Marcos 12

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Caj li̠puntzú Jesús tzú­culh ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos, caj ca̠li̠­ta̠­chu­huí̠­nalh aktum takalh­chu­huí̠n, chiné ca̠huá­nilh: —Maktum quilh­ta­macú xuí cha̠tum chixcú chalh nac xpu̠­cuxtu lhu̠hua xali̠­chánat uva. Xlá li̠huana̠ sti­lim­pá­calh, aca­li̠stá̠n tlá­hualh aktum lanca torre antaní nata­huacay ti̠ namak­ta­kalha xta­chaná̠n. Y na̠ tlá­hualh xpu̠­chitni la̠qui̠ antá nalak­chita xuvas acxni̠ nacha̠y. Ni̠ maka̠s quilh­ta­macú xlá ca̠ma̠­cuentáj­li̠lh maka­pi­tzí̠n tasa̠­cuá̠n xca̠­ta­cuxtu, xlá alh latama̠y mákat ca̠chi­quí̠n.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Acxni̠ lák­cha̠lh quilh­ta­macú la̠ta tzucuy cha̠y y lak­chitcán uvas, xlá ma̠la­ká­cha̠lh cha̠tum xta­sa̠cua xla­cata naca̠s­qui­nicán hua̠ntu̠ xlak­chá̠n xlá nachipay xata­chitni uvas.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Pero xlacán tachí­palh, la̠n taakka­xí­mi̠lh, caj chu­natá tama­ca̠mpá y ni̠tu̠ tamá̠x­qui̠lh tachitni.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Amá xapu̠­chiná pú̠cuxtu ma̠la­ka­cha̠pá tunuj­li̠túm xta­sa̠cua, pero xla̠ taliacta­lan­chí­palh chí­huix, taákpak­lhli y cala̠huá tahuá­nilh.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Xapu­chiná ca̠ta­cuxtu ma̠la­ka­cha̠pá a̠cha̠tum xta­sa̠cua, pero xlá mak­ni̠­canchá. Na̠chuná lhu̠hua ca̠ma̠­la­ka­cha̠pá xta­sa̠­cuá̠n; hui̠ntí ca̠mak­ní̠­calh y maka­pi­tzí̠n ca̠lak­ka­xi­mí̠­calh.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 ’Amá ko̠lu­tzí̠n a̠hua­tiyá chú xka­lhi̠y cha̠tum xka­huasa luu xli̠­ca̠na xpa̠x­qui̠y; xlac­pu­huán: “Para nac­ma̠­la­ka­cha̠y quin­ka­huasa, ma̠x a̠huayu nata­kax­matniy hua̠ntu̠ naca̠­huaniy.” Xli̠­ca̠na ma̠la­ká­cha̠lh xka­huasa.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Y acxni̠ ca̠lák­cha̠lh a̠má kahuasa, a̠ma̠ko̠lh tasa̠­cuá̠n chiné tzú­culh tala̠­huaniy: “Huá tamá kahuasa ti̠ nata­mak­xtek­niko̠y pu̠tum u̠má pú̠cuxtu, huata mejor camak­ní̠hu la̠qui̠ aquinín naquin­ca̠­ta­mak­xtek­ni­ko̠yá̠n.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Amá xka­huasa xapu̠­chiná a̠má pú̠cuxtu tachí­palh tamák­ni̠lh y tata­mác­xtulh xti­yat­li̠hua, táalh tamakán nac xqui­lhapá̠n pú̠cuxtu.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Jesús ca̠ka­lhás­quilh a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­kax­mat­ni­má̠­nalh: —¿Túcu hui­xinín lac­pu­hua­ná̠tit nat­la­huay a̠má xpu̠­china pú̠cuxtu? Pus eé xapu̠­chiná ámaj min y naca̠­mak­ni̠ko̠y a̠ma̠ko̠lh ni̠ lacuán tasa̠­cuá̠n y xlá naca̠­ma̠x­qui̠y xpu̠­chaná̠n tunuj tasa̠­cuá̠n.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ’Hui­xinín, ¿Pi̠ nia̠ li̠kalh­ta­hua­ka­yá̠tit la̠ tatzokni̠t xta­chu­huí̠n Dios nac li̠kalh­ta­huaka? Lacatum chiné tatzokni̠t:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 — ausente —
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Pus xlacán xta­chi̠­le̠m­putún Jesús porque xtaaka­ta̠k­sni̠t pi̠ caj xlac­sacni̠t u̠má takalh­chu­huí̠n xla­cata naca̠­li̠­ma̠­la­ca­hua̠ni̠y. Pero cumu lhu̠hua cris­tianos xta­la­yá̠­nalh hua̠nti̠ xta­ca̠­naj­la­nini̠t xta­chu­huí̠n pus tapé̠­cualh chicá nata­si̠­tzi̠niy, y huata mejor caj taak­xtek­yá̠­hualh y taalhá.