Lucas 18

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesús na̠ ca̠li̠­xa­kát­li̠lh aktum takalh­chu­huí̠n la̠qui̠ chuná naca̠­li̠­ma̠­la­ca­pa̠s­tacni̠y pi̠ luu xla­ca­squinca anka­lhi̠ná nata­kalh­ta­hua­kaniy Dios y ne̠cxni nata­la­ka­cha̠niy.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Xlá chiné ca̠huá­nilh: —Maktum quilh­ta­macú nac aktum ca̠chi­quí̠n xuí cha̠tum juez, xlá ni̠para tzinú xla­ca­pu­huaniy Dios, xa̠huachí xlá ni̠ti̠cu xla­ka­lhamán.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Na̠ antiya li̠túm nac a̠má ca̠chi­quí̠n xlama cha̠tum pu̠ni̠na̠ pusca̠t, xlá anka­lhi̠ná xlakán a̠má juez la̠qui̠ nat­la­huaniy jus­ticia, porque xlá xka­lhi̠y aktum xtaaklhú̠­hui̠t, pus huata xla­cas­quín nakalh­mak­ta̠­yacán nac xla­catí̠n hua̠nti̠ xta̠­la̠­si̠­tzi̠niy.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 La̠ta nícu xli̠­makli̠t xqui̠­lak­la­ca­ni̠ttá a̠má juez ni̠ xtla­hua­putún hua̠ntu̠ xli̠­ma̠aka­tzan­ke̠ma; pero aca­li̠stá̠n xlá chiné laca­pá̠s­tacli: “Ma̠squi xli̠­ca̠na ni̠para tzinú cpe̠­cuaniy Dios, y ni̠para quin­cuenta hua̠ntu̠ ca̠ak­spulay cris­tianos,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 pero cumu eé pusca̠t anka­lhi̠ná qui­ma̠aka­tzan­ke̠t­la̠­huán, huata mejor nac­mak­ta̠yay la̠qui̠ chuná niaj ne̠cxni namín qui­ma̠aklhu̠­hui̠y y naqui­ma̠­ka­tzanke̠y.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Jesús chiné ca̠huá­nilh xapós­toles: —Ma̠squi a̠má juez luu ni̠para tzinú tla̠n xta­pu­huá̠n, juerza chuná tla­huá­nilh a̠má pusca̠t la̠qui̠ niaj nama̠aklhu̠­hui̠y.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Pus para tamá juez mak­tá̠­yalh a̠má pusca̠t tla­huá­nilh jus­ticia, ¿lácu pi̠ ni̠lay chú ca̠naj­la­yá̠tit xla­cata pi̠ Dios naca̠­mak­ta̠yay xca­maná̠n hua̠nti̠ xlá ca̠lac­sacni̠t y lac­pu­hua­ná̠tit pi̠ naca̠­ma̠­ma­ka­ka­lhi̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ anka­lhi̠ná takalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh ma̠squi ca̠cu­huiní o ca̠tzi̠sní?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Pus aquit luu laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ naca̠­mak­ta̠yay y ni̠ cati­ca̠­ma̠­maka­pá­li̠lh. Pero chi̠nchú acxni̠ aquit Xata­lac­sacni Chixcú nac­mim­paray, ¿pi̠ nac­mac­laycú cahuá hua̠nti̠ xli̠­ca̠na taca̠­najlay nahuán la̠nchú cca̠­hua­nimá̠n?
