Marcos 7
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Kəni Farəsi nəuvein mɨne nəgətun nəuvein rəha Lou, kəmotsɨpən əha Jerusɨləm, məutəharəg ilah Iesu.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Kəni kəmotafu məmə nətəmimi mɨn rəha Iesu nəhlmɨlah tamɨkmɨk kəni məsoteikuasiən e noliən rəha Farəsi mɨn, kəni motauən.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Farəsi mɨn, mɨne nətəm Isrel tepət, kəmautohtəu=pən əhruahru kastɨm rəha tɨpɨlah nuvəh mɨn. Kəutəkeikei moteikuas e nəhlmɨlah e noliən kəti, kəni uərisɨg lan, kotəhrun nauəniən.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Kəni nian kotsɨpən e makɨt məhuva, məsotauən pɨpɨmiən, motaupən moteikuas e nəhlmɨlah, uərisɨg kəmanotauən. Kəni mautohtəu=pən natimnati tepət mɨn lanəha iətəm kəmotos o tɨpɨlah nuvəh mɨn. Kəni kastɨm əhruahru əha ikɨn rəha neikuasiən e sospən, mɨne kap, mɨne pesɨn u kəmol e aiən.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Kəni inu Farəsi mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kotətapuəh o Iesu məmə, “!?Təhro rəham mɨn nətəmimi kəsotohtəu-pəniən kastɨm rəha tɨpɨtah nuvəh mɨn!? !?Təhro kəsoteikuasiən e nəhlmɨlah ko məpanotauən, kəni mautol lanəha!?”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Aupən Aiseə təməni pəhriən nian təməni pətɨgəm əhruahru nəghatiən rəha Uhgɨn mətəni e təmah məmə itəmah nəfaki eiuə mɨn. In təməni məmə,
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Məutəfaki kəm iəu o nati əpnapɨn əmə,
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Kəni Iesu təməni mɨn kəm lah məmə, “Itəmah nəutəpəh Lou rəha Uhgɨn mautohtəu=pən əmə kastɨm rəha iətəmimi.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nəutəfəri pɨk o noliən əpətu rəhatəmah məmə nəkotəpəh Lou rəha Uhgɨn kəni məutohtəu=pən aru əmə kastɨm rəhatəmah.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Mosɨs təməni məmə, ‘Onəkɨsiai rəham tatə mɨne mamə. Nəmə iətəmi kəti tətəghati rah e rəhan tatə mɨne mamə, okəkeikei kohamu.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Mətəu itəmah nəkotəni məmə, iətəmi kəti nəmə təpəh nasiruiən e rəhan tatə mɨne rəhan mamə kəni məni=pən kəm lau məmə, ‘Rəhak u nati u iəkəmə iəkasiru e təlau lan, mətəu iəmələhu əmə məmə rəha Uhgɨn. Kəni nati kətəfən kəm Uhgɨn ko kəsoliən nati kəti lan.’
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 “Kəni kastɨm rəhatəmah tətegəhan məmə suah kəti təhrun nəpəhiən nasiruiən e rəhan tatə mɨne rəhan mamə e noliən əha. Kəni inu təsɨsiaiən ilau.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Mətəu e noliən əha, nəutəgətun nətəmimi e rəhatəmah kastɨm məmə in nati agɨn, kəni motol nəghatiən rəha Uhgɨn tatol əmə nati əpnapɨn lan. Kəni natimnati mɨn tepət mɨn lanəha itəmah nautol.”
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Kəni Iesu təmauɨn e nɨmənin nətəmimi məmə okəhuva iuəkɨr ohni kəni təni=pən kəm lah məmə, “Otətəlɨg vivi-to lak məmə nəkotəhrun noliən rəha nauəniən mɨne neikuasiən.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Nati iətəmimi tatun təsoliən iətəmimi tamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn, mətəu nati tatsɨpən e nɨki iətəmimi tatol iətəmimi tətamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn.”
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 — ausente —
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Nian Iesu təmiet rəkɨs e nɨmənin nətəmimi u, kəni muvən əpəha imə, kəni rəhan mɨn nətəmimi kotətapuəh o nɨpətɨ nəghatiən mɨn u kəm in.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Nəmə təhro itəmah mɨn rəhn-kapə təmah tɨkə. Onəkotəkeikei motəhrun məmə natimnati iətəm iətəmimi tatun in təhmen əmə e nati ihluə təsoliən iətəmimi tətərah e nəhmtɨ Uhgɨn.
