Atos 13
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Nac Antioquía xtahuilá̠nalh makapitzí̠n lakskalalán ma̠kalhtahuake̠naní̠n hua̠nti̠ xca̠huanicán profetas porque tla̠n xtali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos xtalacapa̠stacni Dios, xlacán chiné xca̠li̠ma̠pa̠cuhui̠cán: Bernabé, Simón hua̠nti̠ xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán El Negro, Lucio xalac Cirene, Manaén (eé chixcú lacxtum xta̠stacni̠t Herodes hua̠nti̠ xma̠peksi̠nán nac Galilea), xa̠hua Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Maktum quilhtamacú acxni̠ xtakalhxteknimá̠nalh y xtatamacxtumi̠ni̠t la̠qui̠ natalakachixcuhui̠y Dios, Espíritu Santo chiné ca̠huánilh:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú acxni̠ aya xtataca̠xmá̠nalh Bernabé y Saulo, xli̠hua̠k takalhxteknimpá y tatamacxtúmi̠lh la̠qui̠ natakalhtahuakaniy Dios xpa̠lacatacán. Makapitzí̠n taliacchípalh xmacancán y acali̠stá̠n xlacán táalh antanícu xca̠ma̠lakacha̠ma Dios.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Espíritu Santo ca̠ma̠lacpuhuá̠ni̠lh Bernabé y Saulo xlacata pi̠ pu̠lh antá catáalh nac Seleucia, acxni̠ antá tácha̠lh xlacán tataju̠pá nac aktum barco hua̠ntu̠ xamaj an nac isla de Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Antá tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ xma̠peksi̠y Chipre xuanicán Salamina y nac a̠má ca̠chiquí̠n tzi̠maj tzi̠ma sábado xtaán nac xpu̠siculancán judíos y antá xtali̠chuhui̠nán xtachuhuí̠n Dios; na̠ xca̠makta̠yatla̠huán Juan Marcos.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Acali̠stá̠n lakasiyu talakatza̠lako̠lh xli̠hua̠k lactzu̠ ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má isla xla Chipre hasta tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Pafos. Antá tama̠nóklhulh cha̠tum judío xuanicán Barjesús eé chixcú scuhuaná xuani̠t; xlá luu xaaksani̠ná xuani̠t porque xca̠akskahuiy cristianos xca̠huaniy pi̠ Dios xma̠lakacha̠ni̠t la̠qui̠ nali̠chuhui̠nán xtalacapa̠stacni.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Eé scuhuaná luu xamigoj xtlahuani̠t gobernador xuanicán Sergio Pablo, ma̠squi xlá luu skalala chixcú xuani̠t ankalhí̠n xli̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y lácu tla̠n nama̠peksi̠nán. Pero ma̠squi chuná eé ma̠peksi̠ná ca̠ma̠tasaní̠nalh Bernabé y Saulo xlacata natata̠chuhui̠nán porque xlá na̠ xkaxmatputún xtachuhuí̠n Dios.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Pero acxni̠ xlacán xtama̠kalhchuhui̠ni̠má̠nalh, a̠má scuhuaná hua̠nti̠ nac xtachuhuí̠n griego xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Elimas, xlá ca̠kalhpektánu̠lh xlacata pi̠ ni̠ naca̠najlay gobernador a̠má xtachuhui̠ncán hua̠ntu̠ xtali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠má̠nalh.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Y Saulo, hua̠nti̠ nac xtachuhuí̠n griego xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Pablo, xkalhi̠y xli̠tlihueke Espíritu Santo, cacs lakláca̠lh a̠má scuhuaná,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 y chiné huánilh:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Pero la̠nchú Dios amá̠n ma̠xoko̠ni̠yá̠n xli̠hua̠k mintala̠kalhí̠n, huix la̠nchú pímpa̠t lakaxo̠ko̠na y niaj catiúcxilhti xtaxkáket chichiní.