Marcos 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Nian nəuvein kɨnəhuva rəkɨs mɨnəhuvən, Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn əpəha Kapeniəm, kəni nəghatiən təmaiu muvən kəm nətəmimi mɨn məmə Iesu əpəha e rəhan nimə.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Kəni nətəmimi tepət kəməhuva motəriauəh vivi əpəha imə, mɨne ihluə mɨne, kəni nəua nɨmahan kəti tɨkə o iətəmimi kəti mɨn. Kəni Iesu tətəni pətɨgəm rəhan nəghatiən kəm lah.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Kəni nətəmimi kuvət kəmotəlis pialah kəti məhuva o Iesu iətəm nɨpətɨn nəuvetɨn təmɨmɨs mətapɨli-pəri əmə e rəhan nɨmahan.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Nian kəməhuva, mətəu nətəmimi nəri əpəha imə, kəni ko kəsəhuvəniən imə moteruh Iesu. Kəni kotələs məhuvən əpəha ilɨs e nəhue nimə motos rəkɨs nəhgɨ nimə nəuvetɨn əhruahru əmə əha Iesu tətəhtul ikɨn imə, kəni motəhlman-əhlman e iətəmi u teiuaiu e nɨmahan rəhan muvən iuəkɨr əmə o Iesu. Iətəm tatɨmɨs kətəhlman lan təteiuaiu.|alt="paralyzed man through roof" src="lb00305b.tif" size="span" loc="Mrk 2:1-5; Luk 5:17-20" copy="BFBS (Bass)" ref="Mak 2:1-5"
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Nian Iesu təmeruh nəhatətəiən rəhalah, kəni təni=pən kəm iətəm tatɨmɨs əha məmə, “Nətɨk, iəu inos rəkɨs rəkɨs noliən tərah rəham.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Mətəu nəgətun mɨn nəuvein rəha Lou kəutəharəg əpəha imə, kəni nɨkilah təməhti məmə,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “?Təhro suah u tətəni rah Uhgɨn? Nəghatiən əha tərah. Uhgɨn əmə təhrun nos rəkɨsiən noliən tərah rəha iətəmimi. !Pəh mɨn təhrun nos rəkɨsiən!”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Kəni rəueiu agɨn mɨn, Iesu təhrun rəhalah nətəlɨgiən, kəni məni məmə, “?Təhro nɨkitəmah tətəhti pɨk natimnati mɨn lanu lan?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 ?In pəhruvən tɨmətɨg, iətəm inu məmə iəkəni=pən kəm suah u məmə, ‘Inos rəkɨs rəkɨs rəham noliən tərah,’ uə inu tɨmətɨg məmə, ‘Əhtul, mələs rəham nɨmahan matuvən’?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Mətəu iəkol nati kəti məmə onəkotəhrun məmə iəu Nətɨ Iətəmimi, iatos nepətiən u ikɨnu e nəhue nɨftəni o nos rəkɨsiən noliən tərah rəha nətəmimi.” Kəni məni=pən kəm suah kəha məmə,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Iətəni=pɨnə kəm ik məmə, əhtul, mələs rəham nɨmahan matuvən imam ikɨn.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Kəni əmeiko suah u təməhtul, mələs rəhan nɨmahan, maliuək matuvən, kəni ilah rəfin kəmoteruh, motauɨt, narmɨlah təmiuvɨg ohni, kəni motəni-vivi Uhgɨn motəni məmə, “Iəsoteh əhanəhiən nati kəti tol lanu lan nian kəti mɨne.”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Iesu təmuvən mɨn mətaliuək əpəha e nɨkalɨ nəhu Lek Kaləli, kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva ohni, kəni tətəgətun ilah.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Kəni təmaliuək matuvən kəni meruh Lifai nətɨ Alfiəs, in iətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs, tətəharəg imə matol uək. Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Ɨtəu=pa iəu, muva rəhak iətəmimi.” Kəni əmeiko təhtul muərisɨg lan.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Kəni nian kəti, Iesu təmuvən mətauən əpəha ima Lifai ikɨn ilah nətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs, mɨne nətəmi kətəni məmə nol təfagə tərah nəuvein. Məutauən pəti ilah Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi mətəu-inu nətəmimi tepət kotol təfagə tərah lanəha mautəhuərisɨg e Iesu.