Marcos 15
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni ləplapɨn agɨn pris asoli mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmimi mɨn rəfin rəha kaunsɨl kəmotuhapumɨn ilah mɨn, kəni mautələhu nəghatiən məmə okotohamu Iesu. Kəmotəni=pən kəm nətəmimi nəuvein məmə okotəlis Iesu kəni motit məhuvən motəhlman=pən lan e nəhlmɨ Pailət, u kəpmən asoli rəhalah.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Kəni Pailət təmətapuəh ohni məmə, “?Ik kig rəha nətəm Isrel?” Kəni mətəu Iesu təni məmə, “Ik nətəni məmə tol lanko.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Kəni pris asoli mɨn kəmotəni pətɨgəm noliən tepət lan.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Kəni Pailət təmətapuəh ohni məmə, “?Təhro nəsuhalpɨniən? ?Nəmətəu kəmotəni pətɨgəm nɨpəgnəmtɨn tepət lam?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Mətəu Iesu təsəghati mɨniən, məpnapɨn əmə, kəni Pailət narmɨn təmiuvɨg ohni.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 E nu mɨn rəfin, nian katol lafet lan rəha Pasova, noliən rəha kəpmən u Pailət məmə in otahli pətɨgəm iətəmi kəti e kaləpus iətəm nətəm Isrel kəmotəni.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Kəni suah kəti, nərgɨn u Parəpəs, tətatɨg e kaləpus ilah in mɨn nəuvein, mətəu-inu kəmotohamu iətəmimi e nian kəməutəluagɨn ilah kəpmən.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva o Pailət motəni=pən kəm in məmə otol əmə nati kətiəh təhmen=pən e iətəm tatol nian mɨn, mahli pətɨgəm iətəmi kəti e kaləpus.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Kəni Pailət təmətapuəh o lah məmə, “?Nəkotolkeikei məmə iəkahli pətɨgəm kig rəha nətəm Isrel?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Təməni lanəha mətəu-inu in tɨnəhrun rəkɨs məmə pris asoli mɨn kəmotəfən Iesu e nəhlmɨn mətəu-inu kautetet.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Mətəu pris asoli mɨn kəmotəkeikei kəm nɨmənin nətəmimi məmə okotəuhlin nətəlɨgiən rəhalah. Kəni ilah kəmotətapuəh o Pailət məmə otahli pətɨgəm Parəpəs, mətəu səniəmə Iesu.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Kəni Pailət təmətapuəh o lah məmə, “?Mətəu iəkəhro e suah u itəmah nəmotəni məmə in kig rəha nətəm Isrel?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Kəni kəmotagət əfəməh məmə, “!Okətu-pəri e nɨgi kəməluau!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Kəni Pailət təmətapuəh mɨn o lah məmə, “?O nak? ?Noliən tərah nak u suah u təmol?” Mətəu kəmotagət əfəməh mɨn məmə, “!Okətu-pəri e nɨgi kəməluau!”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Kəni Pailət təmolkeikei məmə otol nɨkilah, kəni mahli pətɨgəm Parəpəs, kəni məhlman=pən e Iesu e nəhlmɨ rəhan soldiə mɨn məmə okotalis kəni motətu-pəri e nɨgi kəməluau.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Kəni soldiə mɨn rəha Pailət kotələs Iesu məhuvən əpəha imə e nimə asoli rəha kəpmən, kətəni məmə Praetoriəm. Kəni kəmotauɨn rəfin e soldiə mɨn kəhuva mohtəlau lan.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Kəni məhuvən=pən e kot ərarəuv təhmen əmə e kot rəha kig, kəni motuerin-uerin nɨləuɨs iətəm tol nihlɨn nihlɨn motol kəfəfau lan iətəm təhmen e kəfəfau rəha kig, kəni motəfəfau=pən lan kəm in.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Kəni motol mɨrə kəni məutəuvsan lan məutəni məmə, “Itɨmah iəkotəfɨnə nɨsiaiən kəm ik, kig rəha nətəm Isrel.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Kəni motoh rəhn-kapə e nəuanɨgi, motagəh lan, motasiəulɨn e nəulɨlah məutəfən nɨsiaiən eiuə kəm in.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Nian kəmotol əuvsan rəkɨs lan, kəni motəpeg rəkɨs kot ərarəuv əha, kəni məhuvən=pən əhanəh e rəhan napən, kəni motit məhuvən məmə okotətu-pəri e nɨgi kəməluau.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Nian əha, e suaru, kəmoteruh suah kəti iətəm Sairəni, nərgɨn u Saimon. (In tatə rəha Aleksantə mɨne Rufəs.) Tatuvən Jerusɨləm, kəni kotəkeikei kəm in məmə otələs nɨgi kəluau.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Kəni kəmotit Iesu məhuvən əpəha ikɨn kəti kətəni məmə, Kolkotə, u nɨpətɨn təni məmə Louipɨl-uipɨl.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Kəni kəmotəfən wain u kəmol fɨləh-fɨləh ilau mərsɨn u mɨr məmə otəmnɨm pəh təsətəuiən nahməiən e nɨpətɨn, mətəu təpəh nəmnɨmiən.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Kəni kəmotələs Iesu məhuvən motətu-pəri e nɨgi kəməluau. Kəni motəuəri rəhan napən moturin tais ohni məmə pəh otos.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Kəmotətu-pəri Iesu e nɨgi kəməluau e nain klok ləplapɨn,
