Lucas 8

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aca­li̠stá̠n Jesús alh lata­pu̠li̠y nac lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má pu̠la­tama̠n, xliakchu­hui̠­nam­pu̠lay lácu Dios xuili̠­putún xasa̠sti xta­péksi̠t nac ca̠quilh­ta­macú, y hua̠k xca̠­ta̠­la­pu̠lay xka­lha­cu̠­tiycán xapós­toles.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Pero na̠ xca̠­ta̠­la­pu̠lay maka­pi­tzí̠n lac­chaján hua̠nti̠ xlá xca̠­ma̠­pac­sa­nini̠t xta­ja­tatcán, y maka­pi­tzí̠n xca̠­ma̠t­la̠n­ti̠ni̠t acxni̠ xca̠­mac­ta­nu̠ma xes­pí­ritu akska­huiní. Antá xmak­lat­la̠­huán María hua̠nti̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Mag­da­lena, huá eé pusca̠t xmac­ta­nu̠ni̠t pu̠lac­tujún xes­pí­ritu akska­huiní, pero Jesús xmac­ma̠x­tuni̠t;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 chu Juana hua̠nti̠ xpusca̠t xuani̠t Cusa, eé chixcú huá luu xta̠s­cuja gober­nador Herodes; xa̠hua Susana y lhu̠hua maka­pi­tzí̠n lac­chaján hua̠nti̠ xlacán xta­li̠­mak­ta̠­ya­ni̠nán la̠ta túcu xlacán xta­ka­lhi̠y.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Cani̠hua̠ xalaní̠n cris­tianos tata­mac­xtú­mi̠lh la̠qui̠ nataucxilha Jesús, pero acxni̠ luu lhu̠­huatá xta­tas­tokni̠t xlá ca̠li̠­xa­kát­li̠lh aktum takalh­chu­huí̠n y chiné ca̠huá­nilh:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 —Maktum quilh­ta­macú cha̠tum cha­na̠ná alh chan xatalhtzi xli̠­chánat. Acxni̠ xlá cxpu­yu­makama xli̠­chánat maka­pi­tzí̠n tata­ma̠chá nac tiji, pero cumu luu lhu̠hua cris­tianos xtat­la̠­huán la̠n talac­ta̠­yá­mi̠lh, y na̠ tamim­pa­rachá xlacán lactzu̠ spu̠n tasa­cuaqui̠­ko̠lh.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac ca̠lak­chi­huixni, acxni̠ xlacán tápulhli ni̠ tata̠­yá­nilh pálaj tás­ca̠cli porque ni̠ xta­ka­lhi̠y chú­chut hua̠ntu̠ nata­li̠­kotnún la̠qui̠ tla̠n natas­taca.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac ca̠lh­tu­cuní̠n, pero acxni̠ xlá pulhli lhtucú̠n ma̠lan­ka̠­ko̠lh porque luu lhu̠hua a̠má lhtucú̠n hua̠ntu̠ tápulhli.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Pero maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac xatlá̠n tíyat, y acxni̠ tástacli a̠má tachaná̠n luu lhu̠hua tahuácalh xtahuacatcán, huí tu̠ xkalhi̠y hasta aktum ciento caj la̠ta akatum xaquihui. Acxni̠ huan­kó̠lh eé tachu­huí̠n Jesús chiné ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos: —¡Para hui­xinín kax­pat­pá̠tit quin­ta­chu­huí̠n pus caaka­tá̠k­stit hua̠ntu̠ cuani­putún!
