Lucas 1
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs NAA
1 Amigo Teófilo: Luu xli̠ca̠na li̠pa̠xúhu ctzokniyá̠n a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ lhu̠hua cristianos tatzaksani̠t li̠huana̠ xtatzokputún la̠ta túcu kantáxtulh nac xlatáma̠t Jesucristo y luu li̠huana̠ xtama̠lacti̠tumi̠putún,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 chuná cumu la̠ quinca̠li̠ta̠chuhui̠nani̠tán hua̠nti̠ luu ma̠n taucxilhní̠t la̠ta lácu titzucuchá, y acali̠stá̠n xlacán na̠ tzúculh taliakchuhui̠nán eé tachuhuí̠n porque xtacatzi̠y pi̠ xli̠cána hua̠ntu̠ xtali̠chuhui̠nán.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Aquit na̠ luu li̠huana̠ cputza̠nani̠t y ckalhasquini̠nani̠t xli̠hua̠k hua̠ntu̠ qui̠táxtulh hasta la̠ta lácu luu titzucuchá, y lá̠mpara luu tla̠n clacpuhuán pi̠ nactzokniyá̠n y nacma̠lacti̠tumi̠niyá̠n pu̠tum hua̠ntu̠ qui̠taxtuni̠t nac xlatáma̠t Quimpu̠chinacán,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 la̠qui̠ na̠chuná huix nacatzi̠ya li̠huana̠ hua̠ntu̠ aya li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cani̠ta.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Pus la̠nchú nacuaniyá̠n lácu luu mini̠tanchá eé tachuhuí̠n: Amá maká̠n quilhtamacú acxni̠ Herodes gobernador xuani̠t nac Judea, na̠ acxni̠ xlama cha̠tum cura xuanicán Zacarías xlá antá xca̠ta̠tapeksi̠y makapitzí̠n cura hua̠ntu̠ maká̠n quilhtamaxcú tima̠lacatzuqui̠chá Abías. Xpusca̠t Zacarías xuanicán Isabel, xlá na̠ xli̠talakapasni xuani̠t a̠má hua̠nti̠ luu xapu̠lh cura xuanicán Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Zacarías chu Isabel luu aksti̠tum xtalamá̠nalh nac xlacatí̠n Dios y xtalaktzaksamá̠nalh hua̠k tla̠n natama̠kantaxti̠y xli̠ma̠peksí̠n Quimpu̠chinacán, xli̠ca̠na luu tla̠n xtacatzi̠y.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Xlacán ni̠ xtakalhi̠y xcamán, xa̠huachí luu xlacxtumcán xcha̠tiycán aya xtako̠lumá̠nalh.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Maktum quilhtamacú acxni̠ lákcha̠lh la̠ta lácu natalakachixcuhui̠nán a̠ma̠ko̠lh cura antanícu xmaktapeksi̠y Zacarías, pus huata antá alh nac lanca xpusiculan Dios xalac Jerusalén.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Y cumu luu chuná xtali̠smani̠ni̠t cura natamacá̠n suerte la̠qui̠ natacatzi̠y xatícu nalakchá̠n la̠qui̠ pu̠lh natanu̠y y nalakachixcuhui̠nán, pus huata huá lákcha̠lh Zacarías natanu̠y antanícu xlakachixcuhui̠cán Dios hua̠ntu̠ huilachá nac xpu̠lacni lanca pu̠siculan la̠qui̠ antá nalhcuyuy ciensus.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Li̠huán clhcuma ciensus xa̠makapitzí̠n xli̠lhu̠hua cristianos xtakalhtahuakanimá̠nalh Dios nac xaquilhtí̠n.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Y caj xamaktum xángel Quimpu̠chinacán tasiyúnilh Zacarías y úcxilhli pi̠ antá nac xpekstácat xlaya altar antanícu clhcuma ciensus.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Acxni̠ Zacarías úcxilhli a̠má ángel pé̠cualh y niaj para xcatzi̠y túcu natlahuay.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Pero ángel chiné huánilh: —Ni̠ capé̠cuanti Zacarías, porque luu lakati̠y Dios la̠ kalhtahuakaniya, xlá aya kaxmatni̠t hua̠ntu̠ huix maksquina y mimpusca̠t Isabel ámaj ma̠lakatuncuhui̠y cha̠tum actzu̠ skata y huix nali̠ma̠pa̠cuhui̠ya Juan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Huix luu xli̠ca̠na nali̠pa̠xuhuaya minkahuasa y na̠chuná xa̠makapitzí̠n xli̠lhu̠hua cristianos natali̠pa̠xuhuay acxni̠ xlá nalacachín,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 porque a̠má minkahuasa luu xli̠ca̠na lanca tascújut nakalhi̠y nac xlacatí̠n Dios. Xlá ni̠ catíhualh cuchu, y kalhi̠y nahuán xli̠tlihueke Espíritu Santo hasta acxni̠ nia̠ lacachín nahuán.