Marcos 4
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs NTLH
1 Jesús tzucupá ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos nac xquilhtú̠n pupunú y luu lhu̠hua tastókcalh antaní xlá xuí. Pus huá Jesús li̠táju̠lh nac aktum barco hua̠ntu̠ antá xuí nac xquilhtú̠n chúchut, xlá antá culucs táhui y pu̠tum cristianos tatáhui nac xquilhtú̠n chúchut.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Xlá tzúculh ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos caj la̠ lactzu cuento la̠qui̠ hua̠k nataakata̠ksa hua̠ntu̠ xca̠huaniy, chiné ca̠ta̠chuhuí̠nalh:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 —Luu caakatá̠kstit hua̠ntu̠ nacca̠li̠xakatli̠yá̠n: Maktum quilhtamacú xuí cha̠tum chana̠ná xlá alh chan xatalhtzi xli̠chánat.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Y acxni̠ cxpuyuti̠lhay xtalhtzi xli̠chánat makapitzi tama̠chá nac tiji, taminchá lactzu spitu y tasacuaqui̠ko̠lh.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Hua̠ntu̠ tama̠chá xli̠chánat nac ca̠chihuixni antanícu ni̠ lhu̠hua xkalhi̠y tíyat pálaj pulhli.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Pero acxni̠ táxtulh chichiní na̠ pálaj sca̠cli porque ni̠ pu̠lhmá̠n xtama̠tzanke̠ni̠t xtankaxe̠kcán.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Lhu̠hua xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n y ni̠ maka̠s quilhtamacú a̠má tachaná̠n lakpunko̠lh, pero a̠tzinú lhtucú̠n pálaj stacli, aklhtulumi̠ko̠lh y ni̠ má̠xqui̠lh quilhtamacú natastaca.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Pero makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y luu tla̠n tástacli lactzu li̠chánat y lhu̠hua tamá̠sta̠lh xtahuacatcán. Huí tu̠ má̠sta̠lh puxamacá̠hu xtalhtzi caj akatum, y huí tu̠ má̠sta̠lh tutumpuxám, y makapitzi aktum ciento.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Entonces xlá chiné ca̠huánilh: —Hua̠nti̠ takalhi̠y xtake̠ncán catakáxmatli quintachuhuí̠n y cataakáta̠ksli.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Acxni̠ ca̠ta sacstucán tatamákxtekli Jesús xa̠hua xdiscípulos y makapitzí̠n hua̠nti̠ ankalhi̠ná xca̠ta̠latla̠huán xlacán talaktalacatzúhui̠lh y takalhásquilh túcu xuamputún a̠má takalhchuhuí̠n.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Jesús chiné ca̠huánilh: —Xli̠ca̠na, huixinín Dios ca̠ma̠akata̠ksni̠putuná̠n lácu xlá lacasquín catalatáma̠lh cristianos hua̠nti̠ natapeksi̠niy, pero huá la̠ta xli̠makapitzí̠n cristianos ma̠squi cca̠ta̠ma̠lacastucniy hua̠ntu̠ xlacán talakapasa ni̠para chuná catitalacpútzalh la̠ta nataakata̠ksa.
11 Jesus disse a eles:
12 Y chuná ma̠squi lhu̠hua hua̠ntu̠ cataúcxilhli tu̠ aquit cca̠tlahuay, natatamakxteka caj lá̠mpara ni̠tu̠ taúcxilhli; ma̠squi caquintakalhakáxmatli hua̠ntu̠ cchuhui̠nama ni̠tu̠cu catitaakáta̠ksli. Y para ni̠ nataca̠najlay la̠ta lácu Dios ca̠li̠xakatli̠y xtalakalhamaní̠n xlá ni̠lay catica̠ma̠tzanke̠nánilh xtala̠kalhi̠ncán.
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Y Jesús ca̠huanipá hua̠nti̠ takalhásquilh: —Para huixinín ni̠ akata̠ksá̠tit eé xatakalhchuhuí̠n chana̠ná hua̠ntu̠ ni̠para tuhua, ¿pi̠ li̠huacá chú naakata̠ksá̠tit xa̠makapitzi takalhchuhuí̠n hua̠ntu̠ nactica̠huaniya̠ncú acali̠stá̠n?
