Marcos 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian nəuvein kɨnəhuva rəkɨs mɨnəhuvən, Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn əpəha Kapeniəm, kəni nəghatiən təmaiu muvən kəm nətəmimi mɨn məmə Iesu əpəha e rəhan nimə.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Kəni nətəmimi tepət kəməhuva motəriauəh vivi əpəha imə, mɨne ihluə mɨne, kəni nəua nɨmahan kəti tɨkə o iətəmimi kəti mɨn. Kəni Iesu tətəni pətɨgəm rəhan nəghatiən kəm lah.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Kəni nətəmimi kuvət kəmotəlis pialah kəti məhuva o Iesu iətəm nɨpətɨn nəuvetɨn təmɨmɨs mətapɨli-pəri əmə e rəhan nɨmahan.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Nian kəməhuva, mətəu nətəmimi nəri əpəha imə, kəni ko kəsəhuvəniən imə moteruh Iesu. Kəni kotələs məhuvən əpəha ilɨs e nəhue nimə motos rəkɨs nəhgɨ nimə nəuvetɨn əhruahru əmə əha Iesu tətəhtul ikɨn imə, kəni motəhlman-əhlman e iətəmi u teiuaiu e nɨmahan rəhan muvən iuəkɨr əmə o Iesu. Iətəm tatɨmɨs kətəhlman lan təteiuaiu.|alt="paralyzed man through roof" src="lb00305b.tif" size="span" loc="Mrk 2:1-5; Luk 5:17-20" copy="BFBS (Bass)" ref="Mak 2:1-5"
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Nian Iesu təmeruh nəhatətəiən rəhalah, kəni təni=pən kəm iətəm tatɨmɨs əha məmə, “Nətɨk, iəu inos rəkɨs rəkɨs noliən tərah rəham.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Mətəu nəgətun mɨn nəuvein rəha Lou kəutəharəg əpəha imə, kəni nɨkilah təməhti məmə,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “?Təhro suah u tətəni rah Uhgɨn? Nəghatiən əha tərah. Uhgɨn əmə təhrun nos rəkɨsiən noliən tərah rəha iətəmimi. !Pəh mɨn təhrun nos rəkɨsiən!”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Kəni rəueiu agɨn mɨn, Iesu təhrun rəhalah nətəlɨgiən, kəni məni məmə, “?Təhro nɨkitəmah tətəhti pɨk natimnati mɨn lanu lan?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 ?In pəhruvən tɨmətɨg, iətəm inu məmə iəkəni=pən kəm suah u məmə, ‘Inos rəkɨs rəkɨs rəham noliən tərah,’ uə inu tɨmətɨg məmə, ‘Əhtul, mələs rəham nɨmahan matuvən’?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Mətəu iəkol nati kəti məmə onəkotəhrun məmə iəu Nətɨ Iətəmimi, iatos nepətiən u ikɨnu e nəhue nɨftəni o nos rəkɨsiən noliən tərah rəha nətəmimi.” Kəni məni=pən kəm suah kəha məmə,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Iətəni=pɨnə kəm ik məmə, əhtul, mələs rəham nɨmahan matuvən imam ikɨn.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Kəni əmeiko suah u təməhtul, mələs rəhan nɨmahan, maliuək matuvən, kəni ilah rəfin kəmoteruh, motauɨt, narmɨlah təmiuvɨg ohni, kəni motəni-vivi Uhgɨn motəni məmə, “Iəsoteh əhanəhiən nati kəti tol lanu lan nian kəti mɨne.”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Iesu təmuvən mɨn mətaliuək əpəha e nɨkalɨ nəhu Lek Kaləli, kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva ohni, kəni tətəgətun ilah.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Kəni təmaliuək matuvən kəni meruh Lifai nətɨ Alfiəs, in iətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs, tətəharəg imə matol uək. Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Ɨtəu=pa iəu, muva rəhak iətəmimi.” Kəni əmeiko təhtul muərisɨg lan.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Kəni nian kəti, Iesu təmuvən mətauən əpəha ima Lifai ikɨn ilah nətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs, mɨne nətəmi kətəni məmə nol təfagə tərah nəuvein. Məutauən pəti ilah Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi mətəu-inu nətəmimi tepət kotol təfagə tərah lanəha mautəhuərisɨg e Iesu.