Marcos 12
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARA
1 Caj li̠puntzú Jesús tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, caj ca̠li̠ta̠chuhuí̠nalh aktum takalhchuhuí̠n, chiné ca̠huánilh: —Maktum quilhtamacú xuí cha̠tum chixcú chalh nac xpu̠cuxtu lhu̠hua xali̠chánat uva. Xlá li̠huana̠ stilimpácalh, acali̠stá̠n tláhualh aktum lanca torre antaní natahuacay ti̠ namaktakalha xtachaná̠n. Y na̠ tláhualh xpu̠chitni la̠qui̠ antá nalakchita xuvas acxni̠ nacha̠y. Ni̠ maka̠s quilhtamacú xlá ca̠ma̠cuentájli̠lh makapitzí̠n tasa̠cuá̠n xca̠tacuxtu, xlá alh latama̠y mákat ca̠chiquí̠n.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Acxni̠ lákcha̠lh quilhtamacú la̠ta tzucuy cha̠y y lakchitcán uvas, xlá ma̠lakácha̠lh cha̠tum xtasa̠cua xlacata naca̠squinicán hua̠ntu̠ xlakchá̠n xlá nachipay xatachitni uvas.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Pero xlacán tachípalh, la̠n taakkaxími̠lh, caj chunatá tamaca̠mpá y ni̠tu̠ tamá̠xqui̠lh tachitni.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Amá xapu̠chiná pú̠cuxtu ma̠lakacha̠pá tunujli̠túm xtasa̠cua, pero xla̠ taliactalanchípalh chíhuix, taákpaklhli y cala̠huá tahuánilh.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Xapuchiná ca̠tacuxtu ma̠lakacha̠pá a̠cha̠tum xtasa̠cua, pero xlá makni̠canchá. Na̠chuná lhu̠hua ca̠ma̠lakacha̠pá xtasa̠cuá̠n; hui̠ntí ca̠makní̠calh y makapitzí̠n ca̠lakkaximí̠calh.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Amá ko̠lutzí̠n a̠huatiyá chú xkalhi̠y cha̠tum xkahuasa luu xli̠ca̠na xpa̠xqui̠y; xlacpuhuán: “Para nacma̠lakacha̠y quinkahuasa, ma̠x a̠huayu natakaxmatniy hua̠ntu̠ naca̠huaniy.” Xli̠ca̠na ma̠lakácha̠lh xkahuasa.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Y acxni̠ ca̠lákcha̠lh a̠má kahuasa, a̠ma̠ko̠lh tasa̠cuá̠n chiné tzúculh tala̠huaniy: “Huá tamá kahuasa ti̠ natamakxtekniko̠y pu̠tum u̠má pú̠cuxtu, huata mejor camakní̠hu la̠qui̠ aquinín naquinca̠tamakxtekniko̠yá̠n.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Amá xkahuasa xapu̠chiná a̠má pú̠cuxtu tachípalh tamákni̠lh y tatamácxtulh xtiyatli̠hua, táalh tamakán nac xquilhapá̠n pú̠cuxtu.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Jesús ca̠kalhásquilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtakaxmatnimá̠nalh: —¿Túcu huixinín lacpuhuaná̠tit natlahuay a̠má xpu̠china pú̠cuxtu? Pus eé xapu̠chiná ámaj min y naca̠makni̠ko̠y a̠ma̠ko̠lh ni̠ lacuán tasa̠cuá̠n y xlá naca̠ma̠xqui̠y xpu̠chaná̠n tunuj tasa̠cuá̠n.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ’Huixinín, ¿Pi̠ nia̠ li̠kalhtahuakayá̠tit la̠ tatzokni̠t xtachuhuí̠n Dios nac li̠kalhtahuaka? Lacatum chiné tatzokni̠t:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Pus xlacán xtachi̠le̠mputún Jesús porque xtaakata̠ksni̠t pi̠ caj xlacsacni̠t u̠má takalhchuhuí̠n xlacata naca̠li̠ma̠lacahua̠ni̠y. Pero cumu lhu̠hua cristianos xtalayá̠nalh hua̠nti̠ xtaca̠najlanini̠t xtachuhuí̠n pus tapé̠cualh chicá natasi̠tzi̠niy, y huata mejor caj taakxtekyá̠hualh y taalhá.