Romanos 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Kəni rəueiu iəkolkeikei məmə iəkəghati e rəhak mɨn nətəmimi u nətəm Isrel, məmə ilah tepət kəmotəpəh Krɨsto.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Nɨkik təmɨtəgɨt kəni mətahmə pɨk o lah nian rəfin.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Nəmə iəu iəkəhrun nosiən nalpɨniən mɨne niəməha rəha Uhgɨn, kəni inu otasiru e nətəmimak mɨn məmə okotəhatətə e Krɨsto, kəni nɨkik tagiən əmə. Nɨpəhriəniən, nɨkik tagiən nəmə Uhgɨn otos rəkɨs iəu e Krɨsto iətəm iəkolkeikei pɨk, nəmə in otasiru e nətəmimak mɨn məmə okotəhatətə lan. Iəkəni nəghatiən u, “nətəmimak mɨn,” mətəu-inu e nɨpətɨn, ilah nətəm Isrel təhmen lak.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ilah nətəm Isrel, kəni natimnati təuvɨr mɨn u rəhalah: Uhgɨn təməhli ilah məmə nenətɨn mɨn, kəni təmol əpu rəhan nepətiən əhagəhag kəm lah, kəni məfən mɨn nəniəskasɨkiən mɨn rəha nasiruiən, kəni məfən mɨn Lou kəm lah, mɨne nəfakiən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne nəniəskasɨkiən mɨn.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Kəni tɨpɨlah mɨn, ilah nətəmi asoli mɨn rəha Uhgɨn aupən, kəni e nɨpətɨn ikɨn, Krɨsto təmsɨpən e lah, kəni in Uhgɨn iətəm in ilɨs e natimnati rəfin, iətəm okotəni-vivi əmə kətan naunun tɨkə. Əuəh.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Nətəm Isrel kəməsotəhatətəiən e Krɨsto, mətəu noliən əha təməsoliən məmə nəghatiən rəha Uhgɨn təmei. Nətəmimi rəfin nətəm kəutəni məmə Jekəp in kəha tərah rəhalah, ilah kəutəni məmə ilah nətəm Isrel. Mətəu səniəmə ilah rəfin u iətəm Uhgɨn tətəni məmə ilah nenətɨn mɨn, nətəmimi pəhriən rəha Isrel.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Kəni e noliən əha inəha, ilah nətəm kəmotsɨpən e Epraham, ilah səniəmə nətəmi pəhriən rəha Epraham. Mətəu Uhgɨn təməni kəm Epraham məmə, “Namipɨm əhruahru otsɨpən e nɨra Aisək.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Nɨpətɨ nati u məmə, ilah u kəmotsɨpən e Epraham səniəmə ilah rəfin nenətɨ Uhgɨn mɨn. Mətəu nenətɨ Uhgɨn pəhriən, ilah nətəmimi nətəm kəmotair e nəniəskasɨkiən rəha Uhgɨn. Kəni ilah u namipɨ Epraham pəhriən.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Tol lanəha mətəu-inu Uhgɨn təməni əskasɨk kəm Epraham lanu, “E nian əhruahru lanu e nu iətəm tətuva, oiəkɨtəlɨg=pa, kəni Serə tɨnələs rəkɨs nətɨn kəti iərman.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Mətəu nəghatiən təsoliən naunun u ikɨnu. Nətɨ Serə u Aisək təmit Rəpekə, kəni in təmələs mil-mil keiu. Rəhalau tatə u Aisək, kəha tərah rəha nətəm Isrel.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Mətəu nian mil-mil mil u kəməsuair əhanəhiən, kəni məsuol əhanəhiən nati kəti iətəm təuvɨr uə tərah, Uhgɨn təməni=pən nəghatiən kəti kəm Rəpekə. Kəni nəghatiən u tətəgətun vivi məmə Uhgɨn tətɨtəpɨn nətəmimi tatɨtəu=pən əmə rəhan nətəlɨgiən,
11 — ausente —
12 mətəu səniəmə kitah kəmotol nati təuvɨr kəti uə nati tərah kəti. Uhgɨn təməni kəm Rəpekə məmə, “Nətɨm iətəmi asoli, otol əhruin kəm nətɨm in əkəku lan.”
