Lucas 1

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Amigo Teófilo: Luu xli̠­ca̠na li̠pa̠­xúhu ctzok­niyá̠n a̠má tachu­huí̠n hua̠ntu̠ lhu̠hua cris­tianos tatzak­sani̠t li̠huana̠ xta­tzok­putún la̠ta túcu kan­táx­tulh nac xla­táma̠t Jesu­cristo y luu li̠huana̠ xta­ma̠­lac­ti̠­tu­mi̠­putún,
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 chuná cumu la̠ quin­ca̠­li̠­ta̠­chu­hui̠­na­ni̠tán hua̠nti̠ luu ma̠n taucxilhní̠t la̠ta lácu titzu­cuchá, y aca­li̠stá̠n xlacán na̠ tzú­culh taliakchu­hui̠nán eé tachu­huí̠n porque xta­ca­tzi̠y pi̠ xli̠­cána hua̠ntu̠ xta­li̠­chu­hui̠nán.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Aquit na̠ luu li̠huana̠ cpu­tza̠­nani̠t y cka­lhas­qui­ni̠­nani̠t xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ qui̠­táx­tulh hasta la̠ta lácu luu titzu­cuchá, y lá̠m­para luu tla̠n clac­pu­huán pi̠ nac­tzok­niyá̠n y nac­ma̠­lac­ti̠­tu­mi̠­niyá̠n pu̠tum hua̠ntu̠ qui̠­tax­tuni̠t nac xla­táma̠t Quim­pu̠­chi­nacán,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 la̠qui̠ na̠chuná huix naca­tzi̠ya li̠huana̠ hua̠ntu̠ aya li̠ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠­ca­ni̠ta.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Pus la̠nchú nacuaniyá̠n lácu luu mini̠­tanchá eé tachu­huí̠n: Amá maká̠n quilh­ta­macú acxni̠ Herodes gober­nador xuani̠t nac Judea, na̠ acxni̠ xlama cha̠tum cura xuanicán Zaca­rías xlá antá xca̠­ta̠­ta­peksi̠y maka­pi­tzí̠n cura hua̠ntu̠ maká̠n quilh­ta­maxcú tima̠­la­ca­tzu­qui̠chá Abías. Xpusca̠t Zaca­rías xuanicán Isabel, xlá na̠ xli̠­ta­la­ka­pasni xuani̠t a̠má hua̠nti̠ luu xapu̠lh cura xuanicán Aarón.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Zaca­rías chu Isabel luu aksti̠tum xta­la­má̠­nalh nac xla­catí̠n Dios y xta­lak­tzak­sa­má̠­nalh hua̠k tla̠n nata­ma̠­kan­taxti̠y xli̠­ma̠­peksí̠n Quim­pu̠­chi­nacán, xli̠­ca̠na luu tla̠n xta­ca­tzi̠y.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Xlacán ni̠ xta­ka­lhi̠y xcamán, xa̠huachí luu xlac­xtumcán xcha̠­tiycán aya xta­ko̠­lu­má̠­nalh.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Maktum quilh­ta­macú acxni̠ lák­cha̠lh la̠ta lácu nata­la­ka­chix­cu­hui̠nán a̠ma̠ko̠lh cura anta­nícu xmak­ta­peksi̠y Zaca­rías, pus huata antá alh nac lanca xpu­si­culan Dios xalac Jeru­salén.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Y cumu luu chuná xta­li̠s­ma­ni̠ni̠t cura nata­macá̠n suerte la̠qui̠ nata­ca­tzi̠y xatícu nalak­chá̠n la̠qui̠ pu̠lh natanu̠y y nala­ka­chix­cu­hui̠nán, pus huata huá lák­cha̠lh Zaca­rías natanu̠y anta­nícu xla­ka­chix­cu­hui̠cán Dios hua̠ntu̠ hui­lachá nac xpu̠­lacni lanca pu̠si­culan la̠qui̠ antá nalh­cuyuy ciensus.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Li̠huán clhcuma ciensus xa̠maka­pi­tzí̠n xli̠­lhu̠hua cris­tianos xta­kalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh Dios nac xaquilhtí̠n.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Y caj xamaktum xángel Quim­pu̠­chi­nacán tasi­yú­nilh Zaca­rías y úcxilhli pi̠ antá nac xpek­stácat xlaya altar anta­nícu clhcuma ciensus.