Marcos 14
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Nian keiu əmə əha ikɨn kəmanol lafet mil lan rəha Pasova mɨne Pɨret U Is Tɨkə Lan. Kəni pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəməutəsal e suaru o Iesu məmə okotələs oneuən motohamu.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Kəni kotəni məmə okəsotoliən e nian rəha lafet mətəu-inu məta nɨmənin nətəmimi okotorgəhu nəmə kotəhrun məmə kəmotol nati kəti tərah kəm Iesu.
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Kəni Iesu təmətatɨg əpəha Petəni ima Saimon u leprosi təmatol aupən. Nian təmətauən, kəni pətan kəti təmos səntə kəti təməri e pətəl u kəmol e kəpiel iətəm nəhmtɨn tiəkɨs, kətəni məmə alapastə. Səntə u, nəmiəvɨn təuvɨr, kəni nəhmtɨn tiəkɨs, kəmol e nokɨ nard, nɨgi kəti. Kəni pətan əha təməhti rəkɨs, məueiu rəhn-kapə Iesu e səntə əha.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Kəni nətəmimi nəuvein kəməutəharəg əha ikɨn, niəməha təmol ilah, kəni mautəni=pən kəm lah mɨn məmə, “?Təhro tətərəkɨn səntə?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 !Nəmə tol səlɨm lan təhrun nosiən məni asoli təhmen e tri-hanrɨt tənariəs, məhrun nəfəniən kəm nanrah mɨn!” Kəni məutahi pətan u.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Mətəu Iesu təni məmə, “!Otəpəh-tə! ?Nəutahi onak? In təmol nati təuvɨr kəm iəu.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Nian mɨn rəfin itəmah nanrah mɨn nəutatɨg, kəni nəmə nəkotolkeikei, nəkotəhrun nasiruiən e lah. Mətəu iəu iəsatɨgiən nian rəfin kitah min itəmah.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Pətan u təmol nati u in təhrun. Təməueiu nɨpətɨk məmə otol əpenə-penə o nian okɨtənɨm iəu.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, ikɨn mɨn rəfin okətanus pətɨgəm Nanusiən Təuvɨr, kəni okətanus mɨn nati u pətan u təmol məmə okəsaluiən lan.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Kəni Jutəs Iskariot in e nətəmi tueləf rəha Iesu, təmuvən meruh pris asoli mɨn məmə otegəhan=pən e Iesu kəm lah.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Nian kəmotətəu rəhan nəghatiən, kəni kəmotagiən ohni, motəni məmə okəmanotəfən məni kəm in. Kəni Jutəs təmətəhtahnin əmə nian təuvɨr məmə otuva kəni tegəhan e Iesu lan kəm lah.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Nian tɨnuva o noliən lafet rəha Pɨret U Is Tɨkə Lan, kəni kɨnatətuəuin noliən lafet, kəni noliən rəhalah katoh sipsip o lafet rəha Pasova. E nian əha, nətəmimi mɨn rəha Iesu kəməhuva ohni motəni məmə, “?Nəkolkeikei məmə iəkəhuvən iə motol əpenə-penə ikɨn məmə onəkol lafet ikɨn rəha Pasova?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Kəni Iesu təmahli=pən rəhan keiu iətəmimi mil məmə, “Onəkian əha taun mueruh iətəmi kəti tətaharu pəri pətəl asoli kəti təmətu=pən nəhu lan, kəni nəkuɨtəu=pən.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Əpəha e nimə iətəm tatuvən=pən ikɨn, kəni nəkuətapuəh o iətəmi asoli rəha nimə ko məmə, ‘?Iəgətun təni məmə nəuan u in pəhruvən məmə itɨmah in, mɨne rəhan mɨn nətəmimi iəkotauən ikɨn e lafet rəha Pasova?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Kəni in otəgətun nəuan asoli u in ilɨs agɨn kɨnəlɨn vivi rəkɨs natimnati ikɨn. Onəkian əmə muol nɨgtah ikɨn nauəniən.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Kəni kəmian e taun mueruh natimnati təhmen=pən əmə məmə inu Iesu təməni mɨne. Kəni ilau kəmuol əpenə-penə nauəniən ikɨn məmə rəha lafet rəha Pasova.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Tɨnəhnaiuv, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi tueləf kəməhuva,