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Caj li̠puntzú xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n Jesús taka­lhás­quilh túcu luu xuani­putún a̠má takalh­chu­huí̠n.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Xlá chiné ca̠kálh­ti̠lh: —Hui­xinín xli̠­ca̠na pi̠ Dios ca̠ma̠­ca­tzi̠­ni̠­pu­tuná̠n la̠qui̠ naaka­ta̠k­sá̠tit la̠ta lácu xlá laca­pa̠s­tacni̠t nahuili̠y xasa̠sti xta­péksi̠t uú nac ca̠quilh­ta­macú, pero huá la̠ta xli̠­maka­pi­tzí̠n cris­tianos caj cca̠­ta̠­ma̠­la­cas­tucniy hua̠ntu̠ tzinú tuhua aka­ta̠k­scán pero hua̠ntu̠ xlacán tala­ka­pasa, pero ma̠squi cataúcxilhli hua̠ntu̠ nakan­taxtuy chu­na­tiyá nata­ta­mak­xteka cumu lá̠m­para ni̠tu̠ taucxilh­má̠­nalh, y acxni̠ nata­kax­matko̠y quin­ta­chu­huí̠n ni̠ti̠cu cati­taaká­ta̠ksli.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 ’Pus chú luu li̠huana̠ cuentaj cat­la­huátit, huá eé hua­ni­putún a̠má takalh­chu­huí̠n hua̠ntu̠ cca̠­huanín: Amá li̠chánat huá hua­ni­putún xta­chu­huí̠n Dios;
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 y a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac tiji huá li̠tax­tuko̠y cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios pero acxni̠ mina̠chá akska­huiní ma̠ta­pa̠­nu̠ko̠y a̠má tachu­huí̠n hua̠ntu̠ xuí nac xna­cujcán la̠qui̠ ni̠ nata­ca̠­najlay y chuná ni̠ nata­lak­taxtuy xli̠s­tac­nicán.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Y a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac ca̠chi­huixni huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios, luu xli̠­ca̠na aktum tapa̠­xu­huá̠n taca̠­najlay, pero cumu ni̠ lhu̠hua taka­lhi̠y xtan­káxe̠k y acxni̠ ca̠li̠­tzak­sacán para luu xli̠­ca̠na taca̠­najlay huata mejor caj taak­xtek­makán.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Y a̠má li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac ca̠lh­tu­cuní̠n huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios, pero cumu chu­na­tiyá la̠ta xlacán tala­má̠­nalh y tzucuy taliaka­tiyún hua̠ntu̠ uú xala ca̠quilh­ta­macú para xtu­mi̠ncán osuchí la̠ta lácu xlacán a̠tzinú luu tla̠n tapa̠­xu­huay tamaklh­ca­tzi̠y, y chuná tali̠­ma̠­lan­kako̠y xta­ca̠­naj­latcán y ni̠tu̠cu tama̠sta̠y xta­hua­catcán.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Pero a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac xatlá̠n tíyat pus xlacán huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ luu xli̠­hua̠k xna­cujcán tali̠­ca̠­najlay xta­chu­huí̠n Dios, pero na̠chuna li̠túm luu maktum tali̠­tanu̠y pi̠ nata­ma̠­kan­taxti̠y y chuná tzucuy talak­tzaksay y cumu tla̠n xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán pus chuná tali̠­ma̠sta̠y lhu̠hua xta­hua­catcán.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ’Y na̠chuna li̠túm cumu la̠ hui­xinín catzi̠­yá̠tit, ni̠para cha̠tum anán cris­tiano hua̠nti̠ para la̠ nama̠­pasi̠y aktum li̠maksko chú la̠li̠­huán naliakpu­lon­kxuili̠y para túcu, osuchí para nata­ma̠cnu̠y nac xtampí̠n xpu̠­tama; pus huata mejor tu̠ nat­la­huay nahuili̠y anta­nícu ta̠lhmá̠n la̠qui̠ xli̠­hua̠k hua̠nti̠ nata­tanu̠y nac chiqui nataucxilha tax­káket.