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Acxni̠ Zaca­rías úcxilhli a̠má ángel pé̠cualh y niaj para xca­tzi̠y túcu nat­la­huay.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Pero ángel chiné huá­nilh: —Ni̠ capé̠­cuanti Zaca­rías, porque luu lakati̠y Dios la̠ kalh­ta­hua­ka­niya, xlá aya kax­matni̠t hua̠ntu̠ huix mak­squina y mim­pusca̠t Isabel ámaj ma̠la­ka­tun­cu­hui̠y cha̠tum actzu̠ skata y huix nali̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠ya Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Huix luu xli̠­ca̠na nali̠­pa̠­xu­huaya min­ka­huasa y na̠chuná xa̠maka­pi­tzí̠n xli̠­lhu̠hua cris­tianos nata­li̠­pa̠­xu­huay acxni̠ xlá nala­ca­chín,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 porque a̠má min­ka­huasa luu xli̠­ca̠na lanca ta­scújut naka­lhi̠y nac xla­catí̠n Dios. Xlá ni̠ catí­hualh cuchu, y kalhi̠y nahuán xli̠t­li­hueke Espíri­tu Santo hasta acxni̠ nia̠ laca­chín nahuán.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Y lhu̠hua cris­tianos xalac Israel hua̠nti̠ taka­lha­kax­mat­makani̠t Quim­pu̠­chi­nacán xlá naca̠­ma̠aka­ta̠k­sni̠y pi̠ xma̠n huá Dios nakax­matko̠y y chuná xlacán nata­li̠­pa̠­huam­paray.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Amá min­ka­huasa Juan napu̠­laniy Quim­pu̠­chi­nacán hua̠nti̠ mima, y na̠chuná naka­lhíy xta­la­ca­pa̠s­tacni chú xli̠t­li­hueke hua̠ntu̠ xka­lhi̠y xamaká̠n pro­feta Elías la̠qui̠ naca̠­lak­pa­li̠niy xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán xna­cujcán xanat­la̠tni la̠qui̠ nata­pa̠x­qui̠y xca­mancán, y hua̠nti̠ luu lac­li̠­pe̠­cuánit xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán xlá naca̠­ma̠­si­yuniy lácu nata­ka­lha­kax­mat­ni̠nán hua̠ntu̠ Dios ca̠li̠­ma̠­pek­si̠­putún. Y chuná xlá naca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos la̠qui̠ cha̠­ca­tzi̠ya nata­kalh­ka­lhi̠y Quim­pu̠­chi­nacán hua̠nti̠ namín.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Zaca­rías kalhás­quilh a̠má ángel: —¿Pero lácu chú nac­li̠­ca­tzi̠y para xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ qui­hua­nípa̠t? Porque aquit aya ko̠lutá y na̠chuná quim­pusca̠t na̠ aya tzi­caná.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Amá ángel chiné kálh­ti̠lh: —Aquit qui­hua­nicán Gab­riel, y aquit cta̠s­cujma Dios, xlá qui­ma­ca­mini̠t la̠qui̠ nac­ta̠­chu­hui̠­naná̠n y nac­ma̠­ca­tzi̠­ni̠yá̠n u̠má xasa̠sti tama̠­ca­tzi̠ní̠n.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Pero cumu huix ni̠ ca̠najla hua̠ntu̠ cuanín pus huix la̠nchú pímpa̠t ko̠ko̠na, y ni̠lay cati­chu­huí̠­nanti hasta acxni̠ nakan­tax­tuko̠y hua̠ntu̠ cuani­ni̠tán y nala­ca­chín min­ka­huasa.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Y nac xaquilhtí̠n a̠má lanca pu̠si­culan anta­nícu xla­ka­chix­cu­hui̠­nancán, xli̠­lhu̠hua cris­tianos xta­ka­lhi̠­má̠­nalh la̠qui̠ natax­tu­ya̠chi Zaca­rías, pero xlacán aka­tiyuj xta­la­má̠­nalh porque ni̠ pála xtax­tu­ma̠chi nac pu̠si­culan.