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Amá gobernador acxni̠ úcxilhli hua̠ntu̠ okspúlalh Elimas xlá ca̠nájlalh xtachuhuí̠n Dios porque akáta̠ksli pi̠ xtalulóktat hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠namá̠calh Quimpu̠chinacán Jesús.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Antá uú nac Pafos, Pablo, Bernabé y Marcos tatáju̠lh nac aktum barco y táalh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Perge cxmunicipio Panfilia. Pero huata nac Perge tachokotá̠yalh Marcos y taspitpá nac Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pero huata Pablo y Bernabé tatáca̠xli nac Perge y táalh nac Antioquía hua̠ntu̠ huí nac xmunicipio Pisidia. Acxni̠ lákcha̠lh quilhtamacú sábado acxni̠ judíos talakachixcuhui̠y Dios y tajaxa, xlacán tatánu̠lh nac xpu̠siculancán y culucs tatáhui.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ama̠ko̠lh hua̠nti̠ xanapuxcun lakachixcuhui̠naní̠n antá xalaní̠n tali̠kalhtahuakako̠lh tzinú xli̠ma̠peksí̠n Moisés chu hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac xlibrojcán profetas, tama̠lakchúhualh xli̠kalhtahuakacán y taquilhánilh Pablo y Bernabé, chiné tahuánilh:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Pablo tá̠yalh, chexli xmacán xlacata pi̠ pu̠tum cacs cataquilhua, y chiné ca̠huánilh:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Quimpu̠chinacán Dios ma̠lacatzuqui̠ni̠t eé quimpu̠latama̠ncán Israel, huá xlá tica̠lacsacchá xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán hua̠nti̠ aquinín quinquilhtzucutcán, y acxni̠ caj xtamakuilá̠nalh nac Egipto ca̠maktá̠yalh la̠qui̠ luu li̠pe̠cua la̠ta natalhu̠huán, acali̠stá̠n chú ma̠n ca̠tamacxtuparachá nac Egipto porque xlá kalhi̠y lanca li̠tlihueke.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Dios ni̠ ca̠akxtekmákalh ma̠squi xlacán ni̠ xtakalhakaxmatputún hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠peksi̠y y chuná ca̠maktákalhli y ca̠má̠hui̠lh ti̠puxam ca̠ta la̠ta xtalapu̠lay nac desierto y hua̠k ca̠ta̠pá̠ti̠lh hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n xtatlahuamá̠nalh.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Hasta xlá ca̠ma̠spútulh cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac pu̠lactujún ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠ma̠peksi̠y Canaán la̠qui̠ naca̠maklhti̠y xpu̠latama̠ncán y antá natalatama̠y xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Acxni̠ chú xtahuilá̠nalh nac Canaán Dios xca̠lacsacti̠lhay makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ naca̠puxcuniy y xca̠li̠ma̠pa̠cuhui̠cán jueces.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 ’Acali̠stá̠n a̠ma̠ko̠lh xalakmaká̠n israelitas tali̠ma̠akatzánke̠lh Dios xlacata pi̠ xlacán xtalacasquín cha̠tum tali̠pa̠hu rey hua̠nti̠ naca̠ma̠peksi̠y. Dios tla̠n tláhua hua̠ntu̠ xlacán xtalacasquín y ca̠macamá̠xqui̠lh Saúl xkahuasa Cis la̠qui̠ nama̠peksi̠nán cumu la̠ xreycán; eé chixcú antá xmaktapeksi̠y nac xlaksti̠pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh li̠talakapasni hua̠nti̠ xca̠huanicán la tribu de Benjamín. Rey Saúl ma̠peksí̠nalh ti̠puxam ca̠ta.