Atos 27

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Acxni̠ aya laca̠x­la­kó̠­calh pi̠ naquin­ca̠­ma̠­la­ka­cha̠­caná̠n nac Italia anta­nícu huí Roma, Pablo chu maka­pi­tzí̠n tachí̠n ca̠ma­ca­ma̠s­tá̠­calh nac xmacán cha̠tum capitán xuanicán Julio hua̠nti̠ xca̠­pux­cuniy pu̠lactum tropa hua̠nti̠ xca̠­li̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Batallón del emper­ador.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Cáhu nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Adram­ito, y antá cta­jú̠hu nac aktum barco hua̠ntu̠ xama pekán nac Asia. Na̠ antá lac­xtum xquin­ca̠­ta̠amá̠n quin­ta̠­lacán Aris­tarco xalac Tesa­ló­nica hua̠ntu̠ ma̠peksi̠y Mace­donia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Li̠cha̠lí cchá̠hu nac Sidón, y capitán Julio tzú­culh ta̠la̠lé̠n Pablo hasta má̠x­qui̠lh tala­cas­quín xla­cata nata­cuta nac barco y naca̠­la­ka­pa­xia̠lhnán xamigos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n y la̠qui̠ na̠ xlacán nata­ta̠i̠y la̠ta túcu xta­ma̠x­qui̠­putún.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Acxni̠ cta­ca̠x­pa­ráhu nac Sidón a̠huayu aya xac­la­qui­ta̠t­la­ni̠­táhu nac pupunú pero luu li̠pe̠cua tzú­culh u̠nún y laca­tunu xle̠­má̠­calh qui­bar­cucán, entonces caj cli̠­ta­mak­spitui a̠má isla de Chipre,
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 y chuná tancs cca̠­ti̠­la­ca­tza̠­la­hui­lí̠hu a̠ma̠ko̠lh pu̠la­tama̠n hua̠ntu̠ tahui­lá̠­nalh nac xquilhtú̠n pupunú xca̠­hua­nicán Cilicia y Pan­filia y takalá cchá̠hu nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Mira hua̠ntu̠ ma̠peksi̠y Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Antá nac eé ca̠chi­quí̠n capitán Julio ma̠nók­lhulh aktum barco hua̠ntu̠ xmi­ni̠­tanchá nac Ale­jan­dría y xama nac Italia, pus la̠li̠­huán antá pu̠tum quin­ca̠­ma­ju̠cán la̠qui̠ huá nac­pu̠aná̠hu hasta nac Italia.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Chu­natá la̠ta cti­ta­ca̠xui nac Mira luu laka­siyu tzú­culh tla̠­huaán qui­bar­cucán nac chú­chut porque xquin­ca̠­ta̠­la̠­lac­tla­huamá̠n uún, juerza aklhu̠hua quilh­ta­macú cmaka­pa­láhu y takalá cchá̠hu nac xpa̠xtú̠n aktum pu̠la­tama̠n hua­nicán Gnido. Pero cumu uú̠n chu­nacú ma̠rí xquin­ca̠­ma̠aklhu̠­hui̠má̠n ni̠lay cta­cho­kóhu, ti̠tum cáhu nac isla de Salmón y cli̠­ta­mak­spitui, aca­li̠stá̠n chú cchá̠hu nac aktum isla hua­nicán Creta.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Pero cumu na̠ ni̠para antá ni̠lay cta̠c­táhu cli̠­ta­mak­spit­pa­ráhu a̠má isla y aca­li̠stá̠n cchá̠hu nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Bue­nos Puer­tos lacatzú xta̠­pek­xtokui a̠má ca̠chi­quí̠n xuanicán Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Luu aklhu̠hua quilh­ta­macú xac­maka­pa­la­ni̠­tahuá la̠ta xac­la­ma̠­náhu nac Bue­nos Puer­tos, pero na̠chuna li̠túm luu li̠mak­lihu para nac­ta­ju̠­pa­ra­yá̠hu nac barco y nac­ma̠t­la̠­hua­ni̠­yá̠hu nac pupunú porque aya xlak­cha̠ni̠t quilh­ta­macú ca̠lonkni. Huá xpa̠­la­cata Pablo chiné ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh hua̠nti̠ xta­pux­cuni̠t nac barco:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Aquit laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n, para juerza nat­la­hua­ni­yá̠hu naaná̠hu, ni̠tlá̠n cati­qui̠­táx­tulh porque luu li̠mak­líhu, porque a̠huayu nama̠­lak­tzan­ke̠­yá̠hu barco chu xli̠­hua̠k tacuca hua̠ntu̠ antá taju̠ma, y hasta mismo qui­la­ta­ma̠tcán nama̠­lak­tzan­ke̠­yá̠hu para namu̠x­tu­yá̠hu.