João 4

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú a̠ma̠ko̠lh fariseos tacá­tzi̠lh pi̠ a̠tzinú lhu̠hua cris­tianos xta­sta̠­la­ni­má̠­nalh Jesús, xa̠huachí a̠tzinú lhu̠hua xak­mu­nu̠­numa ni̠ xachuná Juan,
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (ma̠squi xli̠­ca̠na pi̠ ni̠ huá Jesús xca̠akmunuy cris­tianos, pus huata xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n xtaakmu­nu̠nún).
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Pero cumu Jesús xca­tzi̠y pi̠ xta­si̠­tzi̠niy y cátzi̠lh pi̠ chuná xta­li̠­lac­chu­hui̠­na­má̠­nalh fariseos, huata mejor táca̠xli nac Judea la̠qui̠ naán nac Gali­lea.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Pero a̠má tiji hua̠ntu̠ xan nac Gali­lea antá xti̠­tax­tucán nac xapu̠­la­tama̠n Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Jesús cha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n xalac a̠má muni­cipio xuanicán Sicar, lacatzú nac a̠má pú̠cuxtu hua̠ntu̠ xma̠­peksi̠y xamaká̠n ko̠lu­tzí̠n Jacob hua̠ntu̠ xaka­ta̠x­tu­nini̠t xka­huasa José.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Antá nac a̠má pú̠cuxtu xuí aktum pozo hua̠ntu̠ xpu̠­huaxni̠t ko̠lu­tzí̠n Jacob. Ma̠x cumu luu tas­túnut xuani̠t y cumu luu ma̠rí xchi­chi­nima Jesús xmaka­tla­kuani̠ttá tiji, pus huata xlá antá táhui nac xquilhpá̠n pozo.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Ama̠­ko̠lh xdis­cí­pulos Jesús xtaani̠t nac ca̠chi­quí̠n la̠qui̠ nata­ta­ma̠­huay hua̠ntu̠ nata­huay, y caj li̠puntzú chilh nac pozo cha̠tum pusca̠t xalac Samaria la̠qui̠ nama̠­cutuy chú­chut. Y Jesús chiné huá­nilh: —Xquin­ta̠hua actzu̠ min­chú­chut.
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Pero a̠má pusca̠t samari­tana chiné kálh­ti̠lh: —¿Túcu xla­cata aquit qui­li̠s­qui­niya chú­chut lácu pi̠ na̠ judía aquit? Pus aquit antá xalac Samaria. Huá chuná li̠huá­nilh porque judíos ni̠ xta­ta̠­la̠lé̠n Sama­ri­tanos.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Jesús chiné kálh­ti̠lh: —Xli̠­ca̠na para catzi̠ya cahuá hua̠ntu̠ Dios ma̠sta̠y y xa̠huachí para xcatzi tícuya̠ chixcú hua̠nti̠ squi­nimá̠n chú­chut, tancs cuaniyá̠n pi̠ huata xquis­quini chú­chut y aquit xac­ma̠x­quí̠n chú­chut hua̠ntu̠ xli̠­ca̠na ma̠sta̠y latáma̠t.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Amá pusca̠t chiné huá­nilh: —Pero ni̠para xli̠­ma̠­cu­tucán chú­chut kalhi̠ya y chi̠nchú u̠má pozo luu pu̠lhmá̠n, ¿lácu chú nat­la­huaya la̠qui̠ tla̠n naqui­ma̠x­qui̠ya a̠má chú­chut hua̠ntu̠ xli̠­ca̠na ma̠sta̠y latáma̠t?