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Mətəu-inu tun kəni təsuvəniən e nɨkin, mətəu tatuvən e nɨsɨgan, kəni matiet mɨn.” (E nəghatiən əha Iesu təməni pətɨgəm məmə nauəniən rəfin katun təuvɨr e nəhmtɨ Uhgɨn.)
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Kəni təni məmə, “Mətəu nati iətəm tatiet e nɨki iətəmimi, in tol iətəmimi tətamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Mətəu-inu nɨki iətəmimi tətəhti natimnati tərah tepət, kəni nətəmimi kautol noliən tərah mɨn u: nɨpətan mɨne nəman mɨne, kautit oneuən ilah mɨn; kəutakləh; kautohamu iətəmi;
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 kəutakləh e pətan rəha iətəmi pɨsɨn; kəutaumɨs pɨk o natimnati; kautol təfagə tərah mɨn; kəuteiuə; kautit əpnapɨn əmə nɨpətan mɨne nəman; kautetet; kəutəni nɨkalɨ iətəmi; kəutəfəri ilah; kəutalməli.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Noliən tərah mɨn əha, ilah kəha kautsɨpən e nɨki nətəmimi kəni mautol ilah kotamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 — ausente —
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 — ausente —
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 — ausente —
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Mətəu Iesu təni məmə, “Kəpə. Pəh kotaupən motaugɨn kəlkələh mɨn. Təsəuvɨriən məmə okəraki=pən e nauəniən nɨg kəlkələh mɨn kəm ‘kuri mɨn.’”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Mətəu pətan u təni məmə, “Nɨpəhriəniən iətəmi asoli, mətəu nati əpnapɨn kuri mɨn, mətəu kegəhan məmə ilah kautun nɨpɨspɨsɨ nauəniən nɨg kəlkələh mɨn iətəm tatɨmərəgrəg=pən e nɨpəg tepɨl.”
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Mətəu-inu nəmuhalpɨn vivi rəhak nəghatiən, uvən-to əpəha imam ikɨn mafu narmɨn tərah tɨniet rəkɨs e rəham pətəkəku.”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Pətan u təmaiu muvən iman lahuənu mafu rəhan pətəkəku tətapɨli-pəri vivi əmə e rəhan pet, kəni narmɨn tərah tɨniet rəkɨs lan.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Kəni Iesu təmiet ikɨn əha ima nətəm Taea kəni muvən=pən əpəha Saedon muvən=pən əpəha Tekapolɨs ikɨn matuvən əpəha e nəhu Lek Kaləli.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Kəni nətəmimi kəmotit iətəmimi kəti nɨmatəlgɨn talu kəni məruru nəghatiən məhuva məmə Iesu otələhu=pən nəhlmɨn lan pəh tətəu təuvɨr mɨn e nɨmɨsiən.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Kəni Iesu təmit suah u mian əpəha isəu nəuvetɨn o nətəmimi, kəni məfən nəuanəhlmɨn e nɨmatəlgɨn kəni magəh nəhlmɨn mələhu=pən e namɨn.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Kəni məsal pəri əpəha e neai, kəni meəhagəhli ohni e rəhan nəghatiən məmə, “!Efata!” Nɨpətɨn təni məmə, “!Əuvɨr-tə!”
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Kəni əmeiko iətəmi u tɨnatətəu nati, kəni namɨn tɨnəuvɨr mɨnatəghati vivi.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Kəni Iesu təməniəhu ilah məmə okəsotəniən nati u kəm nətəmimi. Mətəu nian Iesu təmətəkeikei kəm lah, mətəu ilah kəmotəkeikei motəni pətɨgəm pɨk mɨn kəm nətəmimi.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Kəmotauɨt pɨk ohni motəni məmə, “Natimnati rəfin iətəm tatol, mətəu in təuvɨr pɨk agɨn. Nətəmimi mɨn u nɨmatəlgɨlah talu kɨnautətəu nati, mɨne nətəmimi mɨn u kotəruru nəghatiən kɨnautəghati.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.