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Pero capitán Julio ni̠ ma̠t­lá̠n­ti̠lh hua̠ntu̠ huá­nilh Pablo huata huá a̠tzinú ca̠ka­lha­káx­matli hua̠ntu̠ xta­qui­lhuamá̠­nalh xpu̠­chiná barco chu xaca­pitán.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Xlacán juerza xta­cha̠m­putún nac aktum ca̠chi­quí̠n xuanicán Fenice porque antá ni̠ luu ma̠rí u̠nún ma̠squi xli̠­ca̠na pi̠ na̠ hua­tiyá Isla de Creta, y xta­pe̠­cuán para maktum naca̠­lac­tla­hua­niko̠y uú̠n xbar­cucán, y huata antá xta­ta­mak­xtek­pu­tu­na̠chá nac Fenice li̠huán nati̠­tax­tuko̠y xaquilh­ta­macú ca̠lonkni.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Maktum quilh­ta­macú acxni̠ xka­kachá luu ca̠li̠­pa̠­xúhu tasiyuy la̠m­para luu tla̠n nata­huilay quilh­ta­macú, la̠li̠­huán tzu­cú­calh ca̠ma̠c­xtucán lháka̠t hua̠ntu̠ li̠s­noklé̠n barco, y la̠li̠­huán tzú­culh tla̠­huán barco nac xquilhtú̠n chú­chut nac a̠má isla de Creta.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Pero ni̠para mákat a̠ xaca­ná̠hu acxni̠ tahui­lachi li̠pe̠cua uú̠n y qui­bar­cucán tzu­cú­calh le̠ncán nac xpu­naíta̠t pupunú.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Cumu a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xta­ma̠t­la̠­hua­ni̠­má̠­nalh barco tatzák­salh xta­ma̠­cho­ko­putún pero ni̠ tama̠t­lá̠n­ti̠lh porque luu li̠pe̠cua uú̠n, pus huata tamá̠x­qui̠lh quilh­ta­macú xla­cata caquin­ca̠lé̠n uún la̠tachá nícu xla­cas­quín.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Cchá̠hu nac aktum actzu̠ isla hua­nicán Clauda antaní ni̠ luu xta̠­chuná xu̠numa, y takalá cma̠­hua­cáhu nac barco a̠má pák­lha̠t hua­nicán sal­va­vidas hua̠ntu̠ caj saka­le̠ncán.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Aca­li̠stá̠n chú maka­pi­tzí̠n tasa̠­cuá̠n li̠huana̠ tzú­culh tali̠­lac­chi̠y tasíhu a̠má barco la̠qui̠ ni̠tu̠ nalaniy, y cumu aya xta­ca­tzi̠y pi̠ uún antá xquin­ca̠­le̠má̠n pekán anta­nícu luu la̠n xta­mac­xtu­mi̠­ta­hui­lani̠t mun­tzaya xke̠íta̠t chú­chut, pus xta­pe̠­cuán chicá para antá tancs nata­lak­nu̠­ta­huilay y nalak­tzanka̠y barco, huata la̠li̠­huán tama̠­tu̠­tzú­hui̠lh a̠má lháka̠t hua̠ntu̠ xli̠s­noklé̠n uú̠n la̠qui̠ ma̠squi caquin­ca̠­sa­kalé̠n uún pero niaj xta̠­chuná xli̠­to­kosú̠n naán barco.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Li̠cha̠lí acxni̠ xka­kachá chu­nacú li̠pe̠cua xu̠numa, y cumu xta­pe̠­cuama̠­nalhá entonces maka­pi­tzí̠n tzú­culh tamacá̠n nac chú­chut xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ lac­tzinca tacuca hua̠ntu̠ xta­ju̠ma nac barco.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Y na̠chuná li̠tu̠­xama cumu ni̠ xta­cacsma ta̠ke­ya̠­huaná, chu­na­li̠túm tama­ca̠mpá nac chú­chut a̠má xmac­la­cas­qui­nitcán hua̠ntu̠ xta­li̠s­cuja y hua̠ntu̠ li̠pe̠cua xma̠­tzin­qui̠ni̠t barco.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Luu aklhu̠hua quilh­ta­macú xac­la­ta­ju̠­ma̠­náhu nac chú­chut ni̠túcu tasí­yulh chi­chiní ni̠para huá stacu, porque ni̠ xta­ca̠­hua̠­ni̠ma chu­na­tiyá xta­pucs­ni̠t, y li̠pe̠cua xmima si̠n xa̠hua uú̠n. Xli̠­hua̠k aquinín aya xac­pe̠­cuani̠­táhu porque xac­lac­pu­hua­ná̠hu pi̠ niaj ne̠c­xnicú cac­ti­ta̠­ya­chá̠hu nac tíyat, y aktum xac­ca­tzi̠­yá̠hu pi̠ antá pu̠tum nac­ni̠­yá̠hu.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cumu luu aklhu̠­huatá quilh­ta­macú xac­la­ma̠­náhu la̠ta ni̠tu̠ tapa̠­xu­huá̠n xacua̠ya­ma̠­náhu pus maktum quilh­ta­macú Pablo chiné ca̠huá­nilh:
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Pero chú niaj cali̠­pu­huántit porque ni̠para cha̠tum aquinín xli̠­hua̠k hua̠nti̠ mima̠­náhu nac eé barco ni̠tu̠ cati­la­níhu, ma̠squi xli̠­ca̠na xlá pi̠ huá qui­bar­cucán nalac­lako̠y.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Porque najatá ca̠tzi̠sní quin­ta­si­yú­nilh cha̠tum xángel a̠má Dios hua̠nti̠ aquit cli̠­pa̠­huán y clac­scuj­nima.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Xlá chiné qui­huá­nilh: “Pablo, ni̠ capé̠­cuanti porque juerza nachi­pina nac Roma la̠qui̠ nama̠­ka­lha­pa­li̠yá̠n emper­ador, y caj mim­pa̠­la­cata Dios ámaj ca̠lak­ma̠xtuy xla­cata ni̠ natani̠y tama̠­ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ huix lac­xtum ca̠ta̠­ta­jú̠pa̠t nac barco.”
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Pus huá xpa̠­la­cata aquit cca̠­li̠­hua­niyá̠n pi̠ catu̠x­ca̠­ní̠tit y niaj calak­lhpe̠­cuántit, porque aquit cli̠­pa̠­huán Dios y cca̠­najlay pi̠ chuná nakan­taxtuy la̠ta tu̠ qui­huá­nilh xángel.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ma̠squi ca̠ta xli̠­ta­kalá nata­cu­ta̠­chá̠hu nac xquilhtú̠n chú­chut nac aktum isla pero huá xlá pi̠ ni̠ cati­ni̠hu.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Aya xle̠ma xliaktiy xama̠na la̠ta xac­la­ta­ju̠­ma̠­náhu nac chú­chut porque uú̠n lacatum lacatúm xlé̠n qui­bar­cucán xta̠­chuná cumu la̠ aktum li̠kamá̠n hasta cchá̠hu lacatum anta­nícu hua­nicán Mar Adriático, ma̠x cumu luu íta̠t tzi̠sa xuani̠t acxni̠ maka­pi­tzí̠n tasa̠­cuá̠n tacá­tzi̠lh pi̠ aya xac­cha̠­ma̠­náhu nac xquilhtú̠n pupunú.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 La̠li̠­huán tamá­ca̠lh kantum tasíhu nac xtampú̠n chú­chut la̠qui̠ nata­ca­tzi̠y lácu xli̠­pu̠lhmá̠n, xka­lhi̠y treinta y seis metros xli̠­pu̠lhmá̠n. Caj actzú tla̠­huampá barco tama­ca̠mpá y xka­lhíy veinte­siete metros xli̠­pu̠lhmá̠n.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Maka­pi­tzí̠n tasa̠­cuá̠n la̠li̠­huán tamá­ca̠lh kan­ta̠ti kalh­xtóke̠t xla li̠cá̠n hua̠ntu̠ li̠ma̠­cho­kocán barco, porque xta­pe̠­cuán chicá para xamaktum barco ras naqui̠­ta­la­ca­huacay nac chí­huix, y xa̠huachí caj u̠cú cax­ká­kalh xta­lac­pu­huán hasta chuná xta­li̠­kalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh Dios.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Maka­pi­tzí̠n tasa̠­cuá̠n xta­tza̠­la­putún la̠qui̠ ni̠tu̠ naca̠ak­spulay y laka­siyu tzú­culh tama̠cti̠y a̠má actzu̠ bote hua̠ntu̠ tla̠n xpu̠­cha̠ncán hasta nac xquilhtú̠n, pero ni̠tícu xca­tzi̠y hua̠ntu̠ xtat­la­hua­má̠­nalh porque xta­huán pi̠ caj xta­chi̠­hui­li̠­má̠­nalh barco.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pero Pablo ca̠úcxilhli y la̠li̠­huán lákalh capitán Julio xa̠hua xtropa, y chiné ca̠huá­nilh:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ama̠­ko̠lh tropa la̠li̠­huán talac­chú­culh tasíhu hua̠ntu̠ xta­li̠­ma̠c­ti̠­má̠­nalh bote y hasta nac chú­chut pakx taju̠chá.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Acxni̠ chú aya spalh xca̠x­ka­kako̠y Pablo chiné ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos:
