Atos 13
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Nac Antioquía xtahuilá̠nalh makapitzí̠n lakskalalán ma̠kalhtahuake̠naní̠n hua̠nti̠ xca̠huanicán profetas porque tla̠n xtali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos xtalacapa̠stacni Dios, xlacán chiné xca̠li̠ma̠pa̠cuhui̠cán: Bernabé, Simón hua̠nti̠ xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán El Negro, Lucio xalac Cirene, Manaén (eé chixcú lacxtum xta̠stacni̠t Herodes hua̠nti̠ xma̠peksi̠nán nac Galilea), xa̠hua Saulo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Maktum quilhtamacú acxni̠ xtakalhxteknimá̠nalh y xtatamacxtumi̠ni̠t la̠qui̠ natalakachixcuhui̠y Dios, Espíritu Santo chiné ca̠huánilh:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú acxni̠ aya xtataca̠xmá̠nalh Bernabé y Saulo, xli̠hua̠k takalhxteknimpá y tatamacxtúmi̠lh la̠qui̠ natakalhtahuakaniy Dios xpa̠lacatacán. Makapitzí̠n taliacchípalh xmacancán y acali̠stá̠n xlacán táalh antanícu xca̠ma̠lakacha̠ma Dios.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Espíritu Santo ca̠ma̠lacpuhuá̠ni̠lh Bernabé y Saulo xlacata pi̠ pu̠lh antá catáalh nac Seleucia, acxni̠ antá tácha̠lh xlacán tataju̠pá nac aktum barco hua̠ntu̠ xamaj an nac isla de Chipre.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Antá tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ xma̠peksi̠y Chipre xuanicán Salamina y nac a̠má ca̠chiquí̠n tzi̠maj tzi̠ma sábado xtaán nac xpu̠siculancán judíos y antá xtali̠chuhui̠nán xtachuhuí̠n Dios; na̠ xca̠makta̠yatla̠huán Juan Marcos.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Acali̠stá̠n lakasiyu talakatza̠lako̠lh xli̠hua̠k lactzu̠ ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má isla xla Chipre hasta tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Pafos. Antá tama̠nóklhulh cha̠tum judío xuanicán Barjesús eé chixcú scuhuaná xuani̠t; xlá luu xaaksani̠ná xuani̠t porque xca̠akskahuiy cristianos xca̠huaniy pi̠ Dios xma̠lakacha̠ni̠t la̠qui̠ nali̠chuhui̠nán xtalacapa̠stacni.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Eé scuhuaná luu xamigoj xtlahuani̠t gobernador xuanicán Sergio Pablo, ma̠squi xlá luu skalala chixcú xuani̠t ankalhí̠n xli̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y lácu tla̠n nama̠peksi̠nán. Pero ma̠squi chuná eé ma̠peksi̠ná ca̠ma̠tasaní̠nalh Bernabé y Saulo xlacata natata̠chuhui̠nán porque xlá na̠ xkaxmatputún xtachuhuí̠n Dios.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Pero acxni̠ xlacán xtama̠kalhchuhui̠ni̠má̠nalh, a̠má scuhuaná hua̠nti̠ nac xtachuhuí̠n griego xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Elimas, xlá ca̠kalhpektánu̠lh xlacata pi̠ ni̠ naca̠najlay gobernador a̠má xtachuhui̠ncán hua̠ntu̠ xtali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠má̠nalh.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Y Saulo, hua̠nti̠ nac xtachuhuí̠n griego xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Pablo, xkalhi̠y xli̠tlihueke Espíritu Santo, cacs lakláca̠lh a̠má scuhuaná,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 y chiné huánilh:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Pero la̠nchú Dios amá̠n ma̠xoko̠ni̠yá̠n xli̠hua̠k mintala̠kalhí̠n, huix la̠nchú pímpa̠t lakaxo̠ko̠na y niaj catiúcxilhti xtaxkáket chichiní.