12 — ausente —
13 Kəni inu tatɨtəu=pən əmə nəghatiən e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə, “Iəmɨtəpɨn Jekəp, mətəu iəməpəh Iso.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ?Okotəhrəni əha rəueiu? ?Okotəni məmə noliən rəha Uhgɨn təsəhruahruiən? !Kəpə! Kotəhrun məmə in tatol təhruahru.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Uhgɨn təməni kəm Mosɨs məmə,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Kəni tol lanəha, kitah kəsotosiən nəniəskasɨkiən rəha Uhgɨn o nati kəti iətəm kautol, təhmen məmə kautolkeikei pɨk in, uə təhmen məmə kitah kautol uək ohni, kəpə. Kautos əmə e nasəkəhruiniən rəha Uhgɨn.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 E Nauəuə Rəha Uhgɨn, in tətəni kəm Fero, kig rəha Ijɨp məmə, “Iəmləfəri ik o nati kətiəh əmə məmə nətəmimi okotafu rəhak nəsanəniən e nəmiəgəhiən rəham, məmə nətəmimi okotəni pətɨgəm nərgək e nɨtənimtəni mɨn rəfin.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Kəni nɨpətɨ nati u məmə, Uhgɨn rəhan nasəkiən tepət o nətəmimi nəuvein mətəu-inu in aru tolkeikei məmə otol lanəha. Kəni in tatol nətəmimi nəuvein məmə ilah kotəpəh nətəuiən rəhan nəghatiən mətəu-inu in aru tolkeikei məmə otol lanəha.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Məta nəmə itəmah kəti otətapuəh ohniəu məmə, “Nəmə Uhgɨn tatol nətəmimi nəuvein məmə ilah kotəpəh nətəuiən rəhan nəghatiən, kəni ilah okotəkeikei motol lanəha. ?Kəni təhro Uhgɨn tətəni məmə ilah kəmotol təfagə tərah?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Mətəu pəh iəkəni kəm ik məmə, ik iətəmimi əmə. Təhro nətagət rəkɨs əsanən e nəghatiən rəha Uhgɨn. Nɨkitəmah təhti-to. Nɨlosɨ nati kəmol e nəuanəriəpɨg, ko təsəniən kəm iətəmi təmol məmə, “Nəməhro mol iəu məmə iəkol lanu lan?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Iətəmimi iətəm təmol natimnati e nəuanəriəpɨg, in təhrun nosiən nəuanəriəpɨg kəti mol nosɨnati lan keiu, kəti iətəm təuvɨr rəha noliən lafet, kəni kəti mɨn rəha uək əpnapɨn əmə.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Kəni Uhgɨn təhrun nɨtəu-pəniən noliən əha e nətəmimi. Nəmə in tolkeikei, in təhrun noliən ilah məmə otərəkɨn ilah. In tolkeikei məmə otol pətɨgəm məmə niəməha tatol o təfagə tərah, kəni in otol nalpɨniən asoli kəm nətəmimi nətəm kautol təfagə tərah. Mətəu nati əpnapɨn in tatol lanəha, rəhan nətəlɨgiən təfəməh məsol uəhaiən nalpɨniən kəm lah nətəm kautol məmə nɨkin otahmə.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Rəhan nətəlɨgiən təfəməh lanəha məmə in otol pətɨgəm nəuvɨriən asoli rəhan kəm nətəmi mɨn u nətəm in tolkeikei məmə rəhan nasəkiən otepət o lah. In təmol əpenə-penə ilah aupən aupən agɨn məmə ilah okotatɨg e nəuvɨriən rəha Uhgɨn əpəha e negəu e neai.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Inu kitah rəfin nətəm in təmɨtəpɨn, kəni səniəmə nətəm Isrel əmə, mətəu Nanihluə mɨn.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Təhmen əmə e nati nak Uhgɨn təməni e Nauəuə u rəha Hoseə məmə,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Kəni ikɨnu əhruahru, iətəm iəməni kəm lah məmə, ‘Itəmah səniəmə rəhak mɨn nətəmimi,’
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Kəni iəni Aiseə təmətəghati e nətəm Isrel mɨn e nian tətəni pətɨgəm məmə,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 mətəu-inu Iərmənɨg in otol rəfin uəhai əmə rəhan nəghatiən o nəfəniən nalpɨniən kəm nətəmimi e nɨtənimtəni mɨn.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Kəni təhmen e nəghatiən iətəm iəni Aiseə təməni aupən məmə,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ?Nɨpətɨ nəghatiən mɨn u nak? Nɨpətɨn tol lanu məmə, Nanihluə mɨn nətəm kəsotalkut əskasɨkiən məmə okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn, Uhgɨn təmol ilah kotəhruahru e nəhmtɨn e nəhatətəiən rəhalah.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Mətəu nətəm Isrel kəmotalkut pɨk e suaru rəha nɨtəu-pəniən Lou məmə ilah okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Mətəu ilah kəsotəhruahruiən.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ?O nak? Mətəu-inu ilah kəmotalkut pɨk məmə okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn e noliən təuvɨr mɨn rəhalah, mətəu kəsotohtəu-pəniən suaru rəha nəhatətəiən. Ilah kautoh pɨkɨn “Kəpiel Rəha Noh Pɨkɨniən.”
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Inu təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.