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Umá chú­chut hua̠ntu̠ taju̠ma nac eé pozo xli̠­ca̠na pi̠ luu tla̠n porque huá xamaká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán Jacob hua̠nti̠ quin­ca̠­mak­xtek­ni­ni̠tán; antá xlá xkotnún xa̠hua xli̠­pacs xca­maná̠n chu xli̠­hua̠k xta­ka­lhí̠n antá xca̠­ma̠­kotni̠y. ¿Chi̠nchú huix pi̠ a̠tzinú luu tlak tali̠­pa̠hu li̠tax­tu­pu­tuna ni̠ xachuná xlá?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jesús chiné kálh­ti̠lh: —Xli̠­pu̠tum hua̠nti̠ tali̠­kotnún eé chú­chut ni̠ li̠maka̠s tzu­cu­paray takalh­pu̠ti̠y,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 pero hua̠nti̠ nali̠­kotnún a̠má chú­chut hua̠ntu̠ aquit cma̠sta̠y niaj ne̠c­xnicú cati­kalh­pú̠­ti̠lh. Porque a̠má chú­chut hua̠ntu̠ aquit cma̠sta̠y, antá nac xnacú natzucuy musnún la̠qui̠ chuná naka­lhi̠y xasa̠sti latáma̠t cane̠c­xni­cahuá quilh­ta­macú.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Amá pusca̠t chiné huá­nilh: —Pus luu cat­lahua li̠tlá̠n caquin­ta̠­li̠­kót­nunti tamá chú­chut la̠qui̠ niaj nac­kalh­pu̠ti̠y y la̠qui̠ niaj nacmín tiyay chú­chut uú nac pozo.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jesús chiné hua­nipá: —Huata mejor pu̠lh caqui̠­ta­sani min­ta̠­ko̠lú y acxtum nata̠­tana.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Amá pusca̠t chiné huá­nilh: —Aquit ni̠ti̠ quin­ta̠­ko̠lú. Y Jesús kálh­ti̠lh: —Luu xli̠­ca̠na la̠ huana pi̠ ni̠ti̠ min­ta̠­ko̠lú,
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 porque aya xli̠­ka­lha­qui­tzis lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ huix ca̠ti­ta̠­ta­huila, y hua̠nti̠ ta̠huilán la̠nchú ni̠ min­ta̠­ko̠lú. Poreso luu xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ huix chu­hui̠­na­ni̠ta.
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Acxni̠ a̠má pusca̠t káx­matli eé tachu­huí̠n chiné huá­nilh: —Pus hasta la̠nchú cca­tzi̠ma pi̠ huix luu lanca tali̠­pa̠hu pro­feta.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Pus xtlahua li̠tlá̠n xqui­huani aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ aquit cca­tzi̠­putún; xalak­maká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán samari­tanos xtamín tala­ka­chix­cu­hui̠y Dios nac eé ke̠stí̠n, pero hui­xinín judíos hua­ná̠tit pi̠ antá nac Jeru­salén nala­ka­chix­cu­hui̠­yá̠hu Dios.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús kálh­ti̠lh: —Pusca̠t, cacatzi huix la̠nchú pi̠ tala­ca­tzu­hui̠ma quilh­ta­macú acxni̠ hui­xinín tla̠n nala­ka­chix­cu­hui̠­yá̠tit Quin­tla̠­ticán Dios ma̠squi ni̠ catátit uú nac ke̠stí̠n y ma̠squi ni̠ capítit nac Jeru­salén.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Hui­xinín samari­tanos ni̠para tzinú catzi̠­yá̠tit tícu luu laka­chix­cu­hui̠­yá̠tit pero aquinín judíos cca­tzi̠­yá̠hu hua̠nti̠ cla­ka­chix­cu­hui̠­ma̠­náhu, porque hua̠nti̠ naca̠­lak­ma̠x­tuyá̠n antá mima̠chá nac xlak­sti̠­pa̠ncán judíos.