchú aquit cca̠huaniyá̠n pi̠ caca̠ma̠tlihuéklhtit mimacancán para aya tatlakuani̠t, xa̠hua milaktzokosnicán para taxlajuanamá̠nalh,
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 y caputzátit xastatua xtiji Dios la̠qui̠ huá nalactla̠huaná̠tit y nastatuanán milatama̠tcán la̠qui̠ ni̠ li̠huaca natalhkahuiy y nalaclata̠yayá̠tit.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Ankalhi̠ná li̠pa̠xúhu y aksti̠tum caca̠ta̠latapá̠tit la̠tachá tícuya̠ cristianos y xli̠hua̠k minacujcán cali̠scújtit Dios, porque hua̠nti̠ ni̠ aksti̠tum le̠ma xtalacapa̠stacni xa̠hua xlatáma̠t nac xlacatí̠n Dios xli̠ca̠na pi̠ ni̠lay catiúcxilhli Quimpu̠chinacán.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Acxtum cala̠makta̠yátit la̠qui̠ ni̠ti̠ caj nalakmakán acxni̠ Dios hui̠ntí namakta̠yaputún nac xlatáma̠t, porque ni̠ clacasquín para tícu nali̠taxtuy nac milaksti̠pa̠ncán cumu la̠ akatum xu̠n palhma hua̠ntu̠ staca y ca̠ma̠lakahuitiy cristianos hua̠nti̠ tamaclacasquimputún.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Ni̠para cha̠tum la̠ huixinín caxakátli̠lh túnuj pusca̠t para huí mimpusca̠tcán, na̠ ni̠para calakmakántit xli̠hua̠k hua̠ntu̠ Dios ca̠li̠pu̠lhca̠ni̠tán naca̠ma̠xqui̠yá̠n cumu la̠ xamaká̠n quilhtamacú titláhualh Esaú, porque xlá caj tu̠tum pula̠tu tahuá li̠macamá̠sta̠lh xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xlakchá̠n nachipay xherencia cumu huá xapuxcu kahuasa xuani̠t.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Y cumu la̠ catzi̠yá̠tit pi̠ acali̠stá̠n acxni̠ Esaú laktalacatzúhui̠lh xtla̠t porque xlacasquín pi̠ casiculana̠tlahuapá y cali̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh hua̠ntu̠ Dios xma̠lacnu̠nini̠t nama̠xqui̠y, pero xtla̠t lakmáka, y ma̠squi la̠n lakatásalh caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xtlahuani̠t xlá ni̠ ma̠tzanke̠nánilh.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Huixinín ni̠ caj cha̠pe̠cua ma̠lacatzuhui̠ni̠tátit Dios cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh judíos xamaká̠n quilhtamacú acxni̠ tatalacatzúhui̠lh nac a̠má ke̠stí̠n huanicán Sinaí hua̠ntu̠ hua̠k taúcxilhli. Na̠ ni̠tu̠ huí hua̠ntu̠ ca̠make̠klhamá̠n cumu lá a̠má lanca lhcúya̠t hua̠ntu̠ xlacán xtaucxilhmá̠nalh pi̠ xpasama nac xokspú̠n sipi xa̠hua antanícu luu ca̠pucsua xuani̠t, na̠ ni̠tu̠ ucxilhpá̠tit a̠má lanca y li̠pe̠cuánit u̠ni̠la̠sé̠n hua̠ntu̠ antá tamacatatáhui nac sipi.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Y na̠ ni̠tu̠ kaxpatpá̠tit a̠má trompeta hua̠ntu̠ antá ma̠tasí̠calh, ni̠para huá kaxpatpá̠tit la̠ta lácu xli̠pixcha̠lanca Dios y li̠pe̠cuánit acxni̠ xlá chuhuí̠nalh cumu la̠ xlacán takáxmatli, y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takáxmatli la̠n tape̠cualh, tzúculh talhpipiy y tali̠ma̠akatzánke̠lh Dios xlacata pi̠ niaj caca̠xakátli̠lh,
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 porque la̠n tape̠cuáxni̠lh acxni̠ takáxmatli hua̠ntu̠ Dios chiné li̠ma̠peksí̠nalh: “Xli̠hua̠k hua̠nti̠ natalacatzuhui̠y y natatu̠tay nac u̠má ke̠stí̠n, ma̠squi caj catu̠hua takalhí̠n, cali̠actalamakní̠tit chíhuix o cali̠lakxtokótit lanza.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Luu xli̠ca̠na pi̠ lanca li̠pe̠cuánit xuani̠t la̠ta tu̠ xma̠siyuy Dios porque hasta Moisés xtape̠cua chiná huá: “Hasta clhpipixni̠ma caj la̠ta cpe̠cuama.