13 Então Jesus perguntou:
14 Amá chixcú hua̠nti̠ alh chan xli̠chánat xta̠chuná qui̠taxtuy hua̠nti̠ liakchuhui̠nán xtachuhuí̠n Dios.
14 E continuou:
15 Amá tachaná̠n hua̠ntu̠ tatama̠chá nac tiji tali̠taxtuy cumu la̠ cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, pero mina̠chá akskahuiní y ma̠take̠nu̠ko̠y a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xchancani̠t nac xnacujcán.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠chihuixni na̠chuná tali̠taxtuy cristianos acxni̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, luu talakati̠y y tali̠pa̠huán Dios.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Pero cumu ni̠ pu̠lhmá̠n xkalhi̠y xtankáxe̠k ni̠ ta̠yánilh acxni̠ para túcu ca̠liokspulay osuchí ca̠liaksancán pi̠ tali̠pa̠huán Dios o ca̠li̠putzasta̠lacán, xlacán tali̠puhuán y tali̠makxtekta̠yay.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n, na̠chuná tali̠taxtuy cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 pero cumu tla̠n cxlatama̠tcán a̠tzinú taliakatiyún xtumi̠ncán y la̠ta túcu talakati̠y, chuná taliaklhtulumi̠y xtaca̠najlatcán y ni̠ ca̠ma̠xqui̠y quilhtamacú natama̠sta̠y xtahuacatcán.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y tamá̠sta̠lh xtahuacatcán tali̠taxtuy cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, taca̠najlay, tali̠pa̠huán y talaktzaksay tali̠scuja nac xlatama̠tcán, chuná tama̠sta̠y xtahuacatcán: hui̠ntú tama̠sta̠y puxamacá̠hu y hui̠ntú tama̠sta̠y tutumpuxam osu aktum ciento caj la̠ta cha̠tunu cristianos.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Y Jesús ca̠huanipá: —¿Lácu huixinín catzi̠yá̠tit, pi̠ hua̠nti̠ kalhi̠y aktum lámpara pi̠ caj la̠ nama̠pasi̠y natamacnu̠y nac xtampí̠n xpu̠tama? ¿Osuchí naliakpulonkxuili̠y aktum cajón? Pus hua̠nti̠ kalhi̠y aktum lámpara huata huili̠y ta̠lhmá̠n la̠qui̠ mákat namakskoy.
21 Jesus continuou:
22 Na̠chuná ni̠lay túcu tze̠k tlahuacán para ni̠ juerza natasiyuy lakasiyu, y hua̠ntu̠ caj tze̠k li̠catzi̠cán para ni̠ ca̠lakuá̠n natamakxteka. Para aktum quintachuhuí̠n ni̠lay akata̠ksá̠tit namín quilhtamacú acxni hua̠k naakata̠ksá̠tit.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n, para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán caakatá̠kstit quintachuhuí̠n.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Jesús ca̠huanipá: —Li̠huana̠ caakatá̠kstit hua̠ntu̠ kaxpatpá̠tit porque chuná la̠ lacasquiná̠tit xtatláhualh cristianos milacatacán na̠chuná la̠ la̠makta̠yayá̠tit, pus na̠chuná Dios ca̠li̠kalhi̠má̠n huixinín hua̠nti̠ kaxpatpá̠tit xtachuhuí̠n.
24 Disse também:
25 Pus hua̠nti̠ laktzaksay akata̠ksa a̠má xatlá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ kalhi̠y a̠tzinú nama̠xqui̠cancú; pero hua̠nti̠ ni̠ laktzaksaputún akata̠ksa hua̠ntu̠ kalhi̠y xlá namaklhti̠ko̠cán hasta ma̠squi caj xma̠nhuá hua̠ntu̠ kalhi̠y.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Jesús chiné ca̠huanipá: —Xtapéksi̠t Dios na̠ chiné qui̠taxtuy cumu la̠ cha̠tum chixcú ti̠ án chán xtalhtzi xli̠chánat nac xpu̠cuxtu.