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Y lhu̠hua cristianos xalac Israel hua̠nti̠ takalhakaxmatmakani̠t Quimpu̠chinacán xlá naca̠ma̠akata̠ksni̠y pi̠ xma̠n huá Dios nakaxmatko̠y y chuná xlacán natali̠pa̠huamparay.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Amá minkahuasa Juan napu̠laniy Quimpu̠chinacán hua̠nti̠ mima, y na̠chuná nakalhíy xtalacapa̠stacni chú xli̠tlihueke hua̠ntu̠ xkalhi̠y xamaká̠n profeta Elías la̠qui̠ naca̠lakpali̠niy xtalacapa̠stacnicán xnacujcán xanatla̠tni la̠qui̠ natapa̠xqui̠y xcamancán, y hua̠nti̠ luu lacli̠pe̠cuánit xtalacapa̠stacnicán xlá naca̠ma̠siyuniy lácu natakalhakaxmatni̠nán hua̠ntu̠ Dios ca̠li̠ma̠peksi̠putún. Y chuná xlá naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos la̠qui̠ cha̠catzi̠ya natakalhkalhi̠y Quimpu̠chinacán hua̠nti̠ namín.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zacarías kalhásquilh a̠má ángel: —¿Pero lácu chú nacli̠catzi̠y para xli̠ca̠na hua̠ntu̠ quihuanípa̠t? Porque aquit aya ko̠lutá y na̠chuná quimpusca̠t na̠ aya tzicaná.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Amá ángel chiné kálhti̠lh: —Aquit quihuanicán Gabriel, y aquit cta̠scujma Dios, xlá quimacamini̠t la̠qui̠ nacta̠chuhui̠naná̠n y nacma̠catzi̠ni̠yá̠n u̠má xasa̠sti tama̠catzi̠ní̠n.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Pero cumu huix ni̠ ca̠najla hua̠ntu̠ cuanín pus huix la̠nchú pímpa̠t ko̠ko̠na, y ni̠lay catichuhuí̠nanti hasta acxni̠ nakantaxtuko̠y hua̠ntu̠ cuanini̠tán y nalacachín minkahuasa.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Y nac xaquilhtí̠n a̠má lanca pu̠siculan antanícu xlakachixcuhui̠nancán, xli̠lhu̠hua cristianos xtakalhi̠má̠nalh la̠qui̠ nataxtuya̠chi Zacarías, pero xlacán akatiyuj xtalamá̠nalh porque ni̠ pála xtaxtuma̠chi nac pu̠siculan.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Pero acxni̠ taxtuchi Zacarías xko̠ko̠ni̠t y ni̠lay xchuhui̠nán huata caj xca̠macahuaniy acxni̠ xca̠kalhti̠putún hua̠ntu̠ xtahuaniy; pus acxnicú tacátzi̠lh a̠ma̠ko̠lh cristianos pi̠ ma̠x tzanká túcu xli̠ma̠lacahua̠ni̠cani̠t nac xpu̠lacni pu̠siculan antanícu xlakachixcuhui̠nama.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Acxni̠ lákcha̠lh quilhtamacú la̠ta tama̠kátzi̠lh xtascujutcán li̠lakachixcuhuí̠nat nac lanca pu̠siculan xalac Jerusalén Zacarías táspitli nac xca̠chiquí̠n nac xchic.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Chi̠nchú Isabel hua̠nti̠ xpusca̠t Zacarías acxnitiyá tzúculh maklhcatzi̠y pi̠ niaj sacstu xlama, y ma̠x a̠huayu akquitzis papá niaj ni̠ nícu alh; y xlá chiné xlacpuhuán:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Huá chuná quili̠tlahuani̠t Quimpu̠chinacán la̠nchú la̠qui̠ cristianos niaj pucutá naquintali̠kalhkama̠nán.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Xliakcha̠xán papá Dios maca̠mpá ángel Gabriel nac aktum ca̠chiquí̠n xuanicán Nazaret cxapu̠latama̠n Galilea
