Mateus 20
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 “Tol lanəha mətəu-inu Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn təhmen e nəghatiən əuhlin u. Iətəmi asoli kəti rəha nasumiən təmiet ləplapɨn agɨn məmə otəsal e nətəmimi məmə okəhuva motol uək e rəhan nasumiən.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Kəni in təməni məmə otətəou ilah kətiəh kətiəh uan tənariəs e nian kətiəh, kəni mahli=pən ilah kəhuvən e rəhan nasumiən.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 “Iuəkɨr o nain klok ləplapɨn, təmiet muvən e makɨt meruh nətəmimi nəuvein kəutəhtul məsotoliən nati kəti.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, ‘Itəmah mɨn, əhuvən motol uək əpəha e rəhak nasumiən, kəni iəkətəou itəmah e məni iətəm təhruahru.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Kəni kəməhuvən.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Kəni iuəkɨr e faif klok ləhnaiuv, təmiet muvən meruh nətəmimi nəuvein mɨn kautəhtul əpnapɨn əmə. Kəni təməni=pən kəm lah məmə, ‘?Təhro nəutəhtul u ikɨnu nian apiəpiə kəti, məsotoliən nati kəti?’
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Kəni kotəni=pən məmə, ‘Mətəu-inu iətəmi kəti təsəsaliən e tɨmah məmə iəkotol uək rəhan.’ Kəni təməni=pən kəm lah məmə, ‘Itəmah mɨn əhuvən motol uək e rəhak nasumiən.’ Kəni ilah kəməhuvən.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Nian tɨnəhnaiuv, iətəmi asoli rəha nasumiən təməni=pən kəm rəhan iətəmimi iətəm tətəsal o noluək mɨn məmə, ‘Auɨn e noluək mɨn kəhuva, nəkəfən rəhalah məni. Nəkətuəuin mətəou nətəmimi nətəm kəməhuva uərisɨg muvən mətəuarus nətəmimi kəmotaupən motol uək.’
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 “Kəni noluək mɨn nətəm kəməhuva motol uək e faif klok, kəməhuva kəni təmətəou ilah uan tənariəs kətiəh kətiəh.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Tol lanəha, nətəmimi mɨn u nətəm kəmotaupən motol uək, nɨkilah təhti məmə okotos məni tapirəkɨs nətəmi mɨn u kəmotol uək uərisɨg. Mətəu ilah kətiəh kətiəh kəmotos mɨn əmə uan tənariəs.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Nian kəmotos məni, kəni nɨkilah tɨnərah mɨnəutəni nɨkalɨ iətəmi asoli rəha nasumiən, kəni motəni=pən kəm in məmə,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 ‘Nətəmimi mɨn u nətəm kəmotol uək uərisɨg, kəmotol uək əmə e auə kətiəh əmə, mətəu ik nəmətəou itɨmah təhmen-əhmen əmə. Mətəu itɨmah iəmotol uək asoli e nərauiə əskasɨk e nian apiəpiə.’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 “Mətəu iətəmi asoli təməni=pən kəm lah məmə, ‘Iəu kəti. Iəsakləhiən kəm ik. ?Nəməni məmə nəkol uək o uan tənariəs, uə kəpə?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Os rəham məni matuvən. Iəkolkeikei məmə iəkətəou iətəmimi u iətəm təmol uək uərisɨg təhmen əmə lam.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Rəhak u məni. ?Iəkəhrun noliən lanəha nati nak iətəm iəkolkeikei, uə kəpə? ?Nətəməki lak mətəu-inu iatol təuvɨr?’”
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Kəni nian Iesu təmol naunun e nəghatiən əuhlin, təməni=pən kəm lah məmə, “Tol lanəha, iətəmi tatuərisɨg otaupən, kəni iətəmi tətaupən otuərisɨg.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Kəni nian Iesu təmatuvən Jerusɨləm, təmos rəhan nətəmimi tueləf motəhtul pɨsɨn, kəni təməni=pən kəm lah məmə,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Kautəhuvən əpəha ilɨs Jerusɨləm, kəni iəu Nətɨ Iətəmimi, okegəhan=pən lak kəm pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou. Kəni okotiuvi pətɨgəm iəu məmə iəkɨmɨs,
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 kəni motəfən iəu kəm Nanihluə mɨn məmə okotəuvsan lak, kəni motalis motoh, kəni motətu-pəri iəu e nɨgi kəməluau məmə iəkɨmɨs. Kəni uərisɨg e nian kɨsɨl, kəni Uhgɨn otosmiəgəh mɨn iəu e nɨmɨsiən.”