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 məutauən e tepɨl. Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə itəmah kəti u ikɨnu rəueiu kəutauən pəti kitah min, otegəhan=pən lak kəm rəhak mɨn tɨkɨmɨr.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Kəni rəhan mɨn nətəmimi nɨkilah təməpəou agɨn, kəni məutətapuəh kətiəh kətiəh ohni məmə, “?Ei, Iərmənɨg, pəh u? !?Iəu!?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah əmə kəti u nətəmi tueləf u in tətəuveri pəti pɨret e dis kətiəh matun.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Kəni iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkəkeikei mɨmɨs məmə inu Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni lak mɨne, mətəu kəsi o iətəmi u iətəm tatol kəuɨt kəsuə iətəm otegəhan=pən lak Nətɨ Iətəmimi. !Təməuvɨr əmə məmə in təməsair=paiən!”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 E nian kəməutauən, Iesu təmos pɨret məfaki məni tagkiu ohni kəm Uhgɨn, kəni məhapu məfən kəm lah məni məmə, “Otos, inu nɨpətɨk.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Matɨg mos mɨn kap wain məfaki məni tagkiu ohni kəm Uhgɨn, məfən kəm lah, kəni ilah rəfin kəmotəmnɨm=pən lan.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Inu nɨrak iətəm tatol məmə nəniəskasɨkiən rəha nasiruiən in tətəhtul mətəmiəgəh. Nɨrak u otaiu o nətəmimi tepət məmə otafəl rəkɨs rəhalah təfagə tərah mɨn.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Iətəni pəhriən kəm təmah məmə oiəsəmnɨm mɨniən wain u mətəuarus=pən oiəmanəmnɨm mɨn ikɨn Uhgɨn otarmənɨg ikɨn.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Kəni kəmotani nəpuən əfaki kəti, uərisɨg kohiet məhuvən əpəha e Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah rəfin u onəpanotagɨm motəpəh iəu mətəu-inu Nauəuə Rəha Uhgɨn tɨnəni rəkɨs aupən məmə Uhgɨn otəmanoh iətəmi rəha nəsaliən e sipsip mɨn, kəni sipsip mɨn okotaiu kətiəh kətiəh.
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Mətəu nian iəkəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, iəkaupən muvən əpəha Kaləli, kəni itəmah nəmanəhuərisɨg.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Mətəu Pitə təni məmə, “Nati əpnapɨn ilah rəfin okotagɨm rəkɨs lam, mətəu iəu əmə ko iəsagɨm rəkɨsiən lam.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Iətəni pəhriən kəm ik məmə o lapɨn əmə u, nian mənɨg otəsəkakə əhanəhiən mau keiu, kəni ik onəkəni mau kɨsɨl məmə nəkəruru iəu.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Mətəu Pitə təməni əskasɨk məmə, “Nati əpnapɨn iəkəkeikei mɨmɨs kilau mɨn ik, ko iəsəniən məmə iəkəruru ik.” Kəni rəhan rəfin nətəmimi kotəni mɨn təhmen e Pitə.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Kəni lapɨn kəməhuvən əpəha ikɨn kəti nərgɨn u Ketsəməni, kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Otəharəg u ikɨn u, pəh iəkuvən məfaki.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Kəni mit Pitə, Jemɨs mɨne Jon məhuvən, kəni nɨkin tɨnətahmə pɨk, kəni tɨnətəu tərah agɨn.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Kəni təni məmə, “Nɨkik tətahmə pɨk, kəni iuəkɨr iəkɨmɨs lan. Ələharəg u ikɨnu kəni məhlair əmə.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Kəni muvən mɨn nəuvetɨn meiuaiu məmei e nɨftəni mətəfaki məmə, “Nəmə suaru kəti mɨn əha ikɨn, pəh nian əfɨgəm u otəsuvaiən ohniəu.”