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Iəgətun mɨn nəuvein rəha Lou, ilah Farəsi mɨn. Kəni nəuvein kəmoteh məmə Iesu tətauən pəti əmə ilah nol təfagə mɨn əha, mɨne nətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs, kəni kotətapuəh o nətəmimi rəhan mɨn məmə, “?Təhro Iesu tətauən pəti əmə ilah nətəm kautol lanəha?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Kəni Iesu təmətəu rəhalah nəghatiən kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Nətəmimi mɨn u kəsohmɨs-ohmɨsiən kəsəhuvəniən o toktə, mətəu nətəmimi mɨn u kautohmɨs-ohmɨs, toktə təkeikei muvən meruh ilah. Iəu iəməsuvaiən məmə iəkauɨn e nətəmimi mɨn u kotəni məmə kɨnotəhruahru rəkɨs. Mətəu iəmuva məmə iəkauɨn e nətəmimi mɨn u kotəhrun əmə məmə ilah kautol noliən tərah mɨn.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Kəni e nian əha, nətəmimi mɨn rəha Jon Bəptais mɨne Farəsi mɨn kəmotəpəh nauəniən məutətuakəm o nəfakiən kəm Uhgɨn. Kəni nətəmimi nəuvein kəməhuva motəni=pən kəm Iesu məmə, “Afu-to, nətəmimi rəha Jon Bəptais mɨnə Farəsi mɨn kəutətuakəm o nəfakiən. ?Mətəu təhro rəham mɨn kəsotoliən lanəha?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Nian katol lafet lan rəha iətəm tatol marɨt, kəni iərman u otol marɨt tətatɨg əhanəh ilah in mɨn nəuvein mautol lafet, nɨkitəmah təhti məmə otətuakəm məpəh nauəniən? !Kəpə! Nian tətatɨg əhanəhiən ilah min, kəni nɨkilah tətagiən, məutauən əmə.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Mətəu nian əpəha ikɨn məmə okəpanələs rəkɨs suah kəha lan, kəni e nian əha in əha, in mɨn nəuvein nɨkilah otahmə ohni, kəni kəpanotətuakəm motəpəh nauəniən lan.”
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Kəni təmatɨg məni məmə, “Suah kəti mɨn ko təsəhli-pəniən nəuvetɨ napən vi kəti e napən əmnəmɨt iətəm təməhapu. Nəmə otəhli=pən, kəni napən vi u təhrun nəhapu asoliən napən əmnəmɨt u.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 “Iətəmi kəti mɨn ko təsiuvi-pəniən wain vi kəti e nɨlosɨ nati əuas kəti, mətəu-inu nəmə otiuvi=pən wain vi e nɨlosɨ nəni əuas iətəm təskasɨk, kəni wain otahlɨfu kəni nɨlosɨ nəni əuas u otasisi kəni məhapu, kəni wain mɨne nɨlosɨ nəni u okuərah. Mətəu wain vi okiuvi=pən əmə e nɨlosɨ nəni vi iətəm tɨmətmətɨg.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 E nian kəti e Sapət, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməutaliuək məutohapumɨn e nɨki nasumiən rəha wit, kəni nətəmimi mɨn rəha Iesu kəmotəhli wit məmə okotun.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Kəni Farəsi mɨn u kəutaskəlɨm əskasɨk Lou rəha Mosɨs kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “!Ei, afu-to! E Sapət, kəsəuləkiən e nasumiən mɨne kəsoliən natimnati mɨn lanəha kotərəkɨn Lou. ?Təhro rəham mɨn nətəmimi kautol lanəha?”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 — ausente —
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 — ausente —
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Kəni təmatɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə, “!Kəməsoliən Sapət məmə in nati fɨgəm kəm nətəmimi, mətəu kəmol Sapət məmə otasiru e lah kotəmeig!
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Tol lanəha, iəu Nətɨ Iətəmimi iətarmənɨg rəfin e natimnati mɨn, kəni mətarmənɨg mɨn e Sapət.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.