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Cumu luu lhu̠hua lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­kax­mat­ni­má̠­nalh xta­chu­huí̠n antá xta­la­yá̠­nalh, xlacán xta­lac­pu­huán pi̠ luu tla̠n xta­pu­hua̠ncán y huata xta­lak­makán hua̠nti̠ ni̠tu̠cu xka­satcán, pus caj huá xpa̠­la­cata Jesús ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh eé takalh­chu­huí̠n:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Maktum quilh­ta­macú cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n táalh takalh­ta­hua­kaniy Dios nac lanca pu̠si­culan; cha̠tum fariseo xuani̠t hua̠nti̠ luu xli̠­ca̠na li̠huana̠ xta­la­ka­pasa y xta­ma̠­kan­taxti̠y xley Moisés, y cha̠­tum­li̠túm caj xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­púes­tos y xlac­pu­hua­nicán pi̠ xlá ni̠tu̠cu xkásat xli̠­taxtuy.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Amá fariseo antá xla­ca­huáya lacatzú anta­nícu luu laka­chix­cu­huí̠­nancán y chiné xkalh­ta­hua­ka­nima Dios: “Quim­pu̠­chiná Dios, luu cpa̠x­cat­ca­tzi̠­niyá̠n porque aquit luu tla̠n chixcú y ni̠chuná cli̠­ca­tzi̠y cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ taka­lha̠nán, chu hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­pu­hua̠ncán, osuchí cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ taxa­katli̠y túnuj lac­pus­ca̠tní̠n, xa̠huachí aquit ni̠ li̠xcáj­nit clama ni̠ xta̠­chuná cumu la̠ u̠láya xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­pues­tos.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Aquit maktiy ckalh­xteknín aktum xama̠na la̠qui̠ chuná cli̠­la­ka­chix­cu­hui̠yá̠n, y aquit cma̠sta̠y qui­li­mosna lhu̠hua quin­tumi̠n hua̠ntu̠ ctlajay.”
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Y a̠má cha̠­tum­li̠túm chixcú hua̠nti̠ xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­pues­tos, huata xlá mákat quilh­pu̠tay tá̠yalh y ni̠para tzinú xta­la­ca­ya̠­hua­putún ta̠lhmá̠n, mejor xlá xcux­mu̠­ka­xi­má̠­calh y chiné xkalh­ta­hua­kama xqui­lhuama: “Quim­pu̠­chiná Dios, cat­lahua li̠tlá̠n caqui­la­ka­lhá­manti y caqui­ma̠­tzan­ke̠­nani porque luu lhu̠hua hua̠ntu̠ ctla­huani̠t quin­ta­la̠­ka­lhí̠n.”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Y Jesús ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos: —Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ a̠má chixcú hua̠nti̠ xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­pues­tos acxni̠ a̠má quilh­ta­macú xlá chilh nac xchic, Dios aya xma̠­tzan­ke̠­na­nini̠t xli̠­hua̠k xta­la̠­ka­lhí̠n hua̠ntu̠ xlá xtit­la­huani̠t, y ni̠ xachuná a̠má fariseo hua̠nti̠ luu tla̠n xta­pu­huá̠n maklh­ca­tzi̠cán. Porque hua̠nti̠ luu xli̠­ca̠na tla̠n cris­tianos li̠ma̠x­tucán sacstu huata xlá amá̠­calh lak­makan­cán; pero hua̠nti̠ li̠ta̠yay pi̠ ni̠tu̠cu xkásat y kalha­palay pi̠ luu mak­la̠­ka­lhi̠ná huata xlá namá­lan­qui̠cán.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Maka­pi­tzí̠n cris­tianos xta­li̠mín xca­mancán la̠qui̠ Jesús naca̠­si­cu­la­na̠t­la­huay; pero a̠ma̠ko̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n acxni̠ xlacán taúcxilhli tzú­culh tala­ca­quilhni̠y hua̠nti̠ xta­li̠­mi­má̠­nalh.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Jesús ca̠ta­sá­nilh y chiné ca̠huá­nilh: —Luu xli̠­ca̠na cat­la­huátit li̠tlá̠n ni̠ caca̠­li̠­hua­nítit tama̠­ko̠lh lactzu̠ camán xla­cata naquin­ta­lakmín; porque Dios caj xma̠nhuá ca̠ma̠x­qui̠y quilh­ta­macú nata­mak­lhti̠nán xta­péksi̠t hua̠nti̠ la̠ lactzu̠ camán taka­lhi̠y xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ hua̠nti̠ ni̠ nata­li̠­taxtuy cumu la̠ lactzu̠ camán hua̠nti̠ tla̠n tat­la­huay naca̠­ma̠­pek­si̠cán, pus ni̠lay xlacán cati­ta­tá­nu̠lh nac xta­péksi̠t Dios.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Maktum quilh­ta­macú cha̠tum luu tali̠­pa̠hu chixcú kalhás­quilh Jesús: —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, huix luu xli̠­ca̠na tla̠n catzi̠ya, ¿túcu qui­li̠t­lá­huat la̠qui̠ tla̠n nac­ka­lhi̠y a̠má li̠pa̠­xúhu latáma̠t hua̠ntu̠ ne̠cxni lak­sputa?