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Caj li̠puntzú hua̠nti̠ xtasi̠tzi̠niy Jesús tama̠lakácha̠lh makapitzí̠n fariseos xa̠hua ti̠ xtata̠yá̠nalh rey Herodes, caj xtama̠kalhputza̠ni̠putún chicá para túcu ni̠tlá̠n naca̠li̠chuhui̠nán ma̠peksi̠naní̠n la̠qui̠ chuná natama̠lacapu̠y.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Acxni̠ talákchilh chiné takalhásquilh: —Ma̠kalhtahuake̠ná, ccatzi̠yá̠hu xlacata hua̠ntu̠ huix huana luu huá talulóktat, y huix ni̠ti̠cu li̠quilhpuhuana y huaniya hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n tlahuama, ma̠squi lhu̠hua hua̠nti̠ ni̠ taliucxilhputuná̠n, huata lacasquina xli̠pu̠tum cristianos natalakapasa la̠ta lácu Dios lacasquín natalatama̠y. Pus caquila̠huaníhu, ¿pi̠ lakchá̠n la̠ta clakaxoko̠nuniyá̠hu a̠má xapuxcu gobierno xalac Roma? ¿Pi̠ tla̠n clakaxoko̠nuniyá̠hu o ni̠tlá̠n la̠ clakaxoko̠numa̠náhu?
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Jesús xcatzi̠y pi̠ caj xtakalhputzamá̠nalh y chiné ca̠huánilh: —¿Túcu xpa̠lacata huatiyá chú quila̠lacputza̠nanimá̠hu hua̠ntu̠ tla̠n naquila̠li̠ma̠makosi̠ya̠huayá̠hu? Cali̠tátit okxtum tumi̠n la̠qui̠ nacucxilha.
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Li̠minica okxtum tumi̠n, acxni̠ úcxilhli Jesús ca̠kalhásquilh: —¿Tícu xlacapú̠n talhca̠ni̠t eé, y tícu xtacuhuiní tatzoktahuilani̠t nac eé tumi̠n? Xlacán takalhtí̠nalh: —Huá xlacapú̠n xapuxcu ma̠peksi̠ná romano.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Jesús ca̠huánilh: —Pus camacama̠xquí̠tit gobierno hua̠ntu̠ lakchá̠n gobierno, y na̠chuná camacama̠xquí̠tit Dios hua̠ntu̠ lakchá̠n namacama̠xqui̠yá̠tit. Xlacán caj cacs talacáhua y niaj xtacatzi̠y túcu natakalhasquimparay.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Acali̠stá̠n táalh tata̠chuhui̠nán Jesús makapitzí̠n saduceos. Uma̠kó̠lh cristianos xtahuán pi̠ xli̠stacni cha̠tum cristiano ni̠ catilacastacuánalh acxni̠ nani̠y, pus huá xpa̠lacata tali̠kalhásquilh:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 —Ma̠kalhtahuake̠ná, Moisés quinca̠makxteknini̠tán aktum tapéksi̠t, para cha̠tum chixcú nani̠y naakxtekmakán xpusca̠t y ni̠tu̠ ta̠kálhi̠lh xcamancán, tla̠n huatiyá cha̠tum xta̠lá nata̠tamakaxtoka xya̠stá y nata̠kalhi̠y xcamancán la̠qui̠ ni̠ nalaksputa xtacuhuiní xta̠lá hua̠nti̠ ni̠lh.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Pus maktum quilhtamacú xtahuilá̠nalh kalhatujún lakahuasán li̠nata̠lán, xapuxcu tamakáxtokli, y ni̠ li̠maka̠s ni̠lh pero ni̠ takálhi̠lh xcamancán.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Xli̠cha̠tiy xta̠lá ta̠tamakáxtokli xya̠stá, y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú xlá na̠ ni̠pá y ni̠para huá ta̠kálhi̠lh xcamancán. Na̠ chuná okspúlalh xli̠kalhatutu.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Y pu̠tum xli̠kalhatujuncán hua̠k tata̠tamakáxtokli a̠má pusca̠t, y ni̠para cha̠tum ta̠kálhi̠lh xcamancán. Y ni̠ li̠maka̠s a̠má pusca̠t na̠ ni̠lh.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Chi̠nchú acxni̠ xli̠stacnicán natalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n y natalatama̠paray, ¿tícuya̠ chixcú luu xpusca̠t ámaj huán, pus hua̠k tata̠tamakáxtokli xkalhatujuncán?
