Marcos 12
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm lah məmə, “Suah kəti təmasum e nəua krep, u nɨləuɨs katol wain e nəuan. Kəni mol kəlkəl e kəpiel tuvən mɨtəlau lan, kəni mol ikɨn kəti o noliən nɨmei naliuək-aliuəkiən e nəua krep məmə nəhuɨn otaiu kəni kol wain lan. Kəni mol nimə kəti iətəm in ilɨs məmə iətəmi otəri lan mətəsal vivi o nasumiən o nati miəgəh mɨn mɨne nətəmimi. Kəni təmegəhan=pən e nasumiən kəm nətəmimi məmə okotasum lan, kəni məuəri nəua krep, nəuvetɨn rəhan, nəuvetɨn rəhalah. Kəni miet muvən e naliuəkiən ikɨ pɨsɨn kəti.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 “Matuvən, matuvən, kəni nian nɨləuɨs u krep təmol nəuan kəni mɨnɨmarəg, iətəmi asoli təmahli=pən rəhan kəti ioluək məmə in otuvən meh nətəm kautol uək e rəhan nasumiən məmə okotəhli nəua krep, kəni motəuəri motəfən rəha iətəmi asoli nəuvein.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Mətəu nətəmimi mɨn əha kəmotəhtul motəhti ioluək əha, kəni motahli=pən tɨtəlɨg məsotəfəniən nəua krep nəuvein mɨne kəm in.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 “Kəni iətəmi asoli u tahli=pən mɨn rəhan kəti ioluək tuvən, kəni kotoh rəhn-kapə motol aulɨs in.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Kəni tahli=pən mɨn rəhan kəti ioluək tuvən, kəni kotohamu tɨmɨs. Ilah tepət kəməhuvən, kəni nətəmimi mɨn u kotohaein nəuvein, kəni motohamu nəuvein.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 “Kəni kətiəh əmə əha ikɨn ilau min kətuatɨg, inu nətɨn keikei. Naunun, təmahli=pən nətɨn, kəni nɨkin təhti məmə, ‘Ilah okotəkeikei motɨsiai nətɨk.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Mətəu təmuvən kəni nətəmimi mɨn u kotəni məmə, ‘Inu nətɨ iətəmi asoli iətəm otarmənɨg e nasumiən nian rəhan tatə otɨmɨs. !Pəh kəhuvən motohamu mɨn, kəni motarmənɨg e nasumiən rəhan!’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Kəni kəmotaskəlɨm motohamu, kəni motələs nɨpətɨn məhuvən motəraki=pən lan əpəha ihluə e nasumiən.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Iətəmi asoli u otol nak? Otuvən mohamu ilah kəni məfən mɨn nasumiən u kəm nətəpɨsɨn mɨn nəuvein.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 — ausente —
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 — ausente —
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Kəni nətəmimi asoli kotolkeikei məmə okotaskəlɨm Iesu motləfən e kaləpus, mətəu-inu tətəghati rah e lah e nəghatiən əuhlin u. Mətəu kɨnotəgɨn e nɨmənin nətəmimi kəni motəpəh, motagɨm.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Farəsi mɨn nəuvein mɨne nətəmimi nəuvein e pati rəha Kig Herot Antipas, rəhalah mɨn nətəmi asoli kəmotahli=pən ilah məmə okəhuva moteiuə e Iesu pəh təmei aru e rəhan nəghatiən.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Kəməhuva ohni kəni motəni=pən kəm in məmə, “Iəgətun, iəkotəhrun məmə ik iətəmi əhruahru. Noliən rəham o nətəmimi təhmen əhmen əmə o nətəmi asoli mɨne nətəmimi əpnapɨn mɨn rəfin əmə. Mətəni nɨpəhriəniən mətəgətun nətəmimi e suaru rəha Uhgɨn. ?Əni-to məmə təhruahru məmə iəkotətəou=pən takɨs kəm Kig Sisə, kəpmən asoli rəha nətəm Rom, uə kəpə? ?Oiəkotəkeikei motətəou=pən, uə kəpə?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Mətəu Iesu tɨnəhrun əmə məmə kəutəni əmə e nohlɨlah mətəu nɨkilah tol pɨsɨn, kəni məni məmə, “?Təhro nəkotəni məmə onəkotol məmə iəkəmei e rəhak nəghatiən? Otos-to məni kəti məhuva-to pəh iəkeh.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Kəni kəmotos kəti məhuva, kəni təmətapuəh o lah məmə, “?Narmɨ pəh u, kəni nərgɨ pəh u e məni u?” Mətəu kotəni məmə, “Sisə, iətəmi asoli rəha Rom.”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Kəni Iesu təni məmə, “Natimnati rəha Sisə, okəfən kəm Sisə. Mətəu natimnati rəha Uhgɨn okəfən kəm Uhgɨn.” Kəni narmɨlah təmiuvɨg mətəu-inu təmuhalpɨn vivi rəhalah nəghatiən.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Kəni Satusi mɨn nəuvein kəməhuva o Iesu. E rəhalah nətəlɨgiən, nətəmimi kəmohmɨs məsotəmiəgəh mɨniən. Kəməutalkut o noliən məmə rəhalah nətəlɨgiən in təhruahru, kəni tol lanəha, kəmotəni kəm Iesu məmə,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Iəgətun, Mosɨs təmətei rəkɨs lou kəti u təni məmə, ‘Nəmə iərman kəti otɨmɨs, kəni məpəh rəhan pətan, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti mɨne, kəni pian otəkeikei mit pətalɨmɨs əha, məmə okuələs nətɨlau kəti ko, kəni suakəku u otos nɨmei rəhan tatə asoli əpəha tɨnɨmɨs rəkɨs.’