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Pero tlak tla̠n hua̠ntu̠ huixinín ca̠qui̠taxtunimá̠n porque talacatzuhui̠ni̠tátit nac a̠má ke̠stí̠n huanicán Sión, huixinín aya stalanca ucxilhni̠tátit nac akapú̠n a̠má xca̠chiquí̠n xastacná Dios, nac xasa̠sti Jerusalén xalac akapú̠n antanícu tahuilá̠nalh lhu̠hua ángeles hua̠nti̠ talakachixcuhui̠y Dios.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Huixinín na̠ ca̠ucxilhni̠tátit xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ pu̠tum talakachixcuhui̠y Dios xa̠hua a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ Dios luu pu̠lh ca̠lacsacni̠t xcamaná̠n natahuán, na̠chuná xli̠stacnicán a̠ma̠ko̠lh lacuán cristianos hua̠nti̠ aya tatzoktahuilani̠tanchá xtacuhuinicán nac akapú̠n, huixinín ma̠lacatzuhui̠ni̠tátit lanca tali̠pa̠hu Dios hua̠nti̠ naca̠ta̠tlahuay taxokó̠n xli̠hua̠k cristianos hua̠ntu̠ anán.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Na̠ ma̠lacatzuhui̠ni̠tátit Jesús xa̠hua xkalhni hua̠ntu̠ quinca̠li̠lacxacaniko̠ni̠tán xli̠hua̠k quintala̠kalhi̠ncán, y caj huá xpa̠lacata Dios quinca̠ta̠tlahuán aktum xasa̠sti talaca̠xlán antanícu ma̠luloka pi̠ aya quinca̠ma̠tzanke̠naniko̠ni̠tán, porque a̠má xkalhni Jesús hua̠ntu̠ xlá stajmákalh a̠tzinú tlak xatlá̠n ni̠ xachuná a̠má xkalhni Abel hua̠ntu̠ na̠ xlá stajmákalh, porque ni̠ti̠ li̠lakma̠xtúnilh xli̠stacni.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ luu cuentaj catlahuátit ni̠tu̠ tilakmakaná̠tit hua̠nti̠ quinca̠tasanimá̠n, porque xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh xalakmaká̠n cristianos hua̠nti̠ Dios uú nac ca̠quilhtamacú xca̠tasanima y xca̠ma̠lacnu̠nima a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ xca̠ma̠xqui̠putún, pero ma̠squi chuná ca̠huanícalh xlacán caj talakmáka y ni̠ tali̠pu̠táxtulh sinoque ca̠ma̠pa̠ti̠ní̠calh; pus xali̠huaca aquinín ni̠lay caquintica̠ta̠pa̠ti̠cán para caj xma̠n kalhakaxmatmakaná̠hu Dios acxni̠ quinca̠xakatli̠lacamima̠chá̠n nac akapú̠n la̠qui̠ naca̠najlayá̠hu hua̠ntu̠ quinca̠ma̠lacnu̠niyá̠n.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Amá xamaká̠n quilhtamacú acxni̠ Dios chuhuí̠nalh y má̠sta̠lh xli̠ma̠peksí̠n xli̠ca̠na pi̠ hasta tachiquiko̠lh tíyat, pero chú xlá chiné huan: “Amaj lakchá̠n quilhtamacú acxni̠ ni̠ caj xma̠n huá xli̠ca̠lanca ca̠tiyatni catitachíquilh sinoque na̠ hua̠k natachiquiko̠y akapú̠n.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Acxni̠ huan Dios pi̠ “nalakchá̠n quilhtamacú”, antá lacatancs huamputún pi̠ acxni̠ nalakchá̠n a̠má quilhtamacú acxni̠ hua̠k nasputcán maktum naca̠lactlahuako̠cán xli̠hua̠k hua̠ntu̠ tla̠n laksputa, hua̠ntu̠ ma̠n ma̠lacatzuqui̠ni̠t la̠qui̠ caj xma̠n huá natamakxteka hua̠ntu̠ ne̠cxnicú catiláksputli y hua̠ntu̠ ni̠ tasaka̠li̠y.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Pero a̠má xtapéksi̠t Dios hua̠ntu̠ xlá quinca̠ma̠xqui̠yá̠n xli̠ca̠na pi̠ ni̠lay catiláksputli, caj huá u̠má xpa̠lacata cali̠pa̠xcatcatzi̠níhu Dios hua̠ntu̠ xlá tlahuani̠t, y xli̠hua̠k quinacujcán cali̠lakachixcuhuí̠hu hua̠ntu̠ xlá lakati̠y, cane̠cxnicahuá caca̠cni̠naníhu.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Porque tamá Quintla̠ticán Dios xta̠chuná li̠taxtuy cumu lá lanca lhcúya̠t hua̠ntu̠ hua̠k tla̠n lhcuyuy y lactlahuako̠y la̠tachá túcu anán.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.