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Caj li̠puntzú hua̠nti̠ xta­si̠­tzi̠niy Jesús tama̠­la­ká­cha̠lh maka­pi­tzí̠n fariseos xa̠hua ti̠ xta­ta̠­yá̠­nalh rey Herodes, caj xta­ma̠­kalh­pu­tza̠­ni̠­putún chicá para túcu ni̠tlá̠n naca̠­li̠­chu­hui̠nán ma̠pek­si̠­naní̠n la̠qui̠ chuná nata­ma̠­la­capu̠y.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Acxni̠ talák­chilh chiné taka­lhás­quilh: —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, cca­tzi̠­yá̠hu xla­cata hua̠ntu̠ huix huana luu huá talu­lóktat, y huix ni̠ti̠cu li̠quilh­pu­huana y hua­niya hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n tla­huama, ma̠squi lhu̠hua hua̠nti̠ ni̠ taliucxilh­pu­tuná̠n, huata laca­squina xli̠­pu̠tum cris­tianos nata­la­ka­pasa la̠ta lácu Dios lacas­quín nata­la­tama̠y. Pus caqui­la̠­hua­níhu, ¿pi̠ lak­chá̠n la̠ta cla­ka­xo­ko̠­nu­ni­yá̠hu a̠má xapuxcu gobier­no xalac Roma? ¿Pi̠ tla̠n cla­ka­xo­ko̠­nu­ni­yá̠hu o ni̠tlá̠n la̠ cla­ka­xo­ko̠­nu­ma̠­náhu?
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Jesús xca­tzi̠y pi̠ caj xta­kalh­pu­tza­má̠­nalh y chiné ca̠huá­nilh: —¿Túcu xpa̠­la­cata hua­tiyá chú qui­la̠­lac­pu­tza̠­na­ni­má̠hu hua̠ntu̠ tla̠n naqui­la̠­li̠­ma̠­ma­ko­si̠­ya̠­hua­yá̠hu? Cali̠­tátit okxtum tumi̠n la̠qui̠ nacuc­xilha.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Li̠mi­nica okxtum tumi̠n, acxni̠ úcxilhli Jesús ca̠ka­lhás­quilh: —¿Tícu xla­capú̠n talh­ca̠ni̠t eé, y tícu xta­cu­huiní tatzok­ta­hui­lani̠t nac eé tumi̠n? Xlacán takalh­tí̠­nalh: —Huá xla­capú̠n xapuxcu ma̠pek­si̠ná romano.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Jesús ca̠huá­nilh: —Pus cama­ca­ma̠x­quí̠tit gobier­no hua̠ntu̠ lak­chá̠n gobier­no, y na̠chuná cama­ca­ma̠x­quí̠tit Dios hua̠ntu̠ lak­chá̠n nama­ca­ma̠x­qui̠­yá̠tit. Xlacán caj cacs tala­cáhua y niaj xta­ca­tzi̠y túcu nata­ka­lhas­quim­paray.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Aca­li̠stá̠n táalh tata̠­chu­hui̠nán Jesús maka­pi­tzí̠n sadu­ceos. Uma̠­kó̠lh cris­tianos xta­huán pi̠ xli̠s­tacni cha̠tum cris­tiano ni̠ cati­la­cas­ta­cuánalh acxni̠ nani̠y, pus huá xpa̠­la­cata tali̠­ka­lhás­quilh:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, Moisés quin­ca̠­mak­xtek­ni­ni̠tán aktum tapéksi̠t, para cha̠tum chixcú nani̠y naak­xtek­makán xpusca̠t y ni̠tu̠ ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán, tla̠n hua­tiyá cha̠tum xta̠lá nata̠­ta­maka­xtoka xya̠stá y nata̠­ka­lhi̠y xca­mancán la̠qui̠ ni̠ nalak­sputa xta­cu­huiní xta̠lá hua̠nti̠ ni̠lh.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Pus maktum quilh­ta­macú xta­hui­lá̠­nalh kalha­tujún laka­huasán li̠na­ta̠lán, xapuxcu tama­káx­tokli, y ni̠ li̠maka̠s ni̠lh pero ni̠ taká­lhi̠lh xca­mancán.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Xli̠­cha̠tiy xta̠lá ta̠ta­ma­káx­tokli xya̠stá, y ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú xlá na̠ ni̠pá y ni̠para huá ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán. Na̠ chuná okspú­lalh xli̠­ka­lha­tutu.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Y pu̠tum xli̠­ka­lha­tu­juncán hua̠k tata̠­ta­ma­káx­tokli a̠má pusca̠t, y ni̠para cha̠tum ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán. Y ni̠ li̠maka̠s a̠má pusca̠t na̠ ni̠lh.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Chi̠nchú acxni̠ xli̠s­tac­nicán nata­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n y nata­la­ta­ma̠­paray, ¿tícuya̠ chixcú luu xpusca̠t ámaj huán, pus hua̠k tata̠­ta­ma­káx­tokli xka­lha­tu­juncán?