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 “Kəni nəman ilah səpɨn, u rəhalah tatə kətiəh. Kəni iətəm tepət e lah təmaupən mit pətan kəti, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti, kəni mɨmɨs.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Kəni iətəm təmuərisɨg tit pətalɨmɨs u, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti mɨne, kəni tɨmɨs mɨn. Kəni pialau iətəm tatuərisɨg e lau tol əmə nati kətiəh.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Mətuvən, matuvən kəni nətəmi mɨn u səpɨn ilah pialah mɨn kəmotit pətan u kəni ilah rəfin mohmɨs, kəni məsotələsiən nətɨlah kəti mɨne. Kəni pətan əpəha təmɨmɨs mɨn.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 ?Kəni o nian nətəmimi okotəmiəgəh mɨn e rəhalah nɨmɨsiən, kəni pətan əha rəha pəh, u ilah rəfin səpɨn kəmotit?”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Mətəu Iesu təni məmə, “Itəmah nəmotəmkarəpən. ?Nəkotəhrun məmə onak? Mətəu-inu itəmah nəkotəruru Nauəuə Rəha Uhgɨn, kəni mautəruru mɨn nəsanəniən rəha Uhgɨn.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Nian nətəmimi nətəm kəmohmɨs okotəmiəgəh mɨn, ilah okotəhmen e nagelo mɨn əpəha e neai, kəni məsotit mɨniən pətan, mɨne məsotohtəu=pən mɨniən iərman.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Kəni oiəkəgətun itəmah e iətəm tətəmiəgəh mɨn e rəhan nɨmɨsiən. Kəni nəmə təhro itəmah nəsotafin əhanəhiən nəghatiən əha kəmətei=pən e nauəuə rəha Mosɨs, tətəni nanusiən rəha Mosɨs nian nɨgi kəti nɨgəm təmatus. Kəni e nian əha, Epraham, mɨne Aisək, mɨne Jekəp kɨnohmɨs rəkɨs nuvəh. Kəni Uhgɨn təməni=pən kəm Mosɨs məmə, ‘Rəueiu əha, iəu Uhgɨn rəha Epraham, mɨne Uhgɨn rəha Aisək, mɨne Uhgɨn rəha Jekəp.’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Tol lanəha, kəmləmiəgəh e narmɨlahal, nati əpnapɨn kəmlɨmɨs e nɨpətɨlahal. Kəni tol pəhriən lanu mətəu-inu Uhgɨn, in Uhgɨn rəha nətəm kəutəmiəgəh, səniəmə rəha nətəm kəmohmɨs agɨn. Itəmah nəmotəmkarəpən pəhriən.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Kəni iəgətun kəti rəha Lou təmətəharəg mətətəu ilah kəutəghati, kəni Iesu tətuhalpɨn vivi nəghatiən rəha Satusi mɨn. Kəni tuva o Iesu mətətapuəh ohni məmə, “?Lou əhro pəhruvən u in ilɨs agɨn kəni in məuvɨr məmə okotohtəu=pən?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Lou u in ilɨs agɨn u okotohtəu=pən təni məmə, ‘!Otətəlɨg vivi-to itəmah nətəm Isrel! Uhgɨn u in rəhatah Iərmənɨg, in əmə in Uhgɨn.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Onəkolkeikei Uhgɨn u rəham Iərmənɨg e nɨkim rəfin, mɨne nəmiəgəhiən rəfin rəham, mɨne nətəlɨgiən rəfin rəham, mɨne nəsanəniən rəfin rəham.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Kəni lou iətəm tatuərisɨg lan təni məmə, ‘Onəkolkeikei ik mɨn nəuvein təhmen=pən əmə məmə natolkeikei aru ik.’ Lou kəti tɨkə mɨn tapirəkɨs lou mil əha.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Kəni iəgətun əha rəha Lou təni məmə, “Iəgətun, rəham nəghatiən təhruahru. Nəməni pəhriən məmə Iərmənɨg əmə in Uhgɨn. Uhgɨn kəti mɨn tɨkə.