2 Coríntios 12
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Ma̠squi ccatzi̠y pi̠ ni̠ quimini̠niy para chuná nactili̠lacata̠qui̠nán quintascújut hua̠ntu̠ ctitlahuani̠t, pero cumu juerzaj quili̠tláhuat huá chú nacli̠chuhui̠nán hua̠ntu̠ Dios quili̠ma̠lacahuani̠ni̠t.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Chiné quilhtamacú xliakcu̠ta̠ti ca̠ta la̠ta Dios quíle̠lh nac xli̠quilhmactutu akapú̠n, ni̠ ccatzi̠y para xacha̠tumi̠nica quíle̠lh osuchí caj quili̠stacni tíle̠lh, xma̠n Dios catzi̠y.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Cumu la̠ cca̠huanimá̠n ni̠ ccatzi̠y para xacha̠tumi̠nica quintilé̠ncalh osuchí caj quili̠stacni, porque caj xma̠nhuá Dios catzi̠y.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Pero ccatzi̠y pi̠ quilé̠ncalh nac a̠má ca̠li̠lakáti̠t pu̠latama̠n antanícu huilachá Dios, y stalanca ckáxmatli lacuán xtachuhuí̠n Dios hua̠ntu̠ ni̠para cha̠tum chixcú a̠ ma̠kaxmatacán, y ni̠para mini̠niy natali̠chuhui̠nán.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Xli̠ca̠na pi̠ caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ Dios quima̠siyunini̠t y quima̠kaxmatani̠t tla̠n xacli̠lacata̠quí̠nalh, pero ccatzi̠y pi̠ ni̠chuná quili̠tláhuat, huata acxni̠ cli̠chuhui̠nán o cli̠lacata̠qui̠nán hua̠ntu̠ aquit ctitlahuani̠ttá, caj xma̠n cuan hua̠ntu̠ Dios quili̠makta̠yani̠t acxni̠ xactaxlajuani̠y.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Pero para xacli̠lacata̠quí̠nalh quintascújut ni̠ caj lakahuiti xqui̠táxtulh, porque hua̠ntu̠ xacuá huá xtalulóktat; pero ni̠chuná clacata̠qui̠nán la̠qui̠ ni̠ti̠ nahuán para aquit ma̠rí cchuhui̠nán pero ni̠tu̠cu quinka̠sat.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Pero la̠qui̠ ni̠tu̠ nacli̠lacata̠qui̠nán hua̠ntu̠ quili̠ma̠lacahua̠ní̠ca Dios tla̠n tláhualh nackalhíy nac quimacni aktum tacatzanájuat hua̠ntu̠ cane̠cxnicahuá naquima̠pa̠ti̠ni̠y, u̠má tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ ckalhi̠y xli̠ca̠na pi̠ huá ma̠lacatzuqui̠ni̠t akskahuiní.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Xli̠maktutu aquit cli̠squiniy Dios xlacata pi̠ catláhualh li̠tlá̠n caquimaklhti̠lhá tapa̠tí̠n para xlá chuná lacasquín.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Pero Dios chiné quinkalhti̠y: “Clacasquín nacatzi̠ya pi̠ xli̠ca̠na cpa̠xqui̠yá̠n y cha̠pa̠xuhua̠na̠ capa̠ti mintali̠puhuá̠n chu mintacatzanájuat; porque aquit cli̠ma̠siyuy quili̠tlihueke nac xlatama̠tcán hua̠nti̠ lacxlajua y ni̠ laktlihuekén, pero hua̠nti̠ quintali̠pa̠huán.” Huá xpa̠lacata luu cli̠pa̠xuhuay pi̠ aquit xlajua ckalhi̠y quilatáma̠t porque ccatzi̠y pi̠ chuná Dios li̠ma̠siyuma xli̠tlihueke nac quintaxlajuánit.