Marcos 12
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm lah məmə, “Suah kəti təmasum e nəua krep, u nɨləuɨs katol wain e nəuan. Kəni mol kəlkəl e kəpiel tuvən mɨtəlau lan, kəni mol ikɨn kəti o noliən nɨmei naliuək-aliuəkiən e nəua krep məmə nəhuɨn otaiu kəni kol wain lan. Kəni mol nimə kəti iətəm in ilɨs məmə iətəmi otəri lan mətəsal vivi o nasumiən o nati miəgəh mɨn mɨne nətəmimi. Kəni təmegəhan=pən e nasumiən kəm nətəmimi məmə okotasum lan, kəni məuəri nəua krep, nəuvetɨn rəhan, nəuvetɨn rəhalah. Kəni miet muvən e naliuəkiən ikɨ pɨsɨn kəti.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 “Matuvən, matuvən, kəni nian nɨləuɨs u krep təmol nəuan kəni mɨnɨmarəg, iətəmi asoli təmahli=pən rəhan kəti ioluək məmə in otuvən meh nətəm kautol uək e rəhan nasumiən məmə okotəhli nəua krep, kəni motəuəri motəfən rəha iətəmi asoli nəuvein.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Mətəu nətəmimi mɨn əha kəmotəhtul motəhti ioluək əha, kəni motahli=pən tɨtəlɨg məsotəfəniən nəua krep nəuvein mɨne kəm in.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 “Kəni iətəmi asoli u tahli=pən mɨn rəhan kəti ioluək tuvən, kəni kotoh rəhn-kapə motol aulɨs in.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Kəni tahli=pən mɨn rəhan kəti ioluək tuvən, kəni kotohamu tɨmɨs. Ilah tepət kəməhuvən, kəni nətəmimi mɨn u kotohaein nəuvein, kəni motohamu nəuvein.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 “Kəni kətiəh əmə əha ikɨn ilau min kətuatɨg, inu nətɨn keikei. Naunun, təmahli=pən nətɨn, kəni nɨkin təhti məmə, ‘Ilah okotəkeikei motɨsiai nətɨk.’
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Mətəu təmuvən kəni nətəmimi mɨn u kotəni məmə, ‘Inu nətɨ iətəmi asoli iətəm otarmənɨg e nasumiən nian rəhan tatə otɨmɨs. !Pəh kəhuvən motohamu mɨn, kəni motarmənɨg e nasumiən rəhan!’
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Kəni kəmotaskəlɨm motohamu, kəni motələs nɨpətɨn məhuvən motəraki=pən lan əpəha ihluə e nasumiən.”
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Iətəmi asoli u otol nak? Otuvən mohamu ilah kəni məfən mɨn nasumiən u kəm nətəpɨsɨn mɨn nəuvein.”
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 — ausente —
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 — ausente —
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Kəni nətəmimi asoli kotolkeikei məmə okotaskəlɨm Iesu motləfən e kaləpus, mətəu-inu tətəghati rah e lah e nəghatiən əuhlin u. Mətəu kɨnotəgɨn e nɨmənin nətəmimi kəni motəpəh, motagɨm.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Farəsi mɨn nəuvein mɨne nətəmimi nəuvein e pati rəha Kig Herot Antipas, rəhalah mɨn nətəmi asoli kəmotahli=pən ilah məmə okəhuva moteiuə e Iesu pəh təmei aru e rəhan nəghatiən.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Kəməhuva ohni kəni motəni=pən kəm in məmə, “Iəgətun, iəkotəhrun məmə ik iətəmi əhruahru. Noliən rəham o nətəmimi təhmen əhmen əmə o nətəmi asoli mɨne nətəmimi əpnapɨn mɨn rəfin əmə. Mətəni nɨpəhriəniən mətəgətun nətəmimi e suaru rəha Uhgɨn. ?Əni-to məmə təhruahru məmə iəkotətəou=pən takɨs kəm Kig Sisə, kəpmən asoli rəha nətəm Rom, uə kəpə? ?Oiəkotəkeikei motətəou=pən, uə kəpə?”
