Lucas 8
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARIB
1 Acali̠stá̠n Jesús alh latapu̠li̠y nac lactzu̠ ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má pu̠latama̠n, xliakchuhui̠nampu̠lay lácu Dios xuili̠putún xasa̠sti xtapéksi̠t nac ca̠quilhtamacú, y hua̠k xca̠ta̠lapu̠lay xkalhacu̠tiycán xapóstoles.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Pero na̠ xca̠ta̠lapu̠lay makapitzí̠n lacchaján hua̠nti̠ xlá xca̠ma̠pacsanini̠t xtajatatcán, y makapitzí̠n xca̠ma̠tla̠nti̠ni̠t acxni̠ xca̠mactanu̠ma xespíritu akskahuiní. Antá xmaklatla̠huán María hua̠nti̠ xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Magdalena, huá eé pusca̠t xmactanu̠ni̠t pu̠lactujún xespíritu akskahuiní, pero Jesús xmacma̠xtuni̠t;
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 chu Juana hua̠nti̠ xpusca̠t xuani̠t Cusa, eé chixcú huá luu xta̠scuja gobernador Herodes; xa̠hua Susana y lhu̠hua makapitzí̠n lacchaján hua̠nti̠ xlacán xtali̠makta̠yani̠nán la̠ta túcu xlacán xtakalhi̠y.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Cani̠hua̠ xalaní̠n cristianos tatamacxtúmi̠lh la̠qui̠ nataucxilha Jesús, pero acxni̠ luu lhu̠huatá xtatastokni̠t xlá ca̠li̠xakátli̠lh aktum takalhchuhuí̠n y chiné ca̠huánilh:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 —Maktum quilhtamacú cha̠tum chana̠ná alh chan xatalhtzi xli̠chánat. Acxni̠ xlá cxpuyumakama xli̠chánat makapitzí̠n tatama̠chá nac tiji, pero cumu luu lhu̠hua cristianos xtatla̠huán la̠n talacta̠yámi̠lh, y na̠ tamimparachá xlacán lactzu̠ spu̠n tasacuaqui̠ko̠lh.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠lakchihuixni, acxni̠ xlacán tápulhli ni̠ tata̠yánilh pálaj tásca̠cli porque ni̠ xtakalhi̠y chúchut hua̠ntu̠ natali̠kotnún la̠qui̠ tla̠n natastaca.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n, pero acxni̠ xlá pulhli lhtucú̠n ma̠lanka̠ko̠lh porque luu lhu̠hua a̠má lhtucú̠n hua̠ntu̠ tápulhli.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Pero makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat, y acxni̠ tástacli a̠má tachaná̠n luu lhu̠hua tahuácalh xtahuacatcán, huí tu̠ xkalhi̠y hasta aktum ciento caj la̠ta akatum xaquihui. Acxni̠ huankó̠lh eé tachuhuí̠n Jesús chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh cristianos: —¡Para huixinín kaxpatpá̠tit quintachuhuí̠n pus caakatá̠kstit hua̠ntu̠ cuaniputún!
