Mateus 27
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Ləplapɨn agɨn, pris asoli mɨn rəfin mɨne nətəmi asoli mɨn rəha nətəmimi kəmotuhapumɨn mɨn motətei nəuə məmə okotohtəu=pən suaru nak o nohamuiən Iesu.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Kəmotəlis in, kəni motələs məhuvən motəhlman=pən lan e nəhlmɨ Pailət, kəpmən rəha Rom.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Nian Jutəs u iətəm təmegəhan=pən e Iesu e nəhlmɨ rəhan mɨn tɨkɨmɨr, təmafu məmə kəmotiuvi pətɨgəm Iesu məmə otɨmɨs, nɨkin tɨnahmə pɨk o nati iətəm təmol, kəni təmki məni əha kəmol e silfə ilah tate, məmə otəfən kəm pris asoli mɨn mɨne nətəmimi asoli mɨn rəha nətəm Isrel.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Kəni məni=pən məmə, “Inol təfagə tərah mətəu-inu iəmegəhan=pən e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn iətəmi kəti iətəm təsoliən nati kəti tərah.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tol lanəha, Jutəs təməmki məni morin=pən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni in miet magɨm muvən marin aru in.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Kəni pris asoli mɨn kəməhuvən motəuəri-əuəri məni, kəni motəni məmə, “Təsəhruahru-pəniən e rəhatah Lou məmə okotələhu=pən məni u ilah məni rəha Nimə Rəha Uhgɨn, mətəu-inu kəmotos nəhmtɨ nɨra iətəmimi lan.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Kəni kautəni məmə okotos məni kəha məhuvən motos nəhmtɨ nɨftəni kəti u aupən kətəni məmə, “nɨftəni rəha iətəmi kəti iətəm tatol sospən e nɨftəni,” kəni kautəni məmə okatɨtənɨm napɨspɨs mɨn ikɨn.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Tol lanəha, muva mətəuarus=pa u rəueiu, nətəmimi kəutauɨn e nɨftəni əha məmə, “Nɨftəni E Nɨrə.”
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Kəni nəghatiən nak iətəm iəni Jerɨmaiə təməni aupən, təmuva mol nɨpəhriəniən lan. Təməni məmə, “Kəmotos məni tate əha iətəm kəmol e silfə, inu nəhmtɨn iətəm nətəm Isrel kəmotəni o iətəmi u,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 kəni kautos məni əha məmə okotos nəhmtɨn ‘nɨftəni o noliən sospən,’ təhmen əmə məmə Iərmənɨg təməni kəm iəu.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Kəni Iesu təmuvən məhtul e nəhmtɨ Pailət, kəni Pailət təmətapuəh ohni məmə, “Ik kig rəha nətəm Isrel?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Nian pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha Isrel kautəni pətɨgəm nəghatiən mɨn e Iesu, mətəu Iesu təsuhalpɨniən rəhalah nəghatiən.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Kəni Pailət təməni=pən kəm in məmə, “?Natətəu nəghatiən mɨn iətəm kəutəni tatələs pɨkɨn ik, uə kəpə?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Mətəu Iesu təpnapɨn əmə məsəghatiən, kəni məsuhalpɨn mɨniən nəghatiən kəti ilah kəutəni, kəni Pailət, narmɨn təmiuvɨg pɨk.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Kəni e nian rəha lafet rəha Pasova, in noliən rəha kəpmən məmə otahli pətɨgəm iətəmimi kəti e kaləpus iətəm nɨmənin nətəmimi kəmotəni.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 E nian əha, iətəmi kəti tətəməhli e kaləpus, nərgɨn u Parəpəs. Kəni nətəmimi rəfin kotəhrun məmə in təmol tərah pɨk agɨn.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Kəni nian nɨmənin nətəmimi kɨnəhuva, kəni Pailət təmətapuəh o lah məmə, “?Nəkotolkeikei məmə iəkahli pətɨgəm pəh e kaləpus tiet matuvən, Parəpəs, uə Iesu, kətauɨn lan məmə Krɨsto?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Təməni lanəha mətəu-inu in təhrun məmə kəmotegəhan=pən e Iesu e nəhlmɨn mətəu-inu kautetet Iesu.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Nian Pailət tətəharəg e jeə rəha nakiliən nəghatiən, rəhan pətan tahli=pən nəghatiən kəm in məmə, “Suah konu təsoliən nati tərah kəti. Soliən nati kəti lan, mətəu iəməməhlair lan, kəni rəueiu iətətəu tərah agɨn ohni.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Mətəu pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəmotəghati kəm nɨmənin nətəmimi məmə okotəuhlin nətəlɨgiən rəhalah. Kəni ilah kəmotətapuəh o Pailət məmə otahli pətɨgəm Parəpəs, kəni kotohamu Iesu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Kəni Pailət təmətapuəh o lah məmə, “?Suah mil u, in pəhruvən lan iəkahli pətɨgəm?