Romanos 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni rəueiu iəkolkeikei məmə iəkəghati e rəhak mɨn nətəmimi u nətəm Isrel, məmə ilah tepət kəmotəpəh Krɨsto.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Nɨkik təmɨtəgɨt kəni mətahmə pɨk o lah nian rəfin.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Nəmə iəu iəkəhrun nosiən nalpɨniən mɨne niəməha rəha Uhgɨn, kəni inu otasiru e nətəmimak mɨn məmə okotəhatətə e Krɨsto, kəni nɨkik tagiən əmə. Nɨpəhriəniən, nɨkik tagiən nəmə Uhgɨn otos rəkɨs iəu e Krɨsto iətəm iəkolkeikei pɨk, nəmə in otasiru e nətəmimak mɨn məmə okotəhatətə lan. Iəkəni nəghatiən u, “nətəmimak mɨn,” mətəu-inu e nɨpətɨn, ilah nətəm Isrel təhmen lak.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Ilah nətəm Isrel, kəni natimnati təuvɨr mɨn u rəhalah: Uhgɨn təməhli ilah məmə nenətɨn mɨn, kəni təmol əpu rəhan nepətiən əhagəhag kəm lah, kəni məfən mɨn nəniəskasɨkiən mɨn rəha nasiruiən, kəni məfən mɨn Lou kəm lah, mɨne nəfakiən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne nəniəskasɨkiən mɨn.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Kəni tɨpɨlah mɨn, ilah nətəmi asoli mɨn rəha Uhgɨn aupən, kəni e nɨpətɨn ikɨn, Krɨsto təmsɨpən e lah, kəni in Uhgɨn iətəm in ilɨs e natimnati rəfin, iətəm okotəni-vivi əmə kətan naunun tɨkə. Əuəh.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Nətəm Isrel kəməsotəhatətəiən e Krɨsto, mətəu noliən əha təməsoliən məmə nəghatiən rəha Uhgɨn təmei. Nətəmimi rəfin nətəm kəutəni məmə Jekəp in kəha tərah rəhalah, ilah kəutəni məmə ilah nətəm Isrel. Mətəu səniəmə ilah rəfin u iətəm Uhgɨn tətəni məmə ilah nenətɨn mɨn, nətəmimi pəhriən rəha Isrel.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Kəni e noliən əha inəha, ilah nətəm kəmotsɨpən e Epraham, ilah səniəmə nətəmi pəhriən rəha Epraham. Mətəu Uhgɨn təməni kəm Epraham məmə, “Namipɨm əhruahru otsɨpən e nɨra Aisək.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Nɨpətɨ nati u məmə, ilah u kəmotsɨpən e Epraham səniəmə ilah rəfin nenətɨ Uhgɨn mɨn. Mətəu nenətɨ Uhgɨn pəhriən, ilah nətəmimi nətəm kəmotair e nəniəskasɨkiən rəha Uhgɨn. Kəni ilah u namipɨ Epraham pəhriən.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Tol lanəha mətəu-inu Uhgɨn təməni əskasɨk kəm Epraham lanu, “E nian əhruahru lanu e nu iətəm tətuva, oiəkɨtəlɨg=pa, kəni Serə tɨnələs rəkɨs nətɨn kəti iərman.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Mətəu nəghatiən təsoliən naunun u ikɨnu. Nətɨ Serə u Aisək təmit Rəpekə, kəni in təmələs mil-mil keiu. Rəhalau tatə u Aisək, kəha tərah rəha nətəm Isrel.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 Mətəu nian mil-mil mil u kəməsuair əhanəhiən, kəni məsuol əhanəhiən nati kəti iətəm təuvɨr uə tərah, Uhgɨn təməni=pən nəghatiən kəti kəm Rəpekə. Kəni nəghatiən u tətəgətun vivi məmə Uhgɨn tətɨtəpɨn nətəmimi tatɨtəu=pən əmə rəhan nətəlɨgiən,
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 mətəu səniəmə kitah kəmotol nati təuvɨr kəti uə nati tərah kəti. Uhgɨn təməni kəm Rəpekə məmə, “Nətɨm iətəmi asoli, otol əhruin kəm nətɨm in əkəku lan.”
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Kəni inu tatɨtəu=pən əmə nəghatiən e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə, “Iəmɨtəpɨn Jekəp, mətəu iəməpəh Iso.”