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Acali̠stá̠n acxni̠ Dios niaj lacásquilh nama̠peksi̠nán Saúl xlá ca̠macamá̠xqui̠lh David la̠qui̠ huá nama̠peksi̠nán cumu la̠ rey, porque Dios chiné li̠chuhuí̠nalh David: “Aquit cmaclani̠t David xkahuasa Isaí, luu clakati̠y la̠ta xlá tla̠n xtapuhuá̠n porque xli̠hua̠k natlahuay hua̠ntu̠ aquit clacasquín.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Dios tima̠lacnú̠nilh xamaká̠n quilhtamacú rey David xlacata pi̠ xámaj lacachín cha̠tum tali̠pa̠hu xli̠talakapasni hua̠nti̠ naquinca̠lakma̠xtuyá̠n aquinín judíos, pus huatiyá chú tamá Jesús hua̠nti̠ qui̠latama̠chi nac quilaksti̠pa̠ncán xli̠ca̠na pi̠ huá xli̠talakapasni rey David.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Acxni̠ nia̠ xma̠tzuqui̠y xtascújut Jesús, Dios pu̠lh huá ma̠lakácha̠lh Juan Bautista la̠qui̠ naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac xapu̠latama̠n Israel y xca̠huaniy xlacata pi̠ catalakpáli̠lh xali̠xcájnit xtalacapa̠stacnicán y catataakmúnulh.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Acxni̠ aya xtalacatzuhui̠ma quilhtamacú la̠ta Juan Bautista xma̠kantaxti̠ma̠ko̠lh xtascújut hua̠ntu̠ xli̠macamincani̠t y xlá aya xámaj tapa̠qui̠y nac ca̠quilhtamacú, xlá chiné huá: “Aquit ni̠ Cristo cumu la̠ huixinín lacpuhuaná̠tit, pero acali̠stá̠n mima cha̠tum hua̠nti̠ a̠tzinú kalhi̠y lanca xlacatzúcut ni̠ xachuná cumu la̠ aquit, porque aquit hasta ni̠para tzinú quimi̠ni̠niy xlacata pi̠ nacxcutniy xacorrea xtatu̠nú̠n cumu la̠ cha̠tum xtasa̠cua.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Xli̠hua̠k huixinín judíos xli̠talakapasni Abraham chu huixinín hua̠nti̠ ni̠ judíos pero li̠pa̠huaná̠tit Dios, mili̠catzi̠tcán pi̠ huixinín tama̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ca̠lakmacatancani̠tátit a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ ma̠sta̠y Jesús.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Ama̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Jerusalén xanapuxcun cura y lactali̠pa̠hu mima̠peksi̠nacán ni̠ talakápasli tícuya̠ chixcú xli̠taxtuy Jesús, y na̠ ni̠para tzinú túcu ca̠li̠macuánilh ma̠squi tzi̠maj tzi̠má sábado tali̠kalhtahuakay xtachuhui̠ncán profetas nac xpu̠siculancán, porque acxni̠ talí̠lhca̠lh pi̠ maktum namakni̠cán Jesús, chuná tancs tama̠kantaxti̠ko̠lh a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xamaká̠n quilhtamacú xtali̠chuhui̠nani̠tanchitá xalakmaká̠n profetas xlacata pi̠ chuná namakni̠cán.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ma̠squi luu xli̠ca̠na pi̠ ni̠para kampa̠tum tama̠lulóknilh xtala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ xtali̠ya̠huamá̠nalh, pero juerza tama̠lacápu̠lh nac xlacatí̠n ma̠peksi̠ná Pilato la̠qui̠ xlá nama̠makni̠ni̠nán.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Acxni̠ chú aya xtamakni̠ni̠t y xtama̠kantaxti̠ni̠t hua̠ntu̠ xtali̠chuhui̠naní̠t profetas natlahuanicán Cristo acxni̠ namín, hui̠ntí tamá̠cti̠lh nac cruz y tamá̠cnu̠lh.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Pero Dios ma̠lacastacuáni̠lh nacca̠li̠ní̠n