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Mətəu Iesu tɨnəhrun əmə məmə kəutəni əmə e nohlɨlah mətəu nɨkilah tol pɨsɨn, kəni məni məmə, “?Təhro nəkotəni məmə onəkotol məmə iəkəmei e rəhak nəghatiən? Otos-to məni kəti məhuva-to pəh iəkeh.”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Kəni kəmotos kəti məhuva, kəni təmətapuəh o lah məmə, “?Narmɨ pəh u, kəni nərgɨ pəh u e məni u?” Mətəu kotəni məmə, “Sisə, iətəmi asoli rəha Rom.”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Kəni Iesu təni məmə, “Natimnati rəha Sisə, okəfən kəm Sisə. Mətəu natimnati rəha Uhgɨn okəfən kəm Uhgɨn.” Kəni narmɨlah təmiuvɨg mətəu-inu təmuhalpɨn vivi rəhalah nəghatiən.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Kəni Satusi mɨn nəuvein kəməhuva o Iesu. E rəhalah nətəlɨgiən, nətəmimi kəmohmɨs məsotəmiəgəh mɨniən. Kəməutalkut o noliən məmə rəhalah nətəlɨgiən in təhruahru, kəni tol lanəha, kəmotəni kəm Iesu məmə,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Iəgətun, Mosɨs təmətei rəkɨs lou kəti u təni məmə, ‘Nəmə iərman kəti otɨmɨs, kəni məpəh rəhan pətan, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti mɨne, kəni pian otəkeikei mit pətalɨmɨs əha, məmə okuələs nətɨlau kəti ko, kəni suakəku u otos nɨmei rəhan tatə asoli əpəha tɨnɨmɨs rəkɨs.’
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 “Kəni nəman ilah səpɨn, u rəhalah tatə kətiəh. Kəni iətəm tepət e lah təmaupən mit pətan kəti, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti, kəni mɨmɨs.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Kəni iətəm təmuərisɨg tit pətalɨmɨs u, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti mɨne, kəni tɨmɨs mɨn. Kəni pialau iətəm tatuərisɨg e lau tol əmə nati kətiəh.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Mətuvən, matuvən kəni nətəmi mɨn u səpɨn ilah pialah mɨn kəmotit pətan u kəni ilah rəfin mohmɨs, kəni məsotələsiən nətɨlah kəti mɨne. Kəni pətan əpəha təmɨmɨs mɨn.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 ?Kəni o nian nətəmimi okotəmiəgəh mɨn e rəhalah nɨmɨsiən, kəni pətan əha rəha pəh, u ilah rəfin səpɨn kəmotit?”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Mətəu Iesu təni məmə, “Itəmah nəmotəmkarəpən. ?Nəkotəhrun məmə onak? Mətəu-inu itəmah nəkotəruru Nauəuə Rəha Uhgɨn, kəni mautəruru mɨn nəsanəniən rəha Uhgɨn.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Nian nətəmimi nətəm kəmohmɨs okotəmiəgəh mɨn, ilah okotəhmen e nagelo mɨn əpəha e neai, kəni məsotit mɨniən pətan, mɨne məsotohtəu=pən mɨniən iərman.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Kəni oiəkəgətun itəmah e iətəm tətəmiəgəh mɨn e rəhan nɨmɨsiən. Kəni nəmə təhro itəmah nəsotafin əhanəhiən nəghatiən əha kəmətei=pən e nauəuə rəha Mosɨs, tətəni nanusiən rəha Mosɨs nian nɨgi kəti nɨgəm təmatus. Kəni e nian əha, Epraham, mɨne Aisək, mɨne Jekəp kɨnohmɨs rəkɨs nuvəh. Kəni Uhgɨn təməni=pən kəm Mosɨs məmə, ‘Rəueiu əha, iəu Uhgɨn rəha Epraham, mɨne Uhgɨn rəha Aisək, mɨne Uhgɨn rəha Jekəp.’
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Tol lanəha, kəmləmiəgəh e narmɨlahal, nati əpnapɨn kəmlɨmɨs e nɨpətɨlahal. Kəni tol pəhriən lanu mətəu-inu Uhgɨn, in Uhgɨn rəha nətəm kəutəmiəgəh, səniəmə rəha nətəm kəmohmɨs agɨn. Itəmah nəmotəmkarəpən pəhriən.”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Kəni iəgətun kəti rəha Lou təmətəharəg mətətəu ilah kəutəghati, kəni Iesu tətuhalpɨn vivi nəghatiən rəha Satusi mɨn. Kəni tuva o Iesu mətətapuəh ohni məmə, “?Lou əhro pəhruvən u in ilɨs agɨn kəni in məuvɨr məmə okotohtəu=pən?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Lou u in ilɨs agɨn u okotohtəu=pən təni məmə, ‘!Otətəlɨg vivi-to itəmah nətəm Isrel! Uhgɨn u in rəhatah Iərmənɨg, in əmə in Uhgɨn.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Onəkolkeikei Uhgɨn u rəham Iərmənɨg e nɨkim rəfin, mɨne nəmiəgəhiən rəfin rəham, mɨne nətəlɨgiən rəfin rəham, mɨne nəsanəniən rəfin rəham.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Kəni lou iətəm tatuərisɨg lan təni məmə, ‘Onəkolkeikei ik mɨn nəuvein təhmen=pən əmə məmə natolkeikei aru ik.’ Lou kəti tɨkə mɨn tapirəkɨs lou mil əha.”