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Ca̠na cli̠pa̠xuhuay pi̠ aquit xlajua quilatáma̠t cumu la̠ acxni̠ ccatzi̠y pi̠ ni̠lay túcu ctlahuay que̠cstu para ni̠ huá Dios naquimakta̠yay, chuná cumu la̠ acxni̠ quili̠kalhkama̠nancán, o acxni̠ para túcu cmaclacasquima y ni̠tu̠ ckalhi̠y, chuná para quimputzasta̠lamá̠calh, osuchí xli̠hua̠k a̠má taaklhú̠hui̠t hua̠ntu̠ quilakchín caj xpa̠lacata cliakchuhui̠nán xtachuhuí̠n Cristo, huá xpa̠lacata cli̠huán porque acxni̠ luu a̠tzinú xlajua cmaklhcatzi̠y nac quilatáma̠t xli̠ca̠na pi̠ huata acxni̠ tlak lhu̠hua quima̠xqui̠y Dios xli̠tlihueke.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Xli̠ca̠na pi̠ la̠ná cli̠lacata̠quí̠nalh quintascújut hua̠ntu̠ aquit ctitlahuani̠t cumu la̠ cha̠tum lakahuiti, pero hua̠k huixinín quila̠makstuntlahuáhu, porque huixinín xca̠lakcha̠ná̠n tancs nali̠chuhui̠naná̠tit hua̠ntu̠ aquit ctili̠scujni̠ttá pero huata ni̠chuná tlahuátit. Ma̠squi chú lacpuhuaná̠tit pi̠ aquit ni̠tu̠ cli̠macuán pero huá Cristo quilacsacni̠t la̠qui̠ nacli̠taxtuy xapóstol, ni̠xachuná cumu la̠ tama̠ko̠lh aksani̠naní̠n hua̠nti̠ huixinín ca̠li̠pa̠huaná̠tit y hua̠nti̠ tahuán pi̠ xlacán na̠ apóstoles.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Stalanca talulokni̠t pi̠ xli̠ca̠na aquit xapóstol Cristo porque xlá lhu̠hua ca̠ma̠xqui̠ni̠tán xaliucxilhtíyat la̠ta quima̠tlahuani̠ni̠t laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut nac milaksti̠pa̠ncán, li̠pa̠xúhu cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ni̠tán xtachuhuí̠n Dios y cca̠ma̠tla̠nti̠ni̠t ta̠tatlaní̠n.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Caquila̠ma̠tzanke̠naníhu para camá̠n ca̠lacata̠qui̠yá̠n o para camá̠n ca̠makasi̠tzi̠yá̠n, porque camá̠n ca̠kalhasquiná̠n: ¿pi̠ huá cahuá ni̠ quila̠li̠pa̠huaná̠hu caj xpa̠lacata pi̠ aquit cma̠tla̠nti̠ni̠t naquintali̠makta̠yay actzu̠ tumi̠n hua̠nti̠ a̠lacatúnuj xalaní̠n cristianos, la̠qui̠ ni̠tu̠ nacca̠li̠ma̠akatzanke̠yá̠n hua̠ntu̠ nacmaclacasquín?
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Chú aya ctzucuni̠t taca̠xa la̠qui̠ nacca̠lakana̠chá̠n xli̠maktutu, pero na̠ ni̠para la̠nchú cactica̠li̠ma̠akatzanké̠n hua̠ntu̠ aquit nacmaclacasquín cha̠li cha̠lí quintahuá. Porque lacatancs cca̠huaniyá̠n pi̠ aquit ni̠ huá cca̠makputzati̠lhayá̠n hua̠ntu̠ huixinín kalhi̠yá̠tit mintumi̠ncán, sinoque huixinín cca̠putzati̠lhayá̠n la̠quí aksti̠tum nali̠pa̠huaná̠tit Dios. Porque huixinín stalanca catzi̠yá̠tit pi̠ huá lacchixcuhuí̠n tamakscujtiyay la̠qui̠ naca̠ma̠hui̠y xcamaná̠n, y ni̠ huata huá xacamaná̠n namakscujtiyay la̠qui̠ natama̠hui̠y xtla̠tcán.