Atos 21

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Acxni̠ chú cta­ju̠­kó̠hu nac barco cca̠ak­xtek­ya̠­huáhu a̠ma̠ko̠lh nata̠lán xalac Efeso, ti̠tum cáhu nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Cos, y li̠cha̠lí cchá̠hu nac Rodas, li̠tu̠­xama chú cchá̠hu nac Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Acxni̠ antá cchá̠hu, cuc­xi­lhui aktum barco hua̠ntu̠ xama pekán nac Feni­cia, antá cta­jú̠hu la̠qui̠ huá nac­pu̠aná̠hu.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Acxni̠ chú aya xtla̠­huama barco hua̠ntu̠ xac­pu̠ama̠­náhu a̠li̠mákat cuc­xi­lhui cxa­pu̠­la­tama̠n Chipre, pero ni̠ cta­cho­kóhu huata ti̠tum cáhu nac chú­chut hasta nac Siria. Pero a̠má barco hua̠ntu̠ xac­pu̠ama̠­náhu xli̠­mak­xteknit xuani̠t tacuca nac Tiro, pus hasta antá quin­ca̠­le̠ncán.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Acxni̠ cchá̠hu, cta̠c­táhu nac barco y cca̠­la­ka­pa­xia̠lhnáhu a̠ma̠ko̠lh cris­tianos xala a̠má ca̠chi­quí̠n hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús, y kasijua aktum xama̠na antá xac­la­ma̠­náhu. Aca­li̠stá̠n maka­pi­tzí̠n ca̠naj­laní̠n tahuá­nilh Pablo xla­cata pi̠ ni̠ juerza cat­la­huá­nilh naán nac Jeru­salén porque chuná xca̠­ma̠­ca­tzi̠­ni̠ni̠t Espíri­tu Santo.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Pero acxni̠ taká­tzi̠lh aktum xama̠na la̠ta antá xac­la­ma̠­náhu juerza cta­ca̠xui y pu̠tum cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús chuná lac­chix­cu­huí̠n, lac­chaján, xa̠hua lactzu̠ camán pu̠tum támilh quin­ca̠­la­kax­teká̠n hasta nac xquilhtú̠n pupunú; antá chú mac­xtum cta­tzo­kos­táhu y ckalh­ta­hua­ka­níhu Dios.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Aca­li̠stá̠n chú mac­xtum cla̠­ma­ca­ti­yáhu y cca̠­hua­níhu a̠ma̠ko̠lh cris­tianos tacha̠lí, aquinín cta­jú̠hu nac barco y xlacán taalhá nac xchiccán.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Acxni̠ chú cta­ca̠xui nac Tiro ti̠tum cchá̠hu nac Tole­maida, antá chú cta̠c­táhu nac barco y antá na̠ cca̠­la­ka­pa­xia̠lhnáhu a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ na̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús y kasijua aktum quilh­ta­macú antá cta­mak­xtekui.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Li̠cha̠lí Pablo y aquinín hua̠nti̠ lac­xtum xac­ta̠­la­pu̠­la­yá̠hu cta­ca̠xui nac Tole­maida y ctla̠­huaáhu hasta nac aktum­li̠tum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Cesarea. Antá chú cla­ka­pa­xia̠lhnáhu Felipe hua̠nti̠ na̠ xliakchu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Cristo. Huá eé Felipe hua̠nti̠ xca̠­ta̠­ta­peksi̠y a̠ma̠ko̠lh kalha­tujún lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ talác­sacli após­toles la̠qui̠ nata­mak­ta̠­ya­ni̠nán nac xli̠­tas­cu­jutcán xalac Jeru­salén; antá chú cta­mak­xtekui nac xchic.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Felipe xka­lhi̠y kalha­ta̠ti xlac­tzu­maján hua̠nti̠ nia̠ xta­ta­maka­xtoka, y Dios xca̠­ma̠x­qui̠ni̠t xta­la­ca­pa̠s­tacni la̠qui̠ nata­liakchu­hui̠nán.