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 la̠qui̠ naán lakapaxia̠lhnán cha̠tum tzuma̠t xuanicán María, u̠má tzuma̠t aya xli̠kalhti̠ni̠t José la̠qui̠ nata̠tamakaxtoka; a̠má José na̠ xli̠talakapasni xuani̠t xamaká̠n rey David.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Amá ángel laktanu̠chá antanícu xuí María y chiné huánilh: —¡Luu ca̠na li̠pa̠xúhu clakchimá̠n huix tzuma̠t hua̠nti̠ Dios lacsacni̠tán! Dios Quimpu̠chinacán huix ankalhi̠ná ta̠huilán, y xa̠huachí a̠tzinú huix siculana̠tlahuani̠tán ni̠ xachuná xa̠makapitzí̠n lacchaján.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Acxni̠ María úcxilhli ángel xlá xli̠ca̠na cacs li̠lacáhua la̠ta tu̠ xli̠xakatli̠ma, y xlá xlacpuhuama túcu cahuá chuná xli̠huanima.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Pero ángel tuncán huanipá: —María, ni̠ capé̠cuanti porque Dios lacsacni̠tán la̠qui̠ nama̠kantaxti̠ya hua̠ntu̠ xlá laclhca̠huili̠ni̠t.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Huix la̠nchú pímpa̠t kalhkalhi̠ya cha̠tum actzu̠ skata, y acxni̠ nalacachín huix nali̠ma̠pa̠cuhui̠ya Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Xlá luu xli̠ca̠na tali̠pa̠hu chixcú nahuán nac xlaksti̠pa̠ncán cristianos y luu namini̠niy nali̠tapa̠cuhui̠y Xkahuasa Dios hua̠nti̠ luu lanca xlacatzúcut. Xa̠huachí Dios nali̠ma̠xtuy lanca rey cumu la̠ xamaká̠n xli̠talakapasni rey David,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 la̠qui̠ nama̠peksi̠nán nac xli̠ca̠lanca xpu̠latama̠n Israel cane̠cxnicahuá quilhtamacú, xa̠huachí xli̠ma̠peksí̠n ne̠cxni catiláksputli nac ca̠quilhtamacú.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 María kalhásquilh a̠má ángel: —¿Pero lácu chú luu naqui̠taxtuy porque aquit ni̠ti̠ cta̠hui chixcú?
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Xlá kálhti̠lh: —Espíritu Santo nalakminá̠n y xli̠tlihueke Dios naakmiliyá̠n cumu lá puclhni, pus huá xpa̠lacata a̠má kahuasa hua̠nti̠ nalacachín xla Dios nahuán y luu Xkahuasa Dios nali̠ma̠pa̠cuhui̠cán.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Na̠chuná cacatzi pi̠ minta̠puxnímit Isabel na̠ nama̠lakatuncuhuiy cha̠tum actzu̠ skata ma̠squi aya tzicaná. Pus ma̠squi chuná huancán pi̠ xlá ni̠lay kalhi̠y xcamán pus chú aya le̠ma xliakcha̠xán papá la̠ta niaj sacstu lama.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Porque xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xtalacasquín Dios ni̠lay catitamákxtekli para ni̠ nakantaxtuy.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Acxnitiyá María chiné huá: —Aquit cli̠taxtuy cumu la̠ xtasa̠cua Quimpu̠chinacán, pus chuná catláhualh Dios nac quilatáma̠t la̠ta hua̠ntu̠ huix quihuanini̠ta. Acxni̠ chuná huanko̠lh María, a̠má ángel na̠ alhá.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú María la̠li̠huán alh nac xapu̠latama̠n Judea hasta nac aktum ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ xuilachá nac ca̠sipijni.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Acxni̠ cha̠lh nac xchic Zacarías tuncán tánu̠lh y xakátli̠lh xta̠puxnímit Isabel,
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 y acxni̠ káxmatli Isabel pi̠ xakátli̠lh María tuncán maklhcátzi̠lh pi̠ tasaká̠li̠lh cskata nac xpulacni y lákchilh xli̠tlihueke Espíritu Santo.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Y palha chiné huá: —¡Dios a̠tzinú huix siculana̠tlahuani̠tán ni̠ xachuná xa̠makapitzí̠n lacchaján, y na̠chuná siculana̠tlahuani̠t minkahuasa hua̠nti̠ nalacachín!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 ¿Túcu aquit quinkásat la̠qui̠ namín quilakapaxia̠lhnán hua̠nti̠ xtzí Quimpu̠chiná?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Porque caj la̠ ckáxmatli pi̠ quixakatli, a̠má quiskata caj la̠ta pa̠xúhualh tasaká̠li̠lh nac quimpu̠lacni.