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Y caj la̠ta cpa̠xuhuay cca̠li̠scujá̠n tla̠n nacca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n xtachuhuí̠n Dios hasta la̠ta nícu nacqui̠ta̠yay la̠qui̠ huixinín li̠huana̠ naakata̠ksá̠tit lácu tla̠n nalakma̠xtuyá̠tit mili̠stacnicán; ma̠squi tancs tasiyuy pi̠ acxni̠ a̠tzinú aquit cca̠pa̠xqui̠yá̠n huixinín caj quila̠si̠tzi̠niyá̠hu y quila̠lakmakaná̠hu.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Xli̠ca̠na pi̠ acxni̠ xaclama̠chá nac milaksti̠pa̠ncán huixinín stalanca catzi̠yá̠tit pi̠ ni̠tu̠ cca̠li̠ma̠akatzanké̠n para hua̠ntu̠ nacmaclacasquín, pero makapitzí̠n tahuán pi̠ ma̠x chuná ctláhualh la̠qui̠ tla̠n tze̠k nacca̠akskahuimaklhti̠yá̠n hua̠ntu̠ kalhi̠yá̠tit.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Xli̠hua̠k hua̠nti̠ aquit cca̠ma̠lakacha̠ni̠tanchá la̠qui̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n xtachuhuí̠n Dios, ¿apoco na̠ naquila̠huaniyá̠hu pi̠ xlacán ca̠akskahuimaklhti̠ni̠tán hua̠ntu̠ kalhi̠yá̠tit?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Xli̠ca̠na pi̠ aquit cma̠lakacha̠chá Tito xa̠hua cha̠tumli̠túm quinta̠lacán hua̠nti̠ na̠ quinca̠makta̠yamá̠n nac quintascujutcán, ¿lácu chi̠nchú, pi̠ ca̠akskahuimaklhtí̠n Tito mintumi̠ncán hua̠ntu̠ huixinín kalhi̠yá̠tit? Aquit ccatzi̠y pi̠ Tito ni̠tu̠ ca̠maklhti̠má̠n, porque la̠ Tito cumu la̠ aquit acxtumá cle̠ma̠náhu quintalacapa̠stacnicán y li̠pa̠xúhu cca̠makta̠yayá̠hu cristianos ma̠squi ni̠tu̠ cca̠ma̠ta̠ji̠yá̠hu.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Xamaktum nalacpuhuaná̠tit pi̠ huá chuná cca̠li̠huanimá̠n la̠qui̠ naquila̠ta̠pa̠ti̠yá̠hu o nacli̠talacatla̠nti̠yá̠hu para túcu cca̠tlahuanini̠tán. Pero tancs cca̠huaniyá̠n pi̠ ni̠ huá chuná cli̠chuhui̠nama, porque stalanca catzi̠y Dios xa̠hua Quimpu̠chinacán Jesucristo pi̠ chuná cca̠huanimá̠n la̠qui̠ ma̠s aksti̠tum nali̠pa̠huaná̠tit Dios.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Aquit xli̠ca̠na akatiyuj clay pi̠ acxni̠ nacca̠lakana̠chá̠n para xamaktum ni̠ cactima̠tlá̠nti̠lh la̠ta lapá̠tit nahuán, y na̠ ni̠para huixinín catima̠tla̠ntí̠tit nactzucuyá̠n ca̠lacaquilhni̠yá̠n. Aquit ni̠tlá̠n cactimaklhcátzi̠lh para la̠makasi̠tzi̠huilátit nahuán, para la̠qui̠ la̠quiclhcatzaniyá̠tit, para la̠aksampá̠tit, para la̠lacata̠qui̠pá̠tit, o para tunuj túnu tlahuapá̠tit cha̠tum cha̠tum.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Porque para chunatiyá ni̠ tamakxtekmá̠nalh xali̠xcájnit xlatama̠tcán hua̠nti̠ xtakalhi̠y, para cha̠lhu̠hua xlacchajancán o para hua̠nti̠ taakkottama̠má̠nalh xa̠hua xli̠hua̠k hua̠nti̠ tatlahuay hua̠ntu̠ tala̠kalhí̠n, xli̠ca̠na pi̠ acxni̠ nacca̠lakana̠chá̠n li̠pi̠cua la̠ta naquila̠makali̠puhuaná̠hu, y hasta nactasay y nacca̠li̠ma̠xananá̠n.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.