Mateus 17
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Nian sikɨs tɨnuva mɨnuvən rəkɨs, Iesu tit Pitə, mɨne Jemɨs, mɨne Jon u pia Jemɨs, mit ilahal məhuvən əpəha ilɨs e nɨtəuət əfəməh, ilah pɨsɨn əmə.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte,
2 Kəni ikɨn əha, nɨpətɨ Iesu təməuhlin muva mol pɨsɨn. Rəhn-kapə təmasiə məhagəhag təhmen e mɨtɨgar, kəni rəhan napən tɨnuva məruən məhagəhag.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Rəueiu agɨn, Mosɨs mɨne Elaijə kəmiaietɨgəm=pa məhləghati ilahal Iesu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Kəni Pitə təməni=pən kəm Iesu məmə, “!Iərmənɨg! Təuvɨr məmə itɨmahal u iəmluva u ikɨnu. Nəmə nəkolkeikei, iəkol nɨmauvluvl kəti u ikɨnu, rəham kəti, rəha Mosɨs kəti, kəni rəha Elaijə kəti.”
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
5 Nian Pitə təmətəghati əhanəh, nəpuə əhagəhag kəti təmuva məuveg ilah, kəni kəmotətəu nəuia iətəmi kəti təmiet e nəpuə mətəni məmə, “Inu nətɨk iətəm iəkolkeikei pɨk. Nɨkik tagiən pɨk ohni. !Nəklətəlɨg lan!”
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Nian suah milahal əha kəmhlətəu nəghatiən əha, mɨhləmei=pən mɨhlɨtənɨm=pən rəhn-kapə lahal e nɨftəni məhləgɨn pɨk.
6 E os discípulos, ouvindo isto, caíram sobre os seus rostos, e tiveram grande medo.
7 Mətəu Iesu təmuva mek ilahal mətəni məmə, “Ləhtul. Sləgɨniən.”
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes, e disse: Levantai-vos, e não tenhais medo.
8 Nian kəmhləsal-pəri, məsleruh mɨniən iətəmi kəti, mətəu Iesu pɨsɨn əmə.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram senão unicamente a Jesus.
9 Nian kəmoteiuaiu=pa e nɨtəuət, Iesu təni kəm lahal məmə, “Nəsləniən kəm iətəmimi kəti nati nak iətəm nəmhleruh mətəuarus=pən Nətɨ Iətəmimi otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.”
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja ressuscitado dentre os mortos.
10 Kəni kɨhləni=pən məmə, “?Mətəu təhro nəgətun mɨn rəha Lou kəutəni məmə Elaijə otəkeikei maupən muva mɨn?”
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem então os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “Nɨpəhriəniən məmə Elaijə otəkeikei maupən muva məmə otol vivi mɨn natimnati rəfin.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas;
12 Mətəu iəkəni=pɨnə kəm təmahal məmə, Elaijə tɨnuva rəkɨs, mətəu nətəmimi kəsotəhruniən in, kəni motol tərah lan. E noliən əhmen mɨn əmə, Nətɨ Iətəmimi otətəu nahməiən e nəhlmɨlah.”
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do homem.
13 Kəni rəhan nətəmimi kɨnotəhrun məmə tətəghati e Jon Bəptais kəm lah nian tətəghati e iəni Elaijə.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falara de João o Batista.
14 Nian kɨnohiet=pa o nɨmənin nətəmimi, suah kəti tuva mɨsin nəulɨn aupən e Iesu,
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele, e dizendo:
15 kəni məni məmə, “Iərmənɨg, asiru e nətɨk. Tətauɨt, kəni mətətəu pɨk nahməiən lan. Nian tepət tətəmei=pən e nɨgəm, mətəmei=pən e nəhu.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água;
16 Iəmələs muvən o rəham mɨn nətəmimi, mətəu kotəruru nol viviən.”
16 E trouxe-o aos teus discípulos; e não puderam curá-lo.
17 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “!Ei! Itəmah nətəmi rəueiu nəsotəhatətəiən, kəni nɨnəhuvən isəu o suaru rəha Uhgɨn. !?Kərmə oiəkatɨg kitah min itəmah mətəuarus=pən nian nak nəmanotəhatətə lak!? !?Kəni kərmə onəhgɨn iəpanəmeig e təmah!? !Otit suakəku ko məhuva kəm iəu!”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei eu convosco, e até quando vos sofrerei? Trazeimo aqui.
18 Kəni Iesu təməghati əskasɨk kəm narmɨn tərah, kəni tiet e suakəku, kəni rəueiu agɨn suakəku təməuvɨr.
18 E, repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele, e desde aquela hora o menino sarou.
19 Kəni rəhan nətəmimi kəməhuva motəhtul pɨsɨn ilah Iesu, kəni motətapuəh ohni məmə, “?Təhro itɨmah iəkotəruru nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah?”
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Mətəu-inu rəhatəmah nəhatətəiən təkəku əmə, təsəhmeniən. Mətəu iətəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə rəhatəmah nəhatətəiən əha ikɨn, nati əpnapɨn təhmen e nɨkɨtɨ mastət u təkəku agɨn, kəni nəkotəhrun nəni-pəniən kəm nɨtəuət u məmə, ‘Iet u e nɨmeim, muvən ikɨn əha,’ kəni nɨtəuət otiet, kəni nati kəti tɨkə iətəm itəmah nəkotəruru noliən.”
20 E Jesus lhes disse: Por causa de vossa incredulidade; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e há de passar; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 Mas esta casta de demônios não se expulsa senão pela oração e pelo jejum.
22 Nian kəməhuva kətiəh əpəha Kaləli, Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəu Nətɨ Iətəmimi, suah kəti otegəhan=pən lak e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens;
23 Nətəmimi okotohamu iəu, kəni uərisɨg e nian kɨsɨl, Uhgɨn otosmiəgəh mɨn iəu e nɨmɨsiən.” Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotətəu tərah pɨk agɨn o nəghatiən əha.
23 E matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Nian Iesu mɨne rəhan nətəmimi kəməhuva Kapeniəm, nətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs rəha Nimə Rəha Uhgɨn, kəməhuva o Pitə motəni məmə, “?Təhro? ?Rəham iəgətun tatətəou takɨs u, uə kəpə?”
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as dracmas, e disseram: O vosso mestre não paga as dracmas?
25 Kəni Pitə təməni=pən məmə, “Əuəh, tatətəou.”
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos, ou o censo? Dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Pitə təməni=pən məmə, “Kautos o nətəmimi pɨsɨn mɨn.”
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Mətəu kitah kəsotolkeikeiən məmə kotol ilah kotətəu tərah o tah. Kəni tol lanəha, təuvɨr məmə ik onəkuvən əpəha ləuahtəni e lek, məraki rəham nɨpien o niuviən nəmu. Nəmu iətəm nəkaupən miuvi, məhapu nɨpəgnəuan, kəni meruh məni silfə kəti təhmen o nətəouiən takɨs. Mos muvən məfən kəm lah o nətəouiən rəhalau takɨs.”
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir, e abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.