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Y na̠chuna li̠túm ni̠tu̠cu anán para túcu caj tze̠k huí para ni̠ juerza naca­tzi̠cán, y na̠chuná para aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ caj tze̠k huan­cani̠t ni̠ chu­natá cati­ta­mák­xtekli para ni̠ juerza ca̠la­kuá̠n nata­huilay.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ’Pus huá cca̠­li̠­hua­niyá̠n, luu xli̠­ca̠na cuentaj cat­la­huátit hua̠ntu̠ la̠nchú cca̠­hua­nimá̠n porque hua̠nti̠ kalhi̠y tla̠n tala­ca­pa̠s­tacni a̠tzinú luu lhu̠hua nama̠x­qui̠­cancú, pero hua̠nti̠ luu ni̠para lhu̠hua tuncán kalhi̠y, namak­lhti̠­ko̠cán hasta ma̠squi xma̠nhuá hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Caj li̠puntzú tachilh xtzí Jesús xa̠hua xli̠­ta­la­ka­pasni anta­nícu xlá xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ma cris­tianos, xlacán ni̠lay xta­ta­nu̠­ya̠chá porque luu lhu̠hua xtza­macán.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Pero maka­pi­tzí̠n cris­tianos chiné tahuá­nilh Jesús: —Mintzí xa̠hua mili̠­ta­la­ka­pasni tapu­tzamá̠n porque mat tata̠­chu­hui̠­nam­pu­tuná̠n.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Jesús chiné ca̠huá­nilh hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh: —Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios y talak­tzaksay hua̠ntu̠ xlá ca̠li̠­ma̠­peksi̠y, pus xli̠­ca̠na huá tama̠­ko̠lh quintzí xa̠hua qui­na­ta̠lán.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Maktum quilh­ta­macú Jesús ca̠ta̠­tá­ju̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n nac aktum barco porque xlá ca̠huá­nilh pi̠ xam­putún a̠li̠quilh­tu̠tu pupunú, y la̠li̠­huán tatá­ca̠xli y táalh.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Pero acxni̠ xta­pa̠­ta­cut­má̠­nalh a̠má chú­chut Jesús lhta­ta­tá­ma̠lh nac barco. Y acxni̠ aya xta­la­qui­ta̠t­lani̠t pupunú luu palha u̠n tahui­lachi hasta tzú­culh taju̠y chú­chut y a̠tzinú xuani̠t aya xtas­tapay y xlak­tzan­ka̠­putún nac chú­chut.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Ama̠­ko̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n la̠li̠­huán táalh tama̠­la­ka­hua̠ni̠y Jesús y chiné tahuá­nilh: —¡Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, chú xlá ama̠­náhu mu̠x­tu­yá̠hu! Jesús la̠li̠­huán tá̠qui̠lh y ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh a̠má u̠n chu pupunú xla­cata catá­cacsli; pu̠tum tacac­sko̠lh y hasta luu ca̠tzi­yanca huan­ko̠lh.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Jesús chiné ca̠huá­nilh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n: —¿Nícu chú huí min­ta­ca̠­naj­latcán cumu hui­xinín hua­ná̠tit pi̠ xli̠­ca̠na qui­la̠­li̠­pa̠­hua­ná̠hu? Pero cumu xlacán luu la̠n xta­pe̠­cuaxni̠ni̠t, cacs xta­li̠­la­ca­huán y sac­stucán chiné xta­la̠­ka­lhas­quín: —¿Tícu cahuá eé chixcú? Pus hasta ma̠squi u̠n xa̠hua pupunú ca̠ma̠­peksi̠y y xlacán hua̠k taka­lha­kax­mata.