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Juerza aklhu̠hua quilh­ta­macú antá xac­la­ma̠­náhu y maktum quilh­ta­macú minchá nac Judea cha̠tum pro­feta xuanicán Agabo.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Milh quin­ca̠­la­ka­pa­xia̠lhnaná̠n y acxni̠ quin­ca̠­lak­chín huakaj mák­lhti̠lh csin­turón Pablo, sacstu li̠huana̠ li̠lac­chí̠­calh y li̠ma­ca­chí̠­calh, y chiné huá:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Acxni̠ a̠má pro­feta chu­hui̠­nan­ko̠lh, xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Dios nac Cesarea y na̠chuná aquinín hua̠nti̠ xac­ta̠­la­pu̠­la­yá̠hu ni̠tlá̠n cmaklh­ca­tzí̠hu caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ xlá naak­spulay, luu lanca li̠tlá̠n csqui­níhu Pablo xla­cata pi̠ ni̠ caalh nac Jeru­salén; caj la̠ta cli̠­pu­huáhu hasta cta­sáhu.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pero Pablo chiné quin­ca̠­kalhtí̠n:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Pero cumu ni̠láy cma̠aka­ta­ní̠hu xla­cata pi̠ ni̠ caalh nac Jeru­salén pus chu­natá cmak­xtekui y cuaníhu:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Caj li̠puntzú ctzu­cúhu taca̠­xá̠hu y cáhu pekán nac Jeru­salén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Na̠ quin­ca̠s­ta̠­lanín maka­pi­tzí̠n ca̠naj­laní̠n xalac Cesarea, y na̠ antá xmima cha̠tum chixcú xalac Chipre xuanicán Mnasón, xlá na̠ maka̠sá xli̠­pa̠­huani̠t Quim­pu̠­chi­nacán Jesús y antá xaca­ma̠­náhu lak­tun­cu­hui­yá̠hu nac xchic.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Acxni̠ chú cchá̠hu nac Jeru­salén a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús luu li̠pa̠­xúhu támilh quin­ca̠­ma­ca­ti­yayá̠n y quin­ca̠­xa­katlí̠n.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Li̠cha̠lí Pablo alh quin­ca̠­ta̠­la­ka­pa­xia̠lhnaná̠n San­tiago y antá pu̠tum xta­hui­la̠­nanchá lak­ko̠­lu­tzi̠nni.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Acxni̠ chú cca̠­ma­ca­ti­ya­kó̠hu Pablo tzú­culh ca̠li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán la̠ta lácu Dios xmak­ta̠­yani̠t y xma̠t­la­hui̠ni̠t lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut nac xlak­sti̠­pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh lak­ko̠­lu­tzi̠nni takax­mat­ni­ko̠lh xta­chu­huí̠n Pablo xlacán hua̠k tapa̠x­cat­ca­tzí̠­nilh Dios hua̠ntu̠ xtla­huani̠t. Pero aca­li̠stá̠n chiné tahuá­nilh:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Chú aya ca̠li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠­nan­cani̠t pi̠ huix ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ya xli̠­hua̠k judíos hua̠nti̠ makattá tahui­la̠­nanchá, mat huix ca̠hua­niya xla­cata pi̠ niaj cuentaj catat­lá­hualh xla­cata nata­ma̠­kan­taxti̠y xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés, xa̠huachí mat niaj cata­cir­cun­ci­dar­tlá­hualh xalak­skatá̠n xla­ka­huasán, y niaj catat­lá­hualh xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ aquinín cka­lhi̠­yá̠hu quin­tas­ma­ni̠ncán.