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Jesús ca̠kálhti̠lh: —Huixinín luu xli̠ca̠na aktzanka̠ni̠tátit porque ni̠ catzi̠yá̠tit y ni̠ akata̠ksá̠tit lácu huan xtachuhuí̠n Dios hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac li̠kalhtahuaka, y na̠ ni̠para catzi̠yá̠tit lácu kalhi̠y xli̠tlihueke Dios, lácu xlá ca̠li̠kalhi̠ma̠chá xli̠stacnicán ní̠n nac akapú̠n acxni̠ xlá naca̠ma̠lacastacuani̠y nac ca̠li̠ní̠n.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Porque acxni̠ ni̠n natalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n xa̠hua lacpusca̠tní̠n niaj ti̠ catitamakáxtokli, ni̠para catitakálhi̠lh xlactzumajancán hua̠nti̠ natama̠makaxtoka, porque chuná natali̠taxtuy cumu la̠ xángeles Dios hua̠nti̠ tahuila̠nanchá nac akapú̠n.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Chú xlacata para natalacastacuanán ni̠n, osuchí ni̠ natalacastacuanán, ¿pi̠ ni̠ akata̠ksá̠tit lácu huamputún li̠kalhtahuaka hua̠ntu̠ tzokli Moisés acxni̠ xlá tzokli la̠ ta̠chuhuí̠nalh Dios nac akatum actzu̠ quihui acxni̠ xakxkota̠yama? Chiné huánilh: “Aquit xDios Abraham xa̠hua xlá Isaac chu xlá Jacob.”
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Antá huamputún pi̠ hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná nac ca̠quilhtamacú chu hua̠nti̠ aya tani̠ni̠t lacxtum lá̠mpara xastacnacú talamá̠nalh, porque Dios ni̠ huá xDioscán ni̠n sinoque hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Cha̠tum xma̠kalhtahuake̠nacán judíos xlá xkalhakaxmatma la̠ xca̠ta̠la̠huanima Jesús a̠má lacchixcuhuí̠n, y cumu akáta̠ksli pi̠ tla̠n xkalhti̠nani̠t, na̠ talacatzúhui̠lh xlacata nakalhputzay, chiné kalhásquilh: —La̠ta xli̠pacs li̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ Dios ma̠sta̠ni̠t natlahuayá̠hu, ¿xatúcuya̠ tlak xlacasquinca?
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jesús kálhti̠lh: —Hua̠ntu̠ tlak xlacasquinca li̠ma̠peksí̠n la̠ta xli̠pacs chiné huan: “Cakaxpáttit cha̠tunu huixinín xalac Israel, huá Quimpu̠chinacán Dios xta̠stum huá Dios, ni̠ti̠ a̠cha̠tum anán, y xma̠nhuá Mimpu̠chiná natlahuaya.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Huá capa̠xqui y cali̠pá̠huanti Mimpu̠chiná Dios xli̠hua̠k minacú, xli̠hua̠k mili̠stacni, xli̠hua̠k mintalacapa̠stacni y xli̠hua̠k mili̠tlihueke.”
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Y xli̠kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ na̠ caj xta̠chuná, chiné huan: “Calakalhámanti minta̠cristiano xta̠chuná cumu la̠ me̠cstu lakalhamancana.” Huá la̠ta u̠ma̠ko̠lh kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n ni̠ anán a̠kampa̠tum hua̠ntu̠ tlak xlacasquinca o hua̠ntu̠ Dios lacasquín nama̠kantaxti̠yá̠hu.