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Acxni̠ tapa̠­ta­cut­ko̠lh pupunú tácha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gerasa, luu xma̠­la­ka­tancs xta̠­la­kax­tokui Gali­lea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Acxni̠ Jesús tacutli nac barco la̠li̠­huán lák­milh cha̠tum chixcú antá xalá nac a̠má ca̠chi­quí̠n. Amá chixcú maka̠sá la̠ta xak­chi­pa­ni­ko̠ni̠t xta­la­ca­pa̠s­tacni xes­pí­ritu akska­huiní, xa̠huachí xlá ni̠ clha­ka̠nán y ni̠para maktum lacatum xta­huilay nac aktum chiqui huata mejor caj xca̠­ta­sa­ta­pu̠li̠y nac ca̠pú­sa̠ntu.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Mak­lhu̠hua tatzák­salh cris­tianos xta­chi̠­hui­li̠­putún a̠má chixcú la̠qui̠ lacatum nata­huilay y xta­li̠­chi̠­huili̠y cadenas nac xca̠­macaní̠n xa̠hua nac xca̠­tan­tu̠ní̠n, pero cumu a̠má akska­huiní xma̠x­qui̠y xli̠t­li­hueke hua̠k xca̠­lac­putxa y mákat xtza̠lay antá xan nac desierto anta­nícu ni̠ti̠ lama cris­tianos. Acxni̠ xlá lák­cha̠lh Jesús xlá tuncán huá­nilh a̠má xes­pí­ritu akska­huiní xla­cata camák­xtekli a̠má chixcú, pero xlá laka­ta­tzo­kós­talh Jesús y chiné huá­nilh: —¿Túcu xpa̠­la­cata qui­la̠­pek­ta­nu̠­yá̠hu? Aquit cca­tzi̠y pi̠ huix Jesús xka­huasa lanca li̠cá̠cni̠t Dios, xa̠huachí huix caj qui­ma̠­pa̠­ti̠­ni̠­pu­tuna. Pus luu cat­lahua lanca li̠tlá̠n ni̠ caqui­ma̠­pa̠­ti̠ni.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesús chiné kalhás­quilh a̠má xes­pí­ritu akska­huiní: —¿Túcu hua­ni­cana? Xlá kalh­tí̠­nalh: —Quin­ca̠­li̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠­caná̠n Legión. Huá chuná xlá li̠kalh­tí̠­nalh porque a̠má xes­pí­ritu akska­huiní luu clhu̠­huacán xta­huani̠t hua̠nti̠ xta­mac­ta­nu̠­má̠­nalh a̠má chixcú.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ama̠­ko̠lh xes­pi­ri­tucán akska­huiní tas­quí­nilh li̠tlá̠n Jesús la̠qui̠ ni̠ naca̠­macá̠n nac pu̠pa̠tí̠n.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Antá lacatzú nac ke̠stí̠n xta­put­swa̠­yan­tla̠­huán lhu̠hua paxni, pus xlacán tahuá­nilh xla­cata caca̠­má̠x­qui̠lh quilh­ta­macú nata­mac­tanu̠y a̠ma̠ko̠lh paxni. Jesús ca̠má̠x­qui̠lh tala­cas­quín.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ama̠­ko̠lh xes­pi­ri­tucán akska­huiní tamák­xtekli a̠má chixcú y huata huá tamac­tá­nu̠lh a̠ma̠ko̠lh paxni. Pero cumu a̠ma̠ko̠lh paxni luu la̠n tape̠­cuáxni̠lh antá xlacán pu̠tum táalh nac aktum talhpá̠n y tajic­suako̠lh nac pupunú.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ama̠­ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalh­má̠­nalh paxni acxni̠ xlacán taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t, caj la̠ta xta­pe̠­cuacán tokosú̠n tatzá̠­lalh y cati̠huá tzú­culh tata̠­li̠­chu­hui̠nán la̠ta tícu xlacán xta­ma̠­nok­lhuy nac ca̠tu­huá̠n xa̠hua nac ca̠chi­quí̠n.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Y lhu̠hua cris­tianos táalh taucxilha hua̠ntu̠ xqui̠­tax­tuni̠t. Acxni̠ xlacán tácha̠lh anta­nícu xlaya Jesús taúcxilhli pi̠ antá culucs xuí a̠má chixcú hua̠nti̠ xmac­ta­nu̠ma xes­pí­ritu akska­huiní; pero chú aya lacas­ta­lanca xuí y clha­ka̠­nani̠t. Pus acxni̠ xlacán taúcxilhli tape̠­cuánilh.