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Kəni mətəfaki məmə, “Apə,” (u nɨpətɨn u təni məmə rəhak tatə), “ik nəkəhrun noliən natimnati mɨn rəfin. Əui, os rəkɨs nahməiən mɨn u iətəm okəmanəhuva. Mətəu nəsoliən rəhak nətəlɨgiən, mətəu ol nati nak iətəm ik əmə nəkolkeikei.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Kəni mɨtəlɨg=pa. Mətəu rəhan iətəmimi milahal kəhlapɨli. Kəni təni=pən kəm Pitə məmə, “?Saimon, nətapɨli, uə? ?Təhro nəsairiən-to auə kətiəh əmə?”
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Kəni məni=pən kəm lahal məmə, “Onəklair məhləfaki maleh vivi məmə onəsləmei-pəniən e nəfeifeiən. Nɨkitəmahal tolkeikei, mətəu nɨpətɨtəmahal təpəou.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Kəni təməpəh mɨn ilahal, mɨtəlɨg=pən mɨn mətəfaki mətəni əmə nati kətiəh.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kəni mɨtəlɨg=pa mɨn, mətəu kɨnlapɨli mɨn, mɨnləruru nairiən, kəni mɨnləruru məmə okɨhləni=pən nak kəm in.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Təmuvən mɨn kəni mɨtəlɨg=pa mau kɨsɨl, mətəu kəhlapɨli, kəni təməni=pən kəm lahal məmə, “?Nəhlapɨli əhanəh məhləmeig? !Nəhmen! Nian tɨnuva məmə iəu Nətɨ Iətəmimi okegəhan=pən lak e nəhlmɨ nətəm nol təfagə tərah.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 !Ɨhləhtul-tə, kautəhuvən! Lahfu-to, iətəmimi u tətegəhan=pən lak e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn, əpəha tətuva.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Iesu təmətəghati əhanəh, kəni Jutəs in e nətəmi tueləf rəhan mɨn tətaupən e nɨmənin nətəmimi. Nəuvein kotəmki nau rəha nəluagɨniən, mɨne neim məhuva. Nətəmi mɨn u, pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəmotahli=pa ilah.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Iətəmi u tətegəhan e Iesu kəm lah təməni rəkɨs kəm lah məmə, “Iətəmi əha iəkol nəmtətiən kəti rəha nolkeikeiən lan, nəkotəhrun əmə məmə iətəmi əha in əha. !Nəkotaskəlɨm motos məhuvən motaskəlɨm vivi!”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Kəni əmeiko Jutəs təmuva iuəkɨr o Iesu, kəni məni məmə, “Iəgətun,” kəni mol nəmtətiən rəha nolkeikeiən lan.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Kəni nətəmimi mɨn əha kəməhuva motaskəlɨm tiəkɨs.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Mətəu ilah kəti rəha Iesu təmatəhtul iuəkɨr o lah təmeuvi nau rəha nəluagɨniən e nɨmein maut-aut əmeiko mauəh e nau mohatuv rəkɨs matəlgɨ ioluək kəti lan rəha pris asoli agɨn.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Kəni Iesu təni məmə, “?Təhro nəutəmki nau asoli rəha nəluagɨniən mɨne neim məutəhuva məmə onəkotələs iəu? ?Nɨkitəmah təhti məmə iəu iohamu itəmi kəti matol nəluagɨniən o nələs iahuiən kəpmən, uə? !Kəpə!