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Amá gobernador acxni̠ úcxilhli hua̠ntu̠ okspúlalh Elimas xlá ca̠nájlalh xtachuhuí̠n Dios porque akáta̠ksli pi̠ xtalulóktat hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠namá̠calh Quimpu̠chinacán Jesús.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Antá uú nac Pafos, Pablo, Bernabé y Marcos tatáju̠lh nac aktum barco y táalh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Perge cxmunicipio Panfilia. Pero huata nac Perge tachokotá̠yalh Marcos y taspitpá nac Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pero huata Pablo y Bernabé tatáca̠xli nac Perge y táalh nac Antioquía hua̠ntu̠ huí nac xmunicipio Pisidia. Acxni̠ lákcha̠lh quilhtamacú sábado acxni̠ judíos talakachixcuhui̠y Dios y tajaxa, xlacán tatánu̠lh nac xpu̠siculancán y culucs tatáhui.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Ama̠ko̠lh hua̠nti̠ xanapuxcun lakachixcuhui̠naní̠n antá xalaní̠n tali̠kalhtahuakako̠lh tzinú xli̠ma̠peksí̠n Moisés chu hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac xlibrojcán profetas, tama̠lakchúhualh xli̠kalhtahuakacán y taquilhánilh Pablo y Bernabé, chiné tahuánilh:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Pablo tá̠yalh, chexli xmacán xlacata pi̠ pu̠tum cacs cataquilhua, y chiné ca̠huánilh:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Quimpu̠chinacán Dios ma̠lacatzuqui̠ni̠t eé quimpu̠latama̠ncán Israel, huá xlá tica̠lacsacchá xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán hua̠nti̠ aquinín quinquilhtzucutcán, y acxni̠ caj xtamakuilá̠nalh nac Egipto ca̠maktá̠yalh la̠qui̠ luu li̠pe̠cua la̠ta natalhu̠huán, acali̠stá̠n chú ma̠n ca̠tamacxtuparachá nac Egipto porque xlá kalhi̠y lanca li̠tlihueke.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Dios ni̠ ca̠akxtekmákalh ma̠squi xlacán ni̠ xtakalhakaxmatputún hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠peksi̠y y chuná ca̠maktákalhli y ca̠má̠hui̠lh ti̠puxam ca̠ta la̠ta xtalapu̠lay nac desierto y hua̠k ca̠ta̠pá̠ti̠lh hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n xtatlahuamá̠nalh.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Hasta xlá ca̠ma̠spútulh cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac pu̠lactujún ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠ma̠peksi̠y Canaán la̠qui̠ naca̠maklhti̠y xpu̠latama̠ncán y antá natalatama̠y xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Acxni̠ chú xtahuilá̠nalh nac Canaán Dios xca̠lacsacti̠lhay makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ naca̠puxcuniy y xca̠li̠ma̠pa̠cuhui̠cán jueces.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 ’Acali̠stá̠n a̠ma̠ko̠lh xalakmaká̠n israelitas tali̠ma̠akatzánke̠lh Dios xlacata pi̠ xlacán xtalacasquín cha̠tum tali̠pa̠hu rey hua̠nti̠ naca̠ma̠peksi̠y. Dios tla̠n tláhua hua̠ntu̠ xlacán xtalacasquín y ca̠macamá̠xqui̠lh Saúl xkahuasa Cis la̠qui̠ nama̠peksi̠nán cumu la̠ xreycán; eé chixcú antá xmaktapeksi̠y nac xlaksti̠pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh li̠talakapasni hua̠nti̠ xca̠huanicán la tribu de Benjamín. Rey Saúl ma̠peksí̠nalh ti̠puxam ca̠ta.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Acali̠stá̠n acxni̠ Dios niaj lacásquilh nama̠peksi̠nán Saúl xlá ca̠macamá̠xqui̠lh David la̠qui̠ huá nama̠peksi̠nán cumu la̠ rey, porque Dios chiné li̠chuhuí̠nalh David: “Aquit cmaclani̠t David xkahuasa Isaí, luu clakati̠y la̠ta xlá tla̠n xtapuhuá̠n porque xli̠hua̠k natlahuay hua̠ntu̠ aquit clacasquín.”