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Pus ¿túcu chú nat­la­hua­yá̠hu? Acxni̠ xli̠­hua̠k cris­tianos nata­ca­tzi̠y pi̠ huix chi­ta­ni̠ta uú nac Jeru­salén catu̠huá nata­huán y lhu̠hua hua̠ntu̠ nata­li̠­ya̠­huayá̠n.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Pero ni̠tu̠ capú­huanti, tla̠n nala­ca̠x­tla­hua­yá̠hu, porque uú tahui­lá̠­nalh kalha­ta̠ti lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ aya tali̠­ta̠­yani̠t pi̠ nata­la­ka­chix­cu­hui̠nán nac lanca pu̠si­culan xalac Jeru­salén.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Huata mejor huá lac­xtum caca̠­ta̠pi y caca̠­ta̠­la­ka­chix­cu­huí̠­nanti, xa̠huachí huix caca̠­pa̠­la­ka­xo­kó̠­nunti xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ naca̠­ma̠­ta̠­ji̠cán la̠ta naca̠ak­stan­ta­ra­sitcán, y xli̠­hua̠k cama̠­kan­tax­tí̠tit hua̠ntu̠ li̠ma̠­pek­si̠­nani̠t Moisés nat­la­hua­yá̠hu la̠qui̠ tla̠n nata­nu̠­ya̠pi nac pu̠si­culan, y nataucxilha judíos pi̠ ni̠ xli̠­ca̠na huantú ca̠li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠­nan­cani̠t. Chuná tla̠n nata­ta­lu­loka pi̠ huix na̠ ma̠kan­tax­ti̠ya hua̠ntu̠ aquinín quin­tas­ma­ni̠ncán y ni̠ lak­makana xta­péksi̠t Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Pero a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos pero aya tali̠­pa̠­huani̠t Jesús, niaj caca̠­hua­níhu para juerza cata­ma̠­kan­táx­ti̠lh xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés, caj xma̠nhuá cata­ma̠­kan­táx­ti̠lh hua̠ntu̠ aya cca̠­tzok­ni­ni̠­táhu nac mactum carta y cca̠­ma­ca̠­ni­ni̠­táhu y antá cca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ní̠hu pi̠ ni̠ catá­hualh tahuá hua̠ntu̠ li̠la­ka­chix­cu­hui̠­cani̠t tzincun, ni̠para huá catá­hualh xali̠hua lactzu taka­lhí̠n hua̠ntu̠ ca̠ak­xton­kcani̠t y ni̠ tas­taj­makani̠t xkalhni, na̠ ni̠para huá catá­hualh hua̠ntu̠ tajic­suani̠t, chu kalhni ni̠ nata­huay, na̠chuna li̠túm ni̠ti̠ caxa­kát­li̠lh a̠tunuj pusca̠t para huí o ni̠ kalhi̠y xpusca̠t.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Pablo tla̠n tlá­hualh hua̠ntu̠ tahuá­nilh a̠ma̠ko̠lh lak­ko̠lun, y li̠cha̠lí ca̠tá̠alh a̠ma̠ko̠lh kalha­ta̠ti lac­chix­cu­huí̠n la̠qui̠ naca̠­ta̠­la­ka­chix­cu­hui̠nán nac lanca pu̠si­culan, pero acxni̠ nia̠ xtanu̠y antá, pu̠lh tama̠­kan­tax­ti̠­ko̠lh la̠ta túcu lactzu̠ lactzú xta­la­cas­quín natat­la­huay y aca­li̠stá̠n chú tatá­nu̠lh la̠qui̠ nata­ma̠­ca­tzi̠­ni̠nán o nata­li̠­ta̠yay pi̠ li̠tzi̠má natalé̠n xli̠­la­ka­chix­cu­hui̠ncán hua̠ntu̠ nata­li̠­pa̠x­cat­ca­tzi̠niy Dios.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Xliaktujún quilh­ta­macú acxni̠ a̠huatá nataán tala­ka­chix­cu­hui̠nán nac pu̠si­culan, maka­pi­tzí̠n judíos hua̠nti̠ xta­mi­ni̠­tanchá nac xapu̠­la­tama̠n Asia taúcxilhli Pablo pi̠ xta­nu̠ma, tzú­culh taakas­tac­ya̠­huay cris­tianos la̠qui̠ nata­si̠­tzi̠niy Pablo y pu̠tum taca̠­naj­lá­nilh.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Y chiné tzú­culh tama̠­ta­si̠nán:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Huá chuná xta­li̠­qui­lhuamá̠­nalh porque xali̠­tzi̠sa xtaucxilhni̠t nac Jeru­salén pi̠ xta̠­la­pu̠lay cha̠tum chixcú xalac Efeso xuanicán Trófimo, y xta­lac­pu­huán pi̠ Pablo xma̠­nu̠ni̠t chú nac pu̠si­culan a̠má chixcú hua̠nti̠ ni̠ judío.