2 Coríntios 8
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARA
1 Nata̠lán, chú aquinín cca̠li̠ta̠kalhchuhui̠naná̠n la̠ta Dios ca̠ma̠xqui̠ni̠t xatlá̠n xtalacapa̠stacnicán a̠ma̠ko̠lh quinata̠lancán hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Jesús xli̠ca̠lanca nac xapu̠latama̠n Macedonia.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Ma̠squi xli̠ca̠na pí lhu̠hua tali̠puhuá̠n hua̠ntu̠ ankalhi̠ná ca̠lakchín pero xlacán ni̠ tataxlajuani̠y huata luu li̠pa̠xu̠hu la̠ta talamá̠nalh; y ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ luu lacpobre, acxni̠ ca̠huanicán pi̠ súluj natatlahuay xtumi̠ncán la̠qui̠ natali̠makta̠yani̠nán, li̠pa̠xúhu tama̠sta̠y lá̠mpara luu lacrrico.
2 porque, no meio de muita prova de tribulação, manifestaram abundância de alegria, e a profunda pobreza deles superabundou em grande riqueza da sua generosidade.
3 Aquit tla̠n cma̠luloka pi̠ xlacán ni̠ cha̠lakcatza̠naj tama̠sta̠y hua̠ntu̠ takalhi̠y porque acatunu tama̠sta̠y hasta hua̠ntu̠ ni̠ tamakaakchá̠n.
3 Porque eles, testemunho eu, na medida de suas posses e mesmo acima delas, se mostraram voluntários,
4 Maklhu̠hua quintahuánilh xlacata pi̠ cacca̠má̠xqui̠lh talacasquín catali̠maktá̠yalh hua̠ntu̠ takalhi̠y a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac Jerusalén.
4 pedindo-nos, com muitos rogos, a graça de participarem da assistência aos santos.
5 Pero ni̠ caj xma̠nhuá tali̠tamákxtekli hua̠ntu̠ xtama̠sta̠y, sinoque pu̠lh huatuní̠n tatamacamá̠sta̠lh nac xlacatí̠n Quimpu̠chinacán y acali̠stá̠n chú quinca̠huanín pi̠ naquinca̠makta̠yayá̠n nac quintascujutcán para huá chuná lacasquín Dios.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas também deram-se a si mesmos primeiro ao Senhor, depois a nós, pela vontade de Deus;
6 Huá xpa̠lacata acxni̠ cucxilhui hua̠ntu̠ xtama̠stokko̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh quinata̠lancán xalac Macedonia, aquinín cli̠squiníhu li̠tlá̠n Tito la̠qui̠ huá na̠ cama̠akaspútulh nac milaksti̠pa̠ncán hua̠ntu̠ xlá xma̠quilhtzuqui̠ni̠t la̠ta namaklhti̠nanti̠lhay hua̠ntu̠ huixinín naca̠li̠makta̠yayá̠tit a̠ma̠ko̠lh cristianos xalac Jerusalén.
6 o que nos levou a recomendar a Tito que, como começou, assim também complete esta graça entre vós.
7 Lacaxtum ca̠li̠chuhui̠nancaná̠tit pi̠ huixinín tlak tancs li̠pa̠huaná̠tit Dios ni̠xachuná xa̠makapitzí̠n, tlak tla̠n ma̠siyuyá̠tit xtachuhuí̠n porque tancs lakapasá̠tit xtalacapa̠stacni, para aktum tla̠n tascújut tlahuaputuná̠tit y ni̠lay ma̠kantaxti̠yá̠tit ni̠ tuncán lakachipiniyá̠tit, xa̠huachí na̠chuná ca̠lakalhamaná̠tit cati̠hua̠ cristianos chuná cumu la̠ cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ni̠tán. Pus cumu chuná qui̠taxtuy, chú clacasquín pi̠ ma̠s li̠pa̠xúhu nama̠sta̠yá̠tit acatzuní̠n hua̠ntu̠ nali̠makta̠yani̠naná̠tit mintumi̠ncán ni̠xachuná a̠makapitzí̠n.
7 Como, porém, em tudo, manifestais superabundância, tanto na fé e na palavra como no saber, e em todo cuidado, e em nosso amor para convosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Umá hua̠ntu̠ cca̠huanimá̠n ni̠ luu cca̠li̠ma̠peksi̠má̠n, caj xma̠n clacasquín nacatzi̠yá̠tit la̠ta lácu xa̠makapitzí̠n cristianos li̠pa̠xúhu tamakta̠yani̠nán, y la̠qui̠ huixinín na̠ tla̠n nama̠siyuyá̠tit pi̠ a̠má tapa̠xqui̠t hua̠ntu̠ kalhi̠yá̠tit xli̠ca̠na hua̠ntu̠ lakati̠y Dios.
