Atos 7
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Entonces xapuxcu cura kalhásquilh Esteban:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Esteban ca̠kálhti̠lh y chiné tzúculh ca̠huaniy:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 y chiné huánilh: “Caakxtekmákanti la̠ta tu̠ kalhi̠ya xa̠hua mili̠talakapasni, y capit nac a̠má pu̠latama̠n hua̠ntu̠ aquit cámaj ma̠siyuniyá̠n.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Abraham la̠li̠huán táca̠xli nac Caldea y antá alh tahuilay nac Harán; antá chú xlama̠chá hasta acxni̠ ni̠lh xtla̠t, acali̠stá̠n chú Dios lí̠milh nac eé pu̠latama̠n antanícu chú huixinín huilátit la̠ ca̠lacchú.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Pero acxni̠ uú xlama, Dios ni̠ má̠xqui̠lh Abraham ca̠na̠caj pi̠tzu̠ xpu̠cuxtu hua̠ntu̠ luu ma̠n nama̠peksi̠y nac eé pu̠latama̠n, huata caj ma̠lacnu̠nipá y huánilh pi̠ juerza namacama̠xqui̠y, la̠qui̠ acxni̠ xlá nani̠y huá naca̠tamakxtekniya̠chá xli̠talakapasni hua̠nti̠ a̠cu xtaamá̠nalh talacachín; ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ acxni̠ chuná huanícalh ni̠najti̠ xtahuani̠t xcamancán.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Xa̠huachí Dios na̠ huánilh Abraham pi̠ xli̠talakapasni tachí̠n xamá̠calh ca̠li̠ma̠xtucán nac aktum mákat pu̠latama̠n y cumu la̠ tasa̠cuá̠n naca̠ma̠pa̠ti̠ni̠cana̠chá akta̠ti ciento ca̠ta chuná naca̠ma̠scujucán.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Pero Dios na̠ huanipá pi̠ xlá xámaj ca̠ma̠pa̠ti̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ chuná naca̠ma̠scujuya̠chá, acali̠stá̠n chú xlacán natataspitparay nac xpu̠latama̠ncán la̠qui̠ antá ankalhi̠ná natalakachixcuhui̠y.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Cumu Dios ni̠ xlacasquín napa̠tzanka̠cán hua̠ntu̠ xlá xli̠ta̠laca̠xlani̠t Abraham, huata ma̠péksi̠lh xlacata pi̠ caca̠circuncidartláhualh xli̠hua̠k xalakskatá̠n xlakahuasancán; huá xpa̠lacata acxni̠ lacáchilh xkahuasa hua̠nti̠ li̠ma̠pa̠cúhui̠lh Isaac li̠tzi̠má alh circuncidartlahuay. Y acxni̠ xlá na̠ lacáchilh xkahuasa Isaac hua̠nti̠ li̠ma̠pa̠cúhui̠lh Jacob xlá na̠chuná circuncidartláhualh; y Jacob xlá na̠chuná ca̠circuncidartláhualh kalhacu̠tiy xlakahuasán huá u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ tama̠lacatzuqui̠ni̠tanchá a̠má pu̠laccu̠tiy ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ tapeksi̠y nac Israel.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Uma̠ko̠lh kalhacu̠tiy quili̠talakapasnicán tzúculh tasi̠tzi̠niy xatajú xta̠lacán hua̠nti̠ xuanicán José porque xlá luu skalala xuani̠t y caj huá talakcatzánilh, huata mejor tásta̠mákalh y antá nac aktum mákat pu̠latama̠n hua̠ntu̠ huanicán Egipto antá li̠chá̠ncalh; pero Dios ni̠tu̠ xpa̠xtekni̠t José huata xlá ankalhi̠ná xmaktakalhma.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Y xalán lákcha̠lh quilhtamacú acxni̠ ma̠laksputuniko̠lh xtali̠puhuá̠n porque a̠tzinú má̠xqui̠lh xli̠skalala, y hasta a̠má rey Faraón hua̠nti̠ xma̠peksi̠nán nac Egipto lakáti̠lh la̠ta xkalhíy xtalacapa̠stacni chu xli̠skalala, huata xlá li̠má̠xtulh gobernador nahuán nac Egipto y na̠ ma̠cuentájli̠lh la̠ta túcu xlá xkalhi̠y nac xchic.