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jesús huá­nilh: —¿Túcu xpa̠­la­cata qui­li̠­hua­niya pi̠ aquit luu tla̠n cca­tzi̠y? Porque uú ni̠ti̠cu anán hua̠nti̠ xli̠­ca̠na tla̠n catzi̠y, huata caj xma̠n cha̠tum y huá Dios.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 ¿Túcu chi̠nchú xpa̠­la­cata qui­li̠­ka­lhas­quina? Porque huix catzi̠­yatá lácu huí kam­pa̠­cá̠hu tapéksi̠t hua̠ntu̠ Dios maca­má̠x­qui̠lh Moisés, chiné huan: “Ni̠ caxa­katli túnuj pusca̠t para huí mim­pusca̠t; ni̠ namak­ni̠ya min­ta̠­cris­tiano; ni̠ naka­lha̠­nana; ni̠ti̠cu caca̠áksanti min­ta̠­cris­tianos; caca̠­pa̠xqui mintzí chu min­tla̠t.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Amá chixcú chiné kalh­tí̠­nalh, huá: —Pu̠tum tamá hua̠ntu̠ huix qui­hua­nípa̠t hasta la̠ta actzu̠cú xacuani̠t ctzu­cuni̠t ma̠kan­taxti̠y.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Jesús luu li̠pa̠­xúhu laca­cá̠c­ni̠lh y chiné huá­nilh: —Pero huí a̠kam­pa̠tum hua̠ntu̠ tzan­ka̠­nimá̠n mili̠t­lá­huat: cas­ta̠ko la̠ta túcua kalhi̠ya y caca̠­ma̠xqui min­tumi̠n hua̠nti̠ lak­li̠­ma̠x­kení̠n, la̠qui̠ chuná huix naka­lhi̠ya lhu̠hua cumu la̠ min­tumi̠n nac akapú̠n. Acxni̠ chú chuná nat­la­hua­ko̠ya la̠li̠­huán natana la̠qui̠ anka­lhi̠ná naquis­ta̠­la­niya.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Pero acxni̠ xlá káx­matli hua̠ntu̠ huá­nilh Jesús, a̠má chixcú luu li̠púhua porque luu rico xuani̠t.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ li̠púhua chiné ca̠huá­nilh cris­tianos: —Pero xli̠­ca̠na luu tuhua xla­cata para hua̠nti̠ lac­rrico nata­tanu̠y nac xta­péksi̠t Dios.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Huata ni̠ xatuhua xtá­nu̠lh tantum camello nac xtzan li̠tzapan, ni̠ caj la̠ rico para tla̠n natanu̠y nac xta­péksi̠t Dios.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 La̠ta tícua takáx­matli hua̠ntu̠ xlá huá, chiné taquilh­tzú­culh: —¿Xatícu chi̠nchú nalak­ma̠xtuy xli̠s­tacni?
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jesús chiné ca̠huá­nilh: —Hua̠ntu̠ hui­xinín lac­chix­cu­huí̠n ni̠lay tla­hua­yá̠tit, pero Dios hua̠k tla̠n tla­huay hua̠ntu̠ xlá lacas­quín.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pedro chiné huá­nilh: —Quim­pu̠­chi­nacán, aquinín hua̠k cak­xtek­ma­ka­ni̠­táhu la̠ta túcua xac­ka­lhi̠­yá̠hu caj xpa̠­la­cata cumu huix cca̠s­ta̠­lanín.
