Marcos 3
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 E Sapət kəti mɨn, Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən kəni meruh suah kəti nəhlmɨn təmɨmɨs, təsuahruiən lan.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Nian Iesu təmuvən imə, kəni nətəmimi nəuvein kəmauteruh vivi məmə otol vivi iətəmi u e Sapət, uə kəpə. Nəmə in tatol, kəni okotəni məmə in tətərəkɨn Lou rəha Sapət.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Kəni Iesu təməni=pən kəm suah u məmə, “Əhtul muva u aupən,” kəni təhtul muvən əpəha aupən.
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Kəni Iesu təmahi ilah məmə, “Iəkolkeikei məmə iəkətapuəh nati kəti o təmah. ?Təhro? ?E nian rəha Sapət, noliən nak in təhruahru e Lou məmə okol, kəhrun noliən nati təuvɨr uə kəhrun noliən nati tərah? ?Okosmiəgəh iətəmi, uə okuhamu itəmi?” Mətəu kotəpnapɨn əmə.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Kəni Iesu təməsal=pən meruh ilah, kəni niəməha tol, kəni nɨkin tahmə o lah mətəu-inu rəhn-kapə lah tiəkɨs pɨk. Kəni məni=pən kəm suah u məmə, “Uahru-to e nəhlməm.” Kəni suah u təmuahru e nəhlmɨn, əmeiko nəhlmɨn təuvɨr.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Kəni Farəsi mɨn əha kəmohiet motaiu əhruahru əmə məhuvən moteruh rəhalah tɨkɨmɨr mɨn e pati rəha Herot, motol məhuva əmə kətiəh motəsal e suaru məmə okotələs Iesu motohamu.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəmohiet moteiuaiu məhuvən əpəha e nəhu Lek Kaləli. Nɨmənin nətəmimi kəmautəhuərisɨg e lah. Nətəmimi mɨn u nəuvein kəmotsɨpən e lahuənu rəhalah e nɨtəni Kaləli,
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 nəuvein kotsɨpən əpəha e lahuənu əlkələh mɨn e nɨtəni əpəha Jutiə; nəuvein kotsɨpən Jerusɨləm. Nəuvein mɨn kəmotsɨpən e nəuvetɨn mɨn əpəha nɨtəni Itumiə mɨne nəve nəhu Jotən e nɨtəni=pən matuvən. Nəuvein mɨn kəmotsɨpən pahav əpəha ikɨn mɨn e taun mil u Taea mɨne Saedon. Nətəmimi mɨn u kɨnotətəu rəkɨs natimnati mɨn u Iesu tatol ilah, kəni kəməhuva məmə okoteruh.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva pɨk, kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotol əpenə-penə e bot kəti məmə otuvən məharəg lan, məmə nɨmənin nətəmimi okəsotəhgi-əhgi pɨkiən in.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Mətəu-inu tɨnol vivi rəkɨs nətəmimi tepət, kəni nətəmimi mɨn u kautohmɨs əhanəh kəutəhgi-əhgi ilah mɨn məmə okəhuva iuəkɨr motek Iesu.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Kəni nian nətəmimi nətəm narmɨn tərah mɨn kəutatɨg e lah kəmotafu Iesu, kəmotaiu aupən lan motəmei=pən ohni motagət əfəməh məmə, “Ik Nətɨ Uhgɨn!”
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Mətəu Iesu təməniəhu əskasɨk narmɨn tərah mɨn u məmə kəsotəni pətɨgəmiən in kəm nətəmimi.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Kəni Iesu mɨne kəməhuvən əpəha e nəhue nɨtəuət, kəni tətauɨn e nətəmimi nəuvein əmə okəhuva ohni.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 Nian kəməhuvən, kəni təmɨtəpɨn rəkɨs ilah tueləf kəni məfəri ilah məmə aposɨl mɨn. In təməni mɨn məmə nətəmimi mɨn əha, ilah əha okotaliuək ilah min, kəni in otahli rəkɨs ilah kəhuvən motəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr kəm nətəmimi əpəha ikɨn mɨn,
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 kəni okotos nepətiən mɨne nəsanəniən o nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn e nətəmimi.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Nətəmi mɨn u ilah u təmɨtəpɨn ilah, ilah u, Saimon u Iesu təmauɨn=pən mɨn nərgɨn kəti mɨn məmə Pitə,
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 mɨne Jemɨs mɨne pian Jon nətɨ Səpəti mil u Iesu təməfən mɨn nərgɨlau notəhan məmə, “Poanejes,” nɨpətɨ nəghatiən əha təni məmə nətɨ kaluəluə mil, mətəu-inu niəməha tatol uəhai ilau.