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Kəni Pailət təməni=pən məmə, “?Kəni oiəkəhro Iesu u kətəni məmə Krɨsto?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Kəni Pailət təməni=pən kəm lah məmə, “?O nak? ?Təmol nati tərah nak?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Kəni nian Pailət təmeruh məmə ko təsələhuiən nəghatiən rəhalah, kəni ilah kɨnəutəhtul maru o norgəhuiən, kəni tos nəhu meikuas e nəhlmɨn e nəhmtɨ nɨmənin nətəmimi, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nəghatiən kəti rəhak tɨkə o suah u, məmə nɨran otəməhli=pa lak. !Nɨmɨsiən rəhan tətəməhli=pɨnə e nəhlmɨtəmah!”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Kəni nətəmimi rəfin kəmotəni məmə, “!Pəh nɨran təməhli=pa o tɨmah mɨne kəlkələh mɨn rəhatɨmah mɨn!”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Kəni Pailət təmahli pətɨgəm megəhan=pən e Parəpəs kəm lah. Mətəu təməni məmə okalis Iesu, kəni təmegəhan=pən lan məmə okətu-pəri e nɨgi kəməluau məmə otɨmɨs.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kəni soldiə mɨn rəha Pailət kotələs Iesu məhuvən əpəha imə e nimə asoli rəha kəpmən, kətəni məmə Praetoriəm. Kəni kəmotauɨn rəfin e soldiə mɨn kəhuva mohtəlau lan.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Kəni motəmkirəkɨs rəhan natimnati, məhuvən=pən e kot ərarəuv kəti kəm in, təhmen e kot rəha kig kəti.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Kəni motol nɨləuɨs iətəm nihlɨn əha ikɨn motol kəfəfau lan, motəfəfau=pən e rəhn-kapə Iesu motaləh əuvsan lan məmə in hat rəha kig kəti. Kəni motələhu=pən nəuanɨgi kəti e nəhlmɨn maru məmə in nɨgi rəha kig, kəni motɨsin nəulɨlah aupən lan, motaləh əuvsan, motəni=pən kəm in məmə, “!Iəkotɨsiai ik, kig rəha nətəm Isrel!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Kəni motagəh lan, kəni motələs nəuanɨgi motoh rəhn-kapə lan motau tepət.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Nian kɨnotol əuvsan rəkɨs lan, kəni motəpeg rəkɨs kot ərarəuv, məhuvən=pən mɨn e rəhan natimnati. Kəni motələs məhuvən məmə okotətu-pəri e nɨgi kəməluau məmə otɨmɨs.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Nian kəmautəhuvən, motafu iətəm Sairəni kəti, nərgɨn u Saimon, kəni kəmotəni=pən əskasɨk ohni məmə otələs nɨgi kəməluau.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Kəməhuva ikɨn kəti kətəni məmə, Kolkotə, u nɨpətɨn tətəni məmə Louipɨl-uipɨl.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ikɨn əha kəmotəfən wain kəm Iesu iətəm kəmalkin ilau nati tarfu. Mətəu nian Iesu təməmnɨm askəuvɨn, kəni məpəh nəmnɨmiən.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Nian kəmətu-pəri e nɨgi kəməluau, kəni moturin tais o rəhan napən.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Kəni məutəharəg mauteruh Iesu ikɨn əha məmə otɨmɨs agɨn.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ilɨs e rəhn-kapə, kəmətei=pən nɨpəgnəmtɨ nəniən tətəni məmə,
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Kəni iətəmimi keiu iətəm katuoh nətəmimi mətuakləh e rəhalah natimnati, kəmətu-pəri ilau e nɨgi kəməluau, kəti e nɨkalɨn maru, kəti e nɨkalɨn məuɨl.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Kəni nətəmimi mɨn u kəməutaliuək məutəhuva mautəhuvən, məutəni=pən nəghatiən tərah kəm Iesu, mauturin-urin rəhn-kapə lah,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 mautəni məmə, “Nəmətəni məmə onəkərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn kəni ik pɨsɨn əmə muvləkɨn o nian kɨsɨl. !Osmiəgəh aru ik! !Kəni eiuaiu e nɨgi kəməluau nəmə ik Nətɨ Uhgɨn pəhriən!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 E noliən əhmen mɨn əmə, pris asoli mɨn, mɨne iəgətun asoli mɨn rəha Lou, mɨne nətəmimi asoli mɨn rəha nətəm Isrel kotol əuvsan,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 motəni məmə, “Təmosmiəgəh nətəmimi, mətəu ko təruru nosmiəgəh aruiən in. In kig rəha Isrel. Nəmə teiuaiu aru e nɨgi kəməluau, kəni okotəni nɨpəhriəniən lan.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Tətəhatətə e Uhgɨn. Təməni məmə in Nətɨ Uhgɨn, kəni pəh Uhgɨn tos rəkɨs in əha rəueiu nəmə in tolkeikei.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 E noliən əhmen mɨn əmə, iakləh mil iətəm kəmətu-pəri ilau ilahal min e nɨgi kəməluau, kətuəni=pən nəghatiən tərah tepət kəm in.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Kəni e tueləf klok mətəuarus=pən tri klok, napinəpuiən təmeiuaiu mɨrəuei rəfin natimnati.