Marcos 4
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs NVT
1 Jesús tzucupá ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos nac xquilhtú̠n pupunú y luu lhu̠hua tastókcalh antaní xlá xuí. Pus huá Jesús li̠táju̠lh nac aktum barco hua̠ntu̠ antá xuí nac xquilhtú̠n chúchut, xlá antá culucs táhui y pu̠tum cristianos tatáhui nac xquilhtú̠n chúchut.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Xlá tzúculh ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos caj la̠ lactzu cuento la̠qui̠ hua̠k nataakata̠ksa hua̠ntu̠ xca̠huaniy, chiné ca̠ta̠chuhuí̠nalh:
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 —Luu caakatá̠kstit hua̠ntu̠ nacca̠li̠xakatli̠yá̠n: Maktum quilhtamacú xuí cha̠tum chana̠ná xlá alh chan xatalhtzi xli̠chánat.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Y acxni̠ cxpuyuti̠lhay xtalhtzi xli̠chánat makapitzi tama̠chá nac tiji, taminchá lactzu spitu y tasacuaqui̠ko̠lh.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Hua̠ntu̠ tama̠chá xli̠chánat nac ca̠chihuixni antanícu ni̠ lhu̠hua xkalhi̠y tíyat pálaj pulhli.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Pero acxni̠ táxtulh chichiní na̠ pálaj sca̠cli porque ni̠ pu̠lhmá̠n xtama̠tzanke̠ni̠t xtankaxe̠kcán.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Lhu̠hua xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n y ni̠ maka̠s quilhtamacú a̠má tachaná̠n lakpunko̠lh, pero a̠tzinú lhtucú̠n pálaj stacli, aklhtulumi̠ko̠lh y ni̠ má̠xqui̠lh quilhtamacú natastaca.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Pero makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y luu tla̠n tástacli lactzu li̠chánat y lhu̠hua tamá̠sta̠lh xtahuacatcán. Huí tu̠ má̠sta̠lh puxamacá̠hu xtalhtzi caj akatum, y huí tu̠ má̠sta̠lh tutumpuxám, y makapitzi aktum ciento.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Entonces xlá chiné ca̠huánilh: —Hua̠nti̠ takalhi̠y xtake̠ncán catakáxmatli quintachuhuí̠n y cataakáta̠ksli.
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Acxni̠ ca̠ta sacstucán tatamákxtekli Jesús xa̠hua xdiscípulos y makapitzí̠n hua̠nti̠ ankalhi̠ná xca̠ta̠latla̠huán xlacán talaktalacatzúhui̠lh y takalhásquilh túcu xuamputún a̠má takalhchuhuí̠n.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Jesús chiné ca̠huánilh: —Xli̠ca̠na, huixinín Dios ca̠ma̠akata̠ksni̠putuná̠n lácu xlá lacasquín catalatáma̠lh cristianos hua̠nti̠ natapeksi̠niy, pero huá la̠ta xli̠makapitzí̠n cristianos ma̠squi cca̠ta̠ma̠lacastucniy hua̠ntu̠ xlacán talakapasa ni̠para chuná catitalacpútzalh la̠ta nataakata̠ksa.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Y chuná ma̠squi lhu̠hua hua̠ntu̠ cataúcxilhli tu̠ aquit cca̠tlahuay, natatamakxteka caj lá̠mpara ni̠tu̠ taúcxilhli; ma̠squi caquintakalhakáxmatli hua̠ntu̠ cchuhui̠nama ni̠tu̠cu catitaakáta̠ksli. Y para ni̠ nataca̠najlay la̠ta lácu Dios ca̠li̠xakatli̠y xtalakalhamaní̠n xlá ni̠lay catica̠ma̠tzanke̠nánilh xtala̠kalhi̠ncán.
