Marcos 3
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 E Sapət kəti mɨn, Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən kəni meruh suah kəti nəhlmɨn təmɨmɨs, təsuahruiən lan.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Nian Iesu təmuvən imə, kəni nətəmimi nəuvein kəmauteruh vivi məmə otol vivi iətəmi u e Sapət, uə kəpə. Nəmə in tatol, kəni okotəni məmə in tətərəkɨn Lou rəha Sapət.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Kəni Iesu təməni=pən kəm suah u məmə, “Əhtul muva u aupən,” kəni təhtul muvən əpəha aupən.
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Kəni Iesu təmahi ilah məmə, “Iəkolkeikei məmə iəkətapuəh nati kəti o təmah. ?Təhro? ?E nian rəha Sapət, noliən nak in təhruahru e Lou məmə okol, kəhrun noliən nati təuvɨr uə kəhrun noliən nati tərah? ?Okosmiəgəh iətəmi, uə okuhamu itəmi?” Mətəu kotəpnapɨn əmə.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Kəni Iesu təməsal=pən meruh ilah, kəni niəməha tol, kəni nɨkin tahmə o lah mətəu-inu rəhn-kapə lah tiəkɨs pɨk. Kəni məni=pən kəm suah u məmə, “Uahru-to e nəhlməm.” Kəni suah u təmuahru e nəhlmɨn, əmeiko nəhlmɨn təuvɨr.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Kəni Farəsi mɨn əha kəmohiet motaiu əhruahru əmə məhuvən moteruh rəhalah tɨkɨmɨr mɨn e pati rəha Herot, motol məhuva əmə kətiəh motəsal e suaru məmə okotələs Iesu motohamu.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəmohiet moteiuaiu məhuvən əpəha e nəhu Lek Kaləli. Nɨmənin nətəmimi kəmautəhuərisɨg e lah. Nətəmimi mɨn u nəuvein kəmotsɨpən e lahuənu rəhalah e nɨtəni Kaləli,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 nəuvein kotsɨpən əpəha e lahuənu əlkələh mɨn e nɨtəni əpəha Jutiə; nəuvein kotsɨpən Jerusɨləm. Nəuvein mɨn kəmotsɨpən e nəuvetɨn mɨn əpəha nɨtəni Itumiə mɨne nəve nəhu Jotən e nɨtəni=pən matuvən. Nəuvein mɨn kəmotsɨpən pahav əpəha ikɨn mɨn e taun mil u Taea mɨne Saedon. Nətəmimi mɨn u kɨnotətəu rəkɨs natimnati mɨn u Iesu tatol ilah, kəni kəməhuva məmə okoteruh.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva pɨk, kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotol əpenə-penə e bot kəti məmə otuvən məharəg lan, məmə nɨmənin nətəmimi okəsotəhgi-əhgi pɨkiən in.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Mətəu-inu tɨnol vivi rəkɨs nətəmimi tepət, kəni nətəmimi mɨn u kautohmɨs əhanəh kəutəhgi-əhgi ilah mɨn məmə okəhuva iuəkɨr motek Iesu.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Kəni nian nətəmimi nətəm narmɨn tərah mɨn kəutatɨg e lah kəmotafu Iesu, kəmotaiu aupən lan motəmei=pən ohni motagət əfəməh məmə, “Ik Nətɨ Uhgɨn!”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Mətəu Iesu təməniəhu əskasɨk narmɨn tərah mɨn u məmə kəsotəni pətɨgəmiən in kəm nətəmimi.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Kəni Iesu mɨne kəməhuvən əpəha e nəhue nɨtəuət, kəni tətauɨn e nətəmimi nəuvein əmə okəhuva ohni.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Nian kəməhuvən, kəni təmɨtəpɨn rəkɨs ilah tueləf kəni məfəri ilah məmə aposɨl mɨn. In təməni mɨn məmə nətəmimi mɨn əha, ilah əha okotaliuək ilah min, kəni in otahli rəkɨs ilah kəhuvən motəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr kəm nətəmimi əpəha ikɨn mɨn,
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 kəni okotos nepətiən mɨne nəsanəniən o nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn e nətəmimi.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Nətəmi mɨn u ilah u təmɨtəpɨn ilah, ilah u, Saimon u Iesu təmauɨn=pən mɨn nərgɨn kəti mɨn məmə Pitə,