8 Não vos falo na forma de mandamento, mas para provar, pela diligência de outros, a sinceridade do vosso amor;
9 Cumu la̠ catzi̠yá̠tit pi̠ caj xpa̠lacata cumu Quimpu̠chinacán Jesucristo snu̠n quinca̠lakalhamaná̠n, ma̠squi xlá luu rico xuani̠t porque xlá xpu̠chiná ca̠quilhtamacú, pero li̠tánu̠lh cumu la̠ ni̠tu̠ a̠ cakálhi̠lh caj quimpá̠lacatacán la̠qui̠ chuná aquinín luu lacrrico nali̠taxtuyá̠hu porque chú li̠pa̠xuhuayá̠hu lhu̠hua xtalakalhamaní̠n hua̠ntu̠ quinca̠ma̠xquí̠n.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por amor de vós, para que, pela sua pobreza, vos tornásseis ricos.
10 La̠qui̠ a̠tzinú naliakpuhuantiyayá̠tit camá̠n ca̠ma̠lacapa̠stacni̠yá̠n hua̠ntu̠ ma̠n tima̠quilhtzuquí̠tit ca̠tatá la̠ta acxtum la̠ma̠chuhui̠ní̠tit xlacata nama̠stokti̠lhayá̠tit acatzuní̠n mintumi̠ncán, xli̠ca̠na pi̠ luu tla̠n hua̠ntu̠ huixinín tlahuayá̠tit.
10 E nisto dou minha opinião; pois a vós outros, que, desde o ano passado, principiastes não só a prática, mas também o querer, convém isto.
11 Chuná cumu la̠ xkalhi̠yá̠tit tapa̠xuhuá̠n acxni̠ ma̠tzuquí̠tit pi̠ ankalhi̠ná chuná cakalhí̠tit tapa̠xuhuá̠n hasta acxni̠ nama̠akasputuyá̠tit tamá mintascujutcán.
11 Completai, agora, a obra começada, para que, assim como revelastes prontidão no querer, assim a leveis a termo, segundo as vossas posses.
12 Porque a̠má cristiano hua̠nti̠ xli̠ca̠na li̠lakachixcuhui̠putún Dios hua̠ntu̠ maktasiyuti̠lhay, Dios li̠pa̠xúhu makamaklhti̠y xli̠lakachixcuhuí̠n hua̠ntu̠ lacpuhuán pi̠ ta̠yaniy nama̠sta̠y, porque Dios ni̠ quinca̠maksquiná̠n hua̠ntu̠ xlá catzi̠y pi̠ ní kalhi̠yá̠hu.
12 Porque, se há boa vontade, será aceita conforme o que o homem tem e não segundo o que ele não tem.
13 Umá quintachuhuí̠n ni̠ huamputún pi̠ caj xlacata cumu naca̠makta̠yayá̠tit xa̠makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ ni̠ takalhi̠y tu̠ tamaclacasquín huixinín nali̠quilhtzincsá̠tit,
13 Porque não é para que os outros tenham alívio, e vós, sobrecarga; mas para que haja igualdade,
14 huata caj xma̠n talacasquín pi̠ acxtum nala̠lakalhamaná̠hu, porque la̠nchú huixinín kalhi̠yá̠tit hua̠ntu̠ xlacán ni̠ takalhíy, pero namín quilhtamacú acxni̠ xlacán takalhi̠y nahuán hua̠ntu̠ huixinín ni̠ catikalhí̠tit entonces natasiyuy pi̠ acxtum la̠lakalhamaná̠tit porque na̠ naca̠makta̠yacaná̠tit acxni̠ ni̠tu̠ u̠ú namaclacasquiná̠tit.
14 suprindo a vossa abundância, no presente, a falta daqueles, de modo que a abundância daqueles venha a suprir a vossa falta, e, assim, haja igualdade,
15 Chuná naqui̠taxtuy cumu la̠ huan nac xtachuhuí̠n Dios: “Amá hua̠nti̠ la̠n xmakalana̠nani̠t ni̠ akata̠xtúnilh hua̠ntu̠ xmaclacasquínit, na̠ ni̠para hua̠nti̠ ni̠ lhu̠hua xmakalana̠nani̠t ni̠tu̠ tzanká̠nilh hua̠ntu̠ nali̠hua̠yán.”
15 como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve falta.
16 Ca̠na cpa̠xcatcatzi̠niy Dios pi̠ xlá má̠xqui̠lh tla̠n talacapa̠stacni quinta̠lacán Tito la̠qui̠ na̠ naca̠akli̠huaná̠n chuná cumu la̠ aquit cca̠akli̠huaná̠n.
16 Mas graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por amor de vós;
17 Acxni̠ aquit cuánilh pi̠ xtláhualh li̠tlá̠n xca̠lakapaxia̠lhnamparán xlá aya xlacapa̠stacni̠t hua̠ntu̠ caj sacstu xlacata pi̠ naca̠lakapaxia̠lhnaná̠n porque catzi̠putún para tla̠n lapá̠tit.