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Caj li̠puntzú xtama̠kalhtahuaké̠n Jesús takalhásquilh túcu luu xuaniputún a̠má takalhchuhuí̠n.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Xlá chiné ca̠kálhti̠lh: —Huixinín xli̠ca̠na pi̠ Dios ca̠ma̠catzi̠ni̠putuná̠n la̠qui̠ naakata̠ksá̠tit la̠ta lácu xlá lacapa̠stacni̠t nahuili̠y xasa̠sti xtapéksi̠t uú nac ca̠quilhtamacú, pero huá la̠ta xli̠makapitzí̠n cristianos caj cca̠ta̠ma̠lacastucniy hua̠ntu̠ tzinú tuhua akata̠kscán pero hua̠ntu̠ xlacán talakapasa, pero ma̠squi cataúcxilhli hua̠ntu̠ nakantaxtuy chunatiyá natatamakxteka cumu lá̠mpara ni̠tu̠ taucxilhmá̠nalh, y acxni̠ natakaxmatko̠y quintachuhuí̠n ni̠ti̠cu catitaakáta̠ksli.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 ’Pus chú luu li̠huana̠ cuentaj catlahuátit, huá eé huaniputún a̠má takalhchuhuí̠n hua̠ntu̠ cca̠huanín: Amá li̠chánat huá huaniputún xtachuhuí̠n Dios;
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 y a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac tiji huá li̠taxtuko̠y cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios pero acxni̠ mina̠chá akskahuiní ma̠tapa̠nu̠ko̠y a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xuí nac xnacujcán la̠qui̠ ni̠ nataca̠najlay y chuná ni̠ natalaktaxtuy xli̠stacnicán.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Y a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠chihuixni huá tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, luu xli̠ca̠na aktum tapa̠xuhuá̠n taca̠najlay, pero cumu ni̠ lhu̠hua takalhi̠y xtankáxe̠k y acxni̠ ca̠li̠tzaksacán para luu xli̠ca̠na taca̠najlay huata mejor caj taakxtekmakán.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Y a̠má li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n huá tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, pero cumu chunatiyá la̠ta xlacán talamá̠nalh y tzucuy taliakatiyún hua̠ntu̠ uú xala ca̠quilhtamacú para xtumi̠ncán osuchí la̠ta lácu xlacán a̠tzinú luu tla̠n tapa̠xuhuay tamaklhcatzi̠y, y chuná tali̠ma̠lankako̠y xtaca̠najlatcán y ni̠tu̠cu tama̠sta̠y xtahuacatcán.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Pero a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat pus xlacán huá tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ luu xli̠hua̠k xnacujcán tali̠ca̠najlay xtachuhuí̠n Dios, pero na̠chuna li̠túm luu maktum tali̠tanu̠y pi̠ natama̠kantaxti̠y y chuná tzucuy talaktzaksay y cumu tla̠n xtalacapa̠stacnicán pus chuná tali̠ma̠sta̠y lhu̠hua xtahuacatcán.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 ’Y na̠chuna li̠túm cumu la̠ huixinín catzi̠yá̠tit, ni̠para cha̠tum anán cristiano hua̠nti̠ para la̠ nama̠pasi̠y aktum li̠maksko chú la̠li̠huán naliakpulonkxuili̠y para túcu, osuchí para natama̠cnu̠y nac xtampí̠n xpu̠tama; pus huata mejor tu̠ natlahuay nahuili̠y antanícu ta̠lhmá̠n la̠qui̠ xli̠hua̠k hua̠nti̠ natatanu̠y nac chiqui nataucxilha taxkáket.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Y na̠chuna li̠túm ni̠tu̠cu anán para túcu caj tze̠k huí para ni̠ juerza nacatzi̠cán, y na̠chuná para aktum tachuhuí̠n hua̠ntu̠ caj tze̠k huancani̠t ni̠ chunatá catitamákxtekli para ni̠ juerza ca̠lakuá̠n natahuilay.