2 Coríntios 10
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Chú huí aktum lanca li̠tlá̠n hua̠ntu̠ aquit Pablo cca̠squiniputuná̠n, pero hua̠ntu̠ lacati̠tum porque cca̠pa̠xqui̠yá̠n chuná cumu la̠ ca̠pa̠xqui̠yá̠n Quimpu̠chinacán Cristo, y ni̠chuná claputún cumu la̠ tahuán makapitzí̠n hua̠nti̠ quintali̠ya̠huay pi̠ acxni̠ cuilachá nac milaksti̠pa̠ncán ni̠ ma̠rí cchuhui̠nán caj lá̠mpara cca̠quilhpe̠cuaniyá̠n, pero acxni̠ caj cca̠tzokniyá̠n quincarta hua̠ntu̠ cca̠maca̠niya̠chán mat luu li̠pe̠cua la̠ta cca̠huaniyá̠n cumu mat caj mákat cuij.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Huá xpa̠lacata cca̠li̠ma̠akatzanke̠yá̠n, acxni̠ aquit nacca̠lakana̠chá̠n ni̠ clacasquín para tícu caj natzucuy quinta̠la̠huaniy o naquili̠tzaksaputún, porque aquit nacca̠ta̠la̠huaniy xli̠hua̠k hua̠nti̠ catu̠huá quintali̠ya̠huamá̠nalh porque tahuán pi̠ hua̠ntu̠ aquit cli̠chuhui̠nán caj que̠cstu quintalacapa̠stacni.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Xli̠ca̠na pi̠ aquit na̠ caj la̠ cati̠hua̠ chixcú hua̠nti̠ uú xalac ca̠quilhtamacú, pero ni̠tu̠ cli̠chuhui̠nama̠náhu hua̠ntu̠ caj que̠cstucán quintalacapa̠stacnicán cumu la̠ tatlahuay makapitzí̠n cristianos la̠qui̠ naca̠li̠pa̠huancán.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Umá quili̠macahucán hua̠ntu̠ aquinín ckalhi̠yá̠hu ni̠ antá uú xala ca̠quilhtamacú sinoque huá xli̠makatlihueke Dios aquit cli̠ta̠yaniy, porque huá tla̠n ca̠makatlajay xli̠hua̠k hua̠nti̠ ni̠ tali̠pa̠huán y ni̠ taucxilhputún. Y aquinín na̠ tla̠n nacca̠li̠makatlajayá̠hu a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ quinca̠ma̠xtuniyá̠n taaksaní̠n,
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ ankalhi̠ná talacputzamá̠nalh xlacata ni̠ nali̠pa̠huancán y ni̠ nalakapascán Dios, xa̠hua xli̠hua̠k a̠má talacapa̠stacni hua̠ntu̠ uú xala ca̠quilhtamacú, nac xmacán Cristo cmakxteká̠hu la̠qui̠ huá naca̠ma̠kalhapali̠y y na̠ natakalhakaxmata hua̠ntu̠ naca̠li̠ma̠peksi̠y.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Y aquinín aktum ccatzi̠yá̠hu pi̠ nacca̠li̠ma̠pa̠ti̠ni̠yá̠hu xli̠tlihueke Dios xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ caj takalhakaxmatmakama̠nalhcú xli̠ma̠peksí̠n Dios nac milaksti̠pa̠ncán. Pero ni̠ xaakpuntum chuná cactica̠tláhua huata pu̠lh lacatancs naccatzi̠y tícu luu xli̠ca̠na naquinkalhakaxmata y tícu caj naquintata̠la̠lacata̠qui̠y.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Makapitzí̠n huixinín ni̠tu̠ quila̠liucxilhá̠hu porque caj xma̠nhuá ucxilhá̠tit huá la̠ta ctasiyuyá̠hu y ni̠ huá la̠ta ckalhi̠yá̠hu quinacujcán, pero para xli̠ca̠na taluloká̠tit pi̠ li̠pa̠huaná̠tit Dios y huá tapeksi̠niyá̠tit Cristo, na̠ mili̠catzi̠tcán pi̠ aquinín na̠ huá ctapeksi̠niyá̠hu Cristo.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Porque ma̠squi calacpuhuántit pi̠ acatunu aquit cli̠lacata̠qui̠nán cumu tla̠n cca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n hua̠ntu̠ mili̠tlahuatcán, ni̠para huá cli̠ma̠xanán; kalhtum cuan pi̠ ni̠ cli̠ma̠xanán porque Cristo ni̠ huá quili̠ma̠xqui̠ni̠t u̠má li̠ma̠peksí̠n la̠qui̠ caj nacca̠li̠lactlahuaya̠huayá̠n, huata huá quili̠ma̠xqui̠ni̠t la̠qui̠ caj nacca̠makta̠yayá̠n lácu li̠huaca aksti̠tum nali̠pa̠huaná̠tit.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Ni̠ clacasquín nalacpuhuaná̠tit para caj cca̠li̠make̠klhamá̠n quintachuhuí̠n hua̠ntu̠ cca̠tzoknimá̠n nac quincarta.