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Acxnitiyá chú a̠má ca̠ta lalh lanca tatzíncstat uú nac Canaan chu nac Egipto y la̠n lalh tapa̠tí̠n, hasta niaj xtacatzi̠y túcu natatlahuay quili̠talakapasnicán porque ni̠tu̠ xtahuay.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Pero cumu xlamajcú ko̠lu Jacob xlá cátzi̠lh pi̠ nac Egipto la̠n xuí trigo, la̠li̠huán ca̠máca̠lh xlakahuasán la̠qui̠ nataán tatama̠huay trigo. Acxni̠ u̠má luu pu̠lh taqui̠lani̠t
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 xlacán ni̠para tzinú xtacatzi̠y para xcha̠ni̠t li̠ma̠peksi̠ná a̠má xta̠lacán hua̠nti̠ ma̠n xtasta̠ni̠t, pero huata acxni̠ chú taampaj tatama̠huay trigo xli̠maktiy José ca̠li̠ta̠chuhuí̠nalh pi̠ huá xnata̠lán y la̠ta lácu xmini̠tanchá; y Faraón rey xalac Egipto na̠ acxnicú cátzi̠lh nícu luu xpekánat tamá José.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 José ma̠tiyá̠nalh ko̠lutzí̠n xtla̠t Jacob chu xli̠hua̠k xli̠talakapasni, y chuná tácha̠lh nac Egipto setenta y cinco xtahuani̠t xli̠pu̠tumcán.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Pus kampá̠alh quilhtamacú y antá chú xtahuila̠nanchá nac Egipto, y antá chú ni̠chá Jacob y na̠chuná laksutunu tzúculh tani̠y quili̠talakapasnicán.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Pero xtiyatli̠hua Jacob xa̠hua xlakahuasán antá xca̠le̠ncán nac Siquem xlacata antá naca̠ma̠cnu̠cana̠chá nac aktum pú̠cuxtu hua̠ntu̠ xca̠maktama̠huani̠t Abraham xlakahuasán Hamor nac Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Acxni̠ chú aya xtalacatzuhui̠ma quilhtamacú la̠ta Dios xámaj ma̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ tima̠lacnu̠nichá Abraham acxni̠ huánilh pi̠ naca̠lakma̠xtuy a̠ma̠ko̠lh quili̠talakapasnicán antanícu tachí̠n xca̠li̠lamá̠calh, cumu luu maka̠sá la̠ta antá xtacha̠ni̠t luu li̠pe̠cua la̠ta xtatalhu̠hui̠ni̠ttá y luu clhu̠huacaná xtahuani̠t.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Acxnitiyá chú a̠má quilhtamacú tzúculh ma̠peksi̠nán nac Egipto cha̠tum rey hua̠nti̠ ni̠ xlacasquín nalacapa̠staccán la̠ta lácu xca̠makta̠yani̠t José.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Umá rey ni̠ xca̠lacaucxilhputún quili̠talakapasnicán y la̠n ca̠ma̠pa̠tí̠ni̠lh, caj la̠ta xtasi̠tzi li̠ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ cataakxtekmákalh ca̠quihuí̠n cskatacán hua̠nti̠ a̠cu lacachinti̠lhama la̠qui̠ ni̠ natastaca y nia̠ picuta natatalhu̠hui̠y.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Amá ca̠ta chuná xca̠tlahuamá̠calh quili̠talakapasnicán acxni̠ lacáchilh cha̠tum skata hua̠nti̠ li̠ma̠pa̠cuhuí̠calh Moisés. Xtzí xa̠hua xtla̠t caj luu aktutu papá tamaktákalhli.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Pero cumu xtalaklhpe̠cuán para nacatzi̠cán pi̠ xtama̠tze̠kni̠t huata mejor na̠ taakxtekmákalh. Pero Dios xmaktakalhma, porque huá xtzuma̠t rey Faraón máclalh y xlá makástacli cumu la̠mpara luu xkahuasa.