Mateus 17
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian sikɨs tɨnuva mɨnuvən rəkɨs, Iesu tit Pitə, mɨne Jemɨs, mɨne Jon u pia Jemɨs, mit ilahal məhuvən əpəha ilɨs e nɨtəuət əfəməh, ilah pɨsɨn əmə.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Kəni ikɨn əha, nɨpətɨ Iesu təməuhlin muva mol pɨsɨn. Rəhn-kapə təmasiə məhagəhag təhmen e mɨtɨgar, kəni rəhan napən tɨnuva məruən məhagəhag.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Rəueiu agɨn, Mosɨs mɨne Elaijə kəmiaietɨgəm=pa məhləghati ilahal Iesu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Kəni Pitə təməni=pən kəm Iesu məmə, “!Iərmənɨg! Təuvɨr məmə itɨmahal u iəmluva u ikɨnu. Nəmə nəkolkeikei, iəkol nɨmauvluvl kəti u ikɨnu, rəham kəti, rəha Mosɨs kəti, kəni rəha Elaijə kəti.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Nian Pitə təmətəghati əhanəh, nəpuə əhagəhag kəti təmuva məuveg ilah, kəni kəmotətəu nəuia iətəmi kəti təmiet e nəpuə mətəni məmə, “Inu nətɨk iətəm iəkolkeikei pɨk. Nɨkik tagiən pɨk ohni. !Nəklətəlɨg lan!”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Nian suah milahal əha kəmhlətəu nəghatiən əha, mɨhləmei=pən mɨhlɨtənɨm=pən rəhn-kapə lahal e nɨftəni məhləgɨn pɨk.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Mətəu Iesu təmuva mek ilahal mətəni məmə, “Ləhtul. Sləgɨniən.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Nian kəmhləsal-pəri, məsleruh mɨniən iətəmi kəti, mətəu Iesu pɨsɨn əmə.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Nian kəmoteiuaiu=pa e nɨtəuət, Iesu təni kəm lahal məmə, “Nəsləniən kəm iətəmimi kəti nati nak iətəm nəmhleruh mətəuarus=pən Nətɨ Iətəmimi otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Kəni kɨhləni=pən məmə, “?Mətəu təhro nəgətun mɨn rəha Lou kəutəni məmə Elaijə otəkeikei maupən muva mɨn?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “Nɨpəhriəniən məmə Elaijə otəkeikei maupən muva məmə otol vivi mɨn natimnati rəfin.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Mətəu iəkəni=pɨnə kəm təmahal məmə, Elaijə tɨnuva rəkɨs, mətəu nətəmimi kəsotəhruniən in, kəni motol tərah lan. E noliən əhmen mɨn əmə, Nətɨ Iətəmimi otətəu nahməiən e nəhlmɨlah.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Kəni rəhan nətəmimi kɨnotəhrun məmə tətəghati e Jon Bəptais kəm lah nian tətəghati e iəni Elaijə.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Nian kɨnohiet=pa o nɨmənin nətəmimi, suah kəti tuva mɨsin nəulɨn aupən e Iesu,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 kəni məni məmə, “Iərmənɨg, asiru e nətɨk. Tətauɨt, kəni mətətəu pɨk nahməiən lan. Nian tepət tətəmei=pən e nɨgəm, mətəmei=pən e nəhu.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Iəmələs muvən o rəham mɨn nətəmimi, mətəu kotəruru nol viviən.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “!Ei! Itəmah nətəmi rəueiu nəsotəhatətəiən, kəni nɨnəhuvən isəu o suaru rəha Uhgɨn. !?Kərmə oiəkatɨg kitah min itəmah mətəuarus=pən nian nak nəmanotəhatətə lak!? !?Kəni kərmə onəhgɨn iəpanəmeig e təmah!? !Otit suakəku ko məhuva kəm iəu!”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Kəni Iesu təməghati əskasɨk kəm narmɨn tərah, kəni tiet e suakəku, kəni rəueiu agɨn suakəku təməuvɨr.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Kəni rəhan nətəmimi kəməhuva motəhtul pɨsɨn ilah Iesu, kəni motətapuəh ohni məmə, “?Təhro itɨmah iəkotəruru nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Mətəu-inu rəhatəmah nəhatətəiən təkəku əmə, təsəhmeniən. Mətəu iətəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə rəhatəmah nəhatətəiən əha ikɨn, nati əpnapɨn təhmen e nɨkɨtɨ mastət u təkəku agɨn, kəni nəkotəhrun nəni-pəniən kəm nɨtəuət u məmə, ‘Iet u e nɨmeim, muvən ikɨn əha,’ kəni nɨtəuət otiet, kəni nati kəti tɨkə iətəm itəmah nəkotəruru noliən.”
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Nian kəməhuva kətiəh əpəha Kaləli, Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəu Nətɨ Iətəmimi, suah kəti otegəhan=pən lak e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Nətəmimi okotohamu iəu, kəni uərisɨg e nian kɨsɨl, Uhgɨn otosmiəgəh mɨn iəu e nɨmɨsiən.” Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotətəu tərah pɨk agɨn o nəghatiən əha.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Nian Iesu mɨne rəhan nətəmimi kəməhuva Kapeniəm, nətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs rəha Nimə Rəha Uhgɨn, kəməhuva o Pitə motəni məmə, “?Təhro? ?Rəham iəgətun tatətəou takɨs u, uə kəpə?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Kəni Pitə təməni=pən məmə, “Əuəh, tatətəou.”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Pitə təməni=pən məmə, “Kautos o nətəmimi pɨsɨn mɨn.”
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Mətəu kitah kəsotolkeikeiən məmə kotol ilah kotətəu tərah o tah. Kəni tol lanəha, təuvɨr məmə ik onəkuvən əpəha ləuahtəni e lek, məraki rəham nɨpien o niuviən nəmu. Nəmu iətəm nəkaupən miuvi, məhapu nɨpəgnəuan, kəni meruh məni silfə kəti təhmen o nətəouiən takɨs. Mos muvən məfən kəm lah o nətəouiən rəhalau takɨs.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.