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Nian mɨn rəfin kitah min itəmah əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn iətəgətun nətəmimi ikɨn. ?Kəni nəkotəhro məsotaskəlɨmiən iəu? Mətəu nati Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni otəkeikei muva mol nɨpəhriəniən lan.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Kəni rəhan mɨn rəfin nətəmimi kɨnotəpəh in, kəni motagɨm.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Kəni iətəm aluə kəti iətəm təməlkahu əmə e napən kəti matuərisɨg e Iesu, kəni nətəmimi nəuvein kəmotələs, motəmkarəpən lan,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 kəni rəhan napən tɨtɨs, taiu piəpiə əmə magɨm.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Kəni tətapinəpu əhanəh, kəmotos Iesu məhuvən əpəha ima pris asoli agɨn u kətuhapumɨn rəfin pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel ikɨn.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Kəni Pitə tətan təlɨg-təlɨg matuərisɨg e lah muvən əpəha lahuənu ima pris asoli agɨn ikɨn. Kəni təmuvən əpəha e iat mətəharəg ilah soldiə mɨn rəha pris asoli agɨn mətətogəm e nɨgəm.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Kəni pris asoli mɨn mɨne nətəmimi rəfin rəha kaunsɨl kəməutəsal e nəniən mɨn nəuvein rəha Iesu məmə okotohamu ohni. Mətəu kəsotehiən kəti mɨne.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Kəni nətəmimi tepət kəmoteiuə e Iesu, mətəu rəhalah nəghatiən tətaiu pɨsɨn pɨsɨn.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Kəni nəuvein kotəhtul moteiuə lan məmə,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Iəmətəu təməni məmə otərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn u nətəmimi əmə kəmotol e nəhlmɨlah. Mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, təmanuvləkɨn mɨn nɨtain u kəsoliən e nəhlmɨtəmi.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Kəmotəni lanəha mətəu ilah mɨn, rəhalah nəghatiən tətaiu pɨsɨn pɨsɨn.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Kəni pris asoli agɨn təməhtul aupən e lah kəni məni=pən kəm Iesu məmə, “?Təhro nəsəghatiən? ?Təhro e nəghatiən mɨn əha iətəm kautəni pətɨgəm tətələs pɨkɨn ik?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Mətəu Iesu təpnapɨn əmə məsəghatiən. Kəni pris asoli agɨn əpəha təməni=pən mɨn məmə, “?Təhro? ?Ik Məsaiə u Nətɨ Iətəmi kətəni-vivi?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Kəni Iesu təni məmə, “!Əuəh, iəu u! Onəpanoteruh iəu Nətɨ Iətəmimi iətəharəg e nəven maru rəha Uhgɨn u iətəm rəhan nəsanəniən iahgin, kəni manoteh mɨn iəu e nəpuə e neai iətuva.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Kəni pris asoli agɨn tearɨs rəhan napən mɨn mətəu-inu in tolkeikei məgətun kəm nətəmimi məmə nɨkin təmərah o nəghatiən rəha Iesu, kəni məni məmə, “Okəsotəsal mɨniən iətəmi kəti məmə otəni mɨn nati kəti lan.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 !Nɨnotətəu rəkɨs tətəghati rah e Uhgɨn! ?Nəutəhrətəlɨg? ?Okotəhro e suah u?” Kəni ilah rəfin kəmotəni məmə otəkeikei mɨmɨs.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Kəni kəmotol əuvsan Iesu, kəni nəuvein kəmotagəh lan, nəuvein kotəlis nəhmtɨn motoh kəni motəni məmə, “!Ei, ik iəni rəha Uhgɨn! !Əni-to məmə pəh u təmoh ik!” Kəni soldiə mɨn rəha pris asoli agɨn kəmotem.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Kəni Pitə təmətan əhanəh əpəha ləhtəni e iat. Kəni pətan mɨtə kəti u in ioluək rəha pris asoli agɨn təmuva.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Kəni mafu tətətogəm e nɨgəm, kəni təmeruh mətɨg Pitə kəni məni məmə, “Ik mɨn itəlau Iesu iətəm Nasərɨt nəmətuan.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Mətəu Pitə təmeiuə, kəni məni məmə, “Iəkəruru nati ko nətəni,” kəni muvən mətəhtul əpəha e ket rəha iat. Kəni mənɨg kəti təkakə.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Kəni pətan əha təmeruh mɨn in ikɨn əha, kəni məni=pən kəm nətəm kəutəhtul əha ikɨn məmə, “Suah u in mɨn in ilah kəti.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Mətəu Pitə təmeiuə mɨn.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Mətəu Pitə təməni məmə, “Nəmə iəteiuə, pəh Uhgɨn otol nalpɨniən əskasɨk kəm iəu,” kəni mos mɨn nonauvɨl məmə, “!Iəkəruru suah kəha nəutəni!”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Kəni rəueiu agɨn mɨn mənɨg təkakə mɨn, kəni nɨkin təhti nəghatiən rəha Iesu məmə, “Mənɨg otəsəkakə əhanəhiən mau keiu, kəni ik onəkəni mau kɨsɨl məmə nəkəruru iəu.” Kəni Pitə tɨnətəu tərah əmeiko mətasək.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.