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 kəni motətei rəkɨs nɨpəgnəmtɨn u kəmoteh lan məmə,
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Kəni iətəmimi mil keiu iətəm kətuəluagɨn kəm kəpmən matuoh nətəmimi, kəmətu-pəri ilau e nɨgi kəməluau, kəti e nɨkalɨn maru, kəti e nɨkalɨn məuɨl.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Kəni nətəmimi nətəm kəutaliuək e suaru, məuturin-urin rəhn-kapə lah kəm in məutəuvsan lan məutəni məmə, “Ei, ik nəməni məmə onəkərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn kəni nian tatol kɨsɨl lan, nəmanuvləkɨn mɨn in pɨsɨn.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 !Eiuaiu-to e nɨgi kəməluau ko, mosmiəgəh aru-to ik!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotol əmə nati kətiəh motol əuvsan motəni məmə, “!Təmasiru e nətəmimi tepət, mətəu ko təsasiru aruiən lan!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Təuvɨr pəh kitah koteruh-to Məsaiə u, kig rəha nətəm Isrel, oteiuaiu e nɨgi kəməluau pəh kitah koteruh motəhatətə lan.” Kəni iətəmimi mil u kətuəhkul ilahal Iesu kɨnatuəni mɨn nəghatiən tərah lan.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Kəni e tueləf klok mətəuarus=pən tri klok, napinəpuiən təmeiuaiu mɨrəuei nati.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Kəni e tri klok ləhnaiuv, Iesu təmasək əfəməh e rəhan nəghatiən məni məmə, “!Eli, Eli! ?Lema sapaktəni?” Nɨpətɨ rəhan nəghatiən təni məmə, “!Uhgɨn rəhak, Uhgɨn rəhak! ?Təhro nətəpəh iəu?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Nətəmimi nəuvein kəməutəhtul əha ikɨn kəməsotətəu viviən nəghatiən u, kəmotəni məmə, “Otətəu-to. Tətauɨn e Elaijə.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Kəni ilah kəti təmaiu muvən miuvi=pən wain u tarfu e nati kəti tɨmətmətɨg təhmen e kotɨn, məu-pəri e nəuanɨgi tuvən o Iesu məmə otəmnɨm. Kəni məni məmə, “Pəh-to koteh-to məmə Elaijə otuva mələs iahu, uə kəpə.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Mətəu Iesu təmagət əfəməh mɨn, kəni rəhan nehagiən tiet.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Kəni əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, napən iətəm tətəhkul pəsɨg e Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn, təməhapu nəuvetɨn keiu təmətuəuin əpəha ilɨs mətəuarus=pa əpəha ləhtəni.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 “!Nɨpəhriəniən, suah u in Nətɨ Uhgɨn pəhriən!”|alt="Jesus on cross and centurion" src="cn01844B.tif" size="col" loc="Mrk 15:39" copy="Cook" ref="Mak 15:39" Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn iətəm təmatəhtul e nɨkalɨ Iesu, təmeh məmə təmɨmɨs lanəha, kəni in təməni məmə, “!Nɨpəhriəniən, suah u in Nətɨ Uhgɨn pəhriən!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Nɨpətan nəuvein kəməutəhtul isəu məutəsal=pa mauteruh. Ilah nəuvein u Meri Maktələ, mɨne iahuni mamə rəha Jemɨs əkəku mɨne Josɨs, mɨne Səlome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ilahal kəməhlɨtəu=pən Iesu nian təmətatɨg Kaləli, məhlasiru lan. Ilah nɨpətan tepət kəmotəri məhuvən əpəha Jerusɨləm ilah Iesu.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Kəni nian əha Iesu təmɨmɨs lan, in nian rəha nol əpenə-penəiən natimnati rəha Sapət, kəni olauɨg nian rəha Sapət, kəsoliən uək lan. Tɨnapinəpu,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Josɨp in iətəm Aramatiə tɨnuva. In iətəmi kəti rəha kaunsɨl iətəm kətɨsiai in. In nɨkin təməhti pɨk Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni təməsəgɨniən, muvən o Pailət mətapuəh o nɨpətɨ Iesu.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Nian Pailət təmətəu məmə Iesu tɨnɨmɨs rəkɨs, kəni təmauɨt mauɨn e iətəmi asoli rəha soldiə mɨn mətapuəh ohni məmə, “?Kətəni pəhriən məmə Iesu tɨnɨmɨs rəkɨs uəhai əmə?”
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Mətəu iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təni məmə, “Nɨpəhriəniən, tɨnɨmɨs rəkɨs.” Pailət təmətəu nəghatiən u kəni megəhan=pən e nɨpətɨ Iesu kəm Josɨp.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Kəni Josɨp təmuvən mos nəhmtɨ napən ruən kəti, nərgɨn u linən, muva mələs iahu Iesu e nɨgi kəməluau məuveg lan, mələs muvən mələhu=pən e nɨpəg kəpiel u kəmel rəkɨs məmə okol suvət ikɨn. Kəni mɨsuə=pən e kəpiel asoli kəti mahtɨpəsɨg=pən e nɨpəg kəpiel u lan.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Kəni Meri Maktələ mɨne Meri mamə rəha Josɨs, ilau kəmueruh ikɨn əha kəmələhu=pən Iesu ikɨn.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.