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Kəni pətan rəha Səpəti, tos nətɨlau mil muva mɨsin=pən nəulɨn o Iesu, mətətapuəh e nati kəti ohni. (Ilau iətəmimi mil rəha Iesu.)
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “?Nəkolkeikei nak?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Nəkuəruru nati iətəm nətuətapuəh ohniəu. ?Təhro? ?Itəlau, nɨkitəlau təhti məmə nəkuəhrun məmə ko nəkuos nahməiən u oiəkos məmə oiəkətəu tərah?” Kəni kuəni=pən kəm Iesu məmə, “Əuəh, iəkuəhrun.”
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Pəhriən, onəkuəmnɨm=pən e rəhak kap rəha nətəuiən nahməiən. Mətəu o nəharəgiən e nɨkalɨk maru mɨne məuɨl, səniəmə rəhak məmə iəkəni. Ikɨn mil əha, ilau rəha nətəmimi mɨn u iətəm Uhgɨn təmol əpenə-penə o lah.”
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Nian nətəmimi ten mɨn rəha Iesu kəmotətəu nəghatiən əha, kəni niəməha təmol pɨk ilah o suah mil ilau pian mətəu ilah mɨn kotolkeikei məmə kəhuva motepət.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Mətəu Iesu təmauɨn e lah kəhuva kətiəh, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nəkotəhrun rəkɨs noliən rəha nətəmi asoli rəha Nanihluə mɨn. Ilah kautol təskasɨk pɨk kəm rəhalah mɨn nətəmimi. Kəni rəhalah kəpmən mɨn kautol ilah kəutəməhli ləhtəni e narmənɨgiən rəhalah.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Mətəu itəmah, ko nəsotoliən lanəha. Mətəu nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə otuva in iətəmi asoli kəti rəhatəmah, in otəkeikei muva məhmen e ioluək kəti rəhatəmah,
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 kəni nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə otəhtul aupən e təmah, in otəkeikei muva slef rəhatəmah.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Noliən əha təhmen əmə lak, Nətɨ Iətəmimi. Iəməsuvaiən məmə nətəmimi okotol uək rəhak, mətəu iəmuva məmə iəkol uək rəhalah, kəni iəkəfən rəhak nəmiəgəhiən məmə iəkɨtɨs ilah e rəhalah noliən tərah mɨn.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Nian Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəmohiet e taun Jeriko, nɨmənin nətəmimi kəmohtəu=pən.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Kəni iəmnəu mil keiu kətuəharəg e nɨkalɨ suaru, kəni nian kəmuətəu məmə Iesu tətaliuək e suaru mətuva, kəni kəmuagət əfəməh muəni məmə, “!Iərmənɨg, Mipɨ Kig Tefɨt, asəkəhruin itɨmlau!”
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Kəni mətəu, nɨmənin nətəmimi kautəniəhu ilau, motəni=pən məmə kəsuagət pɨkiən, mətəu ilau kuagət pɨk agɨn mɨn məmə, “!Iərmənɨg, Mipɨ Tefɨt, asəkəhruin masiru itɨmlau!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Kəni Iesu təhtul mauɨn e lau, məni=pən məmə, “?Nəkuolkeikei məmə iəkol nak kəm təlau?”
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Kəni kuəni=pən məmə, “Iərmənɨg, iəkuolkeikei məmə iəkueruh nati.”
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Kəni Iesu təmasəkəhruin ilau, kəni mek nəhmtɨlau. Kəni rəueiu agɨn, kɨnatueruh nati, kəni matuɨtəu=pən Iesu.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.