26 Jesus disse:
27 Acali̠stá̠n xlá án nac xchic la̠qui̠ najaxa y nalhtatay. Maka̠s quilhtamacú nalacatza̠lay y a̠má li̠chánat lakpún, pulha, pero xlá ni̠ catzi̠y lácu stacma porque huá tíyat ma̠stacama.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Amá li̠chánat lakpún, pulha, taxtuniy xtankáxe̠k, staca, xana̠y y acali̠stá̠n ma̠sta̠y xtahuácat. Pero eé tachaná̠n hua̠k ctíyat tíyalh hua̠ntu̠ lí̠stacli osu li̠latama̠y.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Pero acxni̠ lakchá̠n xquilhtamacú la̠ta catlani̠t huata án í̠y xtahuácat xtachaná̠n.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Jesús huampá: —¿Lácu lacpuhuaná̠tit ámaj tzucuy xtapéksi̠t Dios uú nac ca̠quilhtamacú? Osuchí ¿túcuya̠ takalhchuhuí̠n tla̠n ta̠ma̠lacxtumi̠yá̠hu?
30 Jesus continuou:
31 Xta̠chuná ámaj tzucuy cumu la̠ xtalhtzi mostaza acxni̠ chancán nac tíyat. Eé li̠chánat huá a̠tzinú tlak lactzú xatalhtzi quihui nícuma̠ lacapálaj staca y lanca quihui huan.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Pero acxni̠ chancán xlá tzucuy staca y luu ta̠lhmá̠n huan; y ni̠tu̠cu makalakchá̠n, y hasta luu laclhmá̠n xmakxpi̠ní̠n taxtuniy, pus hasta lactzu spitu tla̠n tatlahuay antá xma̠sekecán nac xakán y catu̠huaj lactzu spu̠n antá tajaxa.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Y Jesús ankalhí̠n xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos caj la̠ cuento nac xtakalhchuhuí̠n la̠qui̠ hua̠k nataakata̠ksa hua̠ntu̠ xca̠huaniputún.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Xlá ni̠tu̠ xca̠li̠ta̠chuhui̠nán para ni̠ juerza naca̠ta̠ma̠lacxtumi̠niy hua̠ntu̠ xlacán xtalakapasa; y para xdiscípulos ni̠ hua̠k xtaakata̠ksa acali̠stá̠n xlá xca̠ma̠lacti̠tumi̠niy hua̠ntu̠ xca̠huaniputún.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Amá quilhtamacú acxni̠ aya tzí̠sualh chiné ca̠huánilh xdiscípulos: —Caáhu a̠li̠quilhtu̠tu pupunú.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Pero lhu̠hua cristianos tatamákxtekli nac xquilhtú̠n chúchut, xtama̠kalhtahuaké̠n tatáju̠lh nac barco antaní xtaju̠ma Jesús hua̠ntu̠ aya xli̠kalhkalhi̠má̠calh. Makapitzi barcos na̠ tasta̠lánilh antaní xama Jesús.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Xlá alh nac xtanké̠n barco y tíyalh aktum acxtícat y antá táma̠lh la̠qui̠ nalhtatay. Pero caj li̠puntzú také̠talh palha u̠n, tzúculh ta̠keya̠huay pupunú, taju̠ko̠lh chúchut nac barco a̠actzú ni̠ tatzámalh. Entonces xdiscípulos táalh tama̠lakahua̠ni̠y y chiné tahuánilh: —Ma̠kalhtahuake̠ná, cata̠qui. ¿Lácu pi̠ ni̠ mincuenta huix xlacata ama̠náhu mu̠xtuyá̠hu?
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 — ausente —
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Jesús tá̠qui̠lh, li̠ma̠péksi̠lh catácacsli u̠n y chiné huánilh pupunú: —¡Cacs catahuila y niaj cata̠keya̠hua! Amá u̠n xa̠hua pupunú cacs tatahuilako̠lh y ca̠tziyancsuananko̠lh.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Jesús chiné ca̠huánilh xtama̠kalhtahuaké̠n: —¿Túcu xpa̠lacata ma̠rí li̠pe̠cuaná̠tit? ¿Nícu chú álh mili̠camamacán, chi̠nchú huaná̠tit pi̠ quila̠li̠pa̠huaná̠hu?
40 Aí ele perguntou:
41 Pero xlacán caj cacs xtalacahuanko̠ni̠t porque luu la̠n xca̠make̠klhani̠t hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Jesús y xma̠n huá tla̠n chiné xtala̠huaniy sacstucán: —¿Tícu cahuá eé chixcú hua̠nti̠ ta̠lapu̠layá̠hu, pus hasta ca̠ma̠peksi̠y u̠n xa̠hua pupunú y xlacán takalhakaxmata?
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.