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Pero acxni̠ tax­tuchi Zaca­rías xko̠­ko̠ni̠t y ni̠lay xchu­hui̠nán huata caj xca̠­ma­ca­huaniy acxni̠ xca̠­kalh­ti̠­putún hua̠ntu̠ xta­huaniy; pus acxnicú tacá­tzi̠lh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos pi̠ ma̠x tzanká túcu xli̠­ma̠­la­ca­hua̠­ni̠­cani̠t nac xpu̠­lacni pu̠si­culan anta­nícu xla­ka­chix­cu­hui̠­nama.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Acxni̠ lák­cha̠lh quilh­ta­macú la̠ta tama̠­ká­tzi̠lh xtas­cu­jutcán li̠la­ka­chix­cu­huí̠nat nac lanca pu̠si­culan xalac Jeru­salén Zaca­rías tás­pitli nac xca̠­chi­quí̠n nac xchic.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Chi̠nchú Isabel hua̠nti̠ xpusca̠t Zaca­rías acxni­tiyá tzú­culh maklh­ca­tzi̠y pi̠ niaj sacstu xlama, y ma̠x a̠huayu akqui­tzis papá niaj ni̠ nícu alh; y xlá chiné xlac­pu­huán:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Huá chuná qui­li̠t­la­huani̠t Quim­pu̠­chi­nacán la̠nchú la̠qui̠ cris­tianos niaj pucutá naquin­ta­li̠­kalh­ka­ma̠nán.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Xliakcha̠xán papá Dios maca̠mpá ángel Gab­riel nac aktum ca̠chi­quí̠n xuanicán Naza­ret cxa­pu̠­la­tama̠n Gali­lea
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 la̠qui̠ naán laka­pa­xia̠lhnán cha̠tum tzuma̠t xuanicán María, u̠má tzuma̠t aya xli̠­kalh­ti̠ni̠t José la̠qui̠ nata̠­ta­maka­xtoka; a̠má José na̠ xli̠­ta­la­ka­pasni xuani̠t xamaká̠n rey David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Amá ángel lak­ta­nu̠chá anta­nícu xuí María y chiné huá­nilh: —¡Luu ca̠na li̠pa̠­xúhu clak­chimá̠n huix tzuma̠t hua̠nti̠ Dios lac­sac­ni̠tán! Dios Quim­pu̠­chi­nacán huix anka­lhi̠ná ta̠huilán, y xa̠huachí a̠tzinú huix sicu­la­na̠t­la­hua­ni̠tán ni̠ xachuná xa̠maka­pi­tzí̠n lac­chaján.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Acxni̠ María úcxilhli ángel xlá xli̠­ca̠na cacs li̠la­cáhua la̠ta tu̠ xli̠­xa­kat­li̠ma, y xlá xlac­pu­huama túcu cahuá chuná xli̠­hua­nima.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Pero ángel tuncán hua­nipá: —María, ni̠ capé̠­cuanti porque Dios lac­sac­ni̠tán la̠qui̠ nama̠­kan­tax­ti̠ya hua̠ntu̠ xlá lac­lhca̠­hui­li̠ni̠t.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Huix la̠nchú pímpa̠t kalh­ka­lhi̠ya cha̠tum actzu̠ skata, y acxni̠ nala­ca­chín huix nali̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠ya Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Xlá luu xli̠­ca̠na tali̠­pa̠hu chixcú nahuán nac xlak­sti̠­pa̠ncán cris­tianos y luu nami­ni̠niy nali̠­ta­pa̠­cu­hui̠y Xka­huasa Dios hua̠nti̠ luu lanca xla­ca­tzúcut. Xa̠huachí Dios nali̠­ma̠xtuy lanca rey cumu la̠ xamaká̠n xli̠­ta­la­ka­pasni rey David,
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 la̠qui̠ nama̠­pek­si̠nán nac xli̠­ca̠­lanca xpu̠­la­tama̠n Israel cane̠c­xni­cahuá quilh­ta­macú, xa̠huachí xli̠­ma̠­peksí̠n ne̠cxni cati­lák­sputli nac ca̠quilh­ta­macú.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 María kalhás­quilh a̠má ángel: —¿Pero lácu chú luu naqui̠­taxtuy porque aquit ni̠ti̠ cta̠hui chixcú?