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Pero maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xtaucxilhni̠t lácu xma̠t­la̠n­ti̠­cani̠t a̠má chixcú hua̠nti̠ xmaka­tla­jani̠t xes­pí­ritu akska­huiní, xlacán tzú­culh tali̠­ta̠­chu­hui̠nán.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Pus huá xpa̠­la­cata a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gerasa tas­quí­nilh li̠tlá̠n Jesús xla­cata cata­tam­pú̠x­tulh nac xpu̠­la­ta­ma̠ncán porque ma̠rí xta­pe̠­cuaniy. Jesús juerza táju̠lh nac barco y alh a̠laca­tunu.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Amá chixcú hua̠nti̠ xmac­tax­tuni̠t xes­pí­ritu akska­huiní huá­nilh Jesús xla­cata camá̠x­qui̠lh tala­cas­quín na̠ na­sta̠­laniy, pero Jesús li̠ma̠­pék­si̠lh xla­cata cata­mák­xtekli y chiné huá­nilh:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 —Huata mejor huix catás­pitti nac mín­chic y cati̠huá caca̠­li̠­ta̠­kalh­chu­huí̠­nanti lácu Dios laka­lha­ma­ni̠tán. Amá chixcú xlá alh y cati̠huá ca̠li̠­ta̠­kalh­chu­huí̠­nalh lácu Jesús xma̠­pac­sani̠t.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Acxni̠ Jesús tacut­pa­rachá a̠li̠quilh­tu̠tu pupunú la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos, luu li̠pa̠­xúhu taqui̠­pá̠x­tokli porque xlacán aya xta­ka­lhi̠­má̠­nalh.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Na̠ acxni­tiyá chilh cha̠tum chixcu xuanicán Jairo, eé chixcú luu tali̠­pa̠hu xuani̠t y na̠ luu xca̠­pux­cuniy nac xpu̠­si­cu­lancán judíos hua̠ntu̠ xuí nac a̠má ca̠chi­quí̠n. Acxni̠ xlá lák­cha̠lh, laka­ta­tzo­kós­talh nac xtantú̠n Jesús y huá­nilh pi̠ cat­lá­hualh li̠tlá̠n calá­kalh nac xchic,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 porque xuí caj xma̠n cha̠stum xtzuma̠t xlá cajcu akcu̠tiy ca̠ta xka­lhi̠y pero chú xta̠­tatlay y luu snu̠n xuani̠t a̠huayu aya xni̠­putún. Acxni̠ Jesús xla­ka­majá, luu lhu̠hua cris­tianos ta­sta̠­lá­nilh nac tiji y hasta xta­la̠­lak­xqui­ti­ti̠­lhay.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Y na̠ antá csta̠­lama cha̠tum pusca̠t, pero xlá xka­lhi̠y aktum tajátat y ma̠rí cstaj­makama kalhni ma̠x cumu aya xle̠ma xliakcu̠tiy ca̠ta la̠ta xlá chuná xtzu­cuni̠t, y la̠ta xka­lhi̠y xtumi̠n aya xlac­tla­hua­mi̠­ko̠ni̠t caj la̠ta xta­cu­chi̠­má̠­nalh doc­tores; pero ni̠para cha̠­tumá tícu luu xma̠­pac­salhá.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Amá pusca̠t xak­lhchá̠n tze̠k mini̠­nichá Jesús y xamá­nilh clháka̠t, acxni­tiyá tuncán tachó­kolh la̠ta xlá cstaj­makama kalhni.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Jesús tachó­kolh y chiná kalhas­qui­ní̠­nalh: —¿Tícu xámalh qui­lháka̠t? Pero cumu ni̠para cha̠tum kalh­ta­si­yú­nilh para tícu xámalh, Pedro chu maka­pi­tzí̠n xcom­pa­ñeros chiné tahuá­nilh: —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, huix ucxílhpa̠t pi̠ luu ma̠rí tza­macán y la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos lacatum lacatum tatok­lhmá̠n.