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Iəgətun mɨn nəuvein rəha Lou, ilah Farəsi mɨn. Kəni nəuvein kəmoteh məmə Iesu tətauən pəti əmə ilah nol təfagə mɨn əha, mɨne nətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs, kəni kotətapuəh o nətəmimi rəhan mɨn məmə, “?Təhro Iesu tətauən pəti əmə ilah nətəm kautol lanəha?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Kəni Iesu təmətəu rəhalah nəghatiən kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Nətəmimi mɨn u kəsohmɨs-ohmɨsiən kəsəhuvəniən o toktə, mətəu nətəmimi mɨn u kautohmɨs-ohmɨs, toktə təkeikei muvən meruh ilah. Iəu iəməsuvaiən məmə iəkauɨn e nətəmimi mɨn u kotəni məmə kɨnotəhruahru rəkɨs. Mətəu iəmuva məmə iəkauɨn e nətəmimi mɨn u kotəhrun əmə məmə ilah kautol noliən tərah mɨn.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Kəni e nian əha, nətəmimi mɨn rəha Jon Bəptais mɨne Farəsi mɨn kəmotəpəh nauəniən məutətuakəm o nəfakiən kəm Uhgɨn. Kəni nətəmimi nəuvein kəməhuva motəni=pən kəm Iesu məmə, “Afu-to, nətəmimi rəha Jon Bəptais mɨnə Farəsi mɨn kəutətuakəm o nəfakiən. ?Mətəu təhro rəham mɨn kəsotoliən lanəha?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Nian katol lafet lan rəha iətəm tatol marɨt, kəni iərman u otol marɨt tətatɨg əhanəh ilah in mɨn nəuvein mautol lafet, nɨkitəmah təhti məmə otətuakəm məpəh nauəniən? !Kəpə! Nian tətatɨg əhanəhiən ilah min, kəni nɨkilah tətagiən, məutauən əmə.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Mətəu nian əpəha ikɨn məmə okəpanələs rəkɨs suah kəha lan, kəni e nian əha in əha, in mɨn nəuvein nɨkilah otahmə ohni, kəni kəpanotətuakəm motəpəh nauəniən lan.”
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Kəni təmatɨg məni məmə, “Suah kəti mɨn ko təsəhli-pəniən nəuvetɨ napən vi kəti e napən əmnəmɨt iətəm təməhapu. Nəmə otəhli=pən, kəni napən vi u təhrun nəhapu asoliən napən əmnəmɨt u.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 “Iətəmi kəti mɨn ko təsiuvi-pəniən wain vi kəti e nɨlosɨ nati əuas kəti, mətəu-inu nəmə otiuvi=pən wain vi e nɨlosɨ nəni əuas iətəm təskasɨk, kəni wain otahlɨfu kəni nɨlosɨ nəni əuas u otasisi kəni məhapu, kəni wain mɨne nɨlosɨ nəni u okuərah. Mətəu wain vi okiuvi=pən əmə e nɨlosɨ nəni vi iətəm tɨmətmətɨg.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 E nian kəti e Sapət, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməutaliuək məutohapumɨn e nɨki nasumiən rəha wit, kəni nətəmimi mɨn rəha Iesu kəmotəhli wit məmə okotun.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Kəni Farəsi mɨn u kəutaskəlɨm əskasɨk Lou rəha Mosɨs kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “!Ei, afu-to! E Sapət, kəsəuləkiən e nasumiən mɨne kəsoliən natimnati mɨn lanəha kotərəkɨn Lou. ?Təhro rəham mɨn nətəmimi kautol lanəha?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 — ausente —
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 — ausente —
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Kəni təmatɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə, “!Kəməsoliən Sapət məmə in nati fɨgəm kəm nətəmimi, mətəu kəmol Sapət məmə otasiru e lah kotəmeig!
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Tol lanəha, iəu Nətɨ Iətəmimi iətarmənɨg rəfin e natimnati mɨn, kəni mətarmənɨg mɨn e Sapət.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.