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Pero ámaj lak­chá̠n quilh­ta­macú y la̠nchú aya lak­cha̠ni̠t acxni̠ hua̠nti̠ xli̠­ca̠na tala­ka­chix­cu­hui̠­putún Dios tla̠n cani̠huá natat­la­huay, pero hua̠ntu̠ luu xli̠­ca̠na aksti̠tum cumu lá naca̠­ma̠­la­ca­pa̠s­tacni̠y Espíri­tu Santo, porque Dios ca̠pu­tzama hua̠nti̠ nata­la­ka­chix­cu­hui̠y cumu la̠ cuanimá̠n.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dios caj Espíri­tu y ni̠ caj lacatum huí cumu la̠ hui­xinín lac­pu­hua­ná̠tit, y a̠má cris­tiano hua̠nti̠ nala­ka­chix­cu­hui̠y mini̠niy nali̠­la­ka­chix­cu­hui̠y xli̠­hua̠k aktum xatlá̠n tala­ca­pa̠s­tacni y hua̠ntu̠ luu aksti̠tum cumu la̠ Xes­pí­ritu Dios nama̠­la­ca­pa̠s­tacni̠y nac xnacú.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Amá pusca̠t chiné huá­nilh: —Aquit cca­tzi̠y pi̠ ámaj min cha̠tum hua̠nti̠ quin­ca̠­ma̠­lac­nu̠­ni­ni̠tán Dios la̠qui̠ naquin­ca̠­lak­ma̠x­tuyá̠n hua̠nti̠ hua­nicán Cristo, y acxni̠ xlá namín hua̠k naquin­ca̠­ma̠­la­ca­pu̠­tun­cu­hui̠­niyá̠n hua̠ntu̠ luu qui­li̠­ca­tzi̠tcán.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jesús hua­nipá a̠má pusca̠t: —Pus la̠nchú luu laca­tancs cuaniyá̠n pi̠ aquit a̠má chixcú hua̠nti̠ huix li̠chu­hui̠­námpa̠t.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Acxni­tiyá chuná xta­chu­hui̠­na­má̠­nalh tachilh xdis­cí­pulos, xlacán cacs tala­cáhua acxni̠ taúcxilhli Jesús pi̠ xta̠­chu­hui̠­nama a̠má pusca̠t samari­tana. Pero ni̠para cha̠tum xka­lhás­quilh túcu xla­cas­quín osuchí túcu xta­li̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Y a̠má pusca̠t antá akxte­kuíli̠lh xak­sá̠­huat y la̠li̠­huán alh nac ca̠chi­quí̠n, y antá chiné ca̠huá­nilh cris­tianos:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 —Catátit ucxi­lhá̠tit cha̠tum chixcú, xlá luu laca­tancs qui­hua­nini̠t la̠ta túcu aquit ctit­la­hua­ni̠ttá nac qui­la­táma̠t. ¿Lácu hua­ná̠tit, ni̠ huá cahuá Cristo hua̠nti̠ namín quin­ca̠­lak­ma̠x­tuyá̠n?
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Ama̠­ko̠lh cris­tianos la̠li̠­huán taminchá nac ca̠chi­quí̠n y táalh anta­nícu xuilachá Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Y antá nac pozo xdis­cí­pulos Jesús tzú­culh tali̠­ma̠­ka­tzanke̠y la̠qui̠ nahua̠yán y chiné xta­hua­ni­ma̠na: —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, cahuá̠­yanti ma̠squi ca̠na caj actzú.
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Pero xlá chiné ca̠kálh­ti̠lh: —Aquit aya cka­lhi̠y hua̠ntu̠ nacuay y hui­xinín ni̠ laka­pa­sá̠tit.
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Y xdis­cí­pulos sac­stucán chiné tzú­culh tala̠­huaniy: —¿Ma̠x tzanká tícu li̠mí­nilh para túcu nahuay?