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Pero Jesús chiné huá: —Pero huí cha̠tum hua̠nti̠ tze̠k qui­xá­malh porque aquit tla̠n cmaklh­cá­tzi̠lh pi̠ huí hua̠nti̠ cli̠­ma̠­pác­xalh qui­li̠t­li­hueke la̠nchú.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Amá pusca̠t acxni̠ xlá cátzi̠lh pi̠ xma̠­nok­lhu­cani̠t la̠li̠­huán lak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh, pero caj la̠ta xta­pe̠cua xlá clhpi­pi­ti̠­lhay laka­ta­tzo­kós­talh nac xla­catí̠n Jesús y talak­si­yú­nilh nac xla­ca­ti̠ncán xli̠­pu̠tum cris­tianos túcu xpa̠­la­cata xli̠­xa­ma­nini̠t clháka̠t; y huá­nilh pi̠ la̠ xamá­nilh clháka̠t tuncán tat­lá̠n­ti̠lh.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Jesús chiné huá­nilh: —Na̠na, huix aya tat­la̠n­ti̠­ni̠ta porque luu xli̠­ca̠na qui­li̠­pá̠­huanti, pus chú luu li̠pa̠­xúhu capit nac mín­chic.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesús chu­nacú xchu­hui̠­nama acxni̠ chilh cha̠tum chixcú xlá antá minchá nac xchic Jairo, y chiné huá­nilh: —Huata ma̠x xatlá̠n niaj xma̠­maka­pali Quim­pu̠­chi­nacán, porque min­tzuma̠t aya ni̠lh.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Pero Jesús káx­matli hua̠ntu̠ xqui­lhuama y chiné huá­nilh Jairo: —Huix luu xli̠­ca̠na caqui­li̠­pá̠­huanti y ni̠ capé̠­cuanti, porque a̠má min­tzuma̠t natat­la̠nti̠y.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Acxni̠ tácha̠lh nac chiqui ni̠ti̠cu má̠x­qui̠lh tala­cas­quín na̠ pu̠tum tatanu̠y huata caj xma̠nhuá cata­tá­nu̠lh Pedro, San­tiago y Juan xa̠hua xtzí chu xtla̠t a̠má tzuma̠t.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 La̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos hua̠k xta­ta­sa­má̠­nalh y xta­li̠­pu­hua­má̠­nalh, pero Jesús chiné ca̠huá­nilh: —Ni̠ cata­sátit, porque tamá tzuma̠t ni̠tu̠ ni̠ma pus xlá caj lhta­tama.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Pero xlacán caj tali̠­li̠­tzí­yalh hua̠ntu̠ ca̠huá­nilh porque xlacán laca­tancs xta­ca­tzi̠y pi̠ xni̠ni̠t a̠má tzuma̠t.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Acxni̠ cha̠lh anta­nícu xlá xmá a̠má tzuma̠t, xlá maca­chí­palh y palha chiné huá­nilh: —¡Tzuma̠t, la̠li̠­huán cata̠qui!
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Caj la̠ xakát­li̠lh, a̠má tzuma̠t lacas­ta­cuánalh y tuncán tá̠qui̠lh. Aca­li̠stá̠n Jesús ca̠huá­nilh pi̠ cama̠­huí̠­calh.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Xtzí chu xtla̠t a̠má tzuma̠t caj luu cacs xta­li̠­la­ca­huán hua̠ntu̠ xtla­huani̠t, pero Jesús ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh xla­cata ni̠ti̠cu nata­li̠­ta̠­chu­hui̠nán hua̠ntu̠ xlá xtla­huani̠t.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.