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 ?Okotəhrəni əha rəueiu? ?Okotəni məmə noliən rəha Uhgɨn təsəhruahruiən? !Kəpə! Kotəhrun məmə in tatol təhruahru.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Uhgɨn təməni kəm Mosɨs məmə,
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Kəni tol lanəha, kitah kəsotosiən nəniəskasɨkiən rəha Uhgɨn o nati kəti iətəm kautol, təhmen məmə kautolkeikei pɨk in, uə təhmen məmə kitah kautol uək ohni, kəpə. Kautos əmə e nasəkəhruiniən rəha Uhgɨn.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 E Nauəuə Rəha Uhgɨn, in tətəni kəm Fero, kig rəha Ijɨp məmə, “Iəmləfəri ik o nati kətiəh əmə məmə nətəmimi okotafu rəhak nəsanəniən e nəmiəgəhiən rəham, məmə nətəmimi okotəni pətɨgəm nərgək e nɨtənimtəni mɨn rəfin.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Kəni nɨpətɨ nati u məmə, Uhgɨn rəhan nasəkiən tepət o nətəmimi nəuvein mətəu-inu in aru tolkeikei məmə otol lanəha. Kəni in tatol nətəmimi nəuvein məmə ilah kotəpəh nətəuiən rəhan nəghatiən mətəu-inu in aru tolkeikei məmə otol lanəha.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Məta nəmə itəmah kəti otətapuəh ohniəu məmə, “Nəmə Uhgɨn tatol nətəmimi nəuvein məmə ilah kotəpəh nətəuiən rəhan nəghatiən, kəni ilah okotəkeikei motol lanəha. ?Kəni təhro Uhgɨn tətəni məmə ilah kəmotol təfagə tərah?”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Mətəu pəh iəkəni kəm ik məmə, ik iətəmimi əmə. Təhro nətagət rəkɨs əsanən e nəghatiən rəha Uhgɨn. Nɨkitəmah təhti-to. Nɨlosɨ nati kəmol e nəuanəriəpɨg, ko təsəniən kəm iətəmi təmol məmə, “Nəməhro mol iəu məmə iəkol lanu lan?”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Iətəmimi iətəm təmol natimnati e nəuanəriəpɨg, in təhrun nosiən nəuanəriəpɨg kəti mol nosɨnati lan keiu, kəti iətəm təuvɨr rəha noliən lafet, kəni kəti mɨn rəha uək əpnapɨn əmə.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Kəni Uhgɨn təhrun nɨtəu-pəniən noliən əha e nətəmimi. Nəmə in tolkeikei, in təhrun noliən ilah məmə otərəkɨn ilah. In tolkeikei məmə otol pətɨgəm məmə niəməha tatol o təfagə tərah, kəni in otol nalpɨniən asoli kəm nətəmimi nətəm kautol təfagə tərah. Mətəu nati əpnapɨn in tatol lanəha, rəhan nətəlɨgiən təfəməh məsol uəhaiən nalpɨniən kəm lah nətəm kautol məmə nɨkin otahmə.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Rəhan nətəlɨgiən təfəməh lanəha məmə in otol pətɨgəm nəuvɨriən asoli rəhan kəm nətəmi mɨn u nətəm in tolkeikei məmə rəhan nasəkiən otepət o lah. In təmol əpenə-penə ilah aupən aupən agɨn məmə ilah okotatɨg e nəuvɨriən rəha Uhgɨn əpəha e negəu e neai.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Inu kitah rəfin nətəm in təmɨtəpɨn, kəni səniəmə nətəm Isrel əmə, mətəu Nanihluə mɨn.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Təhmen əmə e nati nak Uhgɨn təməni e Nauəuə u rəha Hoseə məmə,
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Kəni ikɨnu əhruahru, iətəm iəməni kəm lah məmə, ‘Itəmah səniəmə rəhak mɨn nətəmimi,’
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Kəni iəni Aiseə təmətəghati e nətəm Isrel mɨn e nian tətəni pətɨgəm məmə,
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 mətəu-inu Iərmənɨg in otol rəfin uəhai əmə rəhan nəghatiən o nəfəniən nalpɨniən kəm nətəmimi e nɨtənimtəni mɨn.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Kəni təhmen e nəghatiən iətəm iəni Aiseə təməni aupən məmə,
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 ?Nɨpətɨ nəghatiən mɨn u nak? Nɨpətɨn tol lanu məmə, Nanihluə mɨn nətəm kəsotalkut əskasɨkiən məmə okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn, Uhgɨn təmol ilah kotəhruahru e nəhmtɨn e nəhatətəiən rəhalah.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Mətəu nətəm Isrel kəmotalkut pɨk e suaru rəha nɨtəu-pəniən Lou məmə ilah okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Mətəu ilah kəsotəhruahruiən.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ?O nak? Mətəu-inu ilah kəmotalkut pɨk məmə okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn e noliən təuvɨr mɨn rəhalah, mətəu kəsotohtəu-pəniən suaru rəha nəhatətəiən. Ilah kautoh pɨkɨn “Kəpiel Rəha Noh Pɨkɨniən.”
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Inu təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə,
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.