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Pero Jesús ca̠huá­nilh: —Acxni̠ aquit ctla­huay xta­pa̠­xu­huá̠n Dios lá̠m­para quin­ta­huaj cli̠­ma̠xtuy hasta acxni̠ nac­ma̠s­putuy.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Acxni̠ hui­xinín ucxi­lhá̠tit xta­huácat tachaná̠n hua­ná̠tit: “Ma̠squi ni̠ luu cala­ca­pa­láhu porque tzan­ka̠ycú akta̠ti papá la̠ta tla̠n naxka̠nancán”; pero aquit cca̠­hua­niyá̠n pi̠ cala­ca­pítit y na̠ caca̠ucxílhtit anta­nícu hui­la­ko̠lh a̠túnuj tachaná̠n, antá aya lhmu­cu­cu­ma̠­ko̠lh y tla̠ná natzu­cu­yá̠tit xka̠­na­ná̠tit.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Pus hui­xinín hua̠nti̠ namak­xka̠­na­ná̠tit nac eé ca̠tu­huá̠n na̠ naca̠­ma̠s­ka­hui̠­ca­ná̠tit y a̠má hua̠ntu̠ nama̠­mac­xtu­pi̠­yá̠tit huá xli̠s­tac­nicán cris­tianos hua̠nti̠ anka­lhi̠ná cahuá taka­lhi̠y li̠pa̠­xúhu latáma̠t. Huí tunu hua̠nti̠ tachani̠t eé tachaná̠n y hui­xinín chú pim­pá̠tit ma̠mac­xtu­pi̠­yá̠tit la̠qui̠ acxtum nali̠­pa̠­xu­hua­yá̠tit.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Y luu laca­tancs chuná ca̠qui̠­tax­tu­nimá̠n a̠má tachu­huí̠n hua̠ntu̠ chiné huan: “Túnuj chixcú hua̠nti̠ cha­na̠nán y tunu hua̠nti̠ xka̠nán.”
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Aquit cca̠­ma̠­la­ka­cha̠má̠n hui­xinín la̠qui̠ nama̠­mac­xtu­pi̠­yá̠tit xta­huácat a̠má tachaná̠n hua̠ntu̠ tachani̠t a̠túnuj lac­chix­cu­huí̠n; pus tunu hua̠nti̠ tali̠s­cujni̠t y chi̠nchú hui­xinín ca̠ta caj ma̠mac­xtu­pi̠­yá̠tit hua̠ntu̠ xlacán tali̠s­cujni̠t.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Lhu̠hua cris­tianos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua­nicán Sicar talák­milh antaní xuí Jesús porque taca̠­naj­lá­nilh caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ xuanini̠t a̠má pusca̠t acxni̠ xlá ca̠huá­nilh xla­cata pi̠ xuanini̠t xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xlá xtit­la­hua­ni̠ttá nac xla­táma̠t.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh samari­tanos talák­chilh Jesús tata̠­chu­huí̠­nalh y tahuá­nilh xla­cata caca̠­ta̠­ta­mák­xtekli nac xca̠­chi­qui̠ncán ca̠na caj nícu akli̠t quilh­ta­macú. Xlá ma̠t­lá̠n­ti̠lh y ca̠ta̠­ta­mák­xtekli aktiy quilh­ta­macú,
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 y luu lhu̠hua cris­tianos tali̠­pá̠­hualh acxni̠ takax­mát­nilh xta­chu­huí̠n hua̠ntu̠ xlá xli̠­chu­hui̠­náma.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Aca­li̠stá̠n chiné tahuá­nilh a̠má pusca̠t: —Chú aquinín na̠ cca̠­naj­la­yá̠hu ni̠ xla­cata cumu para caj huix qui­la̠­li̠­ta̠­chu­hui̠­na­ni̠­táhu sino porque mismo ma̠n quin­ta­ke̠ncán aquinín cli̠­kax­mat­ni̠­táhu y chú aquinín cta­lu­lo­ká̠hu pi̠ xli̠­ca̠na huá Cristo xma̠aka­pu̠­tax­ti̠­nacán cris­tianos.