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 ’Pus huá cca̠li̠huaniyá̠n, luu xli̠ca̠na cuentaj catlahuátit hua̠ntu̠ la̠nchú cca̠huanimá̠n porque hua̠nti̠ kalhi̠y tla̠n talacapa̠stacni a̠tzinú luu lhu̠hua nama̠xqui̠cancú, pero hua̠nti̠ luu ni̠para lhu̠hua tuncán kalhi̠y, namaklhti̠ko̠cán hasta ma̠squi xma̠nhuá hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Caj li̠puntzú tachilh xtzí Jesús xa̠hua xli̠talakapasni antanícu xlá xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma cristianos, xlacán ni̠lay xtatanu̠ya̠chá porque luu lhu̠hua xtzamacán.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Pero makapitzí̠n cristianos chiné tahuánilh Jesús: —Mintzí xa̠hua mili̠talakapasni taputzamá̠n porque mat tata̠chuhui̠namputuná̠n.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Jesús chiné ca̠huánilh hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh: —Xli̠ca̠na cca̠huaniyá̠n pi̠ xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios y talaktzaksay hua̠ntu̠ xlá ca̠li̠ma̠peksi̠y, pus xli̠ca̠na huá tama̠ko̠lh quintzí xa̠hua quinata̠lán.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Maktum quilhtamacú Jesús ca̠ta̠táju̠lh xtama̠kalhtahuaké̠n nac aktum barco porque xlá ca̠huánilh pi̠ xamputún a̠li̠quilhtu̠tu pupunú, y la̠li̠huán tatáca̠xli y táalh.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Pero acxni̠ xtapa̠tacutmá̠nalh a̠má chúchut Jesús lhtatatáma̠lh nac barco. Y acxni̠ aya xtalaquita̠tlani̠t pupunú luu palha u̠n tahuilachi hasta tzúculh taju̠y chúchut y a̠tzinú xuani̠t aya xtastapay y xlaktzanka̠putún nac chúchut.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ama̠ko̠lh xtama̠kalhtahuaké̠n la̠li̠huán táalh tama̠lakahua̠ni̠y Jesús y chiné tahuánilh: —¡Ma̠kalhtahuake̠ná, chú xlá ama̠náhu mu̠xtuyá̠hu! Jesús la̠li̠huán tá̠qui̠lh y ca̠li̠ma̠péksi̠lh a̠má u̠n chu pupunú xlacata catácacsli; pu̠tum tacacsko̠lh y hasta luu ca̠tziyanca huanko̠lh.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Jesús chiné ca̠huánilh xtama̠kalhtahuaké̠n: —¿Nícu chú huí mintaca̠najlatcán cumu huixinín huaná̠tit pi̠ xli̠ca̠na quila̠li̠pa̠huaná̠hu? Pero cumu xlacán luu la̠n xtape̠cuaxni̠ni̠t, cacs xtali̠lacahuán y sacstucán chiné xtala̠kalhasquín: —¿Tícu cahuá eé chixcú? Pus hasta ma̠squi u̠n xa̠hua pupunú ca̠ma̠peksi̠y y xlacán hua̠k takalhakaxmata.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Acxni̠ tapa̠tacutko̠lh pupunú tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Gerasa, luu xma̠lakatancs xta̠lakaxtokui Galilea.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Acxni̠ Jesús tacutli nac barco la̠li̠huán lákmilh cha̠tum chixcú antá xalá nac a̠má ca̠chiquí̠n. Amá chixcú maka̠sá la̠ta xakchipaniko̠ni̠t xtalacapa̠stacni xespíritu akskahuiní, xa̠huachí xlá ni̠ clhaka̠nán y ni̠para maktum lacatum xtahuilay nac aktum chiqui huata mejor caj xca̠tasatapu̠li̠y nac ca̠púsa̠ntu.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Maklhu̠hua tatzáksalh cristianos xtachi̠huili̠putún a̠má chixcú la̠qui̠ lacatum natahuilay y xtali̠chi̠huili̠y cadenas nac xca̠macaní̠n xa̠hua nac xca̠tantu̠ní̠n, pero cumu a̠má akskahuiní xma̠xqui̠y xli̠tlihueke hua̠k xca̠lacputxa y mákat xtza̠lay antá xan nac desierto antanícu ni̠ti̠ lama cristianos. Acxni̠ xlá lákcha̠lh Jesús xlá tuncán huánilh a̠má xespíritu akskahuiní xlacata camákxtekli a̠má chixcú, pero xlá lakatatzokóstalh Jesús y chiné huánilh: —¿Túcu xpa̠lacata quila̠pektanu̠yá̠hu? Aquit ccatzi̠y pi̠ huix Jesús xkahuasa lanca li̠cá̠cni̠t Dios, xa̠huachí huix caj quima̠pa̠ti̠ni̠putuna. Pus luu catlahua lanca li̠tlá̠n ni̠ caquima̠pa̠ti̠ni.