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Huá xpa̠lacata Moisés skalala huá y na̠ ma̠siyunícalh la̠ta túcu xtacatzi̠niy y xtatlahuay egipcios, catu̠huá hua̠ntu̠ tla̠n xtlahuay y tlak tali̠pa̠hu acxni̠ xchuhui̠nán.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Acxni̠ Moisés ma̠kátzi̠lh xti̠puxam ca̠ta tzúculh lacpuhuán pi̠ xli̠lakapaxiá̠lhnat xuani̠t xli̠talakapasni judíos la̠qui̠ nacatzi̠y lácu xtalamá̠nalh.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Acxni̠ antá cha̠lh úcxilhli pi̠ cha̠tum egipcio xuili̠nima cha̠tum judío, Moisés ni̠lay pá̠tilh hua̠ntu̠ xtlahuanimá̠calh a̠má chixcú huata xlá maktum mákni̠lh a̠má egipcio.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisés xlacpuhuán: “Tla̠n pi̠ cmákni̠lh eé egipcio la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh quili̠talakapasni judíos natacatzi̠y pi̠ Dios quimacamima la̠qui̠ aquit nacca̠tamacxtuy nac xpu̠latama̠n Egipto.” Pero a̠ma̠ko̠lh judíos ni̠tu̠ taakáta̠ksli.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Porque li̠cha̠lí acxni̠ xlá ca̠lakapaxia̠lhnampá úcxilhli pi̠ xla̠huili̠nima cha̠tiy israelitas xlá tila̠ma̠makxtekepútulh y chiné ca̠huánilh: “Huixinín li̠nata̠lán, ¿túcu xlacata la̠li̠huili̠nipá̠tit? Luu ni̠tlá̠n hua̠ntu̠ tlahuapá̠tit.”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Pero a̠má chixcú hua̠nti̠ xuili̠nima xta̠israelita toklh tláhualh Moisés y chiné huánilh: “Y chi̠nchú huix ¿tícu tasanini̠tán? ¿Osuchí ma̠peksi̠ná huix la̠qui̠ naquila̠huaniyá̠hu hua̠ntu̠ quili̠tlahuatcán?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Osuchi na̠chuná quimakni̠putuna cumu la̠ makni ko̠tan cha̠tum egipcio?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Acxni̠ Moisés káxmatli hua̠ntu̠ huanícalh xlá la̠n pé̠cualh y huata mejor tzá̠lalh, y antá alh nac aktum mákat pu̠latama̠n xuanicán Madián; y antá chú xmakuilachá pero tamakáxtokli y antá talacáchilh cha̠tiy xlakahuasán.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Moisés xkalhi̠y ta̠tipuxam ca̠ta acxni̠ xlapu̠lay nac desierto lacatzú nac aktum ke̠stí̠n hua̠ntu̠ huanicán Sinaí. Antá úcxilhli akatum actzu̠ quihui xakxkota̠yama, y antá nac xlacni lhcúya̠t tasiyúnilh cha̠tum xángel Dios.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Acxni̠ Moisés úcxilhli cacs lacáhua, y acxni̠ tzúculh talacatzuhui̠y la̠qui̠ li̠huana̠ naucxilha hua̠ntu̠ xlakpasama káxmatli xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán Dios, chiné huánilh:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Aquit a̠má Dios hua̠nti̠ xamaká̠n quilhtamacú tali̠pa̠huani̠t xalakmaká̠n militalakapasni Abraham, Isaac y Jacob.” Acxni̠ Moisés káxmatli eé tachuhuí̠n la̠n pé̠cualh huata xlá quilhpu̠taj tá̠yalh y niaj xlaklaca̠mputún.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Quintla̠ticán Dios huanipá: “Xa̠huachí catatu̠xtu mintatu̠nú̠n porque eé tíyat hua̠ntu̠ huix lacta̠yápa̠t xatasiculana̠tlahuá porque aquit chuná ctlahuani̠t.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Aquit cmini̠t ca̠lakma̠xtuy xli̠hua̠k quincamaná̠n hua̠nti̠ tahuila̠nanchá nac Egipto porque hua̠k ckaxmatni̠t xtali̠puhua̠ncán y cucxilhni̠t la̠ta lácu ca̠ma̠pa̠ti̠má̠calh, chu aquit clacsacni̠tán la̠qui̠ napina ca̠lakma̠xtuya nac Egipto.