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 y juerza maka̠s quilhtamacú antá xlama xastacná, y ni̠caj maktum ca̠tasiyúnilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ a̠huatá xca̠ta̠mini̠tanchá nac Galilea y xtata̠latapu̠li̠y nac Jerusalén. Pus huá chú u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ ma̠n taucxilhní̠t hua̠ntu̠ kantaxtuni̠t nac xlatáma̠t Jesús xlacán tali̠chuhui̠nán xlatáma̠t Jesús.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Pus la̠nchú aquinín cmini̠táhu ca̠ma̠catzi̠ni̠yá̠n eé li̠pa̠xúhu tama̠catzi̠ní̠n pi̠ Dios ma̠kantaxti̠ni̠ttá nac quilaksti̠pa̠ncán hua̠ntu̠ xamaká̠n quilhtamacú tica̠ma̠lacnu̠nichá quili̠talakapasnicán.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Porque la̠nchú aquinín ucxilhni̠táhu la̠ta lácu Dios ma̠lacastacuáni̠lh Jesús, pus antá chú eé huamputún pi̠ Dios ma̠kantáxti̠lh xtachuhuí̠n cumu la̠ tatzokni̠t nac xli̠kampa̠tiy salmo: “Huix quinkahuasa y aquit mintla̠t porque la̠nchú chuná cli̠ma̠xtuyá̠n.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Dios aya xlaclhca̠huili̠ni̠ttá pi̠ xámaj ma̠lacastacuani̠y a̠má xatalacsacni chixcú nac ca̠li̠ní̠n la̠qui̠ ni̠ nalaclay xli̠hua, cumu la̠ tatzokni̠t nac li̠kalhtahuaka: “Huixinín la̠n nali̠pa̠xuhuayá̠tit acxni̠ nacma̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ ctima̠lacnú̠nilh rey David.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Pero lacatumli̠túm nac salmo ma̠s lacatancs tatzokni̠t acxni̠ chiné huamparay: “Huix quiDios, aquit ccatzi̠y pi̠ huix ni̠ catima̠sta quilhtamacú xlacata nalaclay xtiyatli̠hua milacscujni hua̠nti̠ ma̠n lacsacni̠ta.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Huixinín ma̠x lacpuhuaná̠tit pi̠ Dios huá xli̠chuhui̠nama rey David acxni̠ chuná huá, pero ni̠ chuná qui̠taxtuy porque ma̠squi xli̠ca̠na xlá pi̠ David ca̠lí̠scujli y ca̠li̠macuánilh a̠ma̠ko̠lh xta̠cristianos hua̠nti̠ xca̠ta̠lama a̠má maká̠n quilhtamacú chuná cumu la̠ Dios xli̠ma̠peksi̠ni̠t nascujniy, pero acxni̠ kó̠lulh, ni̠lh, ma̠cnú̠calh y alh ca̠ta̠talakxtumi̠y xli̠hua̠k xli̠talakapasni, y na̠chuná masli xtiyatli̠hua cumu la̠ xa̠makapitzí̠n cristianos.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Pero a̠má cha̠tum chixcú Jesús hua̠nti̠ Dios xlacsacni̠t y ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n xlá ni̠ masli xtiyatli̠hua.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Nata̠lán, cha̠tunu cha̠tunu huixinín lacatancs cacatzí̠tit pi̠ caj huá xpa̠lacata Jesús hua̠nti̠ lacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n Dios la̠nchú ca̠ma̠lacnu̠niyá̠n xlacata naca̠ma̠tzanke̠naniyá̠n xli̠hua̠k mintala̠kalhi̠ncán.
38 — ausente —
39 Porque xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ tali̠pa̠huán y taca̠najlay pi̠ xli̠ca̠na naca̠ma̠tzanke̠naniy xtala̠kalhi̠ncán xli̠ca̠na pi̠ ca̠ma̠tzanke̠nanicán cumu la̠ taca̠najlay, y na̠ cacatzí̠tit pi̠ a̠má Jesús ma̠tla̠nti̠ni̠t tlahuani̠t hua̠ntu̠ xli̠ma̠peksí̠n Moisés ne̠cxnicú lay tlahuay, porque a̠má li̠ma̠peksí̠n ni̠lay catama̠tzanke̠nanín mintala̠kalhi̠ncán ma̠squi li̠huana̠ nama̠kantaxtiyá̠tit hua̠ntu̠ ca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n.
39 — ausente —
40 Pus luu cuentaj catlahuátit para tícu la̠ huixinín ni̠ luu ca̠najlayá̠tit hua̠ntu̠ cli̠chuhui̠nama̠náhu, porque ni̠ clacasquín para huixinín nali̠ma̠kantaxti̠yá̠tit milatama̠tcán hua̠ntu̠ titali̠chuhuí̠nalh profetas acxni̠ chiné táhua:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Caucxílhtit quintascújut huixinín hua̠nti̠ ni̠tu̠ liucxilhninaná̠tit y lacata̠qui̠naná̠tit,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Acxni̠ chuhui̠nanko̠lh Pablo y Bernabé tatáxtulh nac a̠má xpu̠siculancán judíos, y makapitzí̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos xtalacachinít pero antá xtata̠lakachixcuhui̠má̠nalh Dios, xlacán tahuánilh xlacata pi̠ li̠tzi̠má acxni̠ nalakcha̠mparay sábado la̠ta jaxcán caca̠lakampá la̠qui̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠paray xtachuhuí̠n Dios.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Acxni̠ chú aya pu̠tum xtataxtuni̠t y acxni̠ aya xtaamá̠nalh, lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ judíos xa̠hua makapitzí̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos pero luu xtali̠pa̠huán Dios cumu la̠ judíos, xlacán tasta̠lánilh Pablo y Bernabé. Cumu aya xtzucuni̠t taca̠najlay xtachuhui̠ncán xlacán tzúculh tali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y xlacata pi̠ aksti̠tum catali̠pá̠hualh Dios porque xlá luu snu̠n xca̠lakalhamán y ankalhi̠ná ca̠ma̠lacnu̠niy naca̠ma̠kapú̠taxti̠y xli̠stacnicán y naca̠maktakalha.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Li̠tzi̠má acxni̠ lakcha̠mpá sábado Pablo y Bernabé taampá nac xpu̠siculancán judíos y a̠huayu xli̠pu̠tum cristianos xala a̠má ca̠chiquí̠n tatamacxtúmi̠lh la̠qui̠ natakaxmata xtachuhuí̠n Dios.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Pero acxni̠ a̠ma̠ko̠lh xanapuxcún judíos taúcxilhli pi̠ a̠ma̠ko̠lh cristianos huá xtamini̠t takaxmatniy xtachuhuí̠n Pablo xlacán tzúculh tasi̠tzi̠niy, tzúculh tata̠la̠huaniy y tali̠kalhkamá̠nalh Pablo.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Pero Pablo y Bernabé ni̠caj cacs takáxmatli hua̠ntu̠ xca̠huanimá̠calh, y xlacán chiné takálhti̠lh:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 porque hasta na̠chuná quinca̠li̠ma̠peksi̠ni̠tán Quintla̠ticán Dios acxni̠ chiné huá nac li̠kalhtahuaka:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ama̠ko̠lh hua̠nti̠ ni̠ judíos xtahuani̠t acxni̠ xlacán takaxmatko̠lh hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama Pablo xlacán luu lí̠huaca tapa̠xúhualh, tapa̠xcatcatzí̠nilh Dios hua̠ntu̠ xlá xlaclhca̠huili̠ni̠t caj hua̠ntu̠ xlacatacán. Lhu̠hua cristianos taca̠nájlalh hua̠nti̠ aya xca̠lacsacni̠t Dios xlacata pi̠ natamakamaklhti̠nán a̠má xasa̠sti latáma̠t hua̠ntu̠ natakalhíy cane̠cxnicahuá quilhtamacú.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Y chuná ni̠para tzinú xli̠maka̠s quilhtamacú xli̠ca̠lanca a̠má pu̠latama̠n talakapuntúmi̠lh xtachuhuí̠n Dios.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Pero a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos lí̠huaca xtasi̠tzi̠niy Pablo chu Bernabé, huata xlacán tata̠chuhuí̠nalh makapitzí̠n lactali̠pa̠hu lacchaján hua̠nti̠ ni̠ judíos xtalacachini̠t pero chú xtali̠pa̠huán Dios chuná cumu la̠ xtali̠pa̠huán judíos, xa̠hua makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtapuxcuniy cristianos nac a̠má ca̠chiquí̠n, taakastacyá̠hualh la̠qui̠ maktum pi̠ catatlakále̠lh nac xca̠chiqui̠ncán.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Acxni̠ Pablo y Bernabé tatáxtulh nac a̠má ca̠chiquí̠n xlacán tatatú̠xtulh xtatu̠nu̠ncán y tzucúcalh ca̠lactincxcán pokxni hua̠ntu̠ xca̠lactahuacani̠t nac xca̠chiqui̠ncán la̠qui̠ chuná natali̠ma̠siyuy pi̠ xlacán niaj xtalakati̠y hua̠ntu̠ xlacán xta̠yatcán a̠ma̠ko̠lh cristianos. Acali̠stá̠n xlacán táalh y tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Pero a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ tatamákxtekli nac Antioquía xtali̠pa̠huani̠t Jesús xlacán luu cha̠pa̠xuhua̠na̠ tatamákxtekli, y Espíritu Santo luu xca̠makta̠yay nac xlatama̠tcán.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.