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Lhu̠hua hua̠nti̠ tahuán pi̠ acxni̠ cca̠tzokniyá̠n mactum carta lhu̠hua quintachuhuí̠n hua̠ntu̠ caj cca̠li̠lacaquilhni̠yá̠n y cca̠li̠make̠klhayá̠n; pero mat acxni̠ chú cuilachá nac milaksti̠pa̠ncán ni̠ lhu̠hua quintachuhuí̠n, xa̠huachí mat ni̠ tlihueke cuili̠y quili̠ma̠peksí̠n caj lá̠mpara mat cca̠quilhpe̠cuaniyá̠n.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Pero xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ chuná quintali̠chuhui̠nán tancs catacátzi̠lh pi̠ chuná cumu la̠ acxni̠ mákat cuila̠náhu y caj xma̠n cca̠tzokniyá̠n quincarta ni̠para tzinú cquilhpe̠cuán hua̠ntu̠ cca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n, pus na̠chuná ni̠ cactiquilhpé̠cua xlacata nacca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n acxni̠ cuilachá nahuán nac milaksti̠pa̠ncán.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Aquit ni̠para tzinú clacpuhuán para xacca̠ta̠talacástucli o hasta para xacma̠li̠huáqui̠lh quintalacapa̠stacni ni̠xachuná cumu la̠ tama̠ko̠lh hua̠nti̠ caj xma̠n sacstucán talacputzamá̠nalh la̠ta lácu tlak tali̠pa̠hu xakchuhui̠naní̠n Dios natali̠taxtuy. Xli̠ca̠na pi̠ luu lactonto porque caj xma̠n chuná tali̠lacata̠qui̠nantla̠huán para tícu tlak kalhi̠y o makaacchá̠n xtalacapa̠stacni.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Porque aquinín ni̠tu̠ cama̠náhu li̠lacata̠qui̠naná̠hu quintalacapa̠stacnicán sinoque huá tla̠n quinca̠li̠lakapascaná̠n quintascujutcán la̠ta xatúcu Dios lacasquini̠t nactlahuayá̠hu, chuná cumu la̠ xlá lacasquini̠t pi̠ nacscujá̠hu y nacca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n xtachuhuí̠n huixinín xalac Corinto.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ aquinín ni̠tu̠ clacatza̠lama̠náhu hua̠ntu̠ Dios quintica̠li̠ma̠peksí̠n nactlahuayá̠hu; osuchí ¿lacpuhuaná̠tit pi̠ ni̠ ckalhi̠yá̠hu li̠ma̠peksí̠n xlacata nacca̠huaniyá̠n hua̠ntu̠ mili̠tlahuatcán? ¿Lácu pi̠ ni̠ aquinín hua̠nti̠ pu̠lh cca̠li̠xakatlí̠n la̠ta lácu lacasquín Cristo nali̠pa̠huaná̠tit y nalatapa̠yá̠tit?
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Pero aquinín ni̠tu̠ cli̠lacata̠qui̠nama̠náhu xtascujutcán xa̠makapitzí̠n apóstoles, o para túcu ctlahuamá̠náhu hua̠ntu̠ ni̠ quinca̠li̠ma̠peksi̠ni̠tán Dios. Huata aquinín clacasquiná̠hu pi̠ aksti̠tum cali̠pa̠huántit Quimpu̠chinacán la̠qui̠ a̠tzinú ma̠s tla̠n nacca̠li̠scujá̠n chuná cumu la̠ quinca̠li̠ma̠peksi̠ni̠tán Quimpu̠chinacán.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Xa̠huachí clacpuhuaná̠hu pi̠ nacaná̠hu liakchuhui̠naná̠hu u̠má li̠pa̠xúhu xtachuhuí̠n Cristo hua̠ntu̠ ma̠sta̠y laktáxtut pekana̠chá nac minca̠chiqui̠ncán Corinto, antanícu ni̠ti̠ a̠ tali̠chuhui̠nán xa̠makapitzí̠n akchuhui̠naní̠n la̠qui̠ ni̠tu̠ nacli̠lacata̠qui̠naná̠hu xtascujutcán xa̠makapitzí̠n.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Para tícuya̠ cristiano lakati̠y tali̠pa̠hu maklhcatzi̠cán, mejor tali̠pa̠hu cali̠má̠xtulh Quimpu̠chinacán.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Pero ni̠ calacpuhuántit para a̠má chixcú hua̠nti̠ caj li̠lacata̠qui̠nán hua̠ntu̠ lacpuhuán pi̠ huá tlahuani̠t ámaj li̠ta̠yaniy; sinoque huá nata̠yaniy a̠má chixcú hua̠nti̠ Dios nalakati̠niy xtascújut hua̠ntu̠ tláhualh.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.