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ali̠aktiy quilh­ta­macú acxni̠ aya taca̠xli Jesús nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua̠ntu̠ xma̠­peksi̠y Samaria y quilh­ta̠­yapá xtiji la̠qui̠ nachá̠n nac xapu̠­la­tama̠n Gali­lea.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Ma̠squi xapu̠lh chuná tíhua Jesús xla­cata pi̠ cha̠tum pro­feta ni̠ li̠pa̠­huancán hua̠ntu̠ li̠chu­hui̠nán nac xca̠­chi­quí̠n,
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 pero xli̠­ca̠na pi̠ ni̠ anka­lhí̠n chuná qui̠­taxtuy porque acxni̠ cha̠lh nac lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­peksi̠y Gali­lea cani̠huá luu li̠pa̠­xúhu tamaka­maklhtí̠­nalh, porque lhu̠hua xlacán na̠ xta­qui̠­lani̠t nac xapa̠xcua taak­spun­tza̠lí̠n nac Jeru­salén, y a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠k xtaucxilhni̠t hua̠ntu̠ antá Jesús xca̠t­la­huani̠t lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Pero huata Jesús ampá nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Caná, antá nac u̠má ca̠chi­quí̠n caj chú­chut luu xatlá̠n vino li̠t­la­huani̠t. Y antá ma̠nók­lhulh cha̠tum luu tali̠­pa̠hu chixcú hua̠nti̠ na̠ luu lac­xtum xta̠­ma̠­pek­si̠nán rey, xlá antá xuilachá nac Caper­naum y xka­lhi̠y cha̠tum xka­huasa hua̠nti̠ luu xta̠­tatlay.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Acxni̠ cátzi̠lh a̠má chixcú pi̠ Jesús xmi­ni̠­tanchá nac Judea y xchini̠t nac Gali­lea, la̠li̠­huán alh li̠ma̠aka­tzanke̠y xla­cata catá̠alh nac xchic y cama̠t­la̠n­tí̠­nilh xka­huasa porque a̠tzinú aya xni̠­putún.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Jesús chiné huá­nilh: —Hui­xinín ni̠ luu qui­la̠­li̠­pa̠­hua­ná̠hu para ni̠ pu̠lh naucxi­lhá̠tit aktum luu li̠cá̠cni̠t ta­scújut hua̠ntu̠ ctla­huay.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Pero a̠má tali̠­pa̠hu chixcú chiné huá­nilh: —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, luu xli̠­ca̠na cat­lahua li̠tlá̠n, pála caquin­ta̠pi nac quín­chic li̠huán nia̠ ni̠y quin­ka­huasa.
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Pero huata Jesús chiné huá­nilh: —Luu li̠pa̠­xúhu capit nac mín­chic porque a̠má min­ka­huasa aya tat­la̠n­ti̠ni̠t. Amá chixcú ca̠náj­lalh hua̠ntu̠ huá­nilh Jesús y la̠li̠­huán alh nac xchic.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Acxni̠ aya xcha̠n­ti̠­lhay nac xchic la̠li̠­huán támilh tapa̠x­toka maka­pi­tzí̠n xta­sa̠­cuá̠n, y chiné tahuá­nilh: —Min­ka­huasa aya tat­la̠n­ti̠ni̠t y luu tla̠n má.
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Xlá ca̠ka­lhás­quilh cumu túcuya̠ hora tzu­cuni̠t tat­la̠nti̠y a̠má kahuasa; xlacán chiné tahuá­nilh: —Ko̠tán, ma̠x cumu ca̠maktum hora xuani̠t acxni̠ mák­xtekli lhcúya̠t.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Amá chixcú na̠ laca­pá̠s­tacli pi̠ hua­tiyá a̠má hora acxni̠ Jesús huá­nilh: “Min­ka­huasa aya tatla̠nti̠ni̠t.” Y a̠má chixcú li̠pá̠­hualh Jesús xa̠hua xli̠­pu̠tum hua̠nti̠ xalac xchic na̠ tali̠­ca̠­naj­lá­nilh caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ tlá­hualh.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Pus huá chú eé xliaktiy lac­lanca li̠cá̠cni̠t xta­scújut hua̠ntu̠ tlá­hualh Jesús acxni̠ qui̠­ta­lák­spitli nac Judea y chimpá nac Gali­lea.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.