31 O segundo é:
32 Amá xma̠kalhtahuake̠nacán judíos huánilh Jesús: —Ma̠kalhtahuake̠ná, luu cma̠tla̠nti̠y tu̠ huana, pus xli̠ca̠na hua̠ntu̠ huana, caj xma̠n cha̠tum Dios kalhi̠yá̠hu y ni̠ti̠ anán a̠cha̠tum.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Pus xli̠cána luu quili̠pa̠xqui̠tcán Dios xli̠hua̠k quinacujcán, xli̠hua̠k quintalacapa̠stacnicán, xli̠hua̠k quili̠stacnicán y xli̠hua̠k quili̠tlihuekecán. Pus hua̠nti̠ tlahuay eé kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n nac xlatáma̠t a̠tzinú makapa̠xuhuay Dios ni̠xachuná la̠ta túcu nahuili̠nicán nac pu̠siculan, osuchí namakni̠nicán quitzistancá̠n xlacata nali̠lakachixcuhui̠yá̠hu.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Acxni̠ káxmatli Jesús la̠ aksti̠tum kálhti̠lh a̠má chixcú, chiné huánilh: —Pus huix akatá̠kspa̠t la̠ Dios ma̠peksi̠namputún nac milatáma̠t, y la̠mpara niaj mákat natanu̠ya̠pi nac xtapéksi̠t Dios. Acali̠stá̠n niaj tícu kalhásquilh para túcu.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Antacú xlama Jesús nac pu̠siculan y tzucupaj ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, chiné ca̠kalhásquilh: —¿Túcu xlacata tali̠huán xma̠kalhtahuake̠nacán judíos xlacata pi̠ Cristo hua̠nti̠ namín ca̠lakma̠xtuyá̠n mat xli̠talakapasni xamaká̠n rey David nahuán?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque maktum quilhtamacú huatiyá rey David acxni̠ Espíritu Santo ma̠lacpuhuá̠ni̠lh chiné tili̠chuhuí̠nalh Cristo:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Pus, ¿lácu chú lacpuhuaná̠tit xlacata Cristo xli̠talakapasni nahuán rey David para huatiyá David xca̠cni̠naniy xli̠ma̠pa̠cuhui̠y, Quimpu̠china? Amá quilhtamacú luu lhu̠hua xtakaxmatniy xtachuhuí̠n.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 La̠ta Jesús xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos chiné ca̠huanipá: —Skálalh catahuilátit ni̠ naca̠akskahuimi̠yá̠n a̠má mima̠kalhtahuake̠nacán hua̠nti̠ tama̠siyuy xley Moisés. Xlacán tapu̠latama̠putún lacpu̠lhmá̠n clhaka̠tcán y na̠ talakati̠y hua̠k naca̠cni̠nanicán antaní naca̠xakatli̠pa̠xtokcán nac tiji.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Acxni̠ taán nac pu̠siculan talacasquín naca̠li̠kalhi̠cán tlak lacuán pu̠táhui̠lh antanícu natatahuilay, y na̠chuná tatlahuay antanícu huí pu̠pa̠xcua.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Y hua̠nti̠ ca̠ni̠makancani̠t lacchaján taakskahuimaklhti̠y xchiccán, la̠qui̠ ni̠ti̠ mat nacatzi̠y lácu xta̠yatcán maka̠s takalhtahuakaniy Dios. Pero ni̠para tzinú tacatzi̠y xlacata pi̠ a̠tzinú xlacán la̠n a̠ma̠ko̠lh tapa̠ti̠nán.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Maktum quilhtamacú Jesús xuí lacatzú antaní huilako̠lh cajas xla limosnas, xlá caj xca̠ucxilhma cristianos la̠ xtamaju̠má̠nalh tumi̠n; y lacrrico xtamaju̠y lhu̠hua tumi̠n.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum pu̠ni̠na pusca̠t luu xli̠ca̠na li̠ma̠xken xuani̠t, y nac aktum caja xlá máju̠lh okxtiy tumi̠n xla cobre nitúcu tuncán xtapalh xuani̠t.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Jesús ca̠tasánilh xtama̠kalhtahuaké̠n, chiné ca̠huánilh: —Xli̠ca̠na cca̠huaniyá̠n, eé li̠ma̠xken viuda a̠tzinú lhu̠hua maju̠ni̠t tumi̠n nac caja ni̠xachuná a̠ma̠ko̠lh lacrrico hua̠nti̠ tamaju̠ko̠ni̠t lhu̠hua tumi̠n.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Pus xlacán tama̠sta̠ni̠t hua̠ntu̠ aya xca̠akata̠xtunini̠t, pero xlá tamá pusca̠t caj la̠ta xca̠tapobre ma̠sta̠ko̠ni̠t hua̠ntu̠ xkalhi̠y tu̠ xtili̠macuánilh.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.