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Ma̠squi makapitzí̠n a̠ma̠ko̠lh israelitas ni̠ xtaucxilhputún Moisés porque xtahuanini̠t: “¿Tícu huix tasanini̠tán? ¿O tícu huili̠ni̠tán li̠ma̠peksi̠ná la̠qui̠ naquila̠huaniyá̠hu hua̠ntu̠ quili̠tlahuatcán?” Pero juerza táspitli nac Egipto porque huá Dios chuná xli̠ma̠peksi̠ni̠t la̠qui̠ naca̠puxcuniy israelitas acxni̠ naca̠tamacxtuya̠chá antá, porque a̠má xángel hua̠nti̠ tasiyúnilh nac actzu̠ quihui hua̠ntu̠ xaclhcuta̠yama hua̠nti̠ xámaj makta̠yay.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moisés ca̠puxcú̠nilh israelitas la̠qui̠ natatza̠laya̠chá nac Egipto, antá xlá ca̠tlahuachá laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut, y na̠chuná tláhualh nac pupunú huanicán Mar Rojo, huá xlacata tla̠n tali̠pa̠tácutli y chuná xca̠ta̠lapu̠lay nac desierto ti̠puxam ca̠ta.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Na̠ huatiyá eé Moisés hua̠nti̠ tica̠huánilh a̠ma̠ko̠lh israelitas hua̠nti̠ xtasta̠lanipu̠lay: “Amaj lakchá̠n quilhtamacú acxni̠ Dios nalacsacxtuya̠chá chá̠tum tali̠pa̠hu profeta nac xlaksti̠pá̠n mili̠talakapasnicán hua̠nti̠ acali̠stá̠n natalacachina̠chá, luu natlahuayá̠tit hua̠ntu̠ xlá naca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Acxni̠ xca̠ta̠lapu̠lay quili̠talakapasnicán nac desierto y tácha̠lh nac ke̠stí̠n hua̠ntu̠ huanicán Sinaí, na̠ hua li̠túm Moisés hua̠nti̠ qui̠xakátli̠lh ángel nac a̠má ke̠stí̠n y xlá má̠xqui̠lh xli̠ma̠peksí̠n Dios la̠qui̠ chuná natalatama̠y cumu xlá lacasquín.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Pero xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán ni̠ hua̠k tla̠n tatláhualh hua̠ntu̠ Moisés ca̠li̠ma̠péksi̠lh huata caj talakmákalh hua̠ntu̠ ca̠huánilh y xtataspitputumparay nac Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Huá xpa̠lacata chiné tahuánilh a̠má xapu̠lh cura xuanicán Aarón: “Aquinín clacasquiná̠hu xquila̠tlahuaníhu aktum tzincun hua̠ntu̠ nalakachixcuhui̠yá̠hu cumu la̠ quiDioscán hua̠nti̠ naquinca̠makta̠yayá̠n y naquinca̠pu̠lale̠ná̠n, porque clacpuhuaná̠hu pi̠ ma̠x juerza nactaspitparayá̠hu nac Egipto porque tamá Moisés hua̠nti̠ quinca̠ta̠tza̠lataxtuchá̠n chú aya maka̠sá niaj catzi̠yá̠hu nícu latáma̠lh o túcu lánilh.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Pus a̠má Aarón tla̠n tláhualh y macatum ca̠tlahuánilh aktum tzincun caj la̠ actzú xla becerro, acali̠stá̠n chú tamákni̠lh lactzu̠ xtakalhi̠ncán la̠qui̠ natali̠lakachixcuhui̠y, chuná chú a̠má la̠n tali̠pa̠xúhualh hua̠ntu̠ caj ma̠n xtamacani̠tlahuani̠t.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Huá xpa̠lacata Dios li̠sí̠tzi̠lh y ca̠pá̠xtekli xlacata pi̠ catalakachixcúhui̠lh la̠ta túcua xtalacpuhuaniy cumu la̠ stacu y la̠ta xli̠lhu̠hua hua̠ntu̠ anán nac akapú̠n. Xamaká̠n quilhtamacú a̠má profeta Amós tili̠chuhuí̠nalh hua̠ntu̠ Dios tica̠huánilh a̠ma̠ko̠lh israelitas, xlá chiné títzokli nac li̠kalhtahuaka:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 ¡Xli̠ca̠na pi̠ ni̠para maktum!