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Dios tima̠lacnú̠nilh xamaká̠n quilhtamacú rey David xlacata pi̠ xámaj lacachín cha̠tum tali̠pa̠hu xli̠talakapasni hua̠nti̠ naquinca̠lakma̠xtuyá̠n aquinín judíos, pus huatiyá chú tamá Jesús hua̠nti̠ qui̠latama̠chi nac quilaksti̠pa̠ncán xli̠ca̠na pi̠ huá xli̠talakapasni rey David.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Acxni̠ nia̠ xma̠tzuqui̠y xtascújut Jesús, Dios pu̠lh huá ma̠lakácha̠lh Juan Bautista la̠qui̠ naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac xapu̠latama̠n Israel y xca̠huaniy xlacata pi̠ catalakpáli̠lh xali̠xcájnit xtalacapa̠stacnicán y catataakmúnulh.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Acxni̠ aya xtalacatzuhui̠ma quilhtamacú la̠ta Juan Bautista xma̠kantaxti̠ma̠ko̠lh xtascújut hua̠ntu̠ xli̠macamincani̠t y xlá aya xámaj tapa̠qui̠y nac ca̠quilhtamacú, xlá chiné huá: “Aquit ni̠ Cristo cumu la̠ huixinín lacpuhuaná̠tit, pero acali̠stá̠n mima cha̠tum hua̠nti̠ a̠tzinú kalhi̠y lanca xlacatzúcut ni̠ xachuná cumu la̠ aquit, porque aquit hasta ni̠para tzinú quimi̠ni̠niy xlacata pi̠ nacxcutniy xacorrea xtatu̠nú̠n cumu la̠ cha̠tum xtasa̠cua.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Xli̠hua̠k huixinín judíos xli̠talakapasni Abraham chu huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos pero li̠pa̠huaná̠tit Dios, mili̠catzi̠tcán pi̠ huixinín tama̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ca̠lakmacatancani̠tátit a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ ma̠sta̠y Jesús.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ama̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Jerusalén xanapuxcun cura y lactali̠pa̠hu mima̠peksi̠nacán ni̠ talakápasli tícuya̠ chixcú xli̠taxtuy Jesús, y na̠ ni̠para tzinú túcu ca̠li̠macuánilh ma̠squi tzi̠maj tzi̠má sábado tali̠kalhtahuakay xtachuhui̠ncán profetas nac xpu̠siculancán, porque acxni̠ talí̠lhca̠lh pi̠ maktum namakni̠cán Jesús, chuná tancs tama̠kantaxti̠ko̠lh a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xamaká̠n quilhtamacú xtali̠chuhui̠nani̠tanchitá xalakmaká̠n profetas xlacata pi̠ chuná namakni̠cán.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ma̠squi luu xli̠ca̠na pi̠ ni̠para kampa̠tum tama̠lulóknilh xtala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ xtali̠ya̠huamá̠nalh, pero juerza tama̠lacápu̠lh nac xlacatí̠n ma̠peksi̠ná Pilato la̠qui̠ xlá nama̠makni̠ni̠nán.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Acxni̠ chú aya xtamakni̠ni̠t y xtama̠kantaxti̠ni̠t hua̠ntu̠ xtali̠chuhui̠naní̠t profetas natlahuanicán Cristo acxni̠ namín, hui̠ntí tamá̠cti̠lh nac cruz y tamá̠cnu̠lh.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Pero Dios ma̠lacastacuáni̠lh nacca̠li̠ní̠n
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 y juerza maka̠s quilhtamacú antá xlama xastacná, y ni̠caj maktum ca̠tasiyúnilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ a̠huatá xca̠ta̠mini̠tanchá nac Galilea y xtata̠latapu̠li̠y nac Jerusalén. Pus huá chú u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ ma̠n taucxilhní̠t hua̠ntu̠ kantaxtuni̠t nac xlatáma̠t Jesús xlacán tali̠chuhui̠nán xlatáma̠t Jesús.