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Pus huá xpa̠­la­cata cca̠­li̠­hua­niyá̠n pi̠ cahua̠­yántit hua̠ntu̠ tla̠n para pi̠ lacas­qui­ná̠tit; ni̠ nani̠­yá̠tit niaj cape̠­cuántit porque tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ hasta ni̠para kantum miacchi­xitcán cati­ma̠­lak­tzan­ké̠tit.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Acxni̠ Pablo chuná huan­ko̠lh tíyalh mactum cax­ti­lá̠n­chahu, pa̠x­cat­ca­tzí̠­nilh Dios xtahuá, lak­ché­kelh, y nac xla­ca­ti̠ncán tzú­culh hua̠yán.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Xa̠maka­pi­tzí̠n juerza na̠ taakpu­huan­tí­yalh y pu̠tum cua̠yáhu.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Aktiy ciento a̠tutum­pu­xa­ma­cu̠­cha̠xán cris­tianos xacuani̠­táhu xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xac­ta­ju̠­ma̠­náhu nac a̠má barco.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Acxni̠ chú aya cua̠yan­kó̠hu la̠tachá la̠n ckasui, maka­pi­tzí̠n marin­eros tzú­culh tamacá̠n nac pupunú a̠má trigo hua̠ntu̠ xli̠­mincán la̠qui̠ niaj picuta nama̠­tzin­ca̠sni̠y barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Acxni̠ chú xka­ka­ko̠lh a̠ma̠ko̠lh marin­eros ni̠ tala­ca­cá­tzi̠lh xanícu luu xac­tax­tu­ni̠­tan­chá̠hu nac a̠má pu̠la­tama̠n, pero na̠ tuncán cuc­xi­lhui pi̠ xuí lacatum ca̠mun­tzayá̠n nac xquilhtú̠n, acxtum tacá­tzi̠lh pi̠ cama̠­la­ca­tzu­huí̠­calh barco nac xquilhtú̠n chú­chut.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 La̠li̠­huán talac­chú­culh a̠má tasíhu hua̠ntu̠ xca̠­li̠­chi̠­cani̠t a̠ma̠ko̠lh lac­tzinca kalh­xtóke̠t xla li̠cá̠n hua̠ntu̠ li̠ma̠­cho­kocán barco y antá ca̠ak­xtek­jú̠­calh nac xtampú̠n chú­chut, ca̠aka­chex­ya̠­huá­calh a̠má lháka̠t hua̠ntu̠ xli̠­ma̠t­la̠­hua­ni̠cán barco, y uú̠n la̠li̠­huán tzú­culh snoklé̠n barco pekán nac xquilhtú̠n pupunú.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 La̠ta xta­la­ca­tzu­hui̠ma qui­bar­cucán nac xquilhtú̠n, caj xamaktum acxni̠ lhken quin­ca̠aktok­lhle̠nín chú­chut lacatum anta­nícu luu ca̠lujua, xquincán barco tzú­culh lak­tzanka̠y nac ca̠mun­tzayá̠n y niaj lay tasa­ká­le̠lh, y nac xtanké̠n tzú­culh talac­tuc­xtama̠y caj la̠ta xli̠t­li­hueke xqui̠­ta­hua­ca­ni­ma̠chi chú­chut.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ama̠­ko̠lh tropa xta­mak­ni̠­putún xli̠­hua̠k tachí̠n la̠qui̠ ni̠ nata­tza̠lay acxni̠ nata­ta­cu­ta̠chá nac pupunú.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pero capitán Julio xlak­ma̠x­tu­putún Pablo xla­cata ni̠ namak­ni̠cán, xlá ni̠ lacás­quilh naca̠­mak­ni̠cán a̠ma̠ko̠lh tachí̠n huata li̠ma̠­pek­sí̠­nalh pi̠ a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ tla̠n tax­qui­hua̠tnán la̠li̠­huán cata­tá­ju̠lh nac chú­chut la̠qui̠ pu̠lh huá nata­chá̠n nac xquilhtú̠n pupunú y nata­ta̠­ya­ya̠chá nac tíyat.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Y na̠chuná huá pi̠ a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ ni̠lay tax­qui­hua̠tnán na̠ cata­tá­ju̠lh y huá cata­pu̠­ta­cutchá xata­lac­tucxni pák­lha̠t osuchí la̠ta túcu nata­maclay xata­lac­tuc­xtamá̠n barco; pus chuná a̠má cta­cut­chá̠hu nac xquilhtú̠n pupunú hua̠k clak­tax­túhu y ni̠tu̠ cla­níhu.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.