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jesús chiné kálh­ti̠lh: —Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ la̠tachá tícu naak­xtek­makán xchic, osuchí xtla̠t, chu xtzí, o xna­ta̠lán, osuchí xpusca̠t, o para xcamán caj xpa̠­la­cata kalha­kax­mat­putún Dios nac xta­péksi̠t,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 pus huata a̠tzinú luu lhu̠hua hua̠ntu̠ nama̠x­qui̠cán ni̠ xachuná la̠ta tu̠ xka­lhi̠y uú nac ca̠quilh­ta­macú, y na̠ nama̠x­qui̠cán a̠má latáma̠t hua̠ntu̠ ne̠cxni lak­sputa.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesús caj tunu ca̠tá̠alh kalha­cu̠tiy xapós­toles y chiné ca̠huá­nilh: —Hui­xinín catzi̠­yá̠tit pi̠ la̠nchú ama̠­náhu nac Jeru­salén la̠qui̠ antá nakan­tax­tu­ya̠chá pu̠tum hua̠ntu̠ tita­li̠­chu­huí̠­nalh pro­fetas acxni̠ titá­tzokli hua̠ntu̠ naquiok­spulay aquit Xata­lac­sacni Chixcú.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Pus antá naqui­ma­ca­ma̠s­ta̠cán nac xmacancán lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ a̠laca­túnuj xalaní̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos; xlacán la̠n naquin­ta­li̠­kalh­ka­ma̠nán, y cala̠huá naquin­ta­huaniy hasta naquin­ta­la­ca­chuj­mani̠y.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 La̠n naquin­ta­hui­li̠niy, y aca­li̠stá̠n naquin­ta­makni̠y; pero caj xliaktutu quilh­ta­macú nac­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ama̠­ko̠lh após­toles ni̠para tzinú taaká­ta̠ksli, xa̠huachí hasta ni̠para tzinú xta­ca­tzi̠y hua̠ntu̠ xlá xli̠­chu­hui̠­nama, porque a̠má takalh­chu­huí̠n hua̠ntu̠ xca̠­hua­ni­má̠­calh ni̠lay xtaaka­ta̠ksa.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Acxni̠ Jesús laca­tzu̠huá xla­ti̠­lhay nac xaca̠­chi­quí̠n Jericó, cha̠tum laka­xo̠ko xuí nac xquilhpá̠n tiji la̠qui̠ naca̠s­quiniy limos­na hua̠nti̠ antá xta­lac­tla̠­huán.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Acxni̠ xlá káx­matli pi̠ luu lhu̠hua cris­tianos xtat­la̠­hua­má̠­nalh kalhas­qui­ní̠­nalh para túcu xlama.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Pus hua­ní­calh pi̠ Jesús xalac Naza­ret antá xlac­tla̠­huama.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Acxni̠ xlá káx­matli hua̠ntu̠ hua­ní­calh chiné qui­lhá­nilh: —¡Jesús, xli̠­ta­la­ka­pasni rey David! ¡Cat­lahua li̠tlá̠n caqui­la­ka­lhá­manti!
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Hua̠nti̠ xta­pu̠­la­ti̠­lhay nac tiji tzú­culh tala­ca­quilhni̠y la̠qui̠ mat nacac­squi­lhuán; pero xlá a̠tzinú luu li̠huaca tzú­culh qui­lhaniy: —¡Jesús, xli̠­ta­la­ka­pasni xamaká̠n rey David, cat­lahua li̠tlá̠n caqui­la­ka­lhá­manti!
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Jesús tachó­kolh y ma̠ta­sa­ní̠­nalh. Acxni̠ antiyá lacatzú xla­ka­láya chiné kalhás­quilh:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Túcu laca­squina aquit nac­tla­huay mim­pa̠­la­cata? Xlá chiné huá­nilh: —Quim­pu̠­chiná, aquit cla­cas­quín xac­la­ca­huá̠­nalh.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jesús chiné huá­nilh: —¡Pus la̠n­chuj tuncán cala­ca­huá̠­nanti! Huix aya tala­cat­la̠n­ti̠­ni̠ta porque xli̠­ca̠na ca̠najla y qui­li̠­pá̠­huanti pi̠ tla̠n nac­ma̠­la­cat­la̠n­ti̠yá̠n.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Acxni tuncán a̠má laka­xo̠ko tla̠n laca­huá̠­nalh y sta̠­lá­nilh Jesús, xpa̠x­cat­ca­tzi̠­ni­ti̠­lhay Dios. Xli̠­pu̠tum cris­tianos taúcxilhli xta­scújut Jesús na̠chuná xta­pa̠x­cat­ca­tzi̠­ni­má̠­nalh Dios.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.