Marcos 10
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni Iesu təmiet ikɨn əha kəni muvən miet=pən əpəha e nɨtəni əpəha Jutiə e nəven nɨtəni=pən e nəhu Jotən. Kəni nɨmənin nətəmimi kəmotuhapumɨn=pən mɨn ilah mɨn ohni, kəni tətəgətun ilah məmə inu tətəgətun ilah mɨne nian mɨn.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Kəni Farəsi nəuvein kəməhuva moteiuə əmə motətapuəh ohni məmə, “?Təhro? ?Rəhatah Lou tətegəhan məmə iərman təhrun nəpəhiən rəhan pətan mol difos lan, uə kəpə?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Mətəu Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Lou nak u Mosɨs təmələhu aupən kəm təmah?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Kəni mətəu kotəni məmə, “Mosɨs təmegəhan lan məmə nəmə iərman tətəpəh rəhan pətan, kəni təkeikei mətei nauəuə kəti məfən kəm rəhan pətan məmə in tɨnəpəh mɨnol difos lan, kəni ko mənahli pətɨgəm.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Mətəu Iesu təni məmə, “Mosɨs təmətei lou ko mətəu-inu rəhn-kapə təmah tiəkɨs pɨk.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Mətəu e nətuəuiniən, Uhgɨn təmol natimnati, kəni mol iərman mɨne pətan.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 O nati əha in əha, iərman otəpanəpəh rəhan tatə mɨne mamə, kəni mətuatɨg ilau rəhan pətan.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Kəni ilau okiəuva nɨpətɨlau kətiəh. Kəni rəueiu, ilau səniəmə keiu, mətəu kətiəh əmə.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Uhgɨn tɨnɨlpɨn ilau kɨniəuva mɨnuol kətiəh, kəni o nati əha, pəh iətəmimi kəti ko təsətahtuviən rəhalau natɨgiən.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Kəni Iesu mɨne rəhan nətəmimi kəməhuvən əpəha imə, kəni rəhan mɨn nətəmimi kotətapuəh ohni o nati u.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəmi tatol tifos mətəpəh rəhan pətan kəni matit mɨn in pɨsɨn kəti, in tatol təfagə tərah e rəhan əhruahru pətan.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Kəni təhmen mɨn əmə, nəmə pətan kəti tətəpəh rəhan iərman kəni matɨtəu=pən in pɨsɨn kəti, in mɨn tatol təfagə tərah e rəhan əhruahru iərman.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Kəni nətəmimi nəuvein kəmotəmki kəlkələh mɨn məhuva o Iesu məmə otələhu=pən nəhlmɨn e lah məfən nəuvɨriən rəha Uhgɨn kəm lah. Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kəmautəniəhu ilah.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Mətəu nian Iesu təmeruh, kəni niəməha tol, mətahi ilah məmə, “Pəh kəlkələh mɨn okəhuva ohniəu. Sotəniəhuiən kəlkələh mɨn u, mətəu-inu nətəmimi mɨn u nɨkilah təhmen əmə e nɨki kəlkələh mɨn, ilah u Uhgɨn tətarmənɨg e lah.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Iatəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə iətəmi kəti təsolkeikeiən məmə oteiuaiu məhmen e kəlkələh mɨn u kəti mupəh Uhgɨn tarmənɨg lan, ko in təsatɨg ahgəliən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Kəni mos kəlkələh mɨn e nəhlmɨn, kəni mələhu=pən nəhlmɨn e lah məmə, “Pəh Uhgɨn otəfɨnə rəhan nəuvɨriən kəm təmah.”