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesús chiné kalhásquilh a̠má xespíritu akskahuiní: —¿Túcu huanicana? Xlá kalhtí̠nalh: —Quinca̠li̠ma̠pa̠cuhui̠caná̠n Legión. Huá chuná xlá li̠kalhtí̠nalh porque a̠má xespíritu akskahuiní luu clhu̠huacán xtahuani̠t hua̠nti̠ xtamactanu̠má̠nalh a̠má chixcú.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ama̠ko̠lh xespiritucán akskahuiní tasquínilh li̠tlá̠n Jesús la̠qui̠ ni̠ naca̠macá̠n nac pu̠pa̠tí̠n.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Antá lacatzú nac ke̠stí̠n xtaputswa̠yantla̠huán lhu̠hua paxni, pus xlacán tahuánilh xlacata caca̠má̠xqui̠lh quilhtamacú natamactanu̠y a̠ma̠ko̠lh paxni. Jesús ca̠má̠xqui̠lh talacasquín.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ama̠ko̠lh xespiritucán akskahuiní tamákxtekli a̠má chixcú y huata huá tamactánu̠lh a̠ma̠ko̠lh paxni. Pero cumu a̠ma̠ko̠lh paxni luu la̠n tape̠cuáxni̠lh antá xlacán pu̠tum táalh nac aktum talhpá̠n y tajicsuako̠lh nac pupunú.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtamaktakalhmá̠nalh paxni acxni̠ xlacán taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t, caj la̠ta xtape̠cuacán tokosú̠n tatzá̠lalh y cati̠huá tzúculh tata̠li̠chuhui̠nán la̠ta tícu xlacán xtama̠noklhuy nac ca̠tuhuá̠n xa̠hua nac ca̠chiquí̠n.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Y lhu̠hua cristianos táalh taucxilha hua̠ntu̠ xqui̠taxtuni̠t. Acxni̠ xlacán tácha̠lh antanícu xlaya Jesús taúcxilhli pi̠ antá culucs xuí a̠má chixcú hua̠nti̠ xmactanu̠ma xespíritu akskahuiní; pero chú aya lacastalanca xuí y clhaka̠nani̠t. Pus acxni̠ xlacán taúcxilhli tape̠cuánilh.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Pero makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtaucxilhni̠t lácu xma̠tla̠nti̠cani̠t a̠má chixcú hua̠nti̠ xmakatlajani̠t xespíritu akskahuiní, xlacán tzúculh tali̠ta̠chuhui̠nán.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Pus huá xpa̠lacata a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má ca̠chiquí̠n huanicán Gerasa tasquínilh li̠tlá̠n Jesús xlacata catatampú̠xtulh nac xpu̠latama̠ncán porque ma̠rí xtape̠cuaniy. Jesús juerza táju̠lh nac barco y alh a̠lacatunu.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Amá chixcú hua̠nti̠ xmactaxtuni̠t xespíritu akskahuiní huánilh Jesús xlacata camá̠xqui̠lh talacasquín na̠ nasta̠laniy, pero Jesús li̠ma̠péksi̠lh xlacata catamákxtekli y chiné huánilh:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 —Huata mejor huix catáspitti nac mínchic y cati̠huá caca̠li̠ta̠kalhchuhuí̠nanti lácu Dios lakalhamani̠tán. Amá chixcú xlá alh y cati̠huá ca̠li̠ta̠kalhchuhuí̠nalh lácu Jesús xma̠pacsani̠t.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Acxni̠ Jesús tacutparachá a̠li̠quilhtu̠tu pupunú la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos, luu li̠pa̠xúhu taqui̠pá̠xtokli porque xlacán aya xtakalhi̠má̠nalh.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Na̠ acxnitiyá chilh cha̠tum chixcu xuanicán Jairo, eé chixcú luu tali̠pa̠hu xuani̠t y na̠ luu xca̠puxcuniy nac xpu̠siculancán judíos hua̠ntu̠ xuí nac a̠má ca̠chiquí̠n. Acxni̠ xlá lákcha̠lh, lakatatzokóstalh nac xtantú̠n Jesús y huánilh pi̠ catláhualh li̠tlá̠n calákalh nac xchic,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 porque xuí caj xma̠n cha̠stum xtzuma̠t xlá cajcu akcu̠tiy ca̠ta xkalhi̠y pero chú xta̠tatlay y luu snu̠n xuani̠t a̠huayu aya xni̠putún. Acxni̠ Jesús xlakamajá, luu lhu̠hua cristianos tasta̠lánilh nac tiji y hasta xtala̠lakxquititi̠lhay.