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 mɨne Jemɨs mɨne pian Jon nətɨ Səpəti mil u Iesu təməfən mɨn nərgɨlau notəhan məmə, “Poanejes,” nɨpətɨ nəghatiən əha təni məmə nətɨ kaluəluə mil, mətəu-inu niəməha tatol uəhai ilau.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 — ausente —
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 — ausente —
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Uərisɨg, təmɨtəlɨg=pən mɨn lahuənu, kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva mɨn ohni, kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kɨnotəruru nəmeigiən mɨne nauəniən mɨne.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Nian rəhan mamə mɨne kəmotətəu nəghatiən u kətəni e Iesu, kəni məhuva məmə okotit rəkɨs o nətəmimi, mətəu-inu nətəmimi nəuvein kəutəni məmə Iesu in nətalməli.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Nəgətun mɨn nəuvein rəha Lou kəmotsɨpən əpəha Jerusɨləm məhuva kəni motəni məmə Pielsepul (nərgɨn kəti mɨn rəha Setən), u in iətəmi asoli rəha narmɨn tərah mɨn, in tətatɨg e Iesu, kəni motəni məmə in tətəfən nəsanəniən kəm Iesu məmə otəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nətəmimi.
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Kəni Iesu təmauɨn e lah kəhuva iuəkɨr ohni kəni məni nəghatiən əuhlin kəti kəm lah, məmə, “?Nɨkitəmah tətəhti məmə ko Setən təhgi pətɨgəm aru Setən? !Kəpə!
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Nəmə nətəmimi e kəntri kəti kəutəhapu ilah mɨn, kəni okotərəkɨn rəhalah kəntri, kəni narmənɨgiən rəhan otəmei mɨkə.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Kəni təhmen=pən əmə, e lahuənu kəti, nəmə nətəmimi lan kəutəhapu ilah mɨn, kəni okotərəkɨn agɨn lahuənu u.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Kəni nəmə Setən tətəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn rəhan e nətəmimi, kəni tatol aru əmə tɨkɨmɨr kəm in. ?Kəni otəhro lanu, rəhan narmənɨgiən otəhtul? Uək rəhan otəmei mɨkə.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 “Kəni ko iakləh kəti təsuvən əpnapɨniən e nimə rəha iətəmi kətəgɨn lan kəti, mə takləh e natimnati rəhan, mətəu otəkeikei məlis e nɨləuɨs, mələhu, kəni ko məpanuvən makləh e rəhan natimnati.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə təfagə tərah rəfin rəha nətəmimi, mɨne nəghatiən tərah mɨn iətəm ilah kautəni, Uhgɨn təhrun nos rəkɨsiən.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Mətəu iətəmi tətəni rah Narmɨn Rəha Uhgɨn, ko Uhgɨn təsos rəkɨsiən rəhan təfagə tərah. Təfagə tərah əha otətatɨg kətiəh lan mətatɨg, ko təsɨkəiən.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Iesu təməni lanəha mətəu-inu kəmotaupən motəni məmə narmɨn tərah kəti tətatɨg lan.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Kəni e nian əha, mamə rəha Iesu mɨne pian mɨn kəməhuva, kəni mautəhtul əmə əpəha ihluə kəni motahli=pən nəghatiən o Iesu məmə tuva-to meh ilah.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Kəni nɨmənin nətəmimi kəmotəharəg kan kekəu e Iesu, kəni motəni=pən kəm Iesu məmə, “Ei, mamə rəham mɨne piam mɨn əpəha ihluə, kotolkeikei məmə okoteh-to ik.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Pəh u rəhak mamə mɨne piak mɨn?”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Kəni məsal=pən meruh rəfin ilah kəni məni məmə, “Oteruh-to. Itəmah u piak mɨn mɨne rəhak mamə əhruahru mɨn.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Nətəmimi mɨn u kautol nəuia Uhgɨn, ilah u piak mɨn, mɨne rəhak kakə mɨn, mɨne rəhak mamə.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.