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Nian Iesu tɨnətaliuək matuvən, kəni suah kəti təmaiu muva mɨsin=pən nəulɨn ohni məmə, “Iəgətun təuvɨr, oiəkəkeikei mol nak u məmə iəkos nəmiəgəhiən itulɨn?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Mətəu Iesu təni məmə, “?Təhro nətəni məmə iəu iətəmi təuvɨr? Uhgɨn pɨsɨn əmə u in təuvɨr, iətəmi kəti mɨn tɨkə məmə in təuvɨr.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ik nɨnəhrun rəkɨs lou mɨn rəha Mosɨs məmə onəsohamuiən iətəmi, məsakləhiən, məseiuəiən, məsakləhiən e pətan, onəkəkeikei mɨsiai rəham tatə mɨne mamə.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Mətəu suah u təni məmə, “Iəgətun, lou mɨn u, iatol rəfin ilah nian iəmatəkəku mətəuarus=pa u rəueiu mɨne.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Kəni Iesu təməsal=pən əhruahru meh suah u molkeikei pɨk, kəni məni məmə, “Nati kəti mɨn əmə əha ikɨn onəkol. Uvən mol nətəmimi kotos nəhmtɨ rəham nautə rəfin agɨn, kəni məfən məni lan kəm nanrah mɨn, kəni ik onəkos nəuvɨriən tepət əpəha e negəu e neai. Kəni muva, muərisɨg lak, mol məmə rəhak iətəmimi.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Kəni nian suah u təmətəu nəghatiən u, kəni nəhmtɨn təməpəou, kəni nɨkin təməpəou pɨk ohni, matuvən mətəu-inu rəhan nautə tepət.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Kəni Iesu təməsal=pən meruh nətəmi mɨn əha ikɨn, kəni məni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “!Nəman! Tiəkɨs pəhriən o nətəm rəhalah nautə tepət məmə okəhuvən motatɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotauɨt pɨk o nəghatiən rəhan, mətəu Iesu təməni mɨn məmə, “Nenətɨk mɨn, tiəkɨs pəhriən məmə iətəmi kəti otuvən matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Tiəkɨs o kaməl asoli məmə otuvən=pən e nɨpəg nitɨl, mətəu tiəkɨs pɨk agɨn o iətəm rəhan nautə tepət məmə otuvən matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotauɨt pɨk ohni motəni məmə, “?Ei, mətəu pəh təhrun nosiən nəmiəgəhiən itulɨn?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Kəni Iesu təməsal=pən meruh ilah, kəni məni məmə, “Nak u, ko iətəmimi təsoliən. Mətəu Uhgɨn, in təhrun noliən natimnati rəfin.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Mətəu Pitə təni məmə, “Itɨmah iəmotəpəh rəfin rəhatɨmah natimnati məmə oiəkohuərisɨg lam.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Mətəu Iesu təni məmə, “Iətəni pəhriən, iətəmimi iətəm otəpəh rəhan nimə, uə pian mɨn, uə kakə mɨn, uə mamə, uə tatə, uə kəlkələh mɨn, uə rəhan nɨftəni ohniəu mɨne Nanusiən Təuvɨr,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 e nəmiəgəhiən rəha nəhue nɨftəni u, in otos nɨtailah uan-hanrɨt, inu nimə mɨn, mɨne pian mɨn, mɨne kakə mɨn, mɨne mamə mɨn, mɨne kəlkələh mɨn, mɨne nɨftəni mɨn — kəni in otos mɨn nərahiən mɨn iətəm nətəmimi okotol kəm in. Kəni e nəmiəgəhiən vi iətəm otəpanuva, in otos nəmiəgəhiən itulɨn.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Mətəu nətəmimi tepət u kautaupən u rəueiu, okəpanəhuərisɨg, kəni nətəmi u kautəhuərisɨg u rəueiu okəpanotaupən.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Kəni Iesu mɨne kəmotaliuək e suaru məutəri=pən əpəha Jerusɨləm, kəni Iesu təmətaupən e rəhan mɨn nətəmimi, əmeiko narmɨlah təmiuvɨg pɨk ohni, kəni nətəmi kəmautəhuərisɨg e lah kəmotəgɨn. Kəni Iesu tit rəkɨs rəhan mɨn nətəmi tueləf məhuvən, kəni mətəni=pən nati nak iətəm okəpanol lan,