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Xlá kálh­ti̠lh: —Espíri­tu Santo nalak­miná̠n y xli̠t­li­hueke Dios naakmi­liyá̠n cumu lá puc­lhni, pus huá xpa̠­la­cata a̠má kahuasa hua̠nti̠ nala­ca­chín xla Dios nahuán y luu Xka­huasa Dios nali̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Na̠chuná cacatzi pi̠ min­ta̠­pux­nímit Isabel na̠ nama̠­la­ka­tun­cu­huiy cha̠tum actzu̠ skata ma̠squi aya tzi­caná. Pus ma̠squi chuná huancán pi̠ xlá ni̠lay kalhi̠y xcamán pus chú aya le̠ma xliakcha̠xán papá la̠ta niaj sacstu lama.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Porque xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xta­la­cas­quín Dios ni̠lay cati­ta­mák­xtekli para ni̠ nakan­taxtuy.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Acxni­tiyá María chiné huá: —Aquit cli̠­taxtuy cumu la̠ xta­sa̠cua Quim­pu̠­chi­nacán, pus chuná cat­lá­hualh Dios nac qui­la­táma̠t la̠ta hua̠ntu̠ huix qui­hua­ni­ni̠ta. Acxni̠ chuná huan­ko̠lh María, a̠má ángel na̠ alhá.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú María la̠li̠­huán alh nac xapu̠­la­tama̠n Judea hasta nac aktum ca̠chi­quí̠n hua̠ntu̠ xuilachá nac ca̠si­pijni.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Acxni̠ cha̠lh nac xchic Zaca­rías tuncán tánu̠lh y xakát­li̠lh xta̠­pux­nímit Isabel,
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 y acxni̠ káx­matli Isabel pi̠ xakát­li̠lh María tuncán maklh­cá­tzi̠lh pi̠ tasa­ká̠­li̠lh cskata nac xpu­lacni y lák­chilh xli̠t­li­hueke Espíri­tu Santo.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Y palha chiné huá: —¡Dios a̠tzinú huix sicu­la­na̠t­la­hua­ni̠tán ni̠ xachuná xa̠maka­pi­tzí̠n lac­chaján, y na̠chuná sicu­la­na̠t­la­huani̠t min­ka­huasa hua̠nti̠ nala­ca­chín!