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Kəni okotolkeikei Uhgɨn e nɨkitah rəfin, mɨne nətəlɨgiən rəfin rəhatah, mɨne nəsanəniən rəfin rəhatah, kəni motolkeikei kitah mɨn nəuvein məmə kotolkeikei aru kitah mɨn. Təuvɨr pɨk məmə okotohtəu=pən lou mil əha tapirəkɨs nuvan əhtuviən nati miəgəh mɨne sakrifais mɨn rəfin iətəm Lou tətəni.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Kəni Iesu təmeh məmə rəhan nəghatiən teinatɨg pɨk, kəni təni=pən ohni məmə, “Ik nɨnuva iuəkɨr o Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.” Kəni uərisɨg lan, ilah rəfin kɨnotəgɨn e nətapuəh mɨniən nəghatiən ohni.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Nian Iesu təmətəgətun nətəmimi əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni mətətapuəh o nəghatiən kəti o lah məmə, “?Təhro iəgətun mɨn rəha Lou kotəni məmə Məsaiə u in mipɨ Kig Tefɨt?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Narmɨn Rəha Uhgɨn təməfən neinatɨgiən kəm Tefɨt məmə otəni məmə,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Tefɨt aru təməni məmə Məsaiə in rəhan Iərmənɨg. ?Kəni nəmə mipɨ Tefɨt aru əmə, kəni təhro matol rəhan Iərmənɨg?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Nian Iesu təmətəgətun ilah, kəni məni məmə, “Itəmah onəkotəkeikei məutətəu vivi itəmah kəni məsotohtəu-pəniən noliən mɨn rəha nəgətun mɨn rəha Lou. Ilah kotolkeikei məmə okəhuvən e napən əfəməh mɨn rəha nəfəriən məmə nətəmimi okoteruh=pən ilah lan. Kəni nɨkilah tətagiən nian nətəmimi kəutəfəri nəhlmɨ lah kəm lah e nɨsiaiən əpəha e makɨt.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Kəni əpəha imə e nimə rəha nuhapumɨniən, kotolkeikei məmə okotəharəg aupən əpəha təuvɨr ikɨn. Kəni e nian rəha lafet, ilah kotolkeikei məmə okəhuvən motəharəg aupən ikɨn nɨsiaiən ikɨn.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Kəni motakləh e nimə mɨn rəha pətalɨmɨs mɨn, kəni moteiuə əmə məutəfaki əfəməh məmə okotol pəh nətəmimi kotɨsiai ilah, mətəu okəmanol nalpɨniən kəm lah tapirəkɨs.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Kəni Iesu təmətəharəg əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn iuəkɨr o bokɨs kətəfən məni ikɨn, materuh nətəmimi tepət kəutəraki=pən e məni rəhalah. Kəni nətəmi rəhalah nautə tepət kəutəraki=pən e məni asoli mɨn.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Kəni pətalɨmɨs kəti ianrah təməfən məni əkəku keiu əmə.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Kəni Iesu təmauɨn e rəhan mɨn nətəmimi kəhuva kəni məni məmə, “Iətəni=pɨnə kəm təmah məmə pətalɨmɨs əha ianrah pəhriən, mətəu təməraki=pən e məni asoli tapirəkɨs rəha nətəmimi mɨn rəfin.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Ilah kəmotəraki=pən e rəhalah məni, mətəu tepət mɨn əpəha lahuənu. Mətəu pətalɨmɨs u iətəm in ianrah pəhriən, in təməfən rəfin məni rəhan o nosiən nəhmtɨ nɨgɨn nauəniən, kəni tɨkə mɨn əha ikɨn.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.