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Kəni iəgətun əha rəha Lou təni məmə, “Iəgətun, rəham nəghatiən təhruahru. Nəməni pəhriən məmə Iərmənɨg əmə in Uhgɨn. Uhgɨn kəti mɨn tɨkə.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Kəni okotolkeikei Uhgɨn e nɨkitah rəfin, mɨne nətəlɨgiən rəfin rəhatah, mɨne nəsanəniən rəfin rəhatah, kəni motolkeikei kitah mɨn nəuvein məmə kotolkeikei aru kitah mɨn. Təuvɨr pɨk məmə okotohtəu=pən lou mil əha tapirəkɨs nuvan əhtuviən nati miəgəh mɨne sakrifais mɨn rəfin iətəm Lou tətəni.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Kəni Iesu təmeh məmə rəhan nəghatiən teinatɨg pɨk, kəni təni=pən ohni məmə, “Ik nɨnuva iuəkɨr o Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.” Kəni uərisɨg lan, ilah rəfin kɨnotəgɨn e nətapuəh mɨniən nəghatiən ohni.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Nian Iesu təmətəgətun nətəmimi əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni mətətapuəh o nəghatiən kəti o lah məmə, “?Təhro iəgətun mɨn rəha Lou kotəni məmə Məsaiə u in mipɨ Kig Tefɨt?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Narmɨn Rəha Uhgɨn təməfən neinatɨgiən kəm Tefɨt məmə otəni məmə,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Tefɨt aru təməni məmə Məsaiə in rəhan Iərmənɨg. ?Kəni nəmə mipɨ Tefɨt aru əmə, kəni təhro matol rəhan Iərmənɨg?”
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Nian Iesu təmətəgətun ilah, kəni məni məmə, “Itəmah onəkotəkeikei məutətəu vivi itəmah kəni məsotohtəu-pəniən noliən mɨn rəha nəgətun mɨn rəha Lou. Ilah kotolkeikei məmə okəhuvən e napən əfəməh mɨn rəha nəfəriən məmə nətəmimi okoteruh=pən ilah lan. Kəni nɨkilah tətagiən nian nətəmimi kəutəfəri nəhlmɨ lah kəm lah e nɨsiaiən əpəha e makɨt.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Kəni əpəha imə e nimə rəha nuhapumɨniən, kotolkeikei məmə okotəharəg aupən əpəha təuvɨr ikɨn. Kəni e nian rəha lafet, ilah kotolkeikei məmə okəhuvən motəharəg aupən ikɨn nɨsiaiən ikɨn.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Kəni motakləh e nimə mɨn rəha pətalɨmɨs mɨn, kəni moteiuə əmə məutəfaki əfəməh məmə okotol pəh nətəmimi kotɨsiai ilah, mətəu okəmanol nalpɨniən kəm lah tapirəkɨs.”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Kəni Iesu təmətəharəg əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn iuəkɨr o bokɨs kətəfən məni ikɨn, materuh nətəmimi tepət kəutəraki=pən e məni rəhalah. Kəni nətəmi rəhalah nautə tepət kəutəraki=pən e məni asoli mɨn.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Kəni pətalɨmɨs kəti ianrah təməfən məni əkəku keiu əmə.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Kəni Iesu təmauɨn e rəhan mɨn nətəmimi kəhuva kəni məni məmə, “Iətəni=pɨnə kəm təmah məmə pətalɨmɨs əha ianrah pəhriən, mətəu təməraki=pən e məni asoli tapirəkɨs rəha nətəmimi mɨn rəfin.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Ilah kəmotəraki=pən e rəhalah məni, mətəu tepət mɨn əpəha lahuənu. Mətəu pətalɨmɨs u iətəm in ianrah pəhriən, in təməfən rəfin məni rəhan o nosiən nəhmtɨ nɨgɨn nauəniən, kəni tɨkə mɨn əha ikɨn.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.