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Xli̠ca̠na luu li̠pa̠xúhu huix lápa̠t nahuán porque ca̠najla xtachuhuí̠n hua̠ntu̠ huanín; pus luu xli̠ca̠na pi̠ chuná nakantaxtuy hua̠ntu̠ ma̠catzi̠ni̠ni̠tán Quimpu̠chinacán.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Acali̠stá̠n María na̠ chiné tzúculh chuhui̠nán:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Ma̠x cumu aktutu papá ta̠tamakxtekchá xta̠puxnímit Isabel y acali̠stá̠n María taspitpá nac xchic.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú takátzi̠lh acxni̠ Isabel nata̠tatlay y ma̠lakatuncúhuilh actzu̠ skata.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Xli̠hua̠k hua̠nti̠ xli̠talakapasni chu hua̠nti̠ xta̠lacatzuní̠n acxni̠ tacátzi̠lh lácua Quimpu̠chinacán xlakalhamani̠t y xma̠xqui̠ni̠t cha̠tum cskata xlacán taqui̠lakapaxiá̠lhnalh y acxtum tata̠pa̠xúhualh.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Li̠tzi̠má áncalh circuncidartlahuacán ámá skata chuná cumu lá xtali̠smani̠ni̠t judíos xtatlahuay xlakahuasán, y na̠chuná xtali̠ma̠pa̠cuhui̠putún cumu la̠ huanicán Zacarías porque cumu mat huá xtla̠t.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Pero xtzí chiné huá: —Tamá kahuasa nahuanicán Juan.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Pero makapitzí̠n cristianos tahuánilh: —¿Túcu xlacata chuná nali̠ma̠pa̠cuhui̠ya minkahuasa, pus ni̠para cha̠tum mili̠talakapasni chuná huanicán?
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Pero cumu Zacarías akata̠pa y ko̠ko xuani̠t caj tzúculh tamacahuaniy acxni̠ xtakalhasquimá̠nalh túcu xlá xli̠ma̠pa̠cuhui̠putún actzu̠ kahuasa.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zacarías squilh pi̠tzu̠ páklha̠t la̠qui̠ antá natzoknún, y antá chiné tzóknulh: “Tamá kahuasa nalitapa̠cuhui̠y Juan.” Y xli̠pu̠tum cristianos hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh luu cacs talacáhua acxni̠ tacátzi̠lh pu̠tum hua̠ntu̠ xkantaxtuma.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Acxnitiyá a̠má quilhtamacú cá̠xlalh csi̠máka̠t Zacarías y tla̠n chuhui̠nampá y tzúculh lakachixcuhui̠y Dios.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ antá lacatzú xtahuilá̠nalh cacs xtali̠lacahuán porque ni̠ xtaakata̠ksa a̠má hua̠ntu̠ xqui̠taxtuma, y xli̠ca̠lanca nac a̠má xpu̠latama̠n Judea hua̠k xli̠chuhui̠nancán la̠ta lácu xlacachini̠t a̠má skata.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Pu̠tum hua̠nti̠ xtacatzi̠y lácu qui̠taxtuni̠t xtzucuy talacapa̠staca y chiné xtali̠chuhui̠nán: —¿Túcu cahuá nali̠taxtuy eé actzu̠ kahuasa? Huá chuná xtali̠huán porque xli̠ca̠na xtasiyuy lácu Quimpu̠chinacán csiculana̠tlahuama a̠má skata.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Espíritu Santo akchipaniko̠lh xtalacapa̠stacni Zacarías hua̠nti̠ xtla̠t a̠má skata y chuná xlá tzúculh chuhui̠nán cumu lá Espíritu Santo xma̠lacpuhua̠ni̠ma, y chiné huá:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Kampá̠a quilhtamacú y a̠má kahuasa Juan la̠li̠huán xlacacatzi̠ma, cstacma xtiyatli̠hua y na̠chuná xtalacapa̠stacni. Acali̠stá̠n acxni̠ cstacni̠ttá xlá alh latama̠y nac aktum pu̠latama̠n huanicán desierto antanícu ni̠tu̠ staca y na̠ ni̠ti̠cu lama cristianos, y acxni̠ lákcha̠lh quilhtamacú xlá tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos xalac Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.