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Jesús ca̠kálh­ti̠lh: —Hui­xinín luu xli̠­ca̠na aktzan­ka̠­ni̠­tátit porque ni̠ catzi̠­yá̠tit y ni̠ aka­ta̠k­sá̠tit lácu huan xta­chu­huí̠n Dios hua̠ntu̠ tatzok­ta­hui­lani̠t nac li̠kalh­ta­huaka, y na̠ ni̠para catzi̠­yá̠tit lácu kalhi̠y xli̠t­li­hueke Dios, lácu xlá ca̠li̠­ka­lhi̠­ma̠chá xli̠s­tac­nicán ní̠n nac akapú̠n acxni̠ xlá naca̠­ma̠­laca­stac­uani̠y nac ca̠li̠ní̠n.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Porque acxni̠ ni̠n nata­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n xa̠hua lac­pus­ca̠tní̠n niaj ti̠ cati­ta­ma­káx­tokli, ni̠para cati­ta­ká­lhi̠lh xlac­tzu­ma­jancán hua̠nti̠ nata­ma̠­maka­xtoka, porque chuná nata­li̠­taxtuy cumu la̠ xán­geles Dios hua̠nti̠ tahui­la̠­nanchá nac akapú̠n.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Chú xla­cata para nata­la­cas­ta­cuanán ni̠n, osuchí ni̠ nata­la­cas­ta­cuanán, ¿pi̠ ni̠ aka­ta̠k­sá̠tit lácu huam­putún li̠kalh­ta­huaka hua̠ntu̠ tzokli Moisés acxni̠ xlá tzokli la̠ ta̠chu­huí̠­nalh Dios nac akatum actzu̠ quihui acxni̠ xak­xko­ta̠­yama? Chiné huá­nilh: “Aquit xDios Abraham xa̠hua xlá Isaac chu xlá Jacob.”
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Antá huam­putún pi̠ hua̠nti̠ tala­má̠­nalh xas­tacná nac ca̠quilh­ta­macú chu hua̠nti̠ aya tani̠ni̠t lac­xtum lá̠m­para xas­tac­nacú tala­má̠­nalh, porque Dios ni̠ huá xDioscán ni̠n sinoque hua̠nti̠ tala­má̠­nalh xas­tacná.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Cha̠tum xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos xlá xka­lha­kax­matma la̠ xca̠­ta̠­la̠­hua­nima Jesús a̠má lac­chix­cu­huí̠n, y cumu aká­ta̠ksli pi̠ tla̠n xkalh­ti̠­nani̠t, na̠ tala­ca­tzú­hui̠lh xla­cata nakalh­pu­tzay, chiné kalhás­quilh: —La̠ta xli̠­pacs li̠ma̠­peksí̠n hua̠ntu̠ Dios ma̠s­ta̠ni̠t nat­la­hua­yá̠hu, ¿xatú­cuya̠ tlak xla­ca­squinca?
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesús kálh­ti̠lh: —Hua̠ntu̠ tlak xla­ca­squinca li̠ma̠­peksí̠n la̠ta xli̠­pacs chiné huan: “Cakax­páttit cha̠­tunu hui­xinín xalac Israel, huá Quim­pu̠­chi­nacán Dios xta̠stum huá Dios, ni̠ti̠ a̠cha̠tum anán, y xma̠nhuá Mim­pu̠­chiná nat­la­huaya.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Huá capa̠xqui y cali̠­pá̠­huanti Mim­pu̠­chiná Dios xli̠­hua̠k minacú, xli̠­hua̠k mili̠s­tacni, xli̠­hua̠k min­ta­la­ca­pa̠s­tacni y xli̠­hua̠k mili̠t­li­hueke.”