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Y Jesús ca̠huanipá hua̠nti̠ takalhásquilh: —Para huixinín ni̠ akata̠ksá̠tit eé xatakalhchuhuí̠n chana̠ná hua̠ntu̠ ni̠para tuhua, ¿pi̠ li̠huacá chú naakata̠ksá̠tit xa̠makapitzi takalhchuhuí̠n hua̠ntu̠ nactica̠huaniya̠ncú acali̠stá̠n?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Amá chixcú hua̠nti̠ alh chan xli̠chánat xta̠chuná qui̠taxtuy hua̠nti̠ liakchuhui̠nán xtachuhuí̠n Dios.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Amá tachaná̠n hua̠ntu̠ tatama̠chá nac tiji tali̠taxtuy cumu la̠ cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, pero mina̠chá akskahuiní y ma̠take̠nu̠ko̠y a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xchancani̠t nac xnacujcán.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠chihuixni na̠chuná tali̠taxtuy cristianos acxni̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, luu talakati̠y y tali̠pa̠huán Dios.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Pero cumu ni̠ pu̠lhmá̠n xkalhi̠y xtankáxe̠k ni̠ ta̠yánilh acxni̠ para túcu ca̠liokspulay osuchí ca̠liaksancán pi̠ tali̠pa̠huán Dios o ca̠li̠putzasta̠lacán, xlacán tali̠puhuán y tali̠makxtekta̠yay.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n, na̠chuná tali̠taxtuy cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios,
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 pero cumu tla̠n cxlatama̠tcán a̠tzinú taliakatiyún xtumi̠ncán y la̠ta túcu talakati̠y, chuná taliaklhtulumi̠y xtaca̠najlatcán y ni̠ ca̠ma̠xqui̠y quilhtamacú natama̠sta̠y xtahuacatcán.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y tamá̠sta̠lh xtahuacatcán tali̠taxtuy cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, taca̠najlay, tali̠pa̠huán y talaktzaksay tali̠scuja nac xlatama̠tcán, chuná tama̠sta̠y xtahuacatcán: hui̠ntú tama̠sta̠y puxamacá̠hu y hui̠ntú tama̠sta̠y tutumpuxam osu aktum ciento caj la̠ta cha̠tunu cristianos.
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Y Jesús ca̠huanipá: —¿Lácu huixinín catzi̠yá̠tit, pi̠ hua̠nti̠ kalhi̠y aktum lámpara pi̠ caj la̠ nama̠pasi̠y natamacnu̠y nac xtampí̠n xpu̠tama? ¿Osuchí naliakpulonkxuili̠y aktum cajón? Pus hua̠nti̠ kalhi̠y aktum lámpara huata huili̠y ta̠lhmá̠n la̠qui̠ mákat namakskoy.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Na̠chuná ni̠lay túcu tze̠k tlahuacán para ni̠ juerza natasiyuy lakasiyu, y hua̠ntu̠ caj tze̠k li̠catzi̠cán para ni̠ ca̠lakuá̠n natamakxteka. Para aktum quintachuhuí̠n ni̠lay akata̠ksá̠tit namín quilhtamacú acxni hua̠k naakata̠ksá̠tit.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n, para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán caakatá̠kstit quintachuhuí̠n.
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Jesús ca̠huanipá: —Li̠huana̠ caakatá̠kstit hua̠ntu̠ kaxpatpá̠tit porque chuná la̠ lacasquiná̠tit xtatláhualh cristianos milacatacán na̠chuná la̠ la̠makta̠yayá̠tit, pus na̠chuná Dios ca̠li̠kalhi̠má̠n huixinín hua̠nti̠ kaxpatpá̠tit xtachuhuí̠n.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Pus hua̠nti̠ laktzaksay akata̠ksa a̠má xatlá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ kalhi̠y a̠tzinú nama̠xqui̠cancú; pero hua̠nti̠ ni̠ laktzaksaputún akata̠ksa hua̠ntu̠ kalhi̠y xlá namaklhti̠ko̠cán hasta ma̠squi caj xma̠nhuá hua̠ntu̠ kalhi̠y.
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Jesús chiné ca̠huanipá: —Xtapéksi̠t Dios na̠ chiné qui̠taxtuy cumu la̠ cha̠tum chixcú ti̠ án chán xtalhtzi xli̠chánat nac xpu̠cuxtu.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Acali̠stá̠n xlá án nac xchic la̠qui̠ najaxa y nalhtatay. Maka̠s quilhtamacú nalacatza̠lay y a̠má li̠chánat lakpún, pulha, pero xlá ni̠ catzi̠y lácu stacma porque huá tíyat ma̠stacama.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Amá li̠chánat lakpún, pulha, taxtuniy xtankáxe̠k, staca, xana̠y y acali̠stá̠n ma̠sta̠y xtahuácat. Pero eé tachaná̠n hua̠k ctíyat tíyalh hua̠ntu̠ lí̠stacli osu li̠latama̠y.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Pero acxni̠ lakchá̠n xquilhtamacú la̠ta catlani̠t huata án í̠y xtahuácat xtachaná̠n.