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Pus la̠nchú aquinín cmini̠táhu ca̠ma̠catzi̠ni̠yá̠n eé li̠pa̠xúhu tama̠catzi̠ní̠n pi̠ Dios ma̠kantaxti̠ni̠ttá nac quilaksti̠pa̠ncán hua̠ntu̠ xamaká̠n quilhtamacú tica̠ma̠lacnu̠nichá quili̠talakapasnicán.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Porque la̠nchú aquinín ucxilhni̠táhu la̠ta lácu Dios ma̠lacastacuáni̠lh Jesús, pus antá chú eé huamputún pi̠ Dios ma̠kantáxti̠lh xtachuhuí̠n cumu la̠ tatzokni̠t nac xli̠kampa̠tiy salmo: “Huix quinkahuasa y aquit mintla̠t porque la̠nchú chuná cli̠ma̠xtuyá̠n.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Dios aya xlaclhca̠huili̠ni̠ttá pi̠ xámaj ma̠lacastacuani̠y a̠má xatalacsacni chixcú nac ca̠li̠ní̠n la̠qui̠ ni̠ nalaclay xli̠hua, cumu la̠ tatzokni̠t nac li̠kalhtahuaka: “Huixinín la̠n nali̠pa̠xuhuayá̠tit acxni̠ nacma̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ ctima̠lacnú̠nilh rey David.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Pero lacatumli̠túm nac salmo ma̠s lacatancs tatzokni̠t acxni̠ chiné huamparay: “Huix quiDios, aquit ccatzi̠y pi̠ huix ni̠ catima̠sta quilhtamacú xlacata nalaclay xtiyatli̠hua milacscujni hua̠nti̠ ma̠n lacsacni̠ta.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Huixinín ma̠x lacpuhuaná̠tit pi̠ Dios huá xli̠chuhui̠nama rey David acxni̠ chuná huá, pero ni̠ chuná qui̠taxtuy porque ma̠squi xli̠ca̠na xlá pi̠ David ca̠lí̠scujli y ca̠li̠macuánilh a̠ma̠ko̠lh xta̠cristianos hua̠nti̠ xca̠ta̠lama a̠má maká̠n quilhtamacú chuná cumu la̠ Dios xli̠ma̠peksi̠ni̠t nascujniy, pero acxni̠ kó̠lulh, ni̠lh, ma̠cnú̠calh y alh ca̠ta̠talakxtumi̠y xli̠hua̠k xli̠talakapasni, y na̠chuná masli xtiyatli̠hua cumu la̠ xa̠makapitzí̠n cristianos.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Pero a̠má cha̠tum chixcú Jesús hua̠nti̠ Dios xlacsacni̠t y ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n xlá ni̠ masli xtiyatli̠hua.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Nata̠lán, cha̠tunu cha̠tunu huixinín lacatancs cacatzí̠tit pi̠ caj huá xpa̠lacata Jesús hua̠nti̠ lacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n Dios la̠nchú ca̠ma̠lacnu̠niyá̠n xlacata naca̠ma̠tzanke̠naniyá̠n xli̠hua̠k mintala̠kalhi̠ncán.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Porque xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ tali̠pa̠huán y taca̠najlay pi̠ xli̠ca̠na naca̠ma̠tzanke̠naniy xtala̠kalhi̠ncán xli̠ca̠na pi̠ ca̠ma̠tzanke̠nanicán cumu la̠ taca̠najlay, y na̠ cacatzí̠tit pi̠ a̠má Jesús ma̠tla̠nti̠ni̠t tlahuani̠t hua̠ntu̠ xli̠ma̠peksí̠n Moisés ne̠cxnicú lay tlahuay, porque a̠má li̠ma̠peksí̠n ni̠lay catama̠tzanke̠nanín mintala̠kalhi̠ncán ma̠squi li̠huana̠ nama̠kantaxtiyá̠tit hua̠ntu̠ ca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Pus luu cuentaj catlahuátit para tícu la̠ huixinín ni̠ luu ca̠najlayá̠tit hua̠ntu̠ cli̠chuhui̠nama̠náhu, porque ni̠ clacasquín para huixinín nali̠ma̠kantaxti̠yá̠tit milatama̠tcán hua̠ntu̠ titali̠chuhuí̠nalh profetas acxni̠ chiné táhua:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Caucxílhtit quintascújut huixinín hua̠nti̠ ni̠tu̠ liucxilhninaná̠tit y lacata̠qui̠naná̠tit,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Acxni̠ chuhui̠nanko̠lh Pablo y Bernabé tatáxtulh nac a̠má xpu̠siculancán judíos, y makapitzí̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos xtalacachinít pero antá xtata̠lakachixcuhui̠má̠nalh Dios, xlacán tahuánilh xlacata pi̠ li̠tzi̠má acxni̠ nalakcha̠mparay sábado la̠ta jaxcán caca̠lakampá la̠qui̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠paray xtachuhuí̠n Dios.