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Xli̠­hua̠k judíos hua̠nti̠ takáx­matli hua̠ntu̠ xli̠­ya̠­hua­má̠­calh Pablo la̠n tasí̠­tzi̠lh, pu̠tum tachilh anta­nícu xlá xyá y mac­xtum tachí­palh, tasa­káx­tulh nac pu̠si­culan y tama̠­lac­chú­hualh cxa­má̠­lacchi antaní xlac­ta­nu̠cán hua̠ntu̠ xli̠­pa­ca­hui­li̠­cani̠t.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Actzú xuani̠t aya xta­makni̠y acxni̠ cha̠tum alh huaniy xaco­man­dante tropa pi̠ xli̠­hua̠k cris­tianos tachí­palh cha̠tum chixcú y xta­hui­li̠­ni­má̠­nalh.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Caj li̠puntzú a̠ma̠ko̠lh tropa pu̠tum tácha̠lh antaní xtza­macán y acxni̠ a̠ma̠ko̠lh cris­tianos taúcxilhli pi̠ tácha̠lh tropa niaj tahui­lí̠­nilh Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Acxni chilh coman­dante ma̠pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ cachi­pá­calh Pablo y cali̠­ma­ca­chí̠­calh kantiy cadenas, aca­li̠stá̠n chú ca̠ka­lhás­quilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos nícu xmi­ni̠­tanchá a̠má chixcú, túcu xtla­huani̠t y túcu xuanicán.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Pero a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hui̠ntí tunu xta­huán y maka­pi­tzí̠n tunu xta­huán, akmuluj tatáhui y coman­dante ni̠ aká­ta̠ksli hua̠ntu̠ xta­li̠­ya̠­hua­má̠­nalh, huata mejor ma̠pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ calé̠n­calh nac cuartel.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Actzú xtzanka̠y aya xta­chá̠n nac cuartel acxni̠ xli̠­lhu̠hua cris­tianos pu̠tum lhuilek tata­hua­ca­nichá a̠ma̠ko̠lh tropa hua̠nti̠ xta­le̠­má̠­nalh Pablo, pero huata xlacán maktum la̠ta chex tat­lá­hualh hasta ta̠lhmá̠n la̠qui̠ ni̠tu̠ natat­la­huaniy.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Xli̠­hua̠k cris­tianos xta­si̠­tzi̠ni̠t y palha chiné xta­qui­lhuamá̠­nalh:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Acxni̠ Pablo li̠chá̠n­calh nac cuartel chiné huá­nilh coman­dante:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Aquit xac­lac­pu­huán pi̠ ma̠x huix a̠má chixcú xalac Egipto hua̠nti̠ ni̠naj maka̠s quilh­ta­macú tima̠­la­ca­tzú­qui̠lh tasi̠tzi, xlá ca̠ma̠­ké̠s­tokli akta̠ti mi̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠k mak­ni̠­naní̠n y pu̠tum ca̠tá̠alh nac desierto. ¡Oh, pus pi̠ ni̠ huix!
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pablo chiné huá­nilh:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Coman­dante má̠x­qui̠lh tala­cas­quín xla­cata pi̠ caca̠­ta̠­chu­huí̠­nalh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos, Pablo tatu̠­huá­calh nac xata̠lhmá̠n escalón y chexli xmacán xla­cata pi̠ cacs cata­quí­lhua. Acxni̠ chú pu̠tum cacs taquí­lhua xlá tzú­culh ca̠li̠­ta̠­chu­hui̠nán nac xata­chu­huí̠n hebreo y chiné ca̠huá­nilh:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.