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 məni məmə, “Otətəlɨg vivi-to lak. Rəueiu kɨnautəri mɨnautəhuvən əpəha Jerusɨləm, kəni okegəhan=pən lak iəu Nətɨ Iətəmimi e nəhlmɨ pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou. Kəni okotəni məmə oiəkɨmɨs, kəni okotəhlman=pən lak e nəhlmɨ Nanihluə mɨn.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Kəni okotəuvsan lak, kəni motagəh iəu, motalis iəu, kəni motohamu iəu. Mətəu e nian tatol kɨsɨl lan u, iəpanəmiəgəh mɨn.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Kəni Jemɨs mɨne Jon, nətɨ Səpəti mil, kəmiəuva o Iesu, kəni muəni=pən ohni məmə, “Iəgətun, iəkuolkeikei nati kəti məmə onəkol kəm tɨmlau.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Kəni Iesu təni məmə, “?Nəkuolkeikei nak məmə iəkol kəm təlau?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Mətəu kuəmə, “O nian nəkuva məmə onəkarmənɨg e nəhagəhagiən rəha nəsanəniən rəham, kəni iəkuolkeikei məmə onəkegəhan e tɨmlau kəti təharəg e nəhlməm maru kəni kəti təharəg e nəhlməm məuɨl, ikɨn mil ko ima nəsanəniən mɨne nɨsiaiən ikɨn.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Itəlau nəkuəruru nati nətuəni. ?Təhro? ?Itəlau, nɨkitəlau təhti məmə nəkuəhmen o nəmnɨmiən e kap rəha nahməiən iəu oiəkəmnɨm lan? ?Kəni muəhmen mɨn məmə okol bəptais e təlau e nahməiən məmə inu okol lak?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Kəni kuəmə, “!Əuəh, iəkuəhmen lan!” Mətəu Iesu təni məmə, “Pəhriən, onəkuəkeikei nəmnɨmiən e kap iəu iəkəmnɨm lan. Kəni okol bəptais e təlau e bəptais iətəm okol bəptais lak lan.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Mətəu o nəharəgiən e nəhlmək maru mɨne məuɨl, səniəmə rəhak məmə iəkəni. Ikɨn mil əha, ilau rəha nətəmimi u iətəm Uhgɨn təmol əpenə-penə o lah.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Uərisɨg lan, rəhan nətəmi ten kəmotətəu nəghatiən u, kəni niəməha təmol ilah o Jemɨs mɨne Jon.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Kəni Iesu təmauɨn e rəhan mɨn nətəmimi kəhuva, kəni təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəhrun məmə nətəmimi mɨn u kotəni məmə okotepət e Nanihluə mɨn, kautəfəri aru ilah, kəni nətəmi asoli rəhalah kautol nalkutiən asoli kəm rəhalah mɨn nətəmimi.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 “Mətəu itəmah onəsotoliən lanəha. Nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə in otepət e təmah, in otəkeikei muva məmə in ioluək əmə kəti rəhatəmah.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Kəni nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə in otit itəmah, kəni in otəkeikei muva məmə in iol əhruin kəti rəhatəmah.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Kəni iəu mɨn, Nətɨ Iətəmimi, iəməsuvaiən məmə nətəmimi okotol uək kəm iəu, mətəu iəmuva məmə iəkol uək kəm nətəmimi kəni məfən rəhak nəmiəgəhiən məmə iəkɨtɨs ilah e rəhalah noliən tərah mɨn.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi, kəməhuva əpəha Jeriko. Kəni nian kɨnohiet mautəhuvən, kəni nətəmimi tepət kəməhuərisɨg e lah. Kəni suah kəti nəhmtɨn tərah, tətəharəg e nɨkalɨ suaru, nərgɨn u Patimiəs nətɨ Timiəs. Nian rəfin təteasiə e məni o nətəmimi.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Nian təmətəu məmə Iesu iətəm Nasərɨt tətaliuək e suaru mətuva, kəni təmagət əfəməh məmə, “!Əui, Iesu Mipɨ Tefɨt, asəkəhruin iəu masiru lak!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Kəni nətəmimi nəuvein kotearəg lan motəni məmə, “!Ei, sagətiən!” motəni pau mətəu in təməha magət əfəməh pɨk mɨn məmə, “!Mipɨ Tefɨt, asəkəhruin iəu masiru lak!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Kəni Iesu təhtul kəni məni məmə, “Otauɨn-pən-to e suah u məmə tuva.” Kəni motəni=pən kəm in məmə, “Ei, agiən, məhtul, mətəu-inu Iesu tətauɨn lam.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Kəni suah u təməraki e rəhan kot, miuvɨg-pəri məhtul muvən o Iesu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Kəni Iesu tətapuəh ohni məmə, “?Nəkolkeikei nak?” Mətəu təni məmə, “Iəgətun, iəkolkeikei məmə nəkol vivi nəhmtək pəh iəkeh nati.”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Kəni Iesu təni məmə, “Atuvən. Rəham nəhatətəiən tɨnol vivi ik.” Kəni rəueiu agɨn mɨn nəhmtɨn təməuvɨr, tɨnateh nati. Kəni mɨnatɨtəu=pən Iesu məutan.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.