17 porque atendeu ao nosso apelo e, mostrando-se mais cuidadoso, partiu voluntariamente para vós outros.
18 Na̠ acxtum cta̠maca̠ma̠chá Tito cha̠tum quinta̠lacán hua̠nti̠ luu xatali̠pa̠hu y lacaxtum antanícu li̠pa̠huancán Jesús luu huancán pi̠ tancs la̠ta li̠scujma xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán.
18 E, com ele, enviamos o irmão cujo louvor no evangelho está espalhado por todas as igrejas.
19 Xa̠huachí huatuní̠n ca̠najlaní̠n talácsacli la̠qui̠ naquinca̠makamakta̠yayá̠n la̠tachá nícu aquinín nacaná̠hu li̠scujá̠hu u̠má tascújut hua̠ntu̠ ctlahuama̠náhu la̠ta cma̠macxtumi̠ma̠náhu acatzuní̠n tumi̠n la̠qui̠ natasiyuy pi̠ xli̠ca̠na lakalhamani̠naná̠hu y chuná li̠lakachixcuhui̠ma̠náhu Quimpu̠chinacán Jesús.
19 E não só isto, mas foi também eleito pelas igrejas para ser nosso companheiro no desempenho desta graça ministrada por nós, para a glória do próprio Senhor e para mostrar a nossa boa vontade;
20 Xa̠huachí aquit clakati̠y la̠ta quinca̠makta̠yamá̠n porque cumu li̠pa̠huancán ni̠ clacpuhuama para xamaktum naquinca̠liaksana̠chá̠n para nahuán pi̠ huí tu̠ cakskahuixtúhu u̠má tumi̠n hua̠ntu̠ cle̠ma̠náhu nac Jerusalén.
20 evitando, assim, que alguém nos acuse em face desta generosa dádiva administrada por nós;
21 Huá xpa̠lacata aquinín ankalhi̠ná claktzaksayá̠hu ctlahuayá̠hu hua̠ntu̠ tla̠n tascújut, chuná nac xlacatí̠n Dios xa̠hua nac xlacati̠ncán cristianos.
21 pois o que nos preocupa é procedermos honestamente, não só perante o Senhor, como também diante dos homens.
22 Y na̠ cca̠huaniputuná̠n pi̠ na̠ ca̠ta̠ama̠chá Tito chu xcompañeros a̠cha̠tumli̠túm quinta̠lacán hua̠nti̠ aquinín cucxilhni̠táhu chunatá la̠ta quintica̠pektanú̠n luu aksti̠tum quinca̠ta̠scujmá̠n, xlá luu pa̠xúhualh acxni̠ cátzi̠lh pi̠ naaná̠n ca̠lakapaxia̠lhnaná̠n porque aquit cli̠ta̠chuhui̠nani̠t la̠ta lácu kalhi̠yá̠tit taca̠nájlat, y lácu súluj tlahuayá̠tit mintumi̠ncán hua̠ntu̠ li̠makta̠yananá̠tit, huá xpa̠lacata chú luu ya̠ tapa̠xuhuá̠n ca̠makta̠yaputuná̠n.
22 Com eles, enviamos nosso irmão cujo zelo, em muitas ocasiões e de muitos modos, temos experimentado; agora, porém, se mostra ainda mais zeloso pela muita confiança em vós.
23 Para tícu catzi̠putún túcu xpa̠lacata cli̠lacsacni̠t Tito la̠qui̠ huá naca̠lakana̠chá̠n mili̠catzi̠tcán pi̠ caj xpa̠lacata porque u̠má chixcú hua̠nti̠ la̠n quimakta̠yama nac xli̠tascújut Dios y ccatzi̠y pi̠ na̠chuná naca̠makta̠yayá̠n naca̠li̠macuaniyá̠n antá; y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ tata̠amá̠nalh huá ma̠n tama̠lakacha̠ni̠t minata̠lancán hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Jesús y talamá̠nalh nac lactzu̠ ca̠chiquí̠n uú lacatzuní̠n. Uma̠kó̠lh lacchixcuhuí̠n tali̠lakachixcuhui̠má̠nalh Dios caj xpa̠lacata xtascujutcán.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas e glória de Cristo.
24 La̠qui̠ xli̠hua̠k cristianos natacatzi̠y pi̠ luu ca̠lacsacmaca̠ncani̠tanchá u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n huixinín caca̠pa̠xquí̠tit y caca̠makta̠yátit la̠qui̠ natasiyuy pi̠ aquinín xli̠ca̠na quinca̠mini̠niyá̠n nacpa̠xuhuayá̠hu caj mimpa̠lacatacán porque tla̠n catzi̠yá̠tit y pa̠xqui̠naná̠tit chuná cumu la̠ li̠pa̠huaná̠tit Quimpu̠chinacán.
24 Manifestai, pois, perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa exultação a vosso respeito na presença destes homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.