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 ¿Túcu aquit quin­kásat la̠qui̠ namín qui­la­ka­pa­xia̠lhnán hua̠nti̠ xtzí Quim­pu̠­chiná?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Porque caj la̠ ckáx­matli pi̠ qui­xa­katli, a̠má quis­kata caj la̠ta pa̠xú­hualh tasa­ká̠­li̠lh nac quim­pu̠­lacni.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Xli̠­ca̠na luu li̠pa̠­xúhu huix lápa̠t nahuán porque ca̠najla xta­chu­huí̠n hua̠ntu̠ huanín; pus luu xli̠­ca̠na pi̠ chuná nakan­taxtuy hua̠ntu̠ ma̠ca­tzi̠­ni̠­ni̠tán Quim­pu̠­chi­nacán.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Aca­li̠stá̠n María na̠ chiné tzú­culh chu­hui̠nán:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Ma̠x cumu aktutu papá ta̠ta­mak­xtekchá xta̠­pux­nímit Isabel y aca­li̠stá̠n María tas­pitpá nac xchic.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú taká­tzi̠lh acxni̠ Isabel nata̠­tatlay y ma̠la­ka­tun­cú­huilh actzu̠ skata.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xli̠­ta­la­ka­pasni chu hua̠nti̠ xta̠­la­ca­tzuní̠n acxni̠ tacá­tzi̠lh lácua Quim­pu̠­chi­nacán xla­ka­lha­mani̠t y xma̠x­qui̠ni̠t cha̠tum cskata xlacán taqui̠­la­ka­pa­xiá̠lhnalh y acxtum tata̠­pa̠­xú­hualh.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Li̠tzi̠má áncalh cir­cun­ci­dar­tla­huacán ámá skata chuná cumu lá xta­li̠s­ma­ni̠ni̠t judíos xtat­la­huay xla­ka­huasán, y na̠chuná xta­li̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠­putún cumu la̠ hua­nicán Zaca­rías porque cumu mat huá xtla̠t.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Pero xtzí chiné huá: —Tamá kahuasa nahua­nicán Juan.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Pero maka­pi­tzí̠n cris­tianos tahuá­nilh: —¿Túcu xla­cata chuná nali̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠ya min­ka­huasa, pus ni̠para cha̠tum mili̠­ta­la­ka­pasni chuná hua­nicán?
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Pero cumu Zaca­rías aka­ta̠pa y ko̠ko xuani̠t caj tzú­culh tama­ca­huaniy acxni̠ xta­ka­lhas­qui­má̠­nalh túcu xlá xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠­putún actzu̠ kahuasa.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Zaca­rías squilh pi̠tzu̠ pák­lha̠t la̠qui̠ antá natzoknún, y antá chiné tzók­nulh: “Tamá kahuasa nali­ta­pa̠­cu­hui̠y Juan.” Y xli̠­pu̠tum cris­tianos hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh luu cacs tala­cáhua acxni̠ tacá­tzi̠lh pu̠tum hua̠ntu̠ xkan­tax­tuma.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Acxni­tiyá a̠má quilh­ta­macú cá̠x­lalh csi̠­máka̠t Zaca­rías y tla̠n chu­hui̠­nampá y tzú­culh laka­chix­cu­hui̠y Dios.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ antá lacatzú xta­hui­lá̠­nalh cacs xta­li̠­la­ca­huán porque ni̠ xtaaka­ta̠ksa a̠má hua̠ntu̠ xqui̠­tax­tuma, y xli̠­ca̠­lanca nac a̠má xpu̠­la­tama̠n Judea hua̠k xli̠­chu­hui̠­nancán la̠ta lácu xla­ca­chini̠t a̠má skata.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Pu̠tum hua̠nti̠ xta­ca­tzi̠y lácu qui̠­tax­tuni̠t xtzucuy tala­ca­pa̠s­taca y chiné xta­li̠­chu­hui̠nán: —¿Túcu cahuá nali̠­taxtuy eé actzu̠ kahuasa? Huá chuná xta­li̠­huán porque xli̠­ca̠na xta­siyuy lácu Quim­pu̠­chi­nacán csi­cu­la­na̠t­la­huama a̠má skata.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Espíri­tu Santo akchi­pa­ni­ko̠lh xta­la­ca­pa̠s­tacni Zaca­rías hua̠nti̠ xtla̠t a̠má skata y chuná xlá tzú­culh chu­hui̠nán cumu lá Espíri­tu Santo xma̠­lac­pu­hua̠­ni̠ma, y chiné huá:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Kampá̠a quilh­ta­macú y a̠má kahuasa Juan la̠li̠­huán xla­ca­ca­tzi̠ma, cstacma xti­yat­li̠hua y na̠chuná xta­la­ca­pa̠s­tacni. Aca­li̠stá̠n acxni̠ cstac­ni̠ttá xlá alh latama̠y nac aktum pu̠la­tama̠n hua­nicán desierto anta­nícu ni̠tu̠ staca y na̠ ni̠ti̠cu lama cris­tianos, y acxni̠ lák­cha̠lh quilh­ta­macú xlá tzú­culh ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos xalac Israel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.