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Acxni̠ chú aya pu̠tum xtataxtuni̠t y acxni̠ aya xtaamá̠nalh, lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ judíos xa̠hua makapitzí̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos pero luu xtali̠pa̠huán Dios cumu la̠ judíos, xlacán tasta̠lánilh Pablo y Bernabé. Cumu aya xtzucuni̠t taca̠najlay xtachuhui̠ncán xlacán tzúculh tali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y xlacata pi̠ aksti̠tum catali̠pá̠hualh Dios porque xlá luu snu̠n xca̠lakalhamán y ankalhi̠ná ca̠ma̠lacnu̠niy naca̠ma̠kapú̠taxti̠y xli̠stacnicán y naca̠maktakalha.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Li̠tzi̠má acxni̠ lakcha̠mpá sábado Pablo y Bernabé taampá nac xpu̠siculancán judíos y a̠huayu xli̠pu̠tum cristianos xala a̠má ca̠chiquí̠n tatamacxtúmi̠lh la̠qui̠ natakaxmata xtachuhuí̠n Dios.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Pero acxni̠ a̠ma̠ko̠lh xanapuxcún judíos taúcxilhli pi̠ a̠ma̠ko̠lh cristianos huá xtamini̠t takaxmatniy xtachuhuí̠n Pablo xlacán tzúculh tasi̠tzi̠niy, tzúculh tata̠la̠huaniy y tali̠kalhkamá̠nalh Pablo.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Pero Pablo y Bernabé ni̠caj cacs takáxmatli hua̠ntu̠ xca̠huanimá̠calh, y xlacán chiné takálhti̠lh:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 porque hasta na̠chuná quinca̠li̠ma̠peksi̠ni̠tán Quintla̠ticán Dios acxni̠ chiné huá nac li̠kalhtahuaka:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Ama̠ko̠lh hua̠nti̠ ni̠ judíos xtahuani̠t acxni̠ xlacán takaxmatko̠lh hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama Pablo xlacán luu lí̠huaca tapa̠xúhualh, tapa̠xcatcatzí̠nilh Dios hua̠ntu̠ xlá xlaclhca̠huili̠ni̠t caj hua̠ntu̠ xlacatacán. Lhu̠hua cristianos taca̠nájlalh hua̠nti̠ aya xca̠lacsacni̠t Dios xlacata pi̠ natamakamaklhti̠nán a̠má xasa̠sti latáma̠t hua̠ntu̠ natakalhíy cane̠cxnicahuá quilhtamacú.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Y chuná ni̠para tzinú xli̠maka̠s quilhtamacú xli̠ca̠lanca a̠má pu̠latama̠n talakapuntúmi̠lh xtachuhuí̠n Dios.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Pero a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos lí̠huaca xtasi̠tzi̠niy Pablo chu Bernabé, huata xlacán tata̠chuhuí̠nalh makapitzí̠n lactali̠pa̠hu lacchaján hua̠nti̠ ni̠ judíos xtalacachini̠t pero chú xtali̠pa̠huán Dios chuná cumu la̠ xtali̠pa̠huán judíos, xa̠hua makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtapuxcuniy cristianos nac a̠má ca̠chiquí̠n, taakastacyá̠hualh la̠qui̠ maktum pi̠ catatlakále̠lh nac xca̠chiqui̠ncán.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Acxni̠ Pablo y Bernabé tatáxtulh nac a̠má ca̠chiquí̠n xlacán tatatú̠xtulh xtatu̠nu̠ncán y tzucúcalh ca̠lactincxcán pokxni hua̠ntu̠ xca̠lactahuacani̠t nac xca̠chiqui̠ncán la̠qui̠ chuná natali̠ma̠siyuy pi̠ xlacán niaj xtalakati̠y hua̠ntu̠ xlacán xta̠yatcán a̠ma̠ko̠lh cristianos. Acali̠stá̠n xlacán táalh y tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Pero a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ tatamákxtekli nac Antioquía xtali̠pa̠huani̠t Jesús xlacán luu cha̠pa̠xuhua̠na̠ tatamákxtekli, y Espíritu Santo luu xca̠makta̠yay nac xlatama̠tcán.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.