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 — ausente —
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 — ausente —
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Uərisɨg, təmɨtəlɨg=pən mɨn lahuənu, kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva mɨn ohni, kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kɨnotəruru nəmeigiən mɨne nauəniən mɨne.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Nian rəhan mamə mɨne kəmotətəu nəghatiən u kətəni e Iesu, kəni məhuva məmə okotit rəkɨs o nətəmimi, mətəu-inu nətəmimi nəuvein kəutəni məmə Iesu in nətalməli.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Nəgətun mɨn nəuvein rəha Lou kəmotsɨpən əpəha Jerusɨləm məhuva kəni motəni məmə Pielsepul (nərgɨn kəti mɨn rəha Setən), u in iətəmi asoli rəha narmɨn tərah mɨn, in tətatɨg e Iesu, kəni motəni məmə in tətəfən nəsanəniən kəm Iesu məmə otəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nətəmimi.
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Kəni Iesu təmauɨn e lah kəhuva iuəkɨr ohni kəni məni nəghatiən əuhlin kəti kəm lah, məmə, “?Nɨkitəmah tətəhti məmə ko Setən təhgi pətɨgəm aru Setən? !Kəpə!
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Nəmə nətəmimi e kəntri kəti kəutəhapu ilah mɨn, kəni okotərəkɨn rəhalah kəntri, kəni narmənɨgiən rəhan otəmei mɨkə.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Kəni təhmen=pən əmə, e lahuənu kəti, nəmə nətəmimi lan kəutəhapu ilah mɨn, kəni okotərəkɨn agɨn lahuənu u.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Kəni nəmə Setən tətəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn rəhan e nətəmimi, kəni tatol aru əmə tɨkɨmɨr kəm in. ?Kəni otəhro lanu, rəhan narmənɨgiən otəhtul? Uək rəhan otəmei mɨkə.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 “Kəni ko iakləh kəti təsuvən əpnapɨniən e nimə rəha iətəmi kətəgɨn lan kəti, mə takləh e natimnati rəhan, mətəu otəkeikei məlis e nɨləuɨs, mələhu, kəni ko məpanuvən makləh e rəhan natimnati.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə təfagə tərah rəfin rəha nətəmimi, mɨne nəghatiən tərah mɨn iətəm ilah kautəni, Uhgɨn təhrun nos rəkɨsiən.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Mətəu iətəmi tətəni rah Narmɨn Rəha Uhgɨn, ko Uhgɨn təsos rəkɨsiən rəhan təfagə tərah. Təfagə tərah əha otətatɨg kətiəh lan mətatɨg, ko təsɨkəiən.”
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Iesu təməni lanəha mətəu-inu kəmotaupən motəni məmə narmɨn tərah kəti tətatɨg lan.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Kəni e nian əha, mamə rəha Iesu mɨne pian mɨn kəməhuva, kəni mautəhtul əmə əpəha ihluə kəni motahli=pən nəghatiən o Iesu məmə tuva-to meh ilah.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Kəni nɨmənin nətəmimi kəmotəharəg kan kekəu e Iesu, kəni motəni=pən kəm Iesu məmə, “Ei, mamə rəham mɨne piam mɨn əpəha ihluə, kotolkeikei məmə okoteh-to ik.”
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Pəh u rəhak mamə mɨne piak mɨn?”
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Kəni məsal=pən meruh rəfin ilah kəni məni məmə, “Oteruh-to. Itəmah u piak mɨn mɨne rəhak mamə əhruahru mɨn.
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Nətəmimi mɨn u kautol nəuia Uhgɨn, ilah u piak mɨn, mɨne rəhak kakə mɨn, mɨne rəhak mamə.”
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.