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Kəni iuəkɨr e tri klok ləhnaiuv, Iesu təmasək əfəməh e rəhan nəghatiən məni məmə, “!Eli, Eli! ?Lema sapaktəni?” Nɨpətɨ rəhan nəghatiən təni məmə, “!Uhgɨn rəhak, Uhgɨn rəhak! ?Təhro nətəpəh iəu?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Nian nətəmimi nəuvein nətəm kəmautəhtul əha ikɨn kəmotətəu təmasək əfəməh lanəha, kəni kotəni məmə, “In tətauɨn e Elaijə.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəti təmaiu muvən mələs nati kəti təhmen e kotɨn, kəni məueiu wain u tarfu, məu e nɨgi, kəni məfən məmə Iesu otəmnɨm.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Kəni ilah mɨn nəuvein kotəni=pən məmə, “Əpəh əmə. Pəh kauteh-to nəmə Elaijə otuva mosmiəgəh in, uə kəpə.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Kəni Iesu təmasək əfəməh mɨn, megəhan aru lan məmə otɨmɨs, kəni rəhan nehagiən tiet.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 E nian əhruahru əha, napən iətəm tətəhkul e Nimə Rəha Uhgɨn təməhapu mol nəuvetɨn keiu, təmətuəuin əpəha ilɨs muva mol naunun əpəha ləhtəni. Nəmig təməlauəl, kəni kəpiel mɨn kəmotəhapu. Napən təməhapu nəuvetɨn keiu|alt="Torn curtain" src="lb00265b.tif" size="col" loc="Mat 27:51" copy="BFBS (Bass)" ref="Mat 27:51"
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Kəni suvət mɨn u kəmol e nɨpəg kəpiel kəmotəuag, kəni nətəmimi nətəm kotəhruahru tepət nətəm kəmohmɨs rəkɨs, kəmotəmiəgəh mɨn.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Kəmohiet e suvət mɨn, kəni uərisɨg Iesu təmanəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni ilah kəməhuvən əpəha Jerusɨləm mohiet=pən o nətəmimi tepət.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn rəha nətəm Rom ilah rəhan soldiə mɨn nətəm kəmoteruh Iesu, kəmotafu nəmig mɨne natimnati mɨn əha. Kəni kəmotəgɨn pɨk, kəni motəni əfəməh məmə, “!Nɨpəhriəniən, inu Nətɨ Uhgɨn pəhriən!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Nɨpətan tepət kəmautəhtul isəu məutarfu. Ilah kəmotsɨpən ikɨn Kaləli mautohtəu=pən Iesu məutasiru lan e nati pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ilah mɨn nəuvein u Meri Maktələ, kəni Meri u mamə rəha Jemɨs mɨne Josɨs, kəni mamə rəha nətɨ Səpəti mil.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Iətəm Aramatiə u rəhan nautə tepət, nərgɨn u Josɨp, in iətəmimi kəti rəha Iesu. Nian tɨnətuva iuəkɨr o napinəpuiən,
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 təmuvən meruh Pailət, kəni mətapuəh o nɨpətɨ Iesu, kəni Pailət təmegəhan e nɨpətɨ Iesu kəm in.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Kəni Josɨp təmos nɨpətɨ Iesu muvən məuveg e napən ruən vi kəti, nərgɨn u linən,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 kəni mələs muvən mələhu=pən e suvət vi kəmol e nɨpəg kəpiel. Suvət u rəha Josɨp. Kəni mɨsuə=pən e kəpiel asoli kəti mahtɨpəsɨg e nɨpəg kəpiel lan, kəni matuvən.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Meri Maktələ, mɨne Meri kəti mɨn kətuəharəg əha iuəkɨr o suvət.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Nian əha, in nian katol əpenə-penə o Sapət lan, kəni kəməni lauɨg lan e Sapət, pris asoli mɨn mɨne Farəsi mɨn kəməhuvən moteruh Pailət.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Motəni=pən məmə, “Iətəmi asoli. Nɨkitɨmah tɨnəhti məmə, nian suah kəha, iətəmi rəha neiuəiən, təmətəmiəgəh əhanəh, mətəni məmə, ‘Nian kɨsɨl otuva muvən, kəni Uhgɨn otosmiəgəh mɨn iəu e nɨmɨsiən.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Tol lanəha, ahli=pən rəham nəuvein soldiə okəhuvən məuteh nɨpəg kəpiel suvət motətəuarus=pən nian kɨsɨl tuva muvən. Məta rəhan mɨn okəhuva motakləh e nɨpətɨn, kəni motəni=pən kəm nətəmimi məmə təməmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. Kəni neiuəiən u, in otərah tapirəkɨs iətəm aupən.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Kəni Pailət təməni=pən məmə “Otos soldiə mɨn, kəni məhuvən motol natimnati rəfin iətəm nəkotolkeikei məmə okotol e neh viviən suvət e nɨpəg kəpiel.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Kəni soldiə mɨn kəməhuvən mauteh vivi nɨpəg kəpiel, motələhu=pən nəmtətiən kəti e kəpiel. Kəni kəmotələhu soldiə mɨn məmə okauteh ikɨn əha.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.