Tiago 3
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Təsəuvɨriən məmə itəmah tepət nəkəhuva nəgətun mɨn rəha niməfaki, mətəu-inu nəkotəhrun məmə Uhgɨn in oteruh vivi kəni makil nəmiəgəhiən rəhatəmah nəgətun mɨn, tapirəkɨs məmə oteruh vivi kəni makil nəmiəgəhiən rəha nətəmimi əpnapɨn.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Nɨpəhriəniən, kitah rəfin kəutəmei e nəmiəgəhiən rəhatah nian tepət. Mətəu nəmə iətəmi kəti təsəmeiən e rəhan nəghatiən, nati u tətəgətun məmə in iətəmimi tɨnɨməhtə, kəni nətəlɨgiən rəhan təhrun neh viviən rəhan mɨn noliən mɨn rəfin.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Tol məmə nati mɨn u mɨne. Kətətu=pən pɨt e nohlɨ hos məmə otol nəuia iətəmimi, kətealelin rəhn-kapə, kəni tətəuhlin nɨpətɨn rəfin.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Kəni negəu, in iahgin, kəni nɨmətagi asoli tətarəg lan, mətəu stiə in nati əkəku kəti iətəm nian kaptɨn tətalelin, kəni nɨpətɨ negəu asoli rəfin tatuvən=pən əha kaptɨn tolkeikei məmə okian=pən ikɨn.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 E noliən əha inəha, namɨtəmi in nati kəti təkəku, mətəu təhrun niuvi=paiən nati asoli mɨn. Nɨkitəmah təhti-to, nəmtahlɨ nɨgəm əkəku kəti təhrun nuəuiən mol nəmegəm asoli lan mus nati.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Kəni nɨpəhriəniən, namɨtəmi in təhmen e nɨgəm. Namɨtəmi in nəuəlɨ nɨpətɨ iətəmimi iətəm nərahiən mɨn rəfin rəha nəhue nɨftəni u kotəriauəh vivi lan. Kəni nərahiən mɨn rəhan kəutərəkɨn nəmiəgəhiən rəfin rəhatah. Kəni Setən əmə tətahli=pən nɨgəm e namɨtəmi. Kəni namɨtəmi tətahli=pən nɨgəm tərah e suaru rəfin e nəmiəgəhiən rəhatah.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Nətəmimi kotəhrun noliən nati rarpɨn mɨn məmə okəhuva motəpəou, u natimiəgəh mɨn, mɨne mənɨg mɨn, mɨne natimnati mɨn u kəutəlkəu, mɨne natimnati mɨn kəutan ləuantəhi. Nətəmimi kəmotol ilah kotəpəou.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Mətəu iətəmi təruru noliən namɨtəmi təpəou. In nati rarpɨn tatol uaiəl, məriauəh e nərahiən mɨne nakonəiən rəha nɨmɨsiən.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 E namɨtah, kəutəni-vivi Iərmənɨg Tatə Uhgɨn rəhatah, kəni e namɨtah kəutəni rah nətəmimi lan iətəm Uhgɨn təmol ilah kotol məmə in mɨne.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Nohlɨtəmi kətiəh əmə tətəni pətɨgəm nəni-viviən mɨne nəni rahiən. Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Pəh okəsoliən mɨn lanəha.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Nəhu təuvɨr mɨne nəhu arfu, ko kəsiasɨpəniən e nəhmtɨ nəhu kətiəh.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. ?Nɨgi u fik otəuə e nəua olif? ?Kəni nɨləuɨs u krep otəuə e nəua fik? !Kəpə! Kəni nəhmtɨ nəhu arfu təsəfaiən nəhu təuvɨr.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 ?Iətəmimi kəti əha ikɨn e nəlugɨn e təmah iətəm nɨkin təhti məmə in teinatɨg vivi kəni məhrun nati nak iətəm Uhgɨn tolkeikei? Təuvɨr. Kəni pəh in otol uək təuvɨr mɨn e noliən iətəm tatsɨpən e neinatɨgiən, inəha noliən rəha iətəmimi iətəm rəhan nətəlɨgiən ləhtəni. Kəni noliən əhruahru rəhan otəgətun neinatɨgiən mɨne nəhruniən rəhan.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Mətəu nəmə nɨkitəmah təhti məmə nəkoteinatɨg, mətəu nɨkitəmah təriauəh e netetiən, kəni nəutətəlɨg aru əmə e təmah o nəfəriən itəmah, tol lanəha, nəuteiuə aru əmə e təmah. Sotəghati əfəri pɨkiən o neinatɨgiən eiuə rəhatəmah mɨn, mətəu-inu səniəmə noliən u rəha iətəmimi u teinatɨg.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Neinatɨgiən tol lanəha təsɨsɨpəniən e negəu e neai, mətəu rəha nəhue nɨftəni əmə u, mɨne nətəlɨgiən rəha iətəmimi, mɨne rəha Setən.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Tol lanəha mətəu-inu nian nətəmimi kautetet motolkeikei məmə kautəfəri aru ilah, kəni nətəmimi kəutohtəu=pən əmə rəhalah aru nətəlɨgiən mautol nərahiən, kəni noliən tərah rəfin kohiet pətɨgəm.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Mətəu iətəmimi iətəm tatos neinatɨgiən iətəm tatsɨpən e negəu e neai, rəhan noliən tol lanu lan. Nati aupən, rəhan nəmiəgəhiən in təhruahru vivi, kəni in tolkeikei pɨk nəməlinuiən, kəni in iətəmi mətɨg, in tatɨsiai nətəlɨgiən rəha nətəmimi pɨsɨn pɨsɨn mɨn, kəni in təriauəh e nasəkəhruiniən, kəni matəuə e nəuan tepət e nəmiəgəhiən rəhan, in tateh nətəmimi məmə kotəhmen-əhmen əmə, kəni nian tətəni nati kəti mə otol, matol əmə.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Nətəmimi rəha nəniən nəməlinuiən, kotəhmen=pən e nətəmimi nətəm kəmotərfei nɨkɨtɨ nati e nasumiən, kəni tateviə mətəuə e nəuan. Nəmə kotol natimnati mɨn əha motasiru e nətəmimi o nələhuiən nəməlinuiən, kəni ilah okoteruh nəuan məmə in nəhruahruiən.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.