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Y xli̠­kam­pa̠tiy li̠ma̠­peksí̠n hua̠ntu̠ na̠ caj xta̠­chuná, chiné huan: “Cala­ka­lhá­manti min­ta̠­cris­tiano xta̠­chuná cumu la̠ me̠cstu laka­lha­man­cana.” Huá la̠ta u̠ma̠ko̠lh kam­pa̠tiy li̠ma̠­peksí̠n ni̠ anán a̠kam­pa̠tum hua̠ntu̠ tlak xla­ca­squinca o hua̠ntu̠ Dios lacas­quín nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠hu.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Amá xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos huá­nilh Jesús: —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, luu cma̠t­la̠nti̠y tu̠ huana, pus xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ huana, caj xma̠n cha̠tum Dios kalhi̠­yá̠hu y ni̠ti̠ anán a̠cha̠tum.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Pus xli̠­cána luu qui­li̠­pa̠x­qui̠tcán Dios xli̠­hua̠k qui­na­cujcán, xli̠­hua̠k quin­ta­la­ca­pa̠s­tac­nicán, xli̠­hua̠k qui­li̠s­tac­nicán y xli̠­hua̠k qui­li̠t­li­hue­kecán. Pus hua̠nti̠ tla­huay eé kam­pa̠tiy li̠ma̠­peksí̠n nac xla­táma̠t a̠tzinú maka­pa̠­xu­huay Dios ni̠xa­chuná la̠ta túcu nahui­li̠­nicán nac pu̠si­culan, osuchí namak­ni̠­nicán qui­tzis­tancá̠n xla­cata nali̠­la­ka­chix­cu­hui̠­yá̠hu.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Acxni̠ káx­matli Jesús la̠ aksti̠tum kálh­ti̠lh a̠má chixcú, chiné huá­nilh: —Pus huix aka­tá̠k­spa̠t la̠ Dios ma̠pek­si̠­nam­putún nac mila­táma̠t, y la̠m­para niaj mákat nata­nu̠­ya̠pi nac xta­péksi̠t Dios. Aca­li̠stá̠n niaj tícu kalhás­quilh para túcu.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Antacú xlama Jesús nac pu̠si­culan y tzu­cupaj ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos, chiné ca̠ka­lhás­quilh: —¿Túcu xla­cata tali̠­huán xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos xla­cata pi̠ Cristo hua̠nti̠ namín ca̠lak­ma̠x­tuyá̠n mat xli̠­ta­la­ka­pasni xamaká̠n rey David nahuán?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque maktum quilh­ta­macú hua­tiyá rey David acxni̠ Espíri­tu Santo ma̠lac­pu­huá̠­ni̠lh chiné tili̠­chu­huí̠­nalh Cristo:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Pus, ¿lácu chú lac­pu­hua­ná̠tit xla­cata Cristo xli̠­ta­la­ka­pasni nahuán rey David para hua­tiyá David xca̠c­ni̠­naniy xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠y, Quim­pu̠china? Amá quilh­ta­macú luu lhu̠hua xta­kax­matniy xta­chu­huí̠n.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 La̠ta Jesús xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos chiné ca̠hua­nipá: —Ská­lalh cata­hui­látit ni̠ naca̠ak­ska­hui­mi̠yá̠n a̠má mima̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán hua̠nti̠ tama̠­siyuy xley Moisés. Xlacán tapu̠­la­ta­ma̠­putún lac­pu̠lhmá̠n clha­ka̠tcán y na̠ tala­kati̠y hua̠k naca̠c­ni̠­na­nicán antaní naca̠­xa­kat­li̠­pa̠x­tokcán nac tiji.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Acxni̠ taán nac pu̠si­culan tala­cas­quín naca̠­li̠­ka­lhi̠cán tlak lacuán pu̠tá­hui̠lh anta­nícu nata­ta­huilay, y na̠chuná tat­la­huay anta­nícu huí pu̠pa̠xcua.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Y hua̠nti̠ ca̠ni̠­makan­cani̠t lac­chaján taak­ska­hui­mak­lhti̠y xchiccán, la̠qui̠ ni̠ti̠ mat naca­tzi̠y lácu xta̠­yatcán maka̠s takalh­ta­hua­kaniy Dios. Pero ni̠para tzinú taca­tzi̠y xla­cata pi̠ a̠tzinú xlacán la̠n a̠ma̠ko̠lh tapa̠­ti̠nán.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Maktum quilh­ta­macú Jesús xuí lacatzú antaní hui­la­ko̠lh cajas xla limos­nas, xlá caj xca̠ucxilhma cris­tianos la̠ xta­ma­ju̠­má̠­nalh tumi̠n; y lac­rrico xta­maju̠y lhu̠hua tumi̠n.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum pu̠ni̠na pusca̠t luu xli̠­ca̠na li̠ma̠xken xuani̠t, y nac aktum caja xlá máju̠lh okxtiy tumi̠n xla cobre nitúcu tuncán xta­palh xuani̠t.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Jesús ca̠ta­sá­nilh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n, chiné ca̠huá­nilh: —Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n, eé li̠ma̠xken viuda a̠tzinú lhu̠hua maju̠ni̠t tumi̠n nac caja ni̠xa­chuná a̠ma̠ko̠lh lac­rrico hua̠nti̠ tama­ju̠­ko̠ni̠t lhu̠hua tumi̠n.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Pus xlacán tama̠s­ta̠ni̠t hua̠ntu̠ aya xca̠aka­ta̠x­tu­nini̠t, pero xlá tamá pusca̠t caj la̠ta xca̠­ta­pobre ma̠s­ta̠­ko̠ni̠t hua̠ntu̠ xka­lhi̠y tu̠ xti­li̠­mac­uánilh.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.