Marcos 15
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni ləplapɨn agɨn pris asoli mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmimi mɨn rəfin rəha kaunsɨl kəmotuhapumɨn ilah mɨn, kəni mautələhu nəghatiən məmə okotohamu Iesu. Kəmotəni=pən kəm nətəmimi nəuvein məmə okotəlis Iesu kəni motit məhuvən motəhlman=pən lan e nəhlmɨ Pailət, u kəpmən asoli rəhalah.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Kəni Pailət təmətapuəh ohni məmə, “?Ik kig rəha nətəm Isrel?” Kəni mətəu Iesu təni məmə, “Ik nətəni məmə tol lanko.”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Kəni pris asoli mɨn kəmotəni pətɨgəm noliən tepət lan.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Kəni Pailət təmətapuəh ohni məmə, “?Təhro nəsuhalpɨniən? ?Nəmətəu kəmotəni pətɨgəm nɨpəgnəmtɨn tepət lam?”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Mətəu Iesu təsəghati mɨniən, məpnapɨn əmə, kəni Pailət narmɨn təmiuvɨg ohni.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 E nu mɨn rəfin, nian katol lafet lan rəha Pasova, noliən rəha kəpmən u Pailət məmə in otahli pətɨgəm iətəmi kəti e kaləpus iətəm nətəm Isrel kəmotəni.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Kəni suah kəti, nərgɨn u Parəpəs, tətatɨg e kaləpus ilah in mɨn nəuvein, mətəu-inu kəmotohamu iətəmimi e nian kəməutəluagɨn ilah kəpmən.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva o Pailət motəni=pən kəm in məmə otol əmə nati kətiəh təhmen=pən e iətəm tatol nian mɨn, mahli pətɨgəm iətəmi kəti e kaləpus.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Kəni Pailət təmətapuəh o lah məmə, “?Nəkotolkeikei məmə iəkahli pətɨgəm kig rəha nətəm Isrel?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Təməni lanəha mətəu-inu in tɨnəhrun rəkɨs məmə pris asoli mɨn kəmotəfən Iesu e nəhlmɨn mətəu-inu kautetet.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Mətəu pris asoli mɨn kəmotəkeikei kəm nɨmənin nətəmimi məmə okotəuhlin nətəlɨgiən rəhalah. Kəni ilah kəmotətapuəh o Pailət məmə otahli pətɨgəm Parəpəs, mətəu səniəmə Iesu.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Kəni Pailət təmətapuəh o lah məmə, “?Mətəu iəkəhro e suah u itəmah nəmotəni məmə in kig rəha nətəm Isrel?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Kəni kəmotagət əfəməh məmə, “!Okətu-pəri e nɨgi kəməluau!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Kəni Pailət təmətapuəh mɨn o lah məmə, “?O nak? ?Noliən tərah nak u suah u təmol?” Mətəu kəmotagət əfəməh mɨn məmə, “!Okətu-pəri e nɨgi kəməluau!”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Kəni Pailət təmolkeikei məmə otol nɨkilah, kəni mahli pətɨgəm Parəpəs, kəni məhlman=pən e Iesu e nəhlmɨ rəhan soldiə mɨn məmə okotalis kəni motətu-pəri e nɨgi kəməluau.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Kəni soldiə mɨn rəha Pailət kotələs Iesu məhuvən əpəha imə e nimə asoli rəha kəpmən, kətəni məmə Praetoriəm. Kəni kəmotauɨn rəfin e soldiə mɨn kəhuva mohtəlau lan.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Kəni məhuvən=pən e kot ərarəuv təhmen əmə e kot rəha kig, kəni motuerin-uerin nɨləuɨs iətəm tol nihlɨn nihlɨn motol kəfəfau lan iətəm təhmen e kəfəfau rəha kig, kəni motəfəfau=pən lan kəm in.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Kəni motol mɨrə kəni məutəuvsan lan məutəni məmə, “Itɨmah iəkotəfɨnə nɨsiaiən kəm ik, kig rəha nətəm Isrel.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Kəni motoh rəhn-kapə e nəuanɨgi, motagəh lan, motasiəulɨn e nəulɨlah məutəfən nɨsiaiən eiuə kəm in.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Nian kəmotol əuvsan rəkɨs lan, kəni motəpeg rəkɨs kot ərarəuv əha, kəni məhuvən=pən əhanəh e rəhan napən, kəni motit məhuvən məmə okotətu-pəri e nɨgi kəməluau.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Nian əha, e suaru, kəmoteruh suah kəti iətəm Sairəni, nərgɨn u Saimon. (In tatə rəha Aleksantə mɨne Rufəs.) Tatuvən Jerusɨləm, kəni kotəkeikei kəm in məmə otələs nɨgi kəluau.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Kəni kəmotit Iesu məhuvən əpəha ikɨn kəti kətəni məmə, Kolkotə, u nɨpətɨn təni məmə Louipɨl-uipɨl.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Kəni kəmotəfən wain u kəmol fɨləh-fɨləh ilau mərsɨn u mɨr məmə otəmnɨm pəh təsətəuiən nahməiən e nɨpətɨn, mətəu təpəh nəmnɨmiən.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Kəni kəmotələs Iesu məhuvən motətu-pəri e nɨgi kəməluau. Kəni motəuəri rəhan napən moturin tais ohni məmə pəh otos.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Kəmotətu-pəri Iesu e nɨgi kəməluau e nain klok ləplapɨn,