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Acxni̠ quili̠talakapasnicán xtalamá̠nalh nac desierto xtakalhi̠y xpu̠siculancán xla lháka̠t hua̠ntu̠ xuanicán tabernáculo o pu̠siculan antanícu huí Dios, antá xtama̠qui̠y a̠má chíhuix antaní xtatzokni̠t xli̠ma̠peksí̠n Dios; a̠má xapu̠lh xpu̠siculancán chuná xtlahuacani̠t cumu la̠ Dios tili̠ma̠péksi̠lh Moisés natlahuay.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Chuná a̠má la̠ta xtalamá̠nalh israelitas xtamakamaklhti̠ti̠lhay a̠má pu̠siculan xla lháka̠t cumu lá̠mpara xherenciajcán hua̠nti̠ aya xtati̠latama̠ni̠ttá, huá xpa̠lacata acxni̠ Josué tzúculh ca̠puxcuniy, Dios ca̠maktá̠yalh xlacata natata̠yaniy acxni̠ tata̠tlahuánilh guerras cristianos xalac Canaan hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠ni̠t naca̠ma̠xqui̠y y chuná Dios ca̠má̠xqui̠lh eé pu̠latama̠n y talí̠milh a̠má siculan xla lháka̠t uú; chuná chú xtali̠lama̠nanchá hasta acxni̠ tzúculh ca̠puxcuniy rey David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Dios luu ankalhi̠ná maktá̠yalh rey David nac xlatáma̠t y huá xpa̠lacata li̠squínilh li̠tlá̠n para xlá chuná lacasquín xtlahuánilh aktum xapá̠tzaps xpu̠siculan antanícu nalakachixcuhui̠cán a̠má Dios hua̠nti̠ ankalhi̠ná xtali̠pa̠huani̠t xalakmaká̠n xli̠talakapasni Jacob.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ma̠squi xli̠ca̠na huá chuná xlacapa̠stacni̠t David natlahuaniy aktum xasa̠sti xpu̠siculan Dios xla pá̠tzaps, ni̠ chuná kantáxtulh porque huá xkahuasa hua̠nti̠ xuanicán Salomón acxni̠ tzúculh ma̠peksi̠nán xlá tlahuánilh a̠má xasa̠sti pu̠siculan.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Pero ma̠squi tlahuanícalh xpu̠siculan Dios ni̠ caj lacatum huí nac aktum pu̠siculan hua̠ntu̠ tamacani̠tlahuani̠t lacchixcuhuí̠n, porque chiné tili̠chuhui̠nanchá cha̠tum profeta acxni̠ chiné huá:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Esteban ni̠ ca̠quilhpe̠cuánilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtasi̠tzi̠niy y xlá chiné ca̠huanipá:
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Acxni̠ xtalamá̠nalh xalakmaká̠n mili̠talakapasnicán y Dios xca̠macaminiy profetas la̠qui̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cán cha̠tum Xatalacsacni Chixcú hua̠nti̠ namín ca̠lakma̠xtuy, pero xlacán caj xtapu̠tlakalé̠n, y makapitzí̠n xtamakníy; y luu minta̠chunacán xalakmaká̠n mili̠talakapasnicán, porque acxni̠ chú milh a̠má Xatalacsacni Chixcú hua̠nti̠ xli̠mínit xuani̠t huixinín si̠tzi̠nítit ma̠xtunítit taaksaní̠n y makní̠tit.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Dios tica̠macámilh ángeles la̠qui̠ naca̠li̠miniyá̠n xli̠ma̠peksí̠n, pero huata huixinín caj kalhakaxpatmakántit.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n takáxmatli eé tachuhuí̠n li̠huaca tasí̠tzi̠lh y hasta la̠n ca̠quilhpi̠xcácalh caj xtasi̠tzicán caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xca̠li̠ya̠huama Esteban.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero cumu Espíritu Santo xakchipanini̠t xtalacapa̠stacni, Esteban talacayá̠hualh nac akapú̠n úcxilhli la̠ta kalhi̠y xli̠li̠lakáti̠t Dios y na̠ úcxilhli pi̠ antá xyá nac xpekstácat Jesús.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Esteban chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Pero cumu a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n ni̠ xtakaxmatputún hua̠ntu̠ xca̠huanima xlacán ca̠tankapi̠chipácalh y pu̠tum lhken talákalh y tachípalh.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Tále̠lh hasta nac xquilhapá̠n ca̠chiquí̠n y acxni̠ antá talí̠cha̠lh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ luu xtama̠lacapu̠ni̠t nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n xlacán tamactá̠ctalh xalac xkalhni clhaka̠tcán la̠qui̠ a̠tzinú palha nataactalay y ni̠tu̠ naca̠toklha, y huá tama̠cuentájli̠lh clhaka̠tcán cha̠tum kahuasa xuanicán Saulo, acali̠stá̠n chú tzúculh taliactalamakni̠y chíhuix.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Acxni̠ chú xactalamakni̠má̠calh Esteban xlá chiné tzúculh kalhtahuakay:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Acxni̠ chuná huanko̠lh tzokostaj ta̠yachá nac ca̠tiyatni y xli̠hua̠k xli̠tlihueke chiné ca̠tásalh:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.