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Jesús huampá: —¿Lácu lacpuhuaná̠tit ámaj tzucuy xtapéksi̠t Dios uú nac ca̠quilhtamacú? Osuchí ¿túcuya̠ takalhchuhuí̠n tla̠n ta̠ma̠lacxtumi̠yá̠hu?
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Xta̠chuná ámaj tzucuy cumu la̠ xtalhtzi mostaza acxni̠ chancán nac tíyat. Eé li̠chánat huá a̠tzinú tlak lactzú xatalhtzi quihui nícuma̠ lacapálaj staca y lanca quihui huan.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 Pero acxni̠ chancán xlá tzucuy staca y luu ta̠lhmá̠n huan; y ni̠tu̠cu makalakchá̠n, y hasta luu laclhmá̠n xmakxpi̠ní̠n taxtuniy, pus hasta lactzu spitu tla̠n tatlahuay antá xma̠sekecán nac xakán y catu̠huaj lactzu spu̠n antá tajaxa.
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Y Jesús ankalhí̠n xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos caj la̠ cuento nac xtakalhchuhuí̠n la̠qui̠ hua̠k nataakata̠ksa hua̠ntu̠ xca̠huaniputún.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Xlá ni̠tu̠ xca̠li̠ta̠chuhui̠nán para ni̠ juerza naca̠ta̠ma̠lacxtumi̠niy hua̠ntu̠ xlacán xtalakapasa; y para xdiscípulos ni̠ hua̠k xtaakata̠ksa acali̠stá̠n xlá xca̠ma̠lacti̠tumi̠niy hua̠ntu̠ xca̠huaniputún.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Amá quilhtamacú acxni̠ aya tzí̠sualh chiné ca̠huánilh xdiscípulos: —Caáhu a̠li̠quilhtu̠tu pupunú.
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Pero lhu̠hua cristianos tatamákxtekli nac xquilhtú̠n chúchut, xtama̠kalhtahuaké̠n tatáju̠lh nac barco antaní xtaju̠ma Jesús hua̠ntu̠ aya xli̠kalhkalhi̠má̠calh. Makapitzi barcos na̠ tasta̠lánilh antaní xama Jesús.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Xlá alh nac xtanké̠n barco y tíyalh aktum acxtícat y antá táma̠lh la̠qui̠ nalhtatay. Pero caj li̠puntzú také̠talh palha u̠n, tzúculh ta̠keya̠huay pupunú, taju̠ko̠lh chúchut nac barco a̠actzú ni̠ tatzámalh. Entonces xdiscípulos táalh tama̠lakahua̠ni̠y y chiné tahuánilh: —Ma̠kalhtahuake̠ná, cata̠qui. ¿Lácu pi̠ ni̠ mincuenta huix xlacata ama̠náhu mu̠xtuyá̠hu?
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 — ausente —
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Jesús tá̠qui̠lh, li̠ma̠péksi̠lh catácacsli u̠n y chiné huánilh pupunú: —¡Cacs catahuila y niaj cata̠keya̠hua! Amá u̠n xa̠hua pupunú cacs tatahuilako̠lh y ca̠tziyancsuananko̠lh.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Jesús chiné ca̠huánilh xtama̠kalhtahuaké̠n: —¿Túcu xpa̠lacata ma̠rí li̠pe̠cuaná̠tit? ¿Nícu chú álh mili̠camamacán, chi̠nchú huaná̠tit pi̠ quila̠li̠pa̠huaná̠hu?
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Pero xlacán caj cacs xtalacahuanko̠ni̠t porque luu la̠n xca̠make̠klhani̠t hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Jesús y xma̠n huá tla̠n chiné xtala̠huaniy sacstucán: —¿Tícu cahuá eé chixcú hua̠nti̠ ta̠lapu̠layá̠hu, pus hasta ca̠ma̠peksi̠y u̠n xa̠hua pupunú y xlacán takalhakaxmata?
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.