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 kəni motətei rəkɨs nɨpəgnəmtɨn u kəmoteh lan məmə,
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Kəni iətəmimi mil keiu iətəm kətuəluagɨn kəm kəpmən matuoh nətəmimi, kəmətu-pəri ilau e nɨgi kəməluau, kəti e nɨkalɨn maru, kəti e nɨkalɨn məuɨl.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Kəni nətəmimi nətəm kəutaliuək e suaru, məuturin-urin rəhn-kapə lah kəm in məutəuvsan lan məutəni məmə, “Ei, ik nəməni məmə onəkərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn kəni nian tatol kɨsɨl lan, nəmanuvləkɨn mɨn in pɨsɨn.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 !Eiuaiu-to e nɨgi kəməluau ko, mosmiəgəh aru-to ik!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotol əmə nati kətiəh motol əuvsan motəni məmə, “!Təmasiru e nətəmimi tepət, mətəu ko təsasiru aruiən lan!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Təuvɨr pəh kitah koteruh-to Məsaiə u, kig rəha nətəm Isrel, oteiuaiu e nɨgi kəməluau pəh kitah koteruh motəhatətə lan.” Kəni iətəmimi mil u kətuəhkul ilahal Iesu kɨnatuəni mɨn nəghatiən tərah lan.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Kəni e tueləf klok mətəuarus=pən tri klok, napinəpuiən təmeiuaiu mɨrəuei nati.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Kəni e tri klok ləhnaiuv, Iesu təmasək əfəməh e rəhan nəghatiən məni məmə, “!Eli, Eli! ?Lema sapaktəni?” Nɨpətɨ rəhan nəghatiən təni məmə, “!Uhgɨn rəhak, Uhgɨn rəhak! ?Təhro nətəpəh iəu?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Nətəmimi nəuvein kəməutəhtul əha ikɨn kəməsotətəu viviən nəghatiən u, kəmotəni məmə, “Otətəu-to. Tətauɨn e Elaijə.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Kəni ilah kəti təmaiu muvən miuvi=pən wain u tarfu e nati kəti tɨmətmətɨg təhmen e kotɨn, məu-pəri e nəuanɨgi tuvən o Iesu məmə otəmnɨm. Kəni məni məmə, “Pəh-to koteh-to məmə Elaijə otuva mələs iahu, uə kəpə.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Mətəu Iesu təmagət əfəməh mɨn, kəni rəhan nehagiən tiet.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Kəni əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, napən iətəm tətəhkul pəsɨg e Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn, təməhapu nəuvetɨn keiu təmətuəuin əpəha ilɨs mətəuarus=pa əpəha ləhtəni.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 “!Nɨpəhriəniən, suah u in Nətɨ Uhgɨn pəhriən!”|alt="Jesus on cross and centurion" src="cn01844B.tif" size="col" loc="Mrk 15:39" copy="Cook" ref="Mak 15:39" Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn iətəm təmatəhtul e nɨkalɨ Iesu, təmeh məmə təmɨmɨs lanəha, kəni in təməni məmə, “!Nɨpəhriəniən, suah u in Nətɨ Uhgɨn pəhriən!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Nɨpətan nəuvein kəməutəhtul isəu məutəsal=pa mauteruh. Ilah nəuvein u Meri Maktələ, mɨne iahuni mamə rəha Jemɨs əkəku mɨne Josɨs, mɨne Səlome.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Ilahal kəməhlɨtəu=pən Iesu nian təmətatɨg Kaləli, məhlasiru lan. Ilah nɨpətan tepət kəmotəri məhuvən əpəha Jerusɨləm ilah Iesu.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Kəni nian əha Iesu təmɨmɨs lan, in nian rəha nol əpenə-penəiən natimnati rəha Sapət, kəni olauɨg nian rəha Sapət, kəsoliən uək lan. Tɨnapinəpu,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Josɨp in iətəm Aramatiə tɨnuva. In iətəmi kəti rəha kaunsɨl iətəm kətɨsiai in. In nɨkin təməhti pɨk Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni təməsəgɨniən, muvən o Pailət mətapuəh o nɨpətɨ Iesu.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Nian Pailət təmətəu məmə Iesu tɨnɨmɨs rəkɨs, kəni təmauɨt mauɨn e iətəmi asoli rəha soldiə mɨn mətapuəh ohni məmə, “?Kətəni pəhriən məmə Iesu tɨnɨmɨs rəkɨs uəhai əmə?”
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Mətəu iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təni məmə, “Nɨpəhriəniən, tɨnɨmɨs rəkɨs.” Pailət təmətəu nəghatiən u kəni megəhan=pən e nɨpətɨ Iesu kəm Josɨp.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Kəni Josɨp təmuvən mos nəhmtɨ napən ruən kəti, nərgɨn u linən, muva mələs iahu Iesu e nɨgi kəməluau məuveg lan, mələs muvən mələhu=pən e nɨpəg kəpiel u kəmel rəkɨs məmə okol suvət ikɨn. Kəni mɨsuə=pən e kəpiel asoli kəti mahtɨpəsɨg=pən e nɨpəg kəpiel u lan.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Kəni Meri Maktələ mɨne Meri mamə rəha Josɨs, ilau kəmueruh ikɨn əha kəmələhu=pən Iesu ikɨn.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.