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Y na̠ antá csta̠lama cha̠tum pusca̠t, pero xlá xkalhi̠y aktum tajátat y ma̠rí cstajmakama kalhni ma̠x cumu aya xle̠ma xliakcu̠tiy ca̠ta la̠ta xlá chuná xtzucuni̠t, y la̠ta xkalhi̠y xtumi̠n aya xlactlahuami̠ko̠ni̠t caj la̠ta xtacuchi̠má̠nalh doctores; pero ni̠para cha̠tumá tícu luu xma̠pacsalhá.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Amá pusca̠t xaklhchá̠n tze̠k mini̠nichá Jesús y xamánilh clháka̠t, acxnitiyá tuncán tachókolh la̠ta xlá cstajmakama kalhni.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jesús tachókolh y chiná kalhasquiní̠nalh: —¿Tícu xámalh quilháka̠t? Pero cumu ni̠para cha̠tum kalhtasiyúnilh para tícu xámalh, Pedro chu makapitzí̠n xcompañeros chiné tahuánilh: —Ma̠kalhtahuake̠ná, huix ucxílhpa̠t pi̠ luu ma̠rí tzamacán y la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos lacatum lacatum tatoklhmá̠n.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Pero Jesús chiné huá: —Pero huí cha̠tum hua̠nti̠ tze̠k quixámalh porque aquit tla̠n cmaklhcátzi̠lh pi̠ huí hua̠nti̠ cli̠ma̠pácxalh quili̠tlihueke la̠nchú.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Amá pusca̠t acxni̠ xlá cátzi̠lh pi̠ xma̠noklhucani̠t la̠li̠huán laktalacatzúhui̠lh, pero caj la̠ta xtape̠cua xlá clhpipiti̠lhay lakatatzokóstalh nac xlacatí̠n Jesús y talaksiyúnilh nac xlacati̠ncán xli̠pu̠tum cristianos túcu xpa̠lacata xli̠xamanini̠t clháka̠t; y huánilh pi̠ la̠ xamánilh clháka̠t tuncán tatlá̠nti̠lh.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Jesús chiné huánilh: —Na̠na, huix aya tatla̠nti̠ni̠ta porque luu xli̠ca̠na quili̠pá̠huanti, pus chú luu li̠pa̠xúhu capit nac mínchic.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesús chunacú xchuhui̠nama acxni̠ chilh cha̠tum chixcú xlá antá minchá nac xchic Jairo, y chiné huánilh: —Huata ma̠x xatlá̠n niaj xma̠makapali Quimpu̠chinacán, porque mintzuma̠t aya ni̠lh.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Pero Jesús káxmatli hua̠ntu̠ xquilhuama y chiné huánilh Jairo: —Huix luu xli̠ca̠na caquili̠pá̠huanti y ni̠ capé̠cuanti, porque a̠má mintzuma̠t natatla̠nti̠y.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Acxni̠ tácha̠lh nac chiqui ni̠ti̠cu má̠xqui̠lh talacasquín na̠ pu̠tum tatanu̠y huata caj xma̠nhuá catatánu̠lh Pedro, Santiago y Juan xa̠hua xtzí chu xtla̠t a̠má tzuma̠t.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 La̠ta xli̠lhu̠hua cristianos hua̠k xtatasamá̠nalh y xtali̠puhuamá̠nalh, pero Jesús chiné ca̠huánilh: —Ni̠ catasátit, porque tamá tzuma̠t ni̠tu̠ ni̠ma pus xlá caj lhtatama.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Pero xlacán caj tali̠li̠tzíyalh hua̠ntu̠ ca̠huánilh porque xlacán lacatancs xtacatzi̠y pi̠ xni̠ni̠t a̠má tzuma̠t.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Acxni̠ cha̠lh antanícu xlá xmá a̠má tzuma̠t, xlá macachípalh y palha chiné huánilh: —¡Tzuma̠t, la̠li̠huán cata̠qui!
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Caj la̠ xakátli̠lh, a̠má tzuma̠t lacastacuánalh y tuncán tá̠qui̠lh. Acali̠stá̠n Jesús ca̠huánilh pi̠ cama̠huí̠calh.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Xtzí chu xtla̠t a̠má tzuma̠t caj luu cacs xtali̠lacahuán hua̠ntu̠ xtlahuani̠t, pero Jesús ca̠li̠ma̠péksi̠lh xlacata ni̠ti̠cu natali̠ta̠chuhui̠nán hua̠ntu̠ xlá xtlahuani̠t.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.