Apocalipse 10
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARIB
1 Acali̠stá̠n chú cucxilhpá cha̠tum lanca tali̠pa̠hu ángel hua̠nti̠ xta̠ctama̠chi nac akapú̠n hasta nac ca̠tiyatni, xmima nac xlacni puclhni; nac xakxa̠ka xuilánilh kantum li̠lakáti̠t cha̠macxcúlit y xlacán luu li̠lakáti̠t xlakskoy cumu la̠ chichiní, y xaklhtantú̠n xta̠chuná xtasiyuy cumu la̠ acxni̠ li̠pe̠cua take̠ya̠huay lhu̠hua lhcúya̠t.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Amá ángel xchipani̠t nac xmacán mactum actzu̠ xatasmilin libro pero xma̠lakake̠cani̠t. Acxni̠ chilh nac ca̠tiyatni xtantu̠stácat li̠tatú̠talh nac pupunú y xtantu̠xuqui li̠tatú̠talh nac ca̠tiyatni.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Caj xamaktum xli̠hua̠k xliakapixcha̠lanca ca̠tásalh xta̠chuná cumu la̠ tasay tantum lanca león; acxni̠ ca̠tásalh ckáxmatli la̠ta pu̠lactujún jili takalhti̠nanchá.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh pu̠lactujún jili takalhti̠nanko̠lh, aquit xacámaj tzokuili̠y hua̠ntu̠ ckáxmatli; pero ckáxmatli pi̠ minchá tachuhuí̠n nac akapú̠n hua̠ntu̠ chiné quihuánilh:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Amá ángel hua̠nti̠ tantu̠tu xli̠tu̠tay xtantú̠n nac xkalhni pupunú y tantu̠tu nac xokspú̠n tíyat, li̠tapekeyá̠hualh xpekestácat nac akapú̠n
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 y nac xtacuhuiní li̠quílhalh a̠má hua̠nti̠ cane̠cxnicahuá quilhtamacú lama, hua̠nti̠ ca̠ma̠lacatzuqui̠ni̠t akapú̠n, ca̠tiyatni, pupunú xa̠hua xli̠hua̠k hua̠ntu̠ antá taanán, ángel huá:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 porque acxni̠ nalakchá̠n quilhtamacú la̠ta a̠má xli̠kalhatujún ángel nama̠sa̠ni̠y hua̠ntu̠ chipani̠t xtrompeta xli̠ca̠na pi̠ acxnitiyá hua̠k kantaxtuko̠ni̠t nahuán xli̠hua̠k hua̠ntu̠ Dios tze̠k xlaclhca̠huili̠ni̠t, chuná cumu la̠ tica̠li̠ma̠catzí̠ni̠lh a̠ma̠ko̠lh xlacscujní̠n hua̠nti̠ xca̠huanicán profetas.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Amá tachuhuí̠n hua̠ntu̠ aya xquixakatli̠parani̠t hua̠ntu̠ minchá nac akapú̠n, xlá quixakatli̠pá y chiné quihuánilh:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Aquit calh antanícu xya̠chá a̠má ángel, csquínilh xlacata pi̠ caquimá̠xqui̠lh a̠má xatake̠smilin libro, huata xlá chiné quinkálhti̠lh:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Aquit cmáklhti̠lh a̠má ángel xatake̠smilin libro y cualh; aquit ckalhuá̠nalh nac quinquilhni pi̠ luu seksi xta̠chuná cumu táxca̠t, pero acxni̠ aya xacuako̠ni̠t xu̠n